ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด – ตอนที่ 219 ใช้ประโยชน์จากขยะ

เนื่องจาก​ข่าย​พลัง​คุ้มครอง​ภูผา​ ​ลูกศิษย์​สำนัก​เทียน​ซือ​จึง​ไม่ได้​รับ​บาดเจ็บ​ ​ส่วน​ประชาชน​นอกเมือง​บางส่วน​ได้รับ​ผลกระทบ​จาก​สายฟ้า​ ​แต่​เนื่องจาก​วิ่งหนี​ได้​รวดเร็ว​ ​อีกทั้ง​รักษา​ได้​ทันท่วงที​ ​ทำให้​ไม่มีปัญหา​ใหญ่​อะไร​ ​เมื่อ​เทียบ​กัน​แล้ว​ ​คนที​่​บาดเจ็บสาหัส​ที่สุด​คือ​ถัง​อี้

ถึงแม้​เขา​จะ​หลบ​หาง​มังกร​ได้​ทัน​ ​ถูก​แค่​แรง​กระแทก​ทำให้​ร่วงหล่น​ลงมา​จาก​บน​ท้องฟ้า​ ​ถึงแม้​จะ​ไม่ได้​รับ​บาดเจ็บ​อะไร​ ​แต่กลับ​กระดูก​ขา​หัก

-_-​|​|​|

อย่างน้อย​ก็​เป็น​ผู้​ที่​เอาชนะ​เผ่าพันธุ์​มังกร​ ​เห็นแก่​ใน​ฐานะ​ที่​เขา​เป็น​นายท่าน​ตระกูล​ถัง​ ​ท่าน​ชาง​จาก​หุบเขา​หมอ​จึง​อาสา​ต่อกระ​ดูก​ให้​เขา​เอง

ภัยพิบัติ​ครั้งหนึ่ง​จบ​ลง​อย่าง​แทบจะ​ไร้​ผู้บาดเจ็บ​ ​ไม่เพียงแต่​เหล่า​เจ้าสำนัก​ ​แม้แต่​ลูกศิษย์​ด้านล่าง​ล้วน​รู้สึก​เหลือเชื่อ​ ​อันที่จริง​แล้ว​ท่าน​เทพ​โลก​บน​ก็​ไม่ได้​เก่งกาจ​เหมือน​ในจินตนาการ

อีกทั้ง​ท่าทาง​ยัง​ไม่​ค่อย​ฉลาด​อีกด้วย

ปัญหา​ใน​ตอนนี้​คือ​…​ซาก​มังกร​นี้​จะ​ทำ​อย่างไร

เจ้าสำนัก​สวี​มองดู​ตำหนัก​ใหญ่​ที่​ถูก​พังทลาย​ไป​ครึ่งหนึ่ง​ ​การซ่อมแซม​ตำหนัก​ถือเป็น​งานใหญ่​ ​อีกทั้ง​มังกร​ตัว​นี้​ยัง​เป็น​ร่าง​เทพ​ ​บน​ตัว​ยังคง​หลงเหลือ​พลัง​เทพ​ ​หาก​ทิ้ง​ไว้​เช่นนี้​ ​นอกจาก​จะ​กิน​พื้นที่​แล้ว​ ​ยัง​จะ​ส่งผล​กระทบ​ต่อ​พลัง​ลมปราณ​รอบด้าน​อีกด้วย

เขา​หันไป​มอง​เหล่า​เจ้าสำนัก​ด้านหลัง​ ​“​สหาย​ทุกท่าน​ ​ซาก​มังกร​นี้​ไม่​อาจ​ทิ้ง​ไว้​เช่นนี้​ได้​ ​พวก​ท่าน​ว่า​จะ​ขน​…​”​ ​พูด​ยัง​ไม่ทัน​จบ​ ​เขา​ก็​สบตา​เข้ากับ​ดวงตา​ที่​ลุก​วาว​หลาย​คู่​ ​อีก​ฝ่าย​ราวกับ​กำลัง​รอ​ประโยค​นี้​ของ​เขา​อยู่​ ​จากนั้น​พวกเขา​ต่าง​เสนอ​ความคิดเห็น​ออกมา

อาจารย์​ห้อง​วิชา​อาวุธ​เสนอ​ ​“​อย่าง​อื่น​ข้า​ไม่​พูด​ ​ข้าว​่า​เกล็ด​มังกร​และ​กระดูก​มังกร​ ​สามารถ​นำมา​ให้​ห้อง​วิชา​อาวุธ​จัดการ​ได้​!​ ​แค่​มีส​อง​สิ่ง​นี้​ ​ข้า​รับรอง​ว่า​จะ​นำ​เหล่า​ลูกศิษย์​หลอม​อาวุธ​เทพ​ออกมา​ให้​ได้​!​”​ ​ไม่ใช่​ความฝัน​อย่างแน่นอน​!

