ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด – ตอนที่ 247 เหตุบังเกิดในเมืองหมิ่นเฟิน

“​ศิษย์​หลาน​ทั้งสอง​เหมือน​ดั่ง​ที่​ศิษย์​น้องเล็ก​ว่า​ไว้​…​”​ ​หลง​ฉาง​เดิน​ขึ้นหน้า​ ​ยื่นมือ​ออกมา​ราวกับ​ต้องการ​ทำ​อะไร​บางอย่าง

ทันใดนั้น​ ​ด้านนอก​กลับ​เกิด​การสั่น​สะเทือน​ขึ้น​มารา​วกับ​แผ่นดินไหว​ ​เมือง​หมิ่น​เฟิน​สั่น​ไหว​ทั้งเมือง​ ​มีเสียง​ดังก้อง​ลอยมา​จาก​ระยะไกล​ ​โถง​ใหญ่​ที่​สว่างไสว​ใน​เดิมที​มีพลัง​วิญญาณ​จำนวนมาก​หลั่งไหล​เข้ามา​ ​ทันใดนั้น​อบอวล​อยู่​ทั่วทั้ง​ตำหนัก​ใหญ่

หลง​ฉาง​สีหน้า​เปลี่ยนไป​ ​คิ้ว​ของ​เขา​ขมวด​มุ่น​ ​“​เมฆา​ปีศาจ​ปะทุ​!​”

อวิ​๋น​เจี่ยว​และ​ชาย​แก่​ต่าง​ตกตะลึง​ ​ในขณะที่​กำลัง​คิด​จะ​ถามไถ่​สถานการณ์​ ​ก็​พบ​ลูกศิษย์​คน​หนึ่ง​เดิน​เข้ามา​อย่าง​รีบร้อน​ ​“​เจ้าเมือง​ ​ผนึก​ด้าน​ตะวันตก​เกิด​ความผิดปกติ​ ​เมฆา​ปีศาจ​แผ่ขยาย​ไป​ถึง​นอกเมือง​กว่า​สิบ​ลี้​แล้ว​”

“​สหาย​ทั้งหมด​รีบ​เดินทาง​ไป​ขับไล่​”​ ​หลง​ฉาง​ออกคำสั่ง

“​ขอรับ​!​”​ ​ลูกศิษย์​คน​นั้น​ตอบรับ​ ​ก่อน​จะ​หายตัว​ออก​ไป​ ​ไม่​ถึง​ชั่วครู่​ ​คนใน​เมือง​ต่าง​ชุลมุน​ ​พวก​นาง​สามารถ​พบเห็น​ลูกศิษย์​จำนวนมาก​น้อย​มุ่งหน้า​ไป​ยัง​ทิศทาง​ตะวันตก

หลง​ฉาง​เรียก​ดาบส​วรรค​์​ออกมา​ ​กำลังจะ​เดินทางออก​ไป

“​อาจารย์​อา​หลง​”​ ​ชาย​แก่​และ​อวิ​๋น​เจี่ยว​สบตา​กัน​ ​ก่อน​จะ​เดิน​ขึ้นหน้า​แล้ว​พูด​ขึ้น​ ​“​พวก​ข้า​ไป​พร้อมกับ​ท่าน​ ​เผื่อ​จะ​ช่วย​อะไร​ได้​บ้าง​”

หลง​ฉาง​ผงะ​ ​สักพัก​จึง​ได้​พยักหน้า​ ​“​ได้​”

พูด​จบ​เขา​ก็​ออกจาก​ประตู​ไป​ ​จากนั้น​เหมือน​นึก​บางอย่าง​ขึ้น​ได้​ ​เขา​หยุดชะงัก​ก่อน​จะ​หันกลับ​มา​ ​ทันใดนั้น​แสงสี​ขาว​ส่องสว่าง​ขึ้น​ ​ห้องโถง​ใหญ่​ที่​เต็มไปด้วย​พลัง​วิญญาณ​สลาย​ไป​จน​หมดสิ้น​ ​กลับ​สู่​สภาพ​สว่างไสว​เหมือนเคย​ ​เขา​จึง​ได้​เก็บ​มือ​กลับ​ไป​อย่าง​พึงพอใจ

