ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด – ตอนที่ 234 อัจฉริยะด้านตรรกะ

อวิ​๋น​เจี่ยว​เปิด​ย่าม​เก็บของ​ออก​ ​จากนั้น​หยิบ​ยันต์​ออกมา​หนึ่ง​ใบ​ ​นาที​ถัดมา​อาวุธ​ใน​ตำหนัก​ต่าง​ลอย​ขึ้น​มา​ ​เรียงแถว​บิน​เข้า​ใน​ย่าม​เก็บของ​ราวกับ​ถูก​พลัง​บางอย่าง​ชักจูง​ ​เธอ​พลาง​เก็บ​อาวุธ​พลาง​ถาม​ ​“​สำนัก​เทียน​ซือ​เก็บกวาด​ไป​ถึง​ไหน​แล้ว​”​ ​ไม่รู้​ว่า​ตำหนัก​ใหญ่​ที่​เฟิง​เสี่ยว​หวง​ทำ​พัง​ซ่อม​เสร็จ​แล้ว​หรือยัง

เมื่อ​เจ้าสำนัก​สวี​ได้ยิน​ ​คิ้ว​ของ​เขา​ก็​ขมวด​ขึ้น​มาทัน​ที​ ​ก่อน​จะ​ถอนหายใจ​ยาว​ออกมา​พร้อม​พูด​ขึ้น​ ​“​เฮ้อ​!​ ​เรื่อง​นี้​ค่อนข้าง​ยาก​ ​ที่​สำคัญ​คือ​เก็บกวาด​ยาก​ ​คนใน​สำนัก​เทียน​ซือ​มี​ไม่พอ​ ​คง​เก็บกวาด​ไม่เสร็จ​ใน​ระยะเวลา​สั้น​ ​ข้า​ได้​แจ้ง​ไป​ยัง​สำนัก​ต่างๆ​ ​ให้​ส่ง​ลูกศิษย์​ออกมา​ช่วย​ ​อืม​…​คง​ต้อง​อีก​สอง​สาม​เดือน​ถึง​จะ​เสร็จ​”

“​สอง​สาม​เดือน​?​!​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​ผงะ​ ​ไม่ใช่​พัง​ไป​แค่​ครึ่ง​ตำหนัก​หรือ​ ​ซ่อมแซม​เป็นเวลา​นับ​หลาย​เดือน​แล้ว​ ​ยัง​ไม่เสร็จ​อีก​หรือ​ ​ทำไม​ยัง​ต้อง​ขอความช่วยเหลือ​จาก​สำนัก​อื่น​ ​แค่​ลูกศิษย์​ของ​สำนัก​เทียน​ซือ​ก็​มีนับ​พัน​คน​แล้ว

​“​ต้องการ​คน​มาก​ขนาด​นี้​เชียว​หรือ​”

“​แน่นอน​!​”​ ​เขา​พยักหน้า​อย่างแรง​ ​ก่อน​จะ​ไล่​ทีละ​รายการ​ ​“​ถึง​จะ​ยุ่งยาก​ไป​บ้าง​ ​แต่​อาจารย์​ไว้วางใจ​ได้​ ​คน​พวก​ข้า​ได้​จัดการ​แบ่ง​เรียบร้อย​แล้ว​ ​มีทั​้​งก​ลุ่ม​ถลก​หนัง​ ​กลุ่ม​ปล่อย​เลือด​ ​กลุ่ม​ดึง​เส้นเอ็น​ ​อีกทั้ง​ยัง​มี​กลุ่ม​วาง​ข่าย​พลัง​จัดเก็บ​ ​เหล่า​ลูกศิษย์​ล้วน​มีประสบการณ์​มาก​่อน​ ​ไม่มีปัญหา​อย่างแน่นอน​”

“​เดี๋ยว​…​”​ ​อะไร​กัน​ ​ซ่อมแซม​ตำหนัก​ใหญ่​เกี่ยว​อะไร​กับ​ถลก​หนัง​ปล่อย​เลือด​ ​“​หลาย​วันนี้​สำนัก​เทียน​ซือ​ทำ​อะไร​กัน​แน่​…​”

