ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด – ตอนที่ 232 หรือว่าจะลอง

ค่ำคืน​ที่​เหน็บ​หนาว

อวิ​๋น​เจี่ยว​ส่ง​ชาย​แก่​ที่​ล่องลอย​ดุจ​วิญญาณ​ออกจาก​ประตู​ห้อง​ไป​ ​ก่อน​จะ​เก็บ​กระดาษ​ที่​ล่วง​หล่น​อยู่​เต็ม​พื้น​ขึ้น​มา​ ​เดิมที​เธอ​คิด​จะ​เขียน​แผนการ​ใน​อีก​สิบ​ปี​ข้างหน้า​ต่อ​ ​เพียงแต่​ปลาย​พู่กัน​นั้น​กลับ​ไม่​ขยับ​แม้แต่น้อย

ครั้งแรก​ใน​ชีวิต​ที่​แผนการ​ของ​เธอ​กระตุก​ ​สมอง​ของ​เธอ​เต็มไปด้วย​ความ​สับสน​ ​ไม่รู้​ว่า​ควรจะ​เขียน​อะไร​ต่อ​ ​เธอ​เงยหน้า​ขึ้น​มอง​ยอด​เจดีย์​ที่อยู่​ห่าง​ออก​ไป​ไม่​ไกล​ ​คิ้ว​ของ​เธอ​ขมวด​ขึ้น​ทีละน้อย

อันที่จริง​แล้ว​ ​เธอ​ดูออก​ว่า​อาจารย์​ปู่​จริงจัง​ ​ถึงแม้​ตัว​ของ​เธอ​จะ​ไม่เคย​มี​ความรัก​ ​แต่​อีก​ฝ่าย​จริงใจ​หรือไม่​ ​เธอ​พอ​จะ​ดูออก

ถึงแม้​วิธีการ​สารภาพ​รัก​ของ​อาจารย์​ปู่​จะ​…​แตกต่าง​จาก​คนอื่น​ไป​เล็กน้อย​ ​ตรงไปตรงมา​กับ​เรื่อง​การ​ชอบ​ใครคนหนึ่ง​มา​เกินไป​ ​แต่​เขา​ไม่ได้​ล้อเล่น​อย่างแน่นอน​ ​เขา​เพียงแค่​รู้สึก​ว่า​ไม่มี​ความจำเป็น​ที่จะ​ต้อง​ปิดบัง​เรื่อง​ที่​เขา​ชอบ​เธอ​ ​ดังนั้น​เขา​จึง​พูด​ออกมา​อย่างนั้น​ ​อีกทั้ง​ยัง​คิด​จะ​กระโดด​ข้าม​ช่วง​จีบ​ ​ไป​ยัง​ตอน​คบหา​ดูใจ

อวิ​๋น​เจี่ยว​ไม่ได้​ต่อต้าน​เรื่อง​การคบ​แฟน​ ​แต่​เธอ​ก็​ไม่ได้​สนใจ​อะไร​มาก​ ​สำหรับ​นักเรียน​ดีเด่น​ที่​ใช้​เหตุผล​มากกว่า​ความรู้สึก​แล้ว​ ​เรื่อง​ความรัก​ระหว่าง​ชาย​หญิง​ไม่ใช่​สิ่งจำเป็น​อะไร​ ​อีกทั้ง​ตอนนี้​เป็นช่วง​เวลา​คับขัน​ของ​เสวียน​เหมิน​ ​ทำให้​เธอ​ไม่​อยาก​แบ่ง​ความสนใจ​ไป​ให้​อย่าง​อื่น

ใช่​ ​อาจารย์​ปู่​หน้าตา​ดี​ ​มี​ความสามารถ​ ​อีกทั้ง​ยัง​ไม่​ค่อย​ฉลาด​!​ ​ช่าง​เป็น​คู่ครอง​ที่​สมบูรณ์แบบ​อย่าง​หา​ได้​ยาก​ ​แต่​ก็​เพรา​เหตุนี้​ ​ทำให้​เธอ​รู้สึก​เหมือน​กำลัง​เอาเปรียบ​อีก​ฝ่าย​อยู่​ตลอดเวลา​ ​ตาม​หลัก​แล้ว​ ​หาก​พูดถึง​เรื่อง​หน้าตา​ ​ ​อาจารย์​ปู่​มี​ใบหน้า​ที่​ทำให้​คน​อยาก​จะ​ทุ่ม​ตัว​เข้าหา​ได้​ทุกเวลา​ ​แต่ก่อน​หน้า​นี้​เธอ​ไม่เคย​คิดถึง​เรื่อง​นี้​เลย

