ปฏิญญาค่าแค้น – ตอนที่ 228-2 ตามหายา

​หลิน​หลัน​ถึงกับ​เหงื่อ​ตก​เล็กน้อย​เมื่อ​ถูก​คำพูด​อัน​ชอบธรรม​ของ​เขา​สะกิด​ต่อม​เข้า​ ​แต่​หาก​นาง​นำ​ยา​ให้​เขา​ไป​แล้ว​ ​เกิด​กองกำลัง​ของ​หมิง​อวิ​นมี​ผู้​ได้รับบาดเจ็บ​ล้มตาย​ก็​จะ​ต้อง​ส่ง​คน​กลับมา​รักษา​ที่นี่​น่ะ​หรือ​ ​ถึง​ตอนนั้น​ ​เกรง​ว่ายาก​็​คง​ถูก​เขา​ใช้​ไป​จน​หมด​แล้ว​ ​ทั้ง​ยัง​เป็นการ​เสียเวลา​ใน​การ​ช่วยชีวิต​ช่วง​หัวเลี้ยวหัวต่อ​อีกด้วย​ ​ไม่ได้​ๆ​ ​นาง​จำเป็นต้อง​มั่นใจ​ว่า​จะ​มียา​ไว้​เพียงพอ​ทำการ​รักษา​กองกำลัง​ของ​ตนเอง​เป็นอัน​ดับ​แรก

​“​ใต้เท้า​ขอรับ​ ​มิใช่​ข้า​ไม่​ยินยอม​ช่วยเหลือ​ ​แต่​ด้วย​การ​มาป​ฏิ​บัติ​หน้าที่​อย่างเร่งรีบ​จึง​ไม่ได้​เตรียมพร้อม​อย่างเต็มที่​ ​มิเช่นนั้น​ ​ข้า​ก็​คง​ไม่​มาหา​ยาจาก​ทาง​ด้าน​ของ​ท่าน​หรอก​ขอรับ​”​ ​หลิน​หลัน​ทำใจ​แข็ง​กล่าว​ออก​ไป

​หมอ​ขุนนาง​วัย​หนุ่ม​เห็น​หลิน​หลัน​ไม่​ดูเหมือน​กำลัง​พูดโกหก​ ​ภายในใจ​ยิ่ง​รู้สึก​ไม่​พึงพอใจ​ ​จึง​กล่าว​ด้วย​น้ำเสียง​เย็นชา​ ​“​เช่นนี้​ก็​เป็น​เจ้าที่​ทำไม​่​ถูก​เข้าไป​ใหญ่​ ​ต่อให้​เร่งรีบ​มา​เพียงใด​ก็​ควร​รู้​บ้าง​ว่า​ ​การ​เดินทาง​ของกอง​กำลัง​อันดับ​แรก​ที่​ต้องเต​รี​ยม​พร้อม​ก็​คือ​เสบียง​และ​ยา​ ​ต่อให้​ยาม​ออกจาก​เมืองหลวง​มา​ไม่ทัน​ได้​ตระเตรียม​ให้พร​้​อม​เพรียง​ ​ก็​ควร​จัดหา​มา​เพิ่มเติม​ระหว่างทาง​บ้าง​ ​เหตุใด​หมอ​หลิน​ถึง​สะเพร่า​เช่นนี้​ได้​”

​หลิน​หลัน​ส่งเสียง​ไอ​สองครั​้​งด​้วย​ความลำบาก​ใจ​ ​“​ที่​ท่าน​สั่งสอน​ก็​ถูกต้อง​ ​นี่​เป็นครั้งแรก​ของ​ข้า​สำหรับ​การ​เป็น​หมอ​ทหาร​เลย​ไม่มี​ประสบการณ์​มาก​่​อนน​่ะ​ขอรับ​”