คน​ทั้งสอง​ที่​เดินตาม​ออก​ไป​ต่าง​ผงะ​เล็กน้อย​ ​ห้องโถง​ไม่มี​คน​อยู่​ ​อาจารย์​อา​หลง​จะ​ขับไล่​พลัง​วิญญาณ​ด้านใน​ทำไม​กัน

ยัง​ไม่ทัน​ได้​ครุ่นคิด​ ​หลง​ฉาง​ก็​ขี่​ดาบ​มุ่งหน้า​ไป​ยัง​ทิศตะวันตก​แล้ว

อวิ​๋น​เจี่ยว​หยิบ​ยันต์​ตัวเบา​ออกมา​ ​ก่อน​จะ​ยื่น​ให้​ชาย​แก่​หนึ่ง​ใบ​ ​จากนั้น​ติด​ให้​อาจารย์​ปู่​ด้วย​ ​ถึงแม้​อีก​ฝ่าย​ไม่ต้องการ

ทั้ง​สาม​คน​จึง​บิน​ออก​ไป​ยัง​ทิศตะวันตก​พร้อมกัน

ผู้คน​ใน​เมือง​ราวกับ​คุ้นชิน​กับ​เหตุการณ์​ที่เกิด​ขึ้น​นี้​ ​พวกเขา​ไม่จำเป็น​ต้อง​รวมตัวกัน​ก่อน​ ​แต่​ก็​ยังคง​มุ่ง​ตรง​ไป​ยัง​ทิศทาง​ที่เกิดเหตุ​อย่างเป็นระเบียบ

พวกเขา​บิน​ไป​ไม่​ถึง​ครึ่ง​เค​่อ​ ​ก็​พบเห็น​ท้องฟ้า​บริเวณ​ด้านหน้า​ดำมืด​ ​พลัง​ปีศาจ​มี​ลักษณะ​สีดำ​สนิท​ราวกับ​น้ำตก​กำลัง​แผ่ขยาย​เข้ามา​ ​มัน​ราวกับ​สัตว์ร้าย​สีดำ​ที่​กำลัง​กาง​กรงเล็บ​ ​พร้อม​กลืน​กิน​ฟ้า​ดิน

นี่​คือ​เมฆา​ปีศาจ​!

อวิ​๋น​เจี่ยว​และ​ชาย​แก่​ต่าง​ตกตะลึง​กับ​ภาพ​ตรงหน้า​ ​ถึงแม้​จะ​เคย​เห็น​พลัง​ปีศาจ​ตอนที่​อยู่​โลก​มาร​แล้ว​ ​แต่​ภาพ​ตรงหน้า​แตกต่าง​จาก​ครั้งก่อน​โดยสิ้นเชิง

ระดับ​พลัง​ปีศาจ​ที่นี่​คนละ​ระดับ​กับ​ครั้งก่อน​อย่าง​ลิบลับ​ ​พลัง​ปีศาจ​แยก​โลก​ที่อยู่​ด้านหน้า​ออกจาก​กัน​ ​ทาง​นี้​คือ​ยมโลก​ปกติ​ ​แต่​อีก​ฝั่ง​กลับเป็น​ดินแดน​สีดำ​สนิท

“​พี่​ไป๋​ ​ศิษย์​น้อง​อวิ​๋น​ ​พวก​เจ้า​มาด​้วย​หรือ​”​ ​เถิง​สี​บิน​เข้ามา​ ​เห็นได้ชัด​ว่า​เขา​มากำ​จัด​พลัง​ปีศาจ​ ​แต่ว่า​หาน​ซู​ไม่ได้​อยู่​กับ​เขา​ ​คิด​ว่ายั​งคง​พักฟื้น​อยู่​ใน​ข่าย​พลัง