เธอ​คิด​ว่า​อีก​ฝ่าย​เป็น​ผู้อาวุโส​มาต​ลอด​ ​ต่อมา​มองว่า​เขา​เป็น​ลูก​ ​ก่อนหน้า​ที่จะ​เกิดเหตุ​การณ์​นี้​ ​เธอ​ไม่เคย​คิด​จะ​มี​ความสัมพันธ์​ที่​เกินเลย​อะไร​กับ​อาจารย์​ปู่​แม้แต่น้อย​ ​ดังนั้น​เมื่อ​ได้ยิน​คำสารภาพ​รัก​ของ​อีก​ฝ่าย​ ​จึง​ทำให้​เธอ​ตกตะลึง​อย่างมาก

คนที​่​เธอ​คิด​ว่า​ชอบ​เพศ​เดียวกัน​ ​ไม่​คิด​ว่า​เขา​จะ​เป็น​ไบ​ ​อีกทั้ง​ยัง​จะ​มา​จีบ​เธอ​!

ดังนั้น​เธอ​จึง​ปฏิเสธ​อย่างเด็ดขาด​!​ ​อีกทั้ง​ยัง​แจกแจง​เหตุผล​กับ​อีก​ฝ่าย​ ​บอกอีก​ฝ่าย​อย่างชัดเจน​ว่า​ ​พวก​เธอ​สอง​คน​เป็นไปไม่ได้​!

จากนั้น​…​อาจารย์​ปู่​กลายเป็น​เช่นนี้​ไป​แล้ว

ไม่​ก้าว​ออกจาก​เจดีย์​แม้แต่​ก้าว​เดียว​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​เอง​ก็​รู้สึก​หงุดหงิด​มาก​เช่นกัน​ ​เป็นครั้งแรก​ที่​เธอ​สงบ​จิตใจ​ลง​ไม่ได้​ ​เดิมที​เธอ​วางแผน​ไว้​ว่า​จะ​เขียน​แผนการ​อีก​สิบ​ปี​ข้างหน้า​ภายใน​สาม​วัน​ ​แต่​ปรากฏ​ว่า​เจ็ด​วัน​แล้วก็​ยัง​เขียน​ไม่เสร็จ

เธอ​มอง​ไป​ยัง​ยอด​เจดีย์​ที่​เงียบสงัด​อีกครั้ง​ ​สุดท้าย​ก็​ถอนหายใจ​ยาว​ออกมา​ ​เธอ​วาง​พู่กัน​ลง​ ​ก่อน​จะ​เดิน​ไป​ยัง​ทิศทาง​ของ​ยอด​เจดีย์​ ​ช่างเถอะ​ ​เธอ​อาจจะ​ควรคิด​เรื่อง​จักรวาล​อัน​ยิ่งใหญ่​ทิ้ง​ไป​ก่อน​ ​เลือก​ฝึก​อย่าง​อื่น​บ้าง​ ​ไม่แน่​ว่า​จะ​ไปร​อด​ทั้งสอง​อย่าง​ก็ได้

อวิ​๋น​เจี่ยว​ไม่ได้​ขึ้น​มาบน​ยอด​เจดีย์​มาก​เท่าใด​นัก​ ​เวลา​ปกติ​เธอ​จะ​ให้​ชาย​แก่​ขึ้น​มาเรียก​ ​ส่วน​ตอน​กินข้าว​ ​หรือ​แจก​ขนม​ไม่จำเป็น​ต้อง​เรียก​แม้แต่น้อย​ ​แต่​ถึงกระนั้น​ ​เธอ​ก็​รู้สึก​ได้​อย่างชัดเจน​ว่าย​อด​เจดีย์​วันนี้​แตกต่าง​ไป​วัน​อื่น​ ​ราวกับ​วันนี้​…​เงียบสงัด​ยิ่งกว่า​วัน​อื่น