​หมอ​ขุนนาง​วัย​หนุ่ม​ปั้นหน้า​ขณะ​กล่าว​สั่งสอน​ต่อไป​ ​“​ความ​ขาด​ประสบการณ์​ของ​ท่าน​เพียงผู้เดียว​จะ​ทำให้​คน​จำนวนมาก​ต้อง​เสียชีวิต​ ​ไม่รู้​จริงๆ​ ​ว่า​ทาง​ราชสำนัก​ส่ง​คน​ประเภท​ท่าน​มา​ได้​อย่างไร​กัน​ ​นอกจาก​ช่วยเหลือ​ไม่ได้​แล้วยัง​ไป​เป็น​ภาระ​เปล่าๆ​ ​กระมัง​”

​หลิน​หลัน​ถึงกับ​หน้าแดง​ระเรื่อ​ขึ้น​มา​ ​เจ้า​หนุ่มน้อย​ผู้​นี้​ ​เจ้า​คิด​ว่า​ตนเอง​เก่งกาจ​มาจาก​ไหน​ถึง​ได้มา​สั่งสอน​คน​อย่าง​ข้า​ ​นาง​เติบใหญ่​มา​เพียงนี้​ ​ด้วย​สอง​ชั่วชีวิต​คน​ ​ยัง​ไม่เคย​ถูก​ผู้ใด​สั่งสอน​เช่นนี้​มาก​่อน​ ​ทว่า​นาง​คง​ไม่​อาจ​โต้เถียง​อัน​ใด​ได้​ ​เพราะ​ขืน​โต้เถียง​ ​ไม่แน่​ว่า​พ่อ​หนุ่ม​นี้​คง​ต้อง​ส่ง​คน​ไป​แย่ง​ยาทา​งด​้า​นข​อง​นาง​เป็นแน่​ ​ช่าง​น่าอึดอัด​ใจเสีย​จริง​เชียว

​“​ท่าน​เอา​ยา​ของ​พวก​ท่าน​มา​ให้​ข้า​ก่อน​ ​ไว้​ภายหลัง​ยา​ถูก​ส่ง​เข้ามา​เสริม​ให้​แล้ว​ข้า​ค่อย​คืนให้​ท่าน​”

​ขณะที่​หลิน​หลัน​กำลัง​ครุ่นคิด​อย่างหนัก​ว่า​จะ​สลัด​คน​ผู้​นี้​ด้วย​การ​เดินหนี​ไป​หรือ​เกลี้ยกล่อม​ให้​เขา​คลาย​ความหงุดหงิด​สักหน่อย​ ​อีก​ฝ่าย​ดัน​กล่าว​ประโยค​เช่นนี้​ออกมา

​“​เอ่อ​!​ ​กองทัพ​ของ​พวก​ข้า​จะ​ต้อง​ออกเดินทาง​กัน​ใน​วันพรุ่งนี้​แล้ว​…​”​ ​หลิน​หลัน​พึมพำ

​เขา​ส่งเสียง​จิ๊ปา​กด​้วย​ความรำคาญ​ใจ​ ​“​เหตุใด​ท่าน​ถึง​ได้​พูดพร่ำ​เพื่อ​ปานนี้​นะ​ ​ข้า​ไม่​บิดพลิ้ว​ท่าน​หรอก​”

​“​ก็​มัน​มิได้​จริงๆ​ ​นี่​ขอรับ​ ​เรื่อง​นี้​ข้า​ไม่​อาจ​เป็น​คน​ตัดสินใจ​ได้​”​ ​หลิน​หลัน​รีบ​กล่าว​บ่ายเบี่ยง​ ​ใคร​จะ​ไปรู​้​ได้​ว่ายา​ที่​จำ​ส่ง​มา​เสริม​ของ​พวก​เจ้า​นี่​จะ​มาถึง​เมื่อใด​ ​นาง​รอ​ไหว​ที่ไหน​กัน

​“​เช่นนั้น​ผู้ใด​เป็น​คน​ตัดสินใจ​ได้​ ​ข้า​จะ​ไปหา​ผู้​นั้น​เอง​”