“​รวบรวม​วัตถุดิบ​!​”​ ​เจ้าสำนัก​สวีต​อบ​ ​จากนั้น​เผย​สีหน้า​เหน็ดเหนื่อย​เมื่อ​นึกถึง​เรื่อง​ที่​ต้อง​ทำ​

“​อาจารย์​อวิ​๋น​ท่าน​ไม่เห็น​ว่า​ร่าง​เดิม​ของ​เหล่า​เทพ​ที่​ตกลง​มา​หลังจากที่​พลัง​สลาย​หาย​ไป​มัน​มี​ขนาดใหญ่​แค่ไหน​ ​แค่​จิ้งจอก​เก้า​หาง​ตัว​นั้น​ ​ขนาด​ของ​มัน​จะ​เทียบเท่า​กับ​ตำหนัก​ใหญ่​อยู่​แล้ว​ ​อีกทั้ง​ยัง​ทำ​จวน​ของ​ลูกศิษย์​พัง​ไป​หลาย​คน​!​ ​พวก​ข้า​จึง​ต้อง​รีบ​แก้​ชิ้นส่วน​มัน​เสีย​ ​ยิ่ง​ไม่ต้อง​พูดถึง​มังกร​ตัว​นั้น​เลย​!​ ​มัน​ทำ​ภูเขา​พังทลาย​ลงมา​ครึ่งหนึ่ง​ ​โชคดี​ที่​ไม่ได้​ตกลง​มา​ใน​สำนัก​เทียน​ซือ​ ​เพียงแต่​ขนของ​จิ้งจอก​นั้น​ไม่เลว​ ​ห้อง​หลอม​อาวุธ​บอกว่า​สามารถ​นำ​เป็น​หลอม​เป็น​อาวุธ​ลับ​ได้​ ​นอกจากนี้​ยัง​มี​…​”

เจ้าสำนัก​สวี​แทบจะ​กลายร่าง​เป็น​อิ้ง​หลุน​ ​เขา​พูด​เรื่อง​การ​เก็บ​วัตถุดิบ​กับ​เธอ​อย่าง​ไม่หยุดหย่อน​ ​ตั้งแต่​ขน​ยัน​กระดูก​ ​แม้แต่​ส่วน​ที่​ไม่​อาจ​พูด​ได้​ก็​มี​วิธีการ​จัดการ​ ​คน​ทั้งคน​กลายเป็น​เหมือน​คุณ​ลุง​ที่​รับหน้าที่​จัดงาน​เลี้ยง​ปีใหม่​ ​ใบหน้า​เต็มไปด้วย​ความสุข​ปน​ความปวดร้าว

อวิ​๋น​เจี่ยว​:​ ​“​…​”

เยี​่ย​ยวน​:​ ​“​…​”

ทันใดนั้น​ก็​เกิดค​ว่าม​สงสัย​ว่า​ ​ตนเอง​สอนอะ​ไร​ผิด​ให้​ลูกศิษย์​เสวียน​เหมิน​ไป​หรือเปล่า

อวิ​๋น​เจี่ยว​เพิ่งจะ​ตระหนัก​ได้​ว่า​หลาย​วันนี้​พวกเขา​กำลัง​วุ่นวาย​อยู่​กับ​อะไร​ ​เหล่า​เทพ​ของ​ทักษิณ​สวรรค์​ที่​ปรากฏ​ก่อนหน้านี้​ ​ล้วน​อยู่​ใน​ร่าง​มนุษย์​ ​ดังนั้น​เธอ​จึง​ไม่ได้​คิดลึก​ลง​ไป​ ​ตอนนี้​เธอ​เพิ่งจะ​ตระหนัก​ได้​ว่า​เหล่า​เทพ​ที่​ถูก​อิ้ง​หลุน​ดึง​วิญญาณ​ออกมา​ได้​กลับ​สู่​ร่าง​เดิม​ของ​พวกเขา​แล้ว​ ​อีกทั้ง​เหล่า​เทพ​ของ​ทักษิณ​สวรรค์​ล้วน​ไม่ได้​มาจาก​โลก​ล่าง​ ​เมื่อ​นึก​ไป​ถึงขนาด​ของ​เฟิง​เสี่ยว​หวง​ ​คูณ​ไป​อีก​หลาย​ร้อย​…