ไม่รู้​ว่า​เธอ​คิด​ไป​เอง​หรือไม่​ ​แต่​เธอ​รู้สึก​ว่า​ภายใน​เจดีย์​เต็มไปด้วย​ความอ้างว้าง​ ​เธอ​เดิน​ขึ้น​บันได​มายั​งด​้า​นบน​สุด​ ​เมื่อ​ขึ้น​มาถึง​ก็​พบ​คน​หนึ่ง​กำลัง​ยืน​หันหลัง​ให้​เธอ

ร่าง​ที่​สง่างาม​นั้น​กำลัง​ก้มหน้า​ ​หัน​ตัว​เข้า​กำแพง​ ​รังสี​ที่​แผ่ออก​มา​เต็ม​ไป​ความท้อถอย​ ​ทันใดนั้น​อวิ​๋น​เจี่ยว​เหมือน​มองเห็น​คน​ตัวเล็ก​ที่​กำลัง​นั่ง​วาด​วงกลม​อยู่​มุม​กำแพง

“​อาจารย์​ปู่​”​ ​เธอ​เรียก

ร่าง​ตรงหน้า​กำแพง​นั้น​แข็งทื่อ​ไป​ ​เขา​ไม่ได้​หันหลัง​กลับมา​ ​แต่กลับ​ยิ่ง​ท้อถอย​มากกว่า​เดิม​ ​ทั้งที่​รอบกาย​ของ​เขา​โอบล้อม​ไป​ด้วย​พลัง​สีขาว​ ​แต่​บริเวณ​รอบข้าง​กลับ​มืดมน

“​ท่าน​ไม่ได้​ลง​ไป​กินข้าว​เจ็ด​วัน​แล้ว​”​ ​เธอ​เดิน​ตรง​ไป​ ​ก่อน​จะ​หยุด​อยู่​ตำแหน่ง​ที่​ห่าง​จาก​เขา​สอง​ก้าว

“​ท่าน​ไม่​หิว​หรือ​”

เขา​ยังคง​ไม่​ตอบ​ ​ยังคง​มอง​ไป​ยัง​กำแพง​ตรงหน้า​ ​ไม่​ขยับ​แม้แต่น้อย

“​ชาย​แก่​เหลือ​ข้าว​ไว้​ให้​ ​ท่าน​จะ​ลง​ไป​กิน​ก่อน​หรือไม่​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​ผ่อน​เสียง​ลง​ ​เกลี้ย​มก​ล่อม​อีก​ฝ่าย​เสียง​เบา

เขา​ยังคง​ไม่​ขยับ​ ​ราวกับ​อาจารย์​ปู่​ที่​หวง​ของกิน​นั้น​ไม่เคย​ปรากฏ​มาก​่อน

“​หรือไม่​ ​ข้า​ผัด​ผัก​ให้ท่า​นอีก​สอง​สาม​อย่าง​ ​อยาก​กิน​อะไร​ก็ได้​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​ยังคง​เกลี้ยกล่อม

มือ​ข้าง​ลำตัว​ของ​เขา​กำ​แน่น​ขึ้น​ ​สักพัก​ถึง​ได้​พูด​ออกมา​ด้วย​น้ำเสียง​น้อยใจ​ ​“​ไม่ต้อง​…​ตั้งแต่แรก​”

“​…​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​ผงะ​ไป​ ​เธอ​รู้สึก​เจ็บ​แปลบ​เหมือน​หัวใจ​ถูก​ทิ่มแทง​ ​ก่อน​จะ​ถอนหายใจ​ออกมา

“​เฮ้อ​…​เจ็ด​วัน​แล้ว​ ​ยัง​อารมณ์ไม่ดี​อีก​หรือ​”​ ​อกหัก​เข้าใจยาก​ขนาด​นี้​เลย​หรือ

หัว​ของ​เขา​ก้ม​ต่ำ​ลง​ไป​อีก​ ​ก่อน​จะ​พูด​ ​“​…​อารมณ์ไม่ดี​อีกต่อไป​แล้ว​”