​เอ่อ​!​ ​นี่​ยิ่ง​ไม่ได้​ไป​กัน​ใหญ่​ ​หมิง​อวิ​นรู​้​เรื่อง​หนัก​เบา​ประเภท​นี้​ที่ไหน​กัน​ ​บางที​เขา​อาจ​คิด​ว่ายา​จะ​น้อยลง​ไป​สักหน่อย​ก็​ไม่ใช่​เรื่องใหญ่​โต​อัน​ใด​ ​ผนวก​กับ​ความมีน้ำใจ​งาม​ของ​เขา​ ​มี​ความเป็นไปได้​อย่างยิ่ง​ว่า​จะ​ยอม​ตกลง​แต่​โดยดี​ ​หลิน​หลัน​จึง​รีบ​กล่าว​สวน​กลับ​ไป​ ​“​พี่ชาย​ท่าน​นี้​ ​นี่​จะ​มิ​เท่ากับ​ท่าน​กำลัง​ทำร้าย​ข้า​หรอก​หรือ​”

​เขามอง​ซ้าย​มอง​ขวา​แล้ว​กล่าว​ด้วย​เสียง​บางเบา​ ​“​ทำร้าย​เจ้า​คนเดียว​แต่​ช่วยเหลือ​คน​จำนวนมาก​เพียงนี้​ ​ข้า​ขอ​ไม่​ลังเล​ที่จะ​ทำร้าย​เจ้า​”​ ​เขา​ปลด​ผ้ากันเปื้อน​ออก​ขณะ​เอ่ย​ ​แล้วจึง​หันไป​ด้านใน​พร้อมกับ​ส่งเสียง​ตะโกน​ ​“​อา​ซู​ ​ไป​ ​ตาม​ข้า​ไป​ค่ายทหาร​ของ​ท่าน​ทูต​พิเศษ​สักประเดี๋ยว​”

​“​เอ้​ๆ​ๆ​…​”​ ​หลิน​หลัน​รีบ​ยับยั้ง​เขา​ทันที​แล้ว​กล่าว​ด้วย​ความกระวนกระวายใจ​ ​“​เอา​แบบนี้​แล้วกัน​!​ ​ข้า​ขอก​ลับ​ไป​ปรึกษาหารือ​ดูก่อน​ ​จะ​ให้​พวก​ท่าน​ทั้งหมด​เลย​คง​เป็นไป​มิได้​แน่​ ​จริงๆ​ ​นะ​ขอรับ​ ​วัตถุดิบ​ยา​ของ​พวก​ข้า​ก็​ไม่​เพียงพอ​เช่นกัน​ ​อย่างมาก​ๆ​ ​คง​ให้ท่าน​ได้​หนึ่ง​ใน​สาม​ส่วน​ ​หาก​มากกว่า​นี้​ต่อให้​ไปร​้​อง​ขอ​ท่าน​ทูต​พิเศษ​ก็​เป็นไป​มิได้​เช่นกัน​”

​เขา​ขมวดคิ้ว​ขณะ​มองดู​หลิน​หลัน​ ​“​เช่นนั้น​ก็ได้​!​ ​เดี๋ยว​ข้า​จะ​ตาม​เจ้า​ไป​เอา​ยา​เดี๋ยวนี้​เลย​”

​หลิน​หลัน​รู้สึก​กลัดกลุ้ม​สุดขีด​ ​นี่​มัน​เรื่อง​อะไร​กัน​!​ ​มาตา​มหา​ยา​ไป​เพิ่ม​แท้ๆ​ ​กลายเป็น​ต้อง​หยิบยื่น​ออก​ไป​ ​เจ้า​หนุ่ม​นี่​หาก​ตาม​ไป​ทาง​ด้าน​นั้น​ด้วย​ ​เช่นนั้น​ของ​ของ​นาง​ที่​แอบซ่อน​ไว้​ก็​เป็นอัน​ต้อง​ถูก​เปิดเผย​กัน​พอดี​ ​นี่​มัน​ทำดี​ไม่ได้​ดีจริง​ๆ​!

