ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด – ตอนที่ 231 สารภาพรักขั้นสุดยอด

อวิ​๋น​เจี่ยว​ตัว​แข็งทื่อ​ไป​ในทันที​ ​สมอง​ที่​หมุน​เร็ว​ใน​เวลา​ปกติ​กลับ​ขาวโพลน​ ​ยัง​ไม่ทัน​ได้​มี​ปฏิกิริยา​ตอบสนอง​อะไร​ ​ข้าง​หูก​ลับ​ได้ยิน​เสียง​ที่​ปน​ดีใจ​ของ​อีก​ฝ่าย​ขึ้น​มา

“​…​หวาน​”​ ​ดวงตา​ของ​คนที​่​เฉยชา​เป็นประจำ​นั้น​กลับ​เต็มไปด้วย​ความพึงพอใจ​ ​พร้อมทั้ง​ความต้องการ​อยาก​จะ​ทำซ้ำ​อีก​รอบ

อวิ​๋น​เจี่ยว​ครานี​้​ถึง​ได้รับ​รู้​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น​ ​สีหน้า​ของ​นาง​ดำทะมึน​ลง​ในทันที​ ​พยายาม​ข่ม​ความอยาก​ชก​หน้า​ใคร​บางคน​ลง​ ​ก่อน​จะ​ถาม​ขึ้น​อย่างจริงจัง​ ​“​อาจารย์​ปู่​กำลัง​แต๊ะอั๋ง​ข้า​เหรอ​”

“​อืม​?​”​ ​เยี​่ย​ยวน​ยังคง​ค้าง​ท่า​ประคอง​หน้า​ของ​นาง​เอาไว้​ ​ดวงตา​เย็นชา​นั้น​เต็มไปด้วย​ความ​เปิดเผย​ ​ไม่​เหมือนกับ​คนที​่​เพิ่ง​แต๊ะอั๋ง​คนอื่น​ไป​เมื่อ​สักครู่​ ​อีกทั้ง​ยัง​ถาม​ขึ้น​อย่าง​คน​อยากรู้​ ​“​อะไร​คือ​แต๊ะอั๋ง​?​”

แค​รก​ ​สีหน้า​เคร่งขรึม​ของ​อวิ​๋น​เจี่ยว​ปรากฎ​รอยร้าว​ขึ้น​มา​ ​ก่อน​จะ​กัดฟัน​ตอบกลับ​ ​“​แต๊ะอั๋ง​ก็​คือ​การ​ที่​ท่าน​จูบ​ข้า​โดย​ไม่​ขออนุญาต​จาก​ข้า​ก่อน​!​”​ ​ไม่​โกรธ​ๆ​ ​เขา​คือ​อาจารย์​ปู่​ของ​เรา​ ​ตัดตอน​ไม่ได้

เยี​่ย​ยวน​ขมวดคิ้ว​เล็กน้อย​ ​ดวงตา​ฉายแวว​สงสัย​ ​ก่อน​จะ​ตอบ​อย่างตรงไปตรงมา​ ​“​แต่ว่า​เจ้า​หวาน​มาก​!​”​ ​เขา​เพียงแค่​ทำตาม​ใจ​ของ​ตัวเอง

มุม​ปากของ​นาง​กระตุก​ ​“​แต่​ก็​หอม​มั่ว​ไม่ได้​”​ ​หวาน​คือ​อะไร​กัน

คิ้ว​ของ​เยี​่ย​ยวน​ขมวด​แน่น​ยิ่งกว่า​เดิม​ ​ราวกับ​ไม่พอใจ​ใน​คำตอบ​ของ​นาง​อย่างมาก​ ​เขา​ครุ่นคิด​อยู่​สักพัก​ ​ก่อน​จะ​พยักหน้า​อย่างหนัก​หน่วง​ ​“​เช่นนั้น​ก็​ถือว่า​แต๊ะอั๋ง​เถอะ​!​”

พูด​จบ​ ​เขา​ก็​โน้มตัว​เข้าใกล้​ยิ่งกว่า​เดิม​ ​จน​แทบจะ​กอด​อวิ​๋น​เจี่ยว​เอาไว้​ทั้งตัว​ ​ริมฝีปาก​ที่​เพิ่ง​ผละออก​ไป​ประทับ​ลง​ที่​เดิม​อย่างแม่นยำ

ชอบ​ ​อยาก​ชิม​อีก

เห​้ย​!