“​พี่​สี​!​”​ ​ชาย​แก่​ทักทาย

“​พวก​เจ้า​อยู่​ก็ดี​”​ ​เถิง​สี​ยิ้ม​ซื่อ​ใส่​คน​ทั้งสอง​ ​ก่อน​จะ​พูด​ขึ้น​ ​“​ไม่รู้​ว่า​ปีนี​้​เป็น​อะไร​ ​เมฆา​ปีศาจ​ถึง​ได้​ปะทุ​บ่อยครั้ง​กว่า​ปีก่อน​ ​ห่าง​จาก​ ​‘​วัน​กลืน​ปริวรรต​’​ ​อีก​สอง​วัน​ ​แต่​เมฆา​ปีศาจ​กลับ​ปะทุ​ถึง​สี่​ห้า​ครั้ง​แล้ว​ ​พวก​เจ้า​อยู่​ที่นี่​ ​ช่วยเหลือ​ได้​พอดี​”

“​พี่​สี​ ​ต้อง​ทำ​อย่างไร​”​ ​ชาย​แก่​เป็นกังวล​เล็กน้อย​ ​นี่​เป็นครั้งแรก​ที่​เขา​เผชิญหน้า​กับ​พลัง​ปีศาจ

“​ตี​ให้​สลาย​ไป​ก็​พอ​”​ ​เถิง​สี​อธิบาย​ ​ในขณะที่​กำลังจะ​อธิบาย​เพิ่ม​นั้น​ ​ด้านหน้า​กลับ​มีเสียง​ดังสนั่น​เกิดขึ้น​ ​เห็น​เพียง​บริเวณ​ไม่​ไกล​นัก​มีแสง​สีขาว​ส่องสว่าง​ขึ้นรา​วกั​บม​่าน​แสง​ ​มันตั​้ง​ตระหง่าน​อยู่​ตรงหน้า​ ​ขัดขวาง​ทาง​ไป​ของ​เมฆา​ปีศาจ​สีดำ​ที่​กำลัง​แผ่ขยาย​ ​ตรงกลาง​ของ​ม่าน​แสง​ ​มี​ร่าง​หนึ่ง​ขี่​ดาบ​หยุด​อยู่​กลางอากาศ​ ​พลัง​เทพ​บริเวณ​รอบตัว​ไหลเวียน​ควบคุม​ม่าน​แสง​ขนาดใหญ่​เอาไว้

คน​นั้น​คือ​หลง​ฉาง​ที่​บิน​อยู่​ด้านหน้า

“​เริ่ม​แล้ว​!​”​ ​เถิง​สี​ชัก​มีด​ใหญ่​ด้านหลัง​ออกมา​ ​ก่อน​จะ​หันมา​พูด​กับ​คน​ทั้ง​สาม​ ​“​พี่​ไป๋​ ​สหาย​ใน​เขต​หมิ่น​เฟิน​ปกติ​จะ​แบ่ง​ออก​เป็น​สอง​ขบวน​ ​พวกเรา​ก็​แยกย้าย​กัน​ ​ท่าน​ตาม​ขบวน​ทาง​ด้าน​ซ้าย​ไป​ก่อน​”

ทั้งสอง​คน​ผงะ​ ​ก่อน​จะ​พบ​ว่า​ผู้คน​โดยรอบ​แยกกัน​เป็น​สอง​ขบวน​โดยอัตโนมัติ​ ​คนที​่​เพิ่ง​ตามมา​เรียงแถว​กัน​อย่างเป็นระเบียบ​ ​คน​หนึ่ง​ไป​ทางซ้าย​อีก​คน​ไป​ทางขวา

ชาย​แก่​ตอบรับ​ ​ก่อน​จะ​บิน​ไป​ทางซ้าย​ ​อวิ​๋น​เจี่ย​วที​่​อยู่​ด้านหลัง​จึง​ไป​ทางขวา​ ​แต่​อาจารย์​ปู่​ที่อยู่​ด้านหลัง​บิน​ตาม​อวิ​๋น​เจี่ยว​ไป​แบบ​ไม่ต้อง​คิด

เถิง​สี​ที่​รอบิน​ไป​ทางขวา​ ​“​…​”

เมื่อ​เห็น​อีก​ฝ่าย​บิน​ออก​ไป​ไกล​แล้ว​ ​เถิง​สี​จึง​จำใจต้อง​บิน​ไปหา​ไป๋​อวี​้​ทางซ้าย

ชาย​แก่​ ​“​…​”

เดี๋ยว​ ​อาจารย์​ปู่​กับ​เจ้า​หนู​ไป​ทางซ้าย​หมด​เลย​ ​เหลือ​เขา​อยู่​คนเดียว​กับ​ไก่อ่อน​ได้​อย่างไร​ ​อย่างน้อย​ก็​แบ่ง​คนที​่​มีฝีมือ​ให้​เขา​สัก​คน​สิ​!