“​อย่า​เศร้าโศก​ขนาด​นั้น​สิ​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​พูด​ปลอบใจ​ ​“​ต่อไป​ท่าน​ต้อง​ได้​เจอ​หญิงสาว​ที่​ชอบ​มากกว่า​ข้า​ ​หรือ​…​ชายหนุ่ม​?​”

“​ไม่​!​”​ ​ครั้งนี้​ตอบ​อย่างรวดเร็ว​ ​มั่นใจ​อย่างมาก​ ​อีกทั้ง​ยัง​เจือปน​ความโกรธ​เล็กน้อย

อวิ​๋น​เจี่ยว​ตกใจ​ใน​น้ำเสียง​ที่​เปลี่ยนไป​ของ​เขา​ ​มองดู​คนที​่​กำลัง​โกรธ​ตรงหน้า​ ​หัวใจ​ของ​เธอ​ก็​อ่อนระทวย​ลง​ ​ก่อน​จะ​ถาม​ย้ำ​ขึ้น​อีกครั้ง​ ​“​เสียใจ​ขนาด​นี้​เลย​?​”

หัว​ที่​ก้ม​ต่ำ​ของ​เขา​แทบจะ​ชน​เข้ากับ​กำแพง​ ​เขา​เงียบ​ไป​สักพัก​ ​ในขณะที่​เธอ​คิด​ว่า​อีก​ฝ่าย​คง​ไม่​ตอบกลับ​นั้น​ ​เสียงทุ้ม​ต่ำ​ของ​อีก​ฝ่าย​ก็​ลอบ​ออกมา​ ​“​เจ้า​บอกว่า​…​ไม่​ชอบ​”​ ​ทั้งที่​ทำ​ของ​อร่อย​มากมาย​ขนาด​นั้น​ให้​เขา​กิน​ ​ทั้งที่​บอกว่า​เขา​เก่ง​ที่สุด​ ​ทำไม​ถึง​ไม่​ชอบ​?​!

อวิ​๋น​เจี่ย​วรู​้​สึก​เหมือน​ตัวเอง​เป็น​คนเลว​ขึ้น​มา​ ​เธอ​สูด​ลมหายใจ​เข้า​ลึก​ๆ​ ​จากนั้น​พ่น​ออกมา​ยาว​ๆ​ ​ราวกับ​ละทิ้ง​การดิ้นรน​ ​ก่อน​จะ​เดิน​ขึ้นหน้า​ ​“​หรือไม่​…​ข้า​ตอบ​ตกลง​ ​ลองดู​?​”

ร่าง​ตรงหน้า​แข็งทื่อ​ ​ก่อน​จะ​หันกลับ​มา​อย่างรวดเร็ว​ ​พร้อมกับ​จับ​เข้าที่​แขน​ของ​เธอ​ ​“​จริง​เหรอ​!​”​ ​เขา​หยุด​หายใจ​ไป​ชั่วขณะ​ ​เอาแต่​จ้องมอง​เธอ​อย่าง​อย่างนั้น​ ​“​เจ้า​จะ​…​ชอบ​ข้า​จริงๆ​ ​แล้ว​?​”

“​แค่​ลอง​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​ถูก​เขา​จับ​จน​รู้สึก​เจ็บ​เล็กน้อย​ ​ในขณะที่​กำลังจะ​ดิ้น​หลุด​ออกจาก​มือ​ของ​อีก​ฝ่าย​นั้น​ ​เธอ​ก็​เหลือม​อง​เห็น​สายตา​เศร้าสร้อย​ของ​อัก​ฝ่าย​ ​ทำให้​เธอ​ต้อง​หยุด​การกระทำ​ลง​ ​ก่อน​จะ​อธิ​อบาย

“​ข้า​ไม่แน่ใจ​ว่า​ข้า​จะ​ชอบ​ท่าน​ได้​หรือไม่​ ​ถือว่า​ให้โอกาส​พวกเรา​สอง​คน​ลองดู​ก่อน​ ​ดี​หรือไม่​”

เขา​จ้องมอง​ลึง​เข้าไป​ใน​ดวงตา​ของ​เธอ​ราวกับ​ต้องการ​ยืนยัน​อะไร​บางอย่าง​ ​สักพัก​ ​เขา​ยก​มุม​ปาก​ขึ้น​ ​ก่อน​จะ​คลี่​ยิ้ม​ให้​เธอ

“​ได้​!​”

ใน​ชั่วขณะ​นั้น​ ​อวิ​๋น​เจี่ย​วรา​วกั​บม​อง​เห็น​ดอกไม้​นับ​ร้อย​ผลิบาน​ ​สรรพสิ่ง​ฟื้นฟู​ ​ราวกับ​มีทิ​วทัศน​์​อัน​งด​งาน​ที่​ไม่​อาจ​บรรยาย​ได้​ปรากฏ​ต่อหน้า​ของ​เธอ​ ​งดงาม​จน​ทำให้​คน​ลืม​หายใจ

ปัง​!