มุม​ปากขอ​งอ​วิ​๋น​เจี่ย​วก​ระ​ตุก​ ​ครานี​้​นาง​มี​การ​เตรียมตัว​ ​เอื้อมมือ​ออก​ไป​ปิดหน้า​ของ​คนที​่​เข้าใกล้​อีกครั้ง​ ​ไม่เคย​เจอ​ท่าน​ปรมาจารย์​ที่​หน้าหนา​ขนาด​นี้​มาก​่อน​ ​อีกทั้ง​ยัง​ทำท่า​ทาง​เปิดเผย​ขนาด​นี้

“​ไม่ได้​!​”

“​ทำไม​”​ ​สายตา​ของ​เยี​่ย​ยวน​ฉายแวว​ฉงน​ ​คิด​จะ​ดึง​มือ​ของ​นาง​ออก

“​ท่าน​นั่ง​ก่อน​!​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​ตกใจ​ใน​ความตรง​ไป​ตรง​มา​ของ​อีก​ฝ่าย​ ​พลาง​คิด​จะ​ใช้​มือ​ดัน​หน้าอก​ของ​อีก​ฝ่าย​ให้​ออก​ไป​ ​แต่กลับ​พบ​ว่า​ดัน​ไม่​ออก​แม้แต่น้อย​ ​“​นั่ง​ดี​ๆ​ ​พวกเรา​ค่อยๆ​ ​พูด​!​”

เยี​่ย​ยวน​มองดู​ศิษย์​หลาน​ที่​มีสี​หน้า​ต่อต้าน​ ​ภายในใจ​เต็มไปด้วย​ความขุ่นเคือง​ ​พร้อมทั้ง​เจ็บ​แปลบ​เล็กน้อย​ ​เขา​ปล่อย​คนตรง​หน้า​ ​และ​นั่ง​กลับ​ไป​อย่าง​ไม่เต็มใจ​เท่าใด​นัก​ ​สายตา​เต็มไปด้วย​ความน้อยใจ​ ​ศิษย์​หลาน​ไม่เคย​ปฏิเสธ​เขา​แม้แต่​ครั้ง​เดียว

อวิ​๋น​เจี่ยว​สูด​ลมหายใจ​เข้า​ลึก​ๆ​ ​หลาย​ที​เพื่อ​ข่ม​เสียง​กรีดร้อง​ที่อยู่​ภายในใจ​ ​นาง​หันไป​มอง​คนที​่​ทำ​หน้า​ฉงน​ ​ไม่รู้​ว่า​ตัวเอง​ได้​ก่อเรื่อง​ใหญ่หลวง​อะไร​ลง​ ​ก่อน​จะ​พูด​ขึ้น​ ​“​อาจารย์​ปู่​ ​ท่าน​รู้​ไหม​ว่า​ตัวเอง​กำลัง​ทำ​อะไร​”

“​จูบ​เจ้า​”​ ​เขา​ตอบ​อย่าง​ไม่​ลังเล​ ​ภายใน​ดวงตา​ไร้​วี่แวว​ของ​ความ​เขินอาย​ ​อีกทั้ง​ยัง​พูดเส​ริม​ขึ้น​ ​“​หวาน​มาก​!​”

“​…​”​ ​หวาน​อะไร​กัน​!​ ​ถึงแม้​จะ​เป็นโรค​อัมพาต​มา​เป็นเวลา​นาน​ ​แต่​ในเวลานี้​ใบหน้า​ของ​อวิ​๋น​เจี่ย​วก​็​กระตุก​ขึ้น​มา​เล็กน้อย​ ​เมื่อ​นาง​เห็น​ว่า​อีก​ฝ่าย​ไม่​รับรู้​ว่า​ทำ​อะไร​ผิด​ ​นาง​ก็ได้แต่​ถอนหายใจ​ ​ก่อน​จะ​เปลี่ยน​วิธีการ​พูด​อีก​แบบ​หนึ่ง​ ​“​ใจเย็น​…​อาจารย์​ปู่​ ​พูด​เช่นนี้​ ​ก่อนหน้านี้​ท่าน​เคย​มี​แฟน​ไหม​ ​หรือ​มี​หญิงสาว​ที่​ชอบ​ไหม​”