​ใน​ระหว่าง​นี้​เอง​ ​เหวิน​ซาน​วิ่ง​กระหืดกระหอบ​กลับมา​แล้ว​ยื่น​ห่อ​ยา​ให้​ ​“​แบ่ง​ยาชา​มา​แล้ว​ขอรับ​”

​บุรุษพยาบาล​ที่อยู่​ด้านใน​ส่งเสียง​ตะโกนเรียก​ ​“​ใต้เท้า​ฉู่​ ​ใต้เท้า​ฉู่​ขอรับ​ ​แย่​แล้ว​ขอรับ​ ​ผู้บาดเจ็บ​สิ้นสติ​แล้ว​ขอรับ​…​”

​หมอ​ขุนนาง​วัย​หนุ่ม​เผย​สีหน้า​ตื่นตระหนก​ ​รีบ​ผูก​ผ้ากันเปื้อน​ที่​เพิ่ง​ปลด​ได้​ครึ่งทาง​กลับ​เข้าไป​ดังเดิม​แล้ว​กล่าว​ด้วย​น้ำเสียง​ร้อนรน​ใจ​ ​“​รีบ​เตรียม​มีด​ไว้​เดี๋ยวนี้​เลย​”

​ขณะ​เอ่ย​ยัง​ไม่ลืม​ที่จะ​คว้า​ห่อ​ยาจา​กมือ​ของ​เหวิน​ซาน​ไป​ ​พลาง​กล่าว​ต่อ​หลิน​หลัน​ ​“​ไว้​เดี๋ยว​ข้า​ค่อย​ไปหา​ท่าน​อีกที​แล้วกัน​ ​หมอ​หลิน​”

​หลิน​หลัน​เห็น​เข้า​เดิน​เข้าไป​ด้านใน​แล้ว​ ​จึง​เอ่ย​ถาม​องครักษ์​ที่อยู่​ข้างๆ​ ​“​ใต้เท้า​ฉู่​ท่าน​นี้​เป็น​ผู้รับผิดชอบ​ที่นี่​หรือ​”

​องครักษ์​กล่าว​ ​“​ใช่​ขอรับ​ ​ใต้เท้า​ฉู่​เป็น​หมอ​ที่​ดีที​่​สุด​ใน​ที่​แห่ง​นี้​ของ​พวกเรา​ ​ทุกคน​ล้วน​ขนานนาม​เขา​ว่า​หมอ​ฉู่​มือ​วิเศษ​ขอรับ​”

​หลิน​หลัน​ก้มหน้า​ลง​ขณะ​ครุ่นคิด​ชั่วครู่​แล้วจึง​กล่าว​ด้วย​น้ำเสียง​เคร่งขรึม​ ​“​พวกเรา​ไป​กัน​เถอะ​”

​หลัง​ออกจาก​โรง​หมอ​ ​หลิน​หลัน​รีบ​สั่งการ​เหวิน​ซาน​ทันที​ ​“​เจ้า​รีบ​กลับ​ไป​เตรียม​นำ​วัตถุดิบ​ยา​ของ​พวกเรา​ซ่อน​ไว้​ให้​ดี​ๆ​ ​เอา​ให้​เหลือ​ไว้​เพียง​หนึ่ง​ส่วน​สาม​เท่านั้น​เป็น​พอ​ ​โดยเฉพาะ​ยาระ​งับ​เลือด​ตาม​บาดแผล​กับ​ยาชา​ ​เอา​เหลือ​ไว้​ให้​น้อย​ๆ​ ​หน่อย​”

​เหวิน​ซาน​ประหลาดใจ​ ​ทำ​เช่นนี้​เพื่อ​อัน​ใด​หรือ

​หลิน​หลัน​เห็น​เขา​มัว​ยืน​นิ่ง​จึง​กล่าว​เร่งเร้า​ ​“​ยัง​ไม่​รีบ​ไป​อีก​!​”