นี่​ไม่ใช่​แค่​กอง​วัตถุดิบ​ ​แต่​เป็น​คลัง​วัตถุดิบ​!

มิน่า​เจ้าสำนัก​สวี​ถึง​ได้​บอกว่า​ต้อง​ขอความช่วยเหลือ​จาก​สำนัก​อื่น​ ​ร่าง​ใหญ่​ขนาด​นั้น​ ​รัศมี​หลาย​สิบ​ลี้​ของ​สำนัก​เทียน​ซือ​คงจะ​ไม่มี​ที่​ยืน​ ​หาก​ไม่ใช่​ร่าง​เทพ​ไม่​เน่าเปื่อย​ง่าย​ ​พวกเขา​คง​แยก​ชิ้น​ไม่ทัน

อวิ​๋น​เจี่ย​วจุด​เทียน​ให้​ทักษิณ​สวรรค์​อย่าง​เงียบๆ​ ​มอบ​วัตถุดิบ​ไกล​นับ​พัน​ลี้​ ​นอกจาก​จะ​มีค่า​มาก​แล้ว​จิตใจ​ก็​มีค่า​มาก​เช่นกัน​!

“​รอ​เก็บกวาด​เสร็จ​ ​โรงเรียน​เสวียน​เหมิ​นข​อง​พวกเรา​คงมี​อาวุธ​เทพ​จำนวน​ไม่น้อย​”​ ​เจ้าสำนัก​สวี​ยิ้ม​ตาหยี​ ​ทันใดนั้น​เขา​เหมือน​นึก​บางอย่าง​ขึ้น​ได้​ ​จึง​ถอนหายใจ​ออกมา

“​เฮ้อ​…​แต่​เนื้อ​เหล่านั้น​ไม่รู้​ว่า​ต้อง​ทำ​อย่างไร​ ​ไม่มี​แม้แต่​ที่​ฝัง​ ​จริง​สิ​!​ ​อาจารย์​อวิ​๋น​ ​ท่าน​ยัง​ต้องการ​เนื้อ​มังกร​หรือไม่​ ​เดี๋ยว​ข้า​ให้​ลูกศิษย์​ส่ง​มา​ให้​”​ ​มี​มังกร​ตั้ง​หลาย​ตัว​!

“​ไม่​…​ไม่ต้อง​!​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​ปาก​กระตุก​ ​เธอ​กลัว​เฟิง​เสี่ยว​หวง​เกิดผล​กระทบ​ทางจิตใจ​ ​อย่างน้อย​อิ้ง​หลุน​ยัง​ต้องการ​เขา​ช่วย​ปลูก​ผัด

“​อ่อ​”​ ​เจ้าสำนัก​สวี​พยักหน้า​อย่าง​ผิดหวัง​ ​ใน​ใจ​กำลัง​คำนวณ​จำนวน​หลุม​สำหรับ​การ​ฝัง

“​จริง​สิ​ ​ข้า​ให้​ชาย​แก่วาด​ยันต์​ให้​พวก​ท่าน​ ​สลาย​พลัง​เทพ​และ​พลัง​ชีวิต​ที่​หลงเหลือ​ ​พวก​ท่าน​สามารถ​ฝัง​มัน​ลง​ไป​พร้อมกัน​”​ ​เร่งความเร็ว​ใน​การ​เน่าเปื่อย​ ​ง่าย​ต่อ​การ​ฝัง​ ​วิธี​นี้​อิ้ง​หลุน​ใช้​ตอนที่​ฝัง​ร่าง​ของ​เฟิง​เสี่ยว​หวง