อาจารย์​ห้อง​วิชา​ยันต์​เสนอ​ ​“​ใช่​ ​เลือด​มังกร​นี้​ก็​ไม่เลว​ ​มอบให้​ห้อง​วิชา​ยันต์​พอดี​ ​เทียบ​กับ​หมึก​แดง​ ​เลือด​มังกร​อุดม​ไป​ด้วย​พลัง​เทพ​ ​มีโอกาส​เขียน​ยันต์​สีทอง​ออกมา​ได้มา​กก​ว่า​ ​ลูกศิษย์​ห้อง​ข้า​ขาด​แค่​ก้าว​นี้​เท่านั้น​!​”

อาจารย์​ห้อง​วิชาแพทย์​เสนอ​ ​”​เส้น​ชีพจร​มังกร​ก็​ไม่เลว​ ​สามารถ​นำมา​ศึกษา​การเปลี่ยนแปลง​ของ​เส้น​ชีพจร​ได้​ ​อีกทั้ง​ยัง​สามารถ​นำมา​หลอม​ยา​ ​หลอม​ออกมา​หลาย​ร้อย​ขวด​ได้​ไม่มีปัญหา​อย่างแน่นอน​”

อาจารย์​ห้อง​วิชา​ข่าย​พลัง​เสนอ​ ​“​เขา​มังกร​ ​หนวด​มังกร​ ​และ​กรงเล็บ​มังกร​พวก​นี้​ก็​อย่า​สิ้นเปลือง​ ​สิ่ง​เหล่านี้​สามารถ​นำมา​เป็น​ตาข่าย​พลัง​ ​ทำให้​ข่าย​พลัง​ยกระดับ​ขึ้น​ได้​ ​มอบให้​ห้อง​ข่าย​พลัง​ ​ข้า​จะ​คืน​ข่าย​พลัง​คุ้มครอง​ภูผา​ให้​สิบ​อัน​”

อาจารย์​ห้อง​วิชา​ทำนาย​เสนอ​ ​“​อย่า​มัว​รีรอ​อยู่​เลย​ ​อาศัย​ที่​มังกร​นี้​ยัง​ตัว​อุ่น​อยู่​ ​ข้า​ต้อง​ไปรวบ​รวมพลั​งมั​งกร​ที่​หลงเหลือ​เสียหน่อย​ ​ไม่แน่​ว่า​จะ​ทำ​ยันต์​เสริม​ดวง​อะไร​ได้​บ้าง​ ​หาก​เย็น​ก็​ใช้ไม่ได้​แล้ว​”

เจ้าสำนัก​สวี​ ​“​…​”

เดี๋ยว​!​ ​ข้า​แค่​อยาก​ให้​พวก​ท่าน​ช่วย​ขนย้าย​ออก​ไป​ ​ไม่ได้​อยาก​ให้​พวก​ท่าน​ชำแหละ​ซาก​มังกร​!​ ​แม้แต่​ลมหายใจ​ก็​ไม่​เว้น​ ​พวก​ท่าน​ช่าง​โหดเหี้ยม​เสีย​เหลือเกิน​ ​อย่า​ลืม​ว่านั​่​นคื​อมั​งกร​!​ ​ทำ​เช่นนี้​ช่าง​เกินไป​แล้ว​!

แต่ว่า​เจ้าสำนัก​แต่ละคน​เตรียม​ที่จะ​เริ่ม​ลงมือ​แล้ว​ ​ดวงตา​ของ​พวกเขา​ฉายแวว​ตื่นเต้น

เจ้าสำนัก​สวี​มุม​ปาก​กระตุก​ ​ก่อน​จะ​พุ่งตัว​เข้าไป​ ​พร้อมกับ​ห้ามปราม

“​เดี๋ยวก่อน​!​ ​สหาย​ทุกท่าน​อย่า​รีบร้อน​ ​ไป​เรียก​เล่อจ​วิน​มา​ ​เขา​เพิ่ง​ได้​อาวุธ​เทพ​ไป​ ​หั่น​ง่าย​!​”

“​…​”