“​ไป​เถอะ​ ​พี่​ไป๋​”​ ​เสียดาย​ที่​ไม่ทันการ​เสีย​แล้ว​ ​ราวกับ​รังเกียจ​ชาย​แก่​บิน​ช้า​ ​เถิง​สีลา​กชาย​แก่​ขึ้น​มาก​่อน​จะ​บิน​ไป​ยัง​ขบวน​ทางซ้าย​ด้วยกัน

“​…​”​ ​ไม่​ ​ปล่อย​ข้า​ ​ข้า​เหมาะกับ​ขบวน​นั้น​มากกว่า​!

╲​(​゜​ロ​╲​)​(​╱​ロ​゜​)​╱

อวิ​๋น​เจี่ยว​เดินตาม​คน​บน​ขบวน​ขวา​ ​ก่อน​จะ​หยุด​อยู่​ตรงหน้า​ของ​เมฆา​ปีศาจ​ ​จนกระทั่ง​เวลานี้​ ​นาง​ถึง​ได้​สัมผัส​กับ​พลัง​ปีศาจ​ที่แท้​จริง​ ​ถึงแม้ว่า​ด้านหน้า​จะ​มีพลัง​ของ​อาจารย์​อา​หลง​ต้าน​เอาไว้​อยู่​ ​แต่​ความ​เย็นยะเยือก​เข้าถึง​กระดูก​นั้น​กลับ​พุ่ง​เข้าหน้า​อย่าง​จัง​ ​ใน​นั้น​ราวกับ​ปะปน​ไป​ด้วย​ความรู้สึก​ด้าน​ลบ​อย่าง​ความเจ็บปวด​ ​ความเหงา​ ​ความ​เย็นยะเยือก​ ​ความโหดเหี้ยม​ต่างๆ​ ​ทำให้​คน​เกิด​ความหวาดกลัว​ขึ้น​มา​ภายในใจ

พลัง​ของ​อาจารย์​อา​หลง​ราวกับ​เป็น​ตาข่าย​ขนาดใหญ่​ดักจับ​เมฆา​ปีศาจ​เอาไว้​ส่วนใหญ่​ ​มี​เพียง​พลัง​ปีศาจ​บริเวณ​ริม​ขอบ​เล็ด​รอด​ออกมา​เพียง​เล็กน้อย​ ​ลูกศิษย์​ใน​เมือง​ต่าง​ใช้​วิชา​ต่างๆ​ ​โจมตี​พลัง​ที่​เล็ด​รอด​ออกมา​ทั้งหลาย​ ​เมื่อ​พลัง​ปีศาจ​ถูก​กำจัด​ไป​จน​หมด​ ​ตาข่าย​พลัง​ของ​อาจารย์​หลง​ฉาง​จะ​หดตัว​เล็ก​ลง​ ​เพื่อ​รับรอง​ความปลอดภัย​ของ​เหล่า​ลูกศิษย์

อวิ​๋น​เจี่ยว​เกิด​ความเคารพ​ต่อ​อาจารย์​อา​หลง​ขึ้น​มาทัน​ที​ ​พลัง​ปีศาจ​มากมาย​เช่นนี้​ ​แต่​เขา​กลับ​ต้านทาน​มัน​เอาไว้​ได้​ด้วย​ตนเอง​ ​เห็นได้ชัด​ว่า​เขา​มี​ความแข็ง​แกร่ง​เสีย​ยิ่งกว่า​อาจารย์​อา​หยวน​เจียง