​เหวิน​ซาน​ส่งเสียง​ อ้อ​ อย่าง​งุนงง​ ​แล้วจึง​รีบ​วิ่งเหยาะๆ​ ​กลับ​ไป

​หลิน​หลัน​ไป​พบ​หลี่หมิง​อวิน​เป็นอัน​ดับ​แรก​ ​เมื่อ​เดิน​ไป​ถึง​ด้านหน้า​ประตู​ ​นาง​เห็น​ว่า​ฉิน​เฉิง​ว่าง​กับ​หม่า​โหยว​เหลียง​กำลัง​พึมพำ​กัน​อยู่​บริเวณ​ทางเดิน​ใต้​ชายคา​ ​ไม่รู้​ว่า​พูดคุย​อัน​ใด​กัน​อยู่​ ​หม่า​โหยว​เหลียง​ดูเหมือน​อารมณ์​ไม่​ค่อย​ดี​เท่าใด​นัก​ ​ดวงตา​โต​ของ​เข้า​กำลัง​จ้องเขม็ง​จน​แทบ​ทะลุ​ออกมา

​หลิน​หลัน​รีบ​หลบ​ไป​อยู่​ด้านหลัง​เสา​ ​ทันใดนั้น​องครักษ์​ผู้​หนึ่ง​ปรากฏตัว​ออกมา​และ​กล่าว​รายงาน​ ​“​ท่าน​ทูต​พิเศษ​หลี​่​เรียนเชิญ​ใต้เท้า​ทั้งสอง​เข้าสู่​ด้านใน​ขอรับ​”

​เห็นที​ว่า​หมิง​อวิ​นคง​ไม่มีเวลา​พบปะ​นาง​ตอนนี้​เสีย​แล้ว​ ​หลิน​หลัน​จึง​หันหลัง​กลับ​ไป​ยัง​ห้อง​ยา​ของ​ตน​ ​ซึ่ง​ระหว่าง​นั้น​ ​เหวิน​ซาน​กำลัง​นำ​คน​มา​จัดการ​เคลื่อนย้าย​วัตถุดิบ​ยา

​“​เร่งมือ​หน่อย​ๆ​ ​ทำให้​มัน​คล่องแคล่ว​ว่องไว​หน่อย​ ​นำ​ของ​เหล่านี้​ ​แล้วก็​พวก​นี้​ด้วย​ขน​ไป​ไว้​รถ​เสบียง​ด้านหลัง​ให้​หมด​”

​เหมือน​เห็น​นาย​หญิง​มา​เยือน​ ​เหวิน​ซาน​จึง​รีบ​เดิน​เข้ามา​หา​แล้ว​กล่าว​ ​“​หมอ​หลิน​ขอรับ​ ​ข้า​น้อย​ให้​คน​นำ​สมุนไพร​เซียน​เฮ่อ​[1]​เช่ว​์​อวี​๋​ถ้าน​[2]​ ​ผล​หมาก​ ผู​่​หวง​[3]​ ​กวาว​เครือ​ ​โกฐ​จุฬา​ลัม​พา​จีน​ ​และ​ใบ​เช่อ​ไป่​[4]…​เกือบจะ​ทั้งหมด​ขนย้าย​ไป​ไว้​ที่​รถ​คลัง​เสบียง​แล้ว​ขอรับ​ ​ยาชา​เหลือ​ไว้​หกสิบ​ห่อ​ ​ส่วน​ยา​ห้ามเลือด​จินฉ​่​วง​เหลือ​ไว้​หนึ่งร้อย​ขวด​ขอรับ​”