ดังนั้น​มังกร​ยักษ์​หนึ่ง​ตัว​จึง​กลายเป็น​คลัง​วัสดุ​ใน​การฝึกฝน​ของ​โรงเรียน​เสวียน​เหมิน​ไป​เสีย​เช่นนี้​ ​เหล่า​เจ้าสำนัก​ยังคง​หารือ​กฎระเบียบ​ออกมา​ ​กำหนดให้​ลูกศิษย์​สาม​อันดับ​แรก​ใน​การ​สอบ​ทุก​เดือน​ถึง​จะ​มีสิท​ธิ​ใน​การ​ยื่น​ขอ​วัสดุ​เหล่านี้​ ​เพื่อ​เป็นการ​ยกระดับ​ความ​กระตือรือร้น​ใน​การ​ทำ​ข้อสอบ​ของ​ทุกคน​ ​อืม​ ​ไม่ได้​เป็น​เพราะ​อยาก​ออกข้อสอบ​อีก​หลาย​ชุด​อย่างแน่นอน

เหล่า​ลูกศิษย์​ที่​มุง​ดู​ ​“​…​”​ ​ที่แท้​พวก​ท่าน​ก็​เป็น​เช่นนี้

(​ ̄​△​ ̄​;​)

มองดู​มังกร​ยักษ์​ถูก​แยก​ชิ้นส่วน​จน​เรียบร้อย​ ​กลับ​พบ​ว่า​มี​อีก​หนึ่ง​ปัญหา​…​เนื้อ​มังกร​ไม่มี​คน​เอา​!​ ​เนื้อ​นี้​ไม่​เหมาะกับ​การหลอม​อาวุธ​ ​ใช้​วาด​ยันต์​ก็​ไม่ได้​ ​ข่าย​พลัง​ ​หรือ​ทำนาย​ก็​ยิ่ง​ไม่ได้​ใช้​ ​อีกทั้ง​มังกร​ตัว​นี้​ยัง​เนื้อ​เยอะ​อีก

ในขณะที่​เหล่า​เจ้าสำนัก​กำลัง​ครุ่นคิด​หา​สถานที่​ฝัง​นั้น​ ​อวิ​๋น​เจี่ย​วก​ลับ​ยกมือ​ขึ้น​ด้วย​สีหน้า​จริงจัง​ ​“​หรือไม่​…​ให้​ข้า​ชิ้น​หนึ่ง​?​”

“​…​”

อาจารย์​ปู่​ ​คืนนี้​กิน​เนื้อ​มังกร​ไหม

เยี​่ย​ยวน​ ​“​…​”

ชาย​แก่​ ​“​…​”

สุดท้าย​อวิ​๋น​เจี่ย​วก​็​ฝัง​เนื้อ​มังกร​กอง​นั้น​ทิ้ง​ไป​ ​หนึ่ง​คือ​ ​ชาย​แก่​บอกว่า​ตนเอง​กินไม่ลง​ ​สอง​คือ​มัน​เป็น​มังกร​หิน​ ​เนื้อ​ของ​มัน​ทั้ง​แห้ง​ทั้ง​ฝืดคอ​ ​อาจารย์​ปู่​ใช้​คิ้ว​ที่​ขมวด​มุ่น​แสดงออก​ถึง​ความรังเกียจ​ใน​เนื้อ​มังกร​อย่างยิ่ง

แต่​อิ้ง​หลุน​กลับ​ตื่นเต้น​อย่างมาก​ ​เขา​เสนอตัว​จะ​เป็น​คน​จัดการ​เนื้อ​มังกร​เหล่านี้​ ​จากนั้น​เขา​ก็​ลาก​กอง​เนื้อที่​สูง​เท่า​ภูเขา​ไป​ยัง​หลัง​เขา​ ​ไม่รู้​ว่า​เขา​ใช้​วิธีการ​ใด​ ​เนื้อ​มังกร​ที่​ร้อย​ปีก​็​ไม่​เน่า​ ​วันที่​สอง​กลับ​เน่า​จะ​หมด

อวิ​๋น​เจี่ยว​ไม่ได้​ถาม​อิ้ง​หลุน​ว่า​เขา​เอา​เนื้อ​มังกร​ไป​ทำ​อะไร​ ​เพียงแต่​หนึ่ง​สัปดาห์​หลังจากนั้น​ ​ผักกาด​ขาว​ ​ไช​เท้า​และ​มะเขือเทศ​ที่​ชาย​แก่​เก็บ​กลับมา​จาก​หลัง​เขา​ล้วน​เต็มไปด้วย​พลัง​เทพ​ ​อีกทั้ง​ความ​เข้มข้น​นั้น​ ​พอ​ๆ​ ​กับ​ผลไม้​สำหรับ​หลอม​ยาที​่​ออกผล​ทุก​สาม​พันปี​ที่​อาจารย์​อานำ​ลงมา​ไม่มี​ผิด