สายตา​ของ​เขา​ฉายแวว​รังเกียจ​ออกมา​ ​ก่อน​จะ​พูด​ขึ้น​ ​“​ข้า​ไม่​ชอบ​ผู้หญิง​”

“​…​”​ ​โอเค​ ​ที่แท้​ก็​ยัง​เป็น​พี่สาว​น้องสาว​ ​ไม่ใช่​ชาย​แท้

นาง​ถอนหายใจ​ ​แต่กลับ​ได้ยิน​เขา​พูด​ขึ้น​อีก

“​ข้า​ชอบ​แค่​เจ้า​”

“​…​”

ไป๋​อวี​้​รู้สึก​ว่า​หลาย​วัน​มานี​้​บรรยากาศ​ใน​อาราม​แปลกประหลาด​ไป​ ​ชีวิต​ใน​ช่วงนี้​ของ​เขา​ราวกับ​สบาย​ขึ้น​ไม่น้อย​ ​ไม่เพียงแต่​เจ้า​หนู​ไม่​เร่ง​การบ้าน​ของ​ตนเอง​แล้ว​ ​แม้แต่​อาจารย์​ปู่​ก็​ไม่​ค่อย​ลง​จาก​เจดีย์​ด้วย​ ​แม้แต่​เวลา​กินข้าว​ก็​ไม่​พบ​ร่าง​ของ​เขา

ตอนแรก​ไป๋​อวี​้​คิด​ว่า​อาจารย์​ปู่​มีเรื่อง​สำคัญ​จึง​ไม่ได้​ลงมา​ ​ภายในใจ​แอบ​ตื่นเต้น​เล็กน้อย​ ​ในที่สุด​เขา​ก็ได้​กิน​มื้อ​ดี​แล้ว​ ​ไม่ต้อง​เกรงกลัว​ที่จะ​กิน​เนื้อ​ ​ทำให้​แต่ละ​มื้อ​เขา​กินข้าว​มากขึ้น​สอง​ชาม​ ​สุดท้าย​วัน​แรก​ ​สอง​วัน​แรก​ไม่เห็น​อาจารย์​ปู่​ลงมา​ ​วันที่​สาม​ ​วันที่​สี่​ก็​ไม่มี​ ​ทันใดนั้น​เขา​รู้สึก​ไม่สบายใจ​ขึ้น​มา​เล็กน้อย​ ​จนกระทั่ง​วัน​โดน​ต่อย​…​เฮ้ย​ ​วัน​ฝึกซ้อม​ ​เขา​ก็​ไม่​พบ​ร่าง​ของ​อาจารย์​ปู่

นี่​เป็นเรื่อง​ที่​ไม่เคย​เกิดขึ้น​มาก​่อน​ ​ช่าง​ไม่​ปกติ​!​ ​แต่ว่า​เจ้า​หนู​ยังคง​ก้มหน้าก้มตา​เขียนหนังสือ​แผนการ​ ​ไม่​เรียก​ให้​เขา​ขึ้นไป​หา​คน​บน​เจดีย์​ยัง​ไม่พอ​ ​ยัง​ทำ​หน้า​เหมือน​รู้​ว่า​อีก​ฝ่าย​จะ​ไม่​ลงมา​เสียอีก​ ​ไป๋​อวี​้​ยิ่ง​คิด​ยิ่ง​รู้สึก​ผิดปกติ​ ​ยิ่ง​คิด​ยิ่ง​ใจไม่ดี​ ​หรือว่า​อาจารย์​ปู่​จงใจ​ ​อย่าง​หลาย​วันนี้​เขา​อู้​การฝึกฝน​ ​ดังนั้น​จึง​วางแผน​หาวิ​ธี​การ​สั่งสอน​ให้​เขา​ลืม​ไม่ได้​ไป​ชั่วชีวิต