​หลิน​หลัน​ลอง​คำนวณ​ชั่วครู่​ก่อน​เอ่ย​ขึ้น​ ​“​เอา​ตาม​นี้​ละ​”​ ​ต่อให้​แบ่ง​ให้​หมอ​ฉู่​ไป​หนึ่ง​ใน​สาม​ ​ก็​ยัง​เพียงพอ​ให้​เขา​ได้​ยื้อ​ไป​อีก​สัก​ระยะ​ ​เมื่อถึง​ตอนนี้​ผู้​ที่​นำ​ยามา​เสริม​ให้​ก็​คงมา​ถึง​แล้ว​พอดี

​“​เจ้า​สั่งการ​คน​เหล่านี้​ที​สิว​่า​ ​ให้​พวกเขา​พูด​เป็น​เสียง​เดียวกัน​ว่าวัต​ถุ​ดิบ​ยา​ของ​พวกเรา​เหลือ​เพียงเท่านี้​ ​มากกว่า​นี้​คง​ให้​ไม่ได้​แล้ว​”

​เหวิน​ซาน​กล่าว​ขึ้น​ทันทีทันใด​ ​“​มี​คน​ต้องการ​แบ่ง​วัตถุดิบ​ยา​ของ​พวกเรา​หรือ​ขอรับ​”

​หลิน​หลัน​บน​อุบอิบ​ ​“​จะ​ว่า​อย่างนั้น​ก็​คง​ใช่​ ​ข้า​หวังดี​ช่วยชีวิต​คน​แท้ๆ​ ​กลายเป็น​สร้าง​ปัญหา​ให้​ตนเอง​ไป​ได้​ ​หมอ​ฉู่​ที่​โรง​หมอ​ผู้​นั้น​ดื้อดึง​จะ​ให้​ข้า​เอา​วัตถุดิบ​ยา​ของ​พวกเรา​ให้​เขา​ก่อน​ให้​จง​ได้​”

​“​จะ​ได้​อย่างไร​กัน​ขอรับ​ ​พวกเรา​เอง​ก็​ยัง​ไม่​เพียงพอ​เลย​ด้วยซ้ำ​!​ ​อีก​อย่าง​พรุ่งนี้​พวกเรา​ก็​ต้อง​ออกเดินทาง​กัน​แล้วด้วย​”​ ​เหวิน​ซาน​กล่าว

​หลิน​หลัน​ถอนหายใจ​ ​“​ช่างเถอะ​ ​เขา​ก็​นำ​ไป​เพื่อ​ช่วยชีวิต​คน​เช่นกัน​ ​ล้วน​เป็น​ทหาร​ของ​ราชวงศ์​เรา​ ​จะ​อย่างไร​ก็​ไม่​อาจม​อง​ดู​พวกเขา​ตาย​ไป​โดย​ไม่​ทำ​อะไร​สัก​อย่าง​”

​เหวิน​ซาน​เผย​สีหน้า​เศร้าสร้อย​ ​“​นั่น​ก็​ถูก​ขอรับ​”​ ​แม้ว่า​ระหว่าง​การ​เดินทาง​ได้ยิน​บรรดา​ทหาร​บอกเล่า​ถึง​การสู้​รบ​ว่า​มัน​โหดร้าย​เพียงใด​ ​แต่​นั้น​ก็​ยัง​ไม่​รุ่น​แรง​เท่ากับ​ภาพ​สถานการณ์​ที่​ได้​เห็น​ใน​วันนี้​ ​ภาพ​ฉาก​นั้น​ช่าง​น่าเวทนา​เสีย​เหลือเกิน