ภายใต้​ความสงสัย​ของ​อวิ​๋น​เจี่ยว​ ​ทำให้​นาง​เดิน​ไปดู​เหตุการณ์​ที่​หลัง​เขา​ ​ทันทีที่​นาง​ย่างเท้า​เข้าไป​ใน​สวนผัก​ ​ก็​พบ​ว่า​เหนือ​พื้นที่​กว้าง​นั้น​ ​มี​ร่าง​สีเหลือง​เข้ม​ขนาดใหญ่​กำลัง​พ่น​พลัง​เทพ​ลง​สวนผัก​อย่าง​ขะมักเขม้น

อวิ​๋น​เจี่ยว​ ​“​…​”

“​มอง​อะไร​?​!​”​ ​ร่าง​ใหญ่​นั้น​เงยหน้า​ขึ้น​มาถ​ลึง​ตา​ใส่​นาง​ที​หนึ่ง​ ​ก่อน​จะ​พูด​อย่าง​หงุดหงิด​ ​“​ไม่เคย​เห็น​วิญญาณ​มังกร​ปลูก​ผัก​หรือ​”

“​…​ไม่เคย​เห็น​!​”​ ​นาง​ตอบ​ตาม​ความจริง

มังกร​นั้น​โมโห​ขึ้น​มา​ใน​ทันใด​ ​ก่อน​จะ​พ่นลม​หายใจ​หนัก​มายัง​นาง​ ​“​หึ​ ​เจ้า​มด​ต่ำต้อย​ ​หาก​ยัง​มอง​อีก​ข้า​จะ​ควัก​ลูกตา​เจ้า​ออกมา​!​”

“​…​”

“​เฟิง​เสี่ยว​หวง​อย่า​เสียมารยาท​!​”​ ​ทันทีที่​มัน​ข่มขู่​จบ​ ​อิ้ง​หลุน​ก็​เดิน​เข้ามา

มังกร​ยักษ์​ตัวสั่น​เทา​ ​ก่อน​จะ​หดกลับ​ไป​ในทันที

อิ้ง​หลุน​ยิ้ม​ให้​อวิ​๋น​เจี่ยว​ ​ก่อน​จะ​พูดว่า​ ​“​ศิษย์​หลาน​ตัว​น้อย​ ​เจ้า​มา​แล้ว​หรือ​ ​อยาก​จะ​เก็บ​แตงกวา​หรือว่า​แตงโม​ ​หรือว่า​เครื่องเคียง​น้อย​ไป​ ​อยากได้​กระเทียม​หรือไม่​?​ ​ข้า​จะ​บอก​เจ้า​ ​กระเทียม​ช่วงนี้​…​”

“​นี่​มัน​เรื่อง​อะไร​กัน​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​พูด​ขัด​ ​ก่อน​จะ​ชี้​ไป​ยัง​ร่าง​มังกร​ที่​กึ่ง​โปร่งใส

“​อ่อ​ ​นี่​คือ​วิญญาณ​ของ​มังกร​ตัว​ที่​เจ้า​ให้​ข้ามา​!​”​ ​อิ้ง​หลุน​ตอบ​ ​“​ข้า​ก็​รู้​ ​ร่าง​ของ​เขา​มีพลัง​เทพ​มหาศาล​ ​เดิมที​ข้า​คิด​ว่า​เอา​มาทำ​เป็น​ปุ๋ย​ก็​ไม่เลว​ ​แต่ว่า​ดัน​มีพลัง​มากเกินไป​ ​ทำให้​ผัก​เติบโต​ไว​มาก​ ​สหาย​ไป๋​ไม่​อาจมา​ช่วย​ได้​ทุกวัน​ ​ดังนั้น​ข้า​จึง​ดึง​วิญญาณ​มังกร​ของ​มัน​ออกมา​ ​ร่าง​ของ​มัน​ใหญ่​ ​สามารถ​ช่วย​ทำงาน​ได้​บ้าง​”

พูด​จบ​ ​ก็​หันไป​กำชับ​วิญญาณ​มังกร​ ​“​เฟิง​เสี่ยว​หวง​!​ ​ศิษย์​หลาน​ตัว​น้อย​เป็นเจ้าของ​ที่นี่​ ​นาง​เป็น​แขก​ ​ห้าม​เสียมารยาท​ ​ถึง​เวลา​หาก​ศิษย์​หลาน​ตัว​น้อย​ไม่​ให้​เจ้า​อยู่​ ​เจ้า​คง​ไม่มี​แม้แต่​ที่​ร้องไห้​ ​อีก​อย่าง​ ​ข้า​บอก​เจ้า​กี่​ครั้ง​แล้ว​ ​ผักชี​ ​กุย​ช่าย​ ​ต้นหอม​ ​และ​ขิง​เป็น​ผัก​ที่​ชอบ​ความ​เย็น​ ​เจ้า​ต้อง​คอย​บัง​แดด​ให้​พวก​มัน​ ​เจ้า​มัว​แต่​มาบัง​แตงกวา​ ​มะเขือเทศ​ทำไม​กัน​ ​เช่นนี้​เจ้า​คง​ปลูก​ผัก​ที่​ดี​ออกมา​ไม่ได้​”

