ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด – ตอนที่ 249 โชคดีมักมาเป็นคู่

อวิ​๋น​เจี่ยว​ไม่ได้​คิด​อะไร​มาก​ ​ตอนนี้​เมฆา​ปีศาจ​ถูก​กำจัด​ไปมา​กก​ว่า​ครึ่ง​ ​แต่​เรื่อง​ยัง​ไม่​จบ

ดังนั้น​นาง​จึง​หันไป​ทาง​ด้าน​ซ้าย​อย่าง​ไม่​ลังเล​ ​ชาย​แก่​ที่​เดิมที​โจมตี​พลัง​ปีศาจ​ดวงตา​ลุก​วาว​ขึ้น​ใน​ทันใด​ ​ ​เขา​วิ่ง​เข้ามา​พร้อม​ท่าทาง​ราวกับ​เด็ก​ที่​ถูก​ทอดทิ้ง​ ​“​เจ้า​หนู​ ​พวก​เจ้า​มา​เสียที​ ​ข้า​เหนื่อย​มาก​!​ ​พวก​นี้​…​”

“​ชาย​แก่​มาช​่วย​ข้า​หน่อย​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ย​วก​วัก​มือ​เรียก​เขา​มา​ ​ถึงแม้​พลัง​ใน​ตัว​ของ​นาง​ใช้​หมด​แล้ว​ ​แต่​การก​ระ​ตุ้น​ข่าย​พลัง​ไม่จำเป็น​ต้อง​ใช้​พลัง​ของ​นาง​ ​ของ​ชาย​แก่​สามารถ​ใช้ได้

“​อ่อ​ ​ได้​”​ ​ชาย​แก่​เดิน​เข้ามา​ด้วย​ความเคยชิน

อวิ​๋น​เจี่ย​วกำ​ลัง​จะ​วาง​ข่าย​พลัง​ ​หลง​ฉาง​กลับ​ขัด​ขึ้น​อย่างกะทันหัน​ ​“​เดี๋ยว​!​”​ ​เขามอง​ซ้าย​มอง​ขวา​ ​ก่อน​จะ​ชี้​ไป​ด้านหน้า​ ​“​ตรงนี้​ใกล้​เกินไป​ ​ไป​วาง​ข่าย​พลัง​บริเวณ​นอก​สาม​ฉื่อ​จาก​ตรงนั้น​”

อวิ​๋น​เจี่ยว​ผงะ​ ​ก่อน​จะ​เงยหน้า​มอง​เมฆา​ปีศาจ​ตรงหน้า​ ​ตรงนี้​เป็น​ตรงกลาง​ของ​เมฆา​ปีศาจ​ ​น่าจะเป็น​ตาข่าย​พลัง​ที่​ดีที​่​สุด​ถึง​จะ​ถูก​ ​แต่​เมื่อ​นึกถึง​ว่า​อาจารย์​อา​หลง​เฝ้า​อยู่​ที่นี่​เป็นเวลา​นาน​ ​คงจะ​คุ้นเคย​กับ​เมฆา​ปีศาจ​ที่สุด​ ​ดังนั้น​นาง​จึง​ไม่ได้​คัดค้าน

หลง​ฉาง​กลับ​พูด​ขึ้น​อีกครั้ง​ ​“​ข้างหน้า​ๆ​ ​เดินหน้า​อีก​หนึ่ง​ก้าว​…​ใช่​แล้ว​ ​ทางซ้าย​อีกหน่อย​ ​หยุด​!​ ​ตรงนั้น​ ​อย่า​ขยับ​!​”​ ​จนกระทั่ง​ทั้งสอง​คน​มายัง​จุด​ที่​กำหนด​ ​หลง​ฉาง​ถึง​ได้​พยักหน้า​อย่างจริงจัง​ ​“​เริ่ม​เถอะ​ ​วาง​ข่าย​พลัง​ตรงนั้น​ ​อย่า​ขยับ​เป็นอันขาด​!​”

อวิ​๋น​เจี่ยว​มอง​เมฆา​ปีศาจ​ที่​ห่าง​ออก​ไป​ไกล​ราว​หลาย​สิบ​ฉื่อ​ ​คิ้ว​ของ​นาง​ขมวด​เล็กน้อย​ ​ถึงแม้​จะ​ไม่เข้าใจ​ว่า​ทำไม​ต้อง​ตำแหน่ง​นี้​ ​แต่​นาง​ก็​เริ่ม​ลงมือ​วาง​ข่าย​พลัง​อย่างไร​้​เสียง​คัดค้าน​ ​ส่วน​หลง​ฉาง​เฝ้า​อยู่​อีก​ฝั่ง​ ​ท่าทาง​เหมือน​กำลัง​ช่วย​คุ้มครอง​ข่าย​พลัง​ ​เพียงแต่​สีหน้า​ของ​เขา​ยังคง​ไว้​ซึ่ง​ความเคร่งเครียด

อาจ​เป็น​เพราะ​เคย​วาง​มาก​่อน​แล้ว​ ​ครานี​้​อวิ​๋น​เจี่ย​ววาง​ได้​รวดเร็ว​ขึ้น​ไม่น้อย​ ​ในขณะที่​ตาข่าย​พลัง​กำลังจะ​เสร็จ​ ​นาง​ถึง​ได้​หันไป​พูด​กับ​ไป๋​อวี​้​ ​“​ชาย​แก่​ ​ส่ง​พลัง​บน​ตัว​ท่าน​ลง​ไป​ใน​ตาข่าย​พลัง​!​”