“​เจ้า​หนู​ ​ข้า​ผิด​ไป​แล้ว​!​”​ ​ไป๋​อวี​้​รับ​แรงกดดัน​นี้​ไม่ไหว​ ​จึง​ยอมรับ​ความผิด​ด้วย​ตนเอง​ก่อน​ ​“​ข้า​ไม่​ควร​แอบ​อ่าน​นิยาย​ตอนกลางคืน​แล้ว​ไม่​ทำการบ้าน​ ​ไม่​ควร​หลอก​เจ้า​ว่า​แผล​ยัง​ไม่​หาย​ดี​เพื่อ​ไม่​สอนหนังสือ​ ​ไม่​ควร​แอบ​กิน​ขนม​ของ​อาจารย์​ปู่​ทุกครั้งที่​ไป​จับจ่าย​ของ​ที่​ตลาด​ ​จริง​สิ​!​ ​ข้า​ยัง​หลอก​เอา​กระเทียม​ของ​อิ้ง​หลุน​ไป​ขาย​หลาย​มัด​ ​แอบ​เก็บเงิน​ของ​ตัวเอง​…​”

อวิ​๋น​เจี่ยว​ ​“​…​”​ ​อะไร​กัน

“​ท่าน​ทำ​อะไร​ ​ลุกขึ้น​!​”​ ​สีหน้า​ของ​นาง​ดำทะมึน

“​ไม่​!​ ​เจ้า​หนู​ ​นอกจาก​เจ้า​จะ​บอกอา​จารย์​ปู่​ให้อภัย​ข้า​ ​มิเช่นนั้น​ข้า​จะ​ไม่​ลุก​”​ ​ไป๋​อวี​้​ทำท่า​ทาง​ราวกับ​จะ​ร้องไห้​ ​เพียงแต่​ไม่เห็น​น้ำตา

“​เกี่ยว​อะไร​กับ​อาจารย์​ปู่​”​ ​นาง​แค่​ไม่มีเวลา​สนใจ​การบ้าน​ของ​เขา​เท่านั้น

“​เอ๊ะ​?​”​ ​ไป๋​อวี​้​ผงะ​ ​“​อาจารย์​ปู่​ไม่ได้​ออกมา​หลาย​วัน​ ​ไม่ได้​เป็น​เพราะ​โกรธ​ข้า​หรือ​”

อวิ​๋น​เจี่ยว​เหลือบตา​มอง​เขา​ที​หนึ่ง​ ​ก่อน​จะ​พูด​ขึ้น​ ​“​ท่าน​คิด​ว่า​ท่าน​หน้าใหญ่​ขนาด​นั้น​เหรอ​”

“​…​”

ฉึบ​ ​เขา​ได้ยิน​เสียง​มีด​ปัก

เขา​งุนงง​ไป​ครึ่ง​วัน​ ​ก่อน​จะ​ตั้งสติ​กลับมา​ได้​ ​ก่อน​จะ​ลุก​พรวด​ขึ้น​ยืน​ ​ไร้​ซึ่ง​ท่าทาง​น่าสงสาร​เมื่อ​ครู่​ ​“​เช่นนั้น​…​เหตุใด​อาจารย์​ปู่​ถึง​ไม่ยอม​ลงมา​”​ ​เวลา​อื่น​ก็แล้วไป​ ​แม้แต่​กินข้าว​ก็​ยัง​ไม่เห็น​หน้า​ ​ช่าง​เหลือเชื่อ​เสีย​จริง​!

“​อ่อ​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​เงยหน้า​มอง​เจดีย์​สูง​ที่​ห่าง​ออก​ไป​ไม่​ไกล​ ​ก่อน​จะ​ตอบ​ ​“​อกหัก​กระมัง​”

“​หัก​อะไร​”​ ​อะไร​หัก​ ​อาจารย์​ปู่​ทำ​อาวุธ​อะไร​หัก​หรือ​ ​ชาย​แก่​ไม่เข้าใจ

อวิ​๋น​เจี่ยว​ถอนหายใจ​ ​นึกย้อน​ไป​ถึง​เรื่อง​ใน​วันนั้น​ ​ก่อน​จะ​พูด​ขึ้น​ ​“​วันนั้น​กลับมา​จาก​สำนัก​เทียน​ซือ​ ​อาจารย์​ปู่​โกรธ​มาก​ ​ข้า​จึง​คุย​กับ​เขา​”