“​ใช่​ๆ​ๆ​ ​!​ ​ใต้เท้า​!​”​ ​วิญญาณ​มังกร​สั่นสะท้าน​ ​ร่าง​ยักษ์​ของ​มัน​เคลื่อนย้าย​ไป​ยัง​สวนทาง​ด้าน​ซ้าย​ทันที​ ​มัน​ขดตัว​ราวกับ​ยากันยุง​ ​บดบัง​แสงแดด​ที่​สาดส่อง​ลงมา​จาก​ด้านบน

อวิ​๋น​เจี่ยว​มองดู​ร่าง​วิญญาณ​ของ​มัน​อย่างไร​้​คำพูด​ ​“​ร่าง​ของ​มันต​อนนี​้​…​”​ ​เป็น​อย่างไร​ ​ทำไม​วิญญาณ​ถึง​มี​เงา

“​อ่อ​ ​ข้า​ให้​พลัง​ชีวิต​บางส่วน​กับ​มัน​”​ ​อิ้ง​หลุน​อธิบาย​ ​“​แต่ว่า​มัน​ไม่มี​ร่างกาย​ ​ดังนั้น​จึง​อยู่​ระหว่าง​ความ​เป็นความ​ตาย​ ​ไม่​ถือเป็น​วิญญาณ​ที่​สมบูรณ์​ ​แต่​ก็​ไม่ได้​เป็น​วิญญาณ​ของ​สิ่งมีชีวิต​ ​ใคร​ใช้​ให้​มัน​เป็น​มังกร​กัน​ ​เช่นนี้​ก็ดี​ ​กลางวัน​กลางคืน​ล้วน​สามารถ​ปรากฏตัว​ช่วยเหลือ​ได้​!​ ​ข้า​ชอบ​อย่างมาก​ ​อีกทั้ง​ยัง​ตั้งชื่อ​ให้​มัน​ว่า​เฟิง​เสี่ยว​หวง​ ​ไพเราะ​ดี​ใช่​หรือไม่​!​ ​ข้า​จะ​บอก​เจ้า​…​”

ในขณะที่​อิ้ง​หลุน​กำลัง​พูด​นั้น​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​มองดู​วิญญาณ​มังกร​ที่​ขดตัว​ราวกับ​ยากันยุง​อย่าง​เงียบๆ​ ​ทันใดนั้น​ไม่รู้​ว่า​ควรจะ​ดีใจ​หรือ​เสียใจ​ ​สำนัก​เทียน​ซือ​แค่​ลงมือ​กับ​ซาก​ของ​มัน​ ​แต่​อิ้ง​หลุน​ไม่​ปล่อย​แม้กระทั่ง​วิญญาณ​ ​เขา​เป็น​ปีศาจ​ที่แท้​จริง​!

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

Status: Ongoing
อ่านนิยายเรื่อง ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด อวิ๋นเจี่ยว ศัลยแพทย์ปริญญาเอกจากคณะแพทย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ถึงคราวต้องกุมขมับเมื่อทำดีกลับไม่ได้ดี ช่วยเหลือคนแก่ที่หกล้มกลับโดนรีดไถและสาปแช่งให้เห็นผี! ยังไม่พอยันต์ที่ยายแก่คนนั้นสาปเธอยังทำให้เธอทะลุมิติไปยังโลกยุคโบราณและโดนล่อลวง (?) ให้เข้าเป็นศิษย์สำนักเต๋าที่ทำหน้าที่ปราบปีศาจผดุงคุณธรรมอีกด้วย เล่าลือกันว่าท่านปรมาจารย์เจ้าสำนักอารามชิงหยางนั้นสำเร็จเป็นเซียนและโบยบิน ขึ้นสวรรค์ไปเมื่อหลายแสนปีก่อน แต่หากเป็นอย่างนั้นจริงเงาร่างหล่อเหลาเปล่ง รัศมีเจิดจ้าที่กำลังนั่งเล่นควันธูปอยู่นี่คือใครกันเล่า?!

Comment

Options

not work with dark mode
Reset