​“​เจ้า​ให้​ทุกคน​จัดการ​กัน​เร็ว​หน่อย​ ​หมอ​ฉู่​ท่าน​นั้น​อาจ​ใกล้​มาถึง​แล้วก็​เป็นได้​”​ ​หลิน​หลัน​เร่งเร้า​อีก​ระลอก​ ​หาก​ทหาร​ผู้​นั้น​โชคไม่ดี​จึง​เป็นอัน​ต้อง​จบชีวิต​ลง​ ​เช่นนั้น​หมอ​ฉู่​ท่าน​นั้น​ก็​คง​กำลัง​รีบ​มาที​่​นี่​แล้ว​เป็นแน่​ ​หาก​ยัง​รอดชีวิต​ได้​ ​เช่นนั้น​หมอ​ฉู่​ก็​คง​ยัง​ต้อง​ยุ่ง​วุ่นวาย​อีก​พัก​หนึ่ง​ ​ไม่ว่า​อย่างไรก็ตาม​ ​นาง​ยังคง​หวัง​ว่า​ทหาร​ผู้​น่าสงสาร​คน​นั้น​จะ​มีชีวิตรอด​อยู่​ต่อไป​ได้

​เหวิน​ซาน​จึง​รีบ​ไป​เร่งเร้า​ทุกคน

​หลิน​หลัน​เดินทอดน่อง​ออก​ไป​ ​นาง​รู้สึก​ไม่​ค่อย​สบายใจ​เท่าใด​นัก​เมื่อ​นึกย้อน​ภาพ​เหตุการณ์​เมื่อ​ครู่​ที่​เห็น​ฉิน​เฉิง​ว่าง​กับ​หม่า​โหยว​เหลียง​พึมพำ​กัน​อยู่

​ฉิน​เฉิง​ว่าง​ตัว​ร้าย​ผู้​นี้​ไม่รู้​ว่า​มี​ความหยิ่ง​ผยอง​เพียงใด​ ​หมิง​อวิน​หวังดี​เรียนเชิญ​เข้ามา​ร่วม​ปรึกษาหารือ​การ​ใหญ่​ด้วย​ไม่รู้​กี่​ครั้ง​กี่​ครา​ ​เขา​ล้วน​ต่อต้าน​หมิง​อวิน​ ​หมิง​อวิน​เอ่ย​ตะวันออก​ ​เขา​ก็​จะ​เอ่ย​ตะวันตก​ ​ชักสีหน้า​ใส่​ครั้งแล้วครั้งเล่า​ ​เสมือน​เขา​เป็น​ผู้นำ​ใน​ครั้งนี้​ ​บ้าบอ​สิ้นดี​!​ ​ตอนนี้​ยัง​ทำ​ลับ​ๆ​ ​ล่อ​ๆ​ ​กับ​หม่า​โหยว​เหลียง​อีก​ ​ใคร​จะ​รู้​ว่า​เขา​กำลัง​คิด​ทำ​เรื่อง​ชั่วร้าย​อัน​ใด​อยู่​กัน​แน่

​“​หมอ​หลิน​…​”

​หลิน​หลัน​ได้ยิน​คน​เรียก​นาง​จึง​เงยหน้า​ขึ้น​มอง​ ​ปรากฏ​ว่า​เป็น​พี่ชาย​ของ​นาง​ที่​กำลัง​เดิน​ยิ้ม​หน้า​ระรื่น​เข้ามา

​หลิน​หลัน​กล่าว​ด้วย​รอยยิ้ม​อ่อนหวาน​ ​“​ท่าน​พี่​ ​ยาม​นี้​เป็นเวลา​ฝึกซ้อม​ทหาร​มิใช่​หรือ​”

​หลิน​เฟิ​งก​ล่าว​ด้วย​รอยยิ้ม​ ​“​เสร็จสิ้น​แล้ว​ละ​ ​เมื่อครู่นี้​ฝึกซ้อม​กับ​บรรดา​ทหาร​อย่าง​ดุดัน​ไป​หน่อย​ ​ไม่ทัน​ระวัง​ ​เลย​ได้​บาดแผล​มาด​้วย​ ​ข้า​ก็​เลย​มาหา​ยาทา​แผล​ที่​เจ้า​”