เจ้าสำนัก​สวีตา​ลุก​วาว​ขึ้น​ในทันที​ ​ก่อน​จะ​ตบ​เข้าที่​หน้าขา​ของ​ตนเอง​ ​“​ดีจริง​ ​เช่นนั้น​ก็​รบกวน​สหาย​…​ไป๋​?​”​ ​เขา​ลังเล​เล็กน้อย​ ​เมื่อ​ตระหนัก​ได้​ว่า​ชาย​แก่​เป็น​ยมราช

ไม่เพียงแต่​เขา​ ​แม้แต่​เหล่า​ลูกศิษย์​เอง​ก็​เช่น​ ​เมื่อ​รู้​ว่า​เรียน​การขับไล่​ผีกับ​ยมราช​มา​เป็นเวลา​นาน​ขนาด​นี้​ ​ต่าง​รู้สึก​เหลือเชื่อ

อวิ​๋น​เจี่ยว​เห็น​เขา​ลังเล​ ​จึง​อธิบาย​ขึ้น​ ​“​ชาย​แก่​ยัง​ไม่​ถือว่า​เป็น​ยมราช​จริงๆ​ ​พวก​ข้ามี​คนรู้จัก​ด้านล่าง​ ​ตอนนี้​แค่​ทำหน้าที่แทน​เขา​ชั่วคราว​เท่านั้น​”

“​เช่นนี้​นี่เอง​!​”​ ​เจ้าสำนัก​สวีทำ​สีหน้า​ผ่อนคลาย​ลง​ไม่น้อย​ ​เขา​ยัง​คิด​ว่า​สหาย​ไป๋​ใช้​วิธี​ปลอมตัว​เป็น​คน​เป็น​ ​ที่แท้​เขา​ก็​เป็น​คน​เป็น

เจ้าสำนัก​สวี​เงยหน้า​มอง​ท้องฟ้า​ ​เขา​ลุกขึ้น​ยืน​เพื่อ​ลา​อีก​ฝ่าย​ ​“​จะ​ค่ำ​แล้ว​ ​ข้า​ต้อง​รีบ​กลับ​ไป​เก็บ​ศพ​…​เอ่อ​ ​วัตถุดิบ​ ​ไม่​รบกวน​อาจารย์​แล้ว​ ​ข้า​ขอตัว​”

“​ได้​!​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​พยักหน้า​ ​ลุกขึ้น​ยืน​ ​พร้อม​ส่ง​คน​ไป​ถึง​ข่าย​พลัง​ขนส่ง

ก่อน​จะ​นึกถึง​แผนการ​ใน​อีก​สิบ​ปี​ข้างหน้า​ของ​ตนเอง​คงจะ​ถึง​เวลา​เขียน​ออกมา​แล้ว

เมื่อ​เธอ​กลับ​ถึง​ห้อง​ตำรา​ ​ก็​พบ​คนที​่​ไม่พูดไม่จา​เมื่อ​สักครู่​เกาะ​เข้ามา​อีก​รอบ​ ​มือหนึ่ง​อ้อมกอด​เอว​ของ​เธอ​ ​จากนั้น​หยิบ​ขนม​สีเขียว​สลับ​แดง​ออกมา​หนึ​้ง​ชิ้น​ ​ส่ง​ตรง​มายัง​ริมฝีปาก​เธอ​ ​“​กิน​หรือไม่​”

เขา​ถาม​อย่างจริงจัง​ ​ใบหน้า​ยังคง​เรียบ​เฉย​ ​เพียงแต่​ดวงตา​ทั้งคู่​ลุก​วาว​เป็นประกาย​ ​จับจ้อง​มายัง​ริมฝีปาก​ของ​เธอ