อวิ​๋น​เจี่ยว​หยิบ​ยันต์​สีทอง​ออกมา​แปะ​ไว้​บน​ตัวอย่าง​รวดเร็ว​เพื่อ​เสริม​การป้องกัน​รอบตัว​ ​ก่อน​จะ​โยน​ยันต์​สายฟ้า​ออกมา​อีก​หลาย​ใบ​สลาย​พลัง​ปีศาจ​โดยรอบ​ ​เพียงแต่​พลัง​ปีศาจ​ยาก​ต่อ​การ​รับมือ​ ​อีกทั้ง​ไร้​รูปร่าง​ ​วิชา​จำนวนมาก​ไม่​อาจ​ใช้กับ​มัน​ได้

เดิมที​นาง​คิด​ว่าวิ​ชา​ของ​เสวียน​เหมิน​ใช้ไม่ได้​กับ​พลัง​ปีศาจ​ ​แต่​เมื่อ​หันกลับ​ไปดู​ ​พบ​ว่า​คนอื่น​ก็​พอกัน​ ​ต้อง​ใช้การ​โจมตี​ถึง​สิบ​กว่า​ครั้ง​จึง​จะ​กำจัด​พลัง​ปีศาจ​จำนวน​น้อย​ได้​ ​เมื่อ​เทียบ​กับ​พลัง​ปีศาจ​มหาศาล​กลางอากาศ​ถือว่า​เล็กน้อย​อย่างมาก

อย่างนี้​ช้า​เกินไป​!​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​ขมวดคิ้ว​ ​นาง​วาง​ยันต์​ใน​มือ​ลง​ ​ก่อน​จะ​เริ่ม​ครุ่นคิด​อย่างตั้งใจ​ ​ยันต์​ของ​นาง​มีจำกัด​ ​ตนเอง​ก็​ไม่​สามารถ​โจมตี​ได้​เพียง​ครั้ง​เดียว​ ​นอกจาก​มี​วิธี​อื่น​ที่​ทำให้​นาง​กำจัด​พลัง​ปีศาจ​นี้​ได้​เพียง​ครั้ง​เดียว​ ​มิเช่นนั้น​ยันต์​จำนวนมาก​แค่ไหน​ก็​เอา​ไม่อยู่

ในขณะที่​กำลัง​ครุ่นคิด​ ​เสียง​ชาย​คุ้นหู​ดัง​ขึ้น​ ​“​เจ้า​!​”

ลูกศิษย์​ที่​กำลัง​โจมตี​พลัง​ปีศาจ​อยู่​ด้านหน้า​หันกลับ​มา​ ​ก่อน​จะ​พูด​ขึ้น​อย่าง​ไม่พอใจ​ปน​ระแวง​ ​“​ ​ทำไม​เจ้า​ถึง​อยู่​ที่นี่​”

“​…​”

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

Status: Ongoing
อ่านนิยายเรื่อง ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด อวิ๋นเจี่ยว ศัลยแพทย์ปริญญาเอกจากคณะแพทย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ถึงคราวต้องกุมขมับเมื่อทำดีกลับไม่ได้ดี ช่วยเหลือคนแก่ที่หกล้มกลับโดนรีดไถและสาปแช่งให้เห็นผี! ยังไม่พอยันต์ที่ยายแก่คนนั้นสาปเธอยังทำให้เธอทะลุมิติไปยังโลกยุคโบราณและโดนล่อลวง (?) ให้เข้าเป็นศิษย์สำนักเต๋าที่ทำหน้าที่ปราบปีศาจผดุงคุณธรรมอีกด้วย เล่าลือกันว่าท่านปรมาจารย์เจ้าสำนักอารามชิงหยางนั้นสำเร็จเป็นเซียนและโบยบิน ขึ้นสวรรค์ไปเมื่อหลายแสนปีก่อน แต่หากเป็นอย่างนั้นจริงเงาร่างหล่อเหลาเปล่ง รัศมีเจิดจ้าที่กำลังนั่งเล่นควันธูปอยู่นี่คือใครกันเล่า?!

Comment

Options

not work with dark mode
Reset