​หลิน​หลัน​กล่าว​เชิง​ตำหนิ​ ​“​จริงๆ​ ​เลย​นะ​ ​นี่​ยัง​ไม่ทัน​ได้​ลงสนาม​รบ​เลย​ก็​บาดเจ็บ​เสีย​แล้ว​!​ ​รู้​ทั้ง​รู้​ว่า​เป็นการ​ฝึกซ้อม​ก็​ไม่รู้​จัก​บันยะบันยัง​เสียหน่อย​”

​หลิน​เฟิ​งก​ล่า​วอ​ย่าง​หน้าตาเฉย​ ​“​ถึง​จะ​เป็นการ​ฝึกฝน​ก็​ต้อง​ทำให้​เสมือน​จริง​ ​ขืน​มัว​ทำท่าทำทาง​ไป​เช่นนั้น​ ​พอ​ถึง​เวลา​สู้รบ​จริง​ ​ศัตรู​เหล่านั้น​ไม่มีทาง​ออม​มือ​ให้​เจ้า​เป็นแน่​ ​ไม่​เจ้า​ตาย​ก็​ข้า​ตาย​”

​หลิน​หลัน​พยักหน้า​แล้ว​กล่าว​ ​“​ไม่เลว​นี่​!​ ​พี่ชาย​ของ​ข้า​เพิ่ง​เป็น​ทหาร​ไม่ทัน​ไร​ ​ก็​พูด​อะไร​พวก​นี้​ขึ้น​มากับ​เขา​เสีย​แล้ว​”

​หลิน​เฟิง​เกรงใจ​เกิน​กว่า​จะ​ลูบ​ศีรษะ​ของ​น้องสาว​ ​จึง​กล่าว​ด้วย​รอยยิ้ม​เล็กน้อย​ ​“​เจ้า​ก็​อย่า​ได้​หัวเราะเยาะ​ข้า​เลย​น่า​”

​“​เอาละ​ๆ​ ​เหวิน​ซาน​อยู่​ด้านใน​ ​ท่าน​ไป​ถาม​เอา​ยาจาก​เขา​แล้วกัน​เจ้าค่ะ​”​ ​หลิน​หลัน​กล่าว​ด้วย​รอยยิ้ม

ปฏิญญาค่าแค้น

ปฏิญญาค่าแค้น

Status: Ongoing
อ่านนิยายเรื่อง ปฏิญญาค่าแค้นหลินหลัน ทะลุมิติมาเกิดใหม่ในคราบของหญิงสาวชาวบ้านที่แสนลำบากยากจน แต่โชคยังดีที่ความสามารถด้านการแพทย์และประสบการณ์รักษาผู้คนที่สั่งสมมา จากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดนั้นติดตัวมาด้วย อีกทั้งครอบครัวในชาติภพนี้ก็ดีกับนางมิใช่น้อย กระนั้นเคราะห์ร้ายก็ยังคืบคลานเข้ามา เมื่อพี่ชายผู้เป็นที่พึ่งพาเดียวของนาง นั้นใสซื่อจนไม่อาจตามทันเล่ห์กลของพี่สะใภ้ที่แสนโลภมาก สุดท้ายแล้วหลินหลันก็ถูกนางบีบบังคับ ให้ต้องออกเรือนแต่งงานไปเป็นนางบำเรอจนได้ ด้วยเหตุนี้นางจึงต้องดึงตัว หลี่ซิ่วฉาย ชายหนุ่มรูปงามผู้มีเบื้องหลังเป็นปริศนา ในหมู่บ้านเข้ามาช่วยแก้สถานการณ์ ทั้งสองได้ตกลงทำสัญญาขึ้นมาหนึ่งฉบับ เขาช่วยนางให้หลุดพ้นจากการคลุมถุงชน ส่วนนางจะช่วยเขาแก้แค้นและทวง ทุกสิ่งอย่างที่ถูกพรากไปกับคืนมาภายในระยะเวลาสามปี ทว่าแผนการช่วยเหลือ เขาให้บรรลุเป้าหมายนั้นกลับไม่ง่ายดายอย่างที่คิดนี่สิ…

Comment

Options

not work with dark mode
Reset