อวิ​๋น​เจี่ยว​ปาก​กระตุก​เล็กน้อย​ ​ก่อน​จะ​ถอนหายใจ​ยาว​ออกมา​ ​“​อาจารย์​ปู่​ ​วิธีการ​แต๊ะอั๋ง​ของ​ท่าน​เปลี่ยน​บ้าง​ได้​หรือไม่​”​ ​ป้อน​ขนม​ทุกครั้ง​ ​อยาก​จะ​แกล้งทำ​เป็น​ไม่รู้​มัน​ยาก​นะ

เยี​่ย​ยวน​:​ ​“​…​”

สักพัก​…

“​ขอ​หวาน​หน่อย​”

“​ออก​ไป​!​”

“​…​”

(​இ​д​இ​;)

น้อยใจ​…

ทั้งที่​เมื่อวาน​พูด​ไว้​แล้ว​ ​ยอมให้​ชอบ​ ​ทำไม​ไม่​ให้​หวาน​?​!

อวิ​๋น​เจี่ย​วรู​้​สึก​ปวดหัว​เล็กน้อย​ ​ไม่รู้​ว่า​อาจารย์​ปู่​เข้าใจผิด​อะไร​เกี่ยวกับ​การ​มี​ความรัก​ ​ตั้งแต่​เมื่อคืน​ ​เขา​ก็​เกาะติด​เธอ​ไม่​ปล่อย​ ​คิด​แต่​จะ​พุ่ง​เข้าหา​เธอ​ ​หา​โอกาส​เกาะติด​เธอ​อยู่​ตลอดเวลา​ ​เปลี่ยน​วิธีการ​ขอก​อด​ขอ​จูบ​ ​อ่อ​ไม่​..​ขอ​หวาน​หวาน

ไม่ยอม​ยัง​ไม่ได้​ ​เพราะว่า​เธอ​ผลัก​อีก​ฝ่าย​ไม่​ออก​จริงๆ​ ​ไม่ว่า​เธอ​จะ​อธิบาย​ว่าความ​สัมพันธ์​ต้อง​ค่อยเป็นค่อยไป​ ​ความรัก​ต้อง​เดิน​ไป​ทีละ​ก้าว​ ​แต่​เขา​ก็​ยัง​พูด​อย่าง​หน้าตาเฉย​ว่าว​่า​ตนเอง​เดิน​มาที​ละ​ก้าว​ ​ไม่ได้​ใช้​คาถา​อะไร​ทั้งนั้น

อวิ​๋น​เจี่ยว​:​ ​“​…​”​ ​อัจฉริยะ​ทาง​ตรรกะ​เสีย​จริง​!

สุดท้าย​เธอ​ไม่มี​วิธี​จึง​ปล่อย​เขา​ไป​ ​กอด​ไป​กอด​มา​…​ก็​คุ้นชิน​เสีย​แล้ว​!

╮​(​╯​_​╰​)​╭

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

Status: Ongoing
อ่านนิยายเรื่อง ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด อวิ๋นเจี่ยว ศัลยแพทย์ปริญญาเอกจากคณะแพทย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ถึงคราวต้องกุมขมับเมื่อทำดีกลับไม่ได้ดี ช่วยเหลือคนแก่ที่หกล้มกลับโดนรีดไถและสาปแช่งให้เห็นผี! ยังไม่พอยันต์ที่ยายแก่คนนั้นสาปเธอยังทำให้เธอทะลุมิติไปยังโลกยุคโบราณและโดนล่อลวง (?) ให้เข้าเป็นศิษย์สำนักเต๋าที่ทำหน้าที่ปราบปีศาจผดุงคุณธรรมอีกด้วย เล่าลือกันว่าท่านปรมาจารย์เจ้าสำนักอารามชิงหยางนั้นสำเร็จเป็นเซียนและโบยบิน ขึ้นสวรรค์ไปเมื่อหลายแสนปีก่อน แต่หากเป็นอย่างนั้นจริงเงาร่างหล่อเหลาเปล่ง รัศมีเจิดจ้าที่กำลังนั่งเล่นควันธูปอยู่นี่คือใครกันเล่า?!

Comment

Options

not work with dark mode
Reset