ทันใดนั้น​เธอ​รู้สึก​เหมือน​มีบา​งอย​่า​งก​ระ​แทก​เข้าที่​หัวใจ​ย่าง​หนักหน่วง​ ​หัวใจ​ของ​เธอ​เต้น​ขึ้น​อย่าง​บ้าคลั่ง​ ​ทุกอย่าง​บน​โลก​ใบ​นี้​สลาย​หาย​ไป​ ​เหลือ​เพียง​คนที​่​กำลัง​คลี่​ยิ้มอยู่​ตรงหน้า

ทัน​นั้น​ ​เธอ​เหมือนกับ​ว่า​จะ​เห็น​จักรวาล​ของ​ตนเอง​กำลัง​หันหลัง​จาก​เธอ​ไป​ ​ข้าง​หู​เหลือ​เพียงแต่​เสียง​เต้น​ของ​หัวใจ

ส่วน​เยี​่ย​ยวน​ไม่ต้อง​มี​อาจารย์​สอน​ ​เขา​เอื้อมมือ​กอด​คนตรง​หน้าที่​นิ่ง​ไป​เอาไว้​ ​หลาย​วัน​มานี​้​ ​หัวใจ​นที​่​ขาดหาย​ไป​เสี้ยว​หนึ่ง​ได้​ถูก​เติมเต็ม​ใน​วันนี้​แล้ว

ดังนั้น​เขา​จึง​ได้​คืบ​จะ​เอา​ศอก​ ​โน้ม​หน้า​เข้าไป​หา​อีก​ฝ่ายใน​ทันที​ ​“​ขอ​หวาน​ก่อน​”​ ​พูด​จบ​เขา​ก็​ประทับ​ริมฝีปาก​ลง​ไป

คนที​่​กำลัง​หลงใหล​ใน​ความงดงาม​นั้น​ตื่นขึ้น​มาทัน​ที​ ​เธอ​สะบัด​มือ​ออก​ไป​ตาม​สัญชาตญาณ

แคร่ก​!

เสียงดัง​กึกก้อง​ไป​ทั่วทั้ง​ชั้น​เจดีย์​ ​พร้อมกับ​เสียง​ของ​บางอย่าง​แตกหัก

อวิ​๋น​เจี่ยว​:​ ​“​…​”

เยี​่ย​ยวน​:​ ​“​…​”

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

Status: Ongoing
อ่านนิยายเรื่อง ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด อวิ๋นเจี่ยว ศัลยแพทย์ปริญญาเอกจากคณะแพทย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ถึงคราวต้องกุมขมับเมื่อทำดีกลับไม่ได้ดี ช่วยเหลือคนแก่ที่หกล้มกลับโดนรีดไถและสาปแช่งให้เห็นผี! ยังไม่พอยันต์ที่ยายแก่คนนั้นสาปเธอยังทำให้เธอทะลุมิติไปยังโลกยุคโบราณและโดนล่อลวง (?) ให้เข้าเป็นศิษย์สำนักเต๋าที่ทำหน้าที่ปราบปีศาจผดุงคุณธรรมอีกด้วย เล่าลือกันว่าท่านปรมาจารย์เจ้าสำนักอารามชิงหยางนั้นสำเร็จเป็นเซียนและโบยบิน ขึ้นสวรรค์ไปเมื่อหลายแสนปีก่อน แต่หากเป็นอย่างนั้นจริงเงาร่างหล่อเหลาเปล่ง รัศมีเจิดจ้าที่กำลังนั่งเล่นควันธูปอยู่นี่คือใครกันเล่า?!

Comment

Options

not work with dark mode
Reset