“​ใช่​”​ ​แต่​เหตุใด​จึง​โกรธ​ ​อวิ​๋น​เจี่ย​วก​ลับ​มาดึ​กอาจ​ไม่ทัน​เห็น​ ​แต่​ตอนที่​เขา​กลับมา​นั้น​ ​ไม่รู้​ว่า​อิ้ง​หลุน​ไป​ทำ​อะไร​ไว้​ ​อาจารย์​ปู่​เกือบจะ​ต่อย​เขา​จนตาย​ ​อีกทั้ง​ยัง​ระเบิด​หลัง​เขา​ไป​กว่า​ครึ่ง​!​ ​จนกระทั่ง​ตกดึก​ถึง​ได้​หยุด​ลง​ ​เฟิง​เสี่ยว​หวง​ตอนนี้​ยังคง​วุ่นวาย​อยู่​กับ​การถม​ภูเขา​ ​ช่วย​อิ้ง​หลุน​สร้าง​แปลง​ปลูก​ผัก​ ​อาจารย์​ปู่​เหมือน​ไม่ได้​ลง​จาก​เจดีย์​ตั้งแต่​วันนั้น

“​จากนั้น​ละ​?​”​ ​เขา​ถาม​ขึ้น​อย่าง​อยากรู้​ ​เจ้า​คุย​อะไร​กับ​อาจารย์​ปู่

“​จากนั้น​…​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​ขมวดคิ้ว​ ​ราวกับ​พบ​ปัญหา​ยาก​อะไร​บางอย่าง​ ​จากนั้น​นาง​จึง​พูด​ขึ้น​ ​“​เขา​สารภาพ​รัก​กับ​ข้า​”

“​สารภาพ​รัก​คือ​อะไร​”​ ​ชาย​แก่​ไม่เข้าใจ

“​อ่อ​ ​ก็​คือ​เขา​บอก​ชอบ​ข้า​!​”

“​…​”

โครม​!

ชาย​แก่​ขา​พลิก​ ​ก่อน​จะ​ล้ม​ลง​ไป​ ​พร้อมทั้ง​ทำให้​พู่กัน​และ​หมึก​บน​โต๊ะ​ของ​อวิ​๋น​เจี่ย​วร​่​วง​เต็ม​พื้น​ไป​ด้วย

อะไร​นะ​!​ ​เขา​…​เขา​หู​ฝาด​หรือ​?​!

อาจารย์​ปู่​…​กับ​เจ้า​หนู​?​!​!

w​(​゚​Д​゚​)w

“​จากนั้น​…​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​เสริม​ ​“​ข้า​ปฏิเสธ​เขา​!​”

“​…​”

ฟู่​~

_​(​´​ཀ​`​」​∠​)_

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

Status: Ongoing
อ่านนิยายเรื่อง ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด อวิ๋นเจี่ยว ศัลยแพทย์ปริญญาเอกจากคณะแพทย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ถึงคราวต้องกุมขมับเมื่อทำดีกลับไม่ได้ดี ช่วยเหลือคนแก่ที่หกล้มกลับโดนรีดไถและสาปแช่งให้เห็นผี! ยังไม่พอยันต์ที่ยายแก่คนนั้นสาปเธอยังทำให้เธอทะลุมิติไปยังโลกยุคโบราณและโดนล่อลวง (?) ให้เข้าเป็นศิษย์สำนักเต๋าที่ทำหน้าที่ปราบปีศาจผดุงคุณธรรมอีกด้วย เล่าลือกันว่าท่านปรมาจารย์เจ้าสำนักอารามชิงหยางนั้นสำเร็จเป็นเซียนและโบยบิน ขึ้นสวรรค์ไปเมื่อหลายแสนปีก่อน แต่หากเป็นอย่างนั้นจริงเงาร่างหล่อเหลาเปล่ง รัศมีเจิดจ้าที่กำลังนั่งเล่นควันธูปอยู่นี่คือใครกันเล่า?!

Comment

Options

not work with dark mode
Reset