“​ทั้งหมด​?​”​ ​ชาย​แก่​ตกตะลึง​ ​ข่าย​พลัง​นี้​ต้อง​ใช้​พลัง​ลมปราณ​มาก​เช่นนี้​หรือ​ ​เมื่อ​เห็น​อีก​ฝ่าย​พยักหน้า​ ​เขา​ก็​ไม่ได้​สงสัย​อะไร​ ​เพียงแต่​เดิน​ขึ้นหน้า​หนึ่ง​ก้าว​ด้วย​ความเคยชิน​ ​ก่อน​จะ​ถ่าย​พลัง​บน​ตัว​ทั้งหมด​ลง​ใน​ตาข่าย​พลัง

นาที​ถัดมา​ข่าย​พลัง​เหมือน​อัน​ก่อน​ปรากฏ​ขึ้น​บน​ท้องฟ้า​ ​เวลา​ไม่​ถึง​ครึ่ง​ชั่ว​ยาม​เมฆา​ปีศาจ​ที่​หลงเหลือ​อยู่​ถูก​สายฟ้า​นับ​พัน​นับ​หมื่น​ผ่า​จน​แหลก​ละเอียด

จนกระทั่ง​พลัง​ปีศาจ​สลาย​ไป​จน​หมดสิ้น​ ​สีหน้า​ของ​หลง​ฉาง​ถึง​จะ​ดีขึ้น​มา​เล็กน้อย​ ​เขา​หันมา​ด้วย​รอยยิ้ม​เมตตา​อย่างที่​คุ้นเคย​ ​พร้อมกับ​ถอนหายใจ​อย่าง​โล่งอก​ ​ก่อน​จะ​พยักหน้า​ให้​ทั้งสอง​คน​ด้วย​ความพึงพอใจ​ ​“​ไม่เลว​ ​อย่างนี้​สบาย​ตาก​ว่า​มาก​ ​ข่าย​พลัง​ของ​เจ้า​ไม่เลว​ ​สม​กับ​ที่​เป็น​ศิษย์​ชิง​หยาง​”

พูด​จบ​ ​เขา​กวาดตา​มอง​อวิ​๋น​เจี่ยว​ขึ้น​ลง​ ​ทันใดนั้น​หรี่​ตา​เล็กน้อย​ ​ก่อน​จะ​เดิน​ขึ้นหน้า​มาด​้วย​รอยยิ้ม​เป็นมิตร​มากกว่า​เดิม​ ​“​ศิษย์​หลาน​อวิ​๋น​ ​ข้า​เห็น​ว่า​เจ้า​เชี่ยวชาญ​ใน​ด้าน​ข่าย​พลัง​ ​เพียงแต่​พลัง​ของ​เจ้า​แย่​ไป​หน่อย​ ​หรือไม่​เจ้า​อยู่​ฝึกฝน​กับ​อาจารย์​อา​ที่นี่​ ​ข้า​รับรอง​ว่า​พลัง​ของ​เจ้า​จะ​เพิ่มขึ้น​อย่างรวดเร็ว​”

อวิ​๋น​เจี่ย​วรู​้​สึก​มีบา​งอย​่าง​แปลกประหลาด​ ​ในขณะที่​กำลังจะ​ปฏิเสธ​ ​บริเวณ​ด้านหน้า​กลับ​มีเสียง​ดัง​ปัง​เกิดขึ้น​ราวกับ​เป็น​เสียง​กระทบ​ ​ทำให้​เมือง​หมิ่น​เฟิน​สั่นสะเทือน​ไป​ทั้งเมือง

“​มี​เผ่าพันธุ์​ปีศาจ​บุกรุก​!​”​ ​มี​คน​ตะโกน​ขึ้น​มา

อวิ​๋น​เจี่ยว​เงยหน้า​มอง​ขึ้นไป​ ​เมฆา​ปีศาจ​ตรงหน้า​สลาย​หาย​ไป​แล้ว​ ​แต่กลับ​มี​ลำแสง​จำนวนมาก​พุ่ง​ทะยาน​ขึ้น​ฟ้า​ราวกับ​เป็น​เสา​ห้องขัง

นี่​คือ​ผนึก​ของ​ประตู​ปีศาจ​?​ ​เดิมที​นาง​นึก​ว่า​ประตู​ปีศาจ​จะ​เป็น​ประตู​ ​ที่แท้​ก็​เป็น​ลำแสง​เหล่านี้​หรือ

อวิ​๋น​เจี่ยว​ตะลึง​ ​ยัง​ไม่ทัน​ได้​มองดู​อย่างละเอียด​ ​กลับ​พบ​ว่า​ลำแสง​ด้านหน้า​มี​รอยร้าว​ปรากฏ​ขึ้น​ ​มี​วัตถุ​สีดำ​สนิท​กำลัง​มุด​ออกมา​จาก​ด้านใน​ ​นาง​ไม่รู้​ว่า​สิ่ง​นั้น​คือ​อะไร​ ​แต่​มัน​กำลัง​เปลี่ยนรูป​ร่าง​ไป​อย่างต่อเนื่อง​ ​ทั้งที่​ห่างไกล​เช่นนี้​ ​แต่กลับ​สามารถ​สัมผัส​ได้​ถึง​พลัง​อาฆาต​ที่​พุ่งตรง​เข้าหน้า​ ​ทุกคน​ต่าง​มีความรู้สึก​แปลกประหลาด​ผุด​ขึ้น​มา​ ​ราวกับ​หาก​อีก​ฝ่าย​ดิ้น​หลุด​จาก​การควบ​คุม​ของ​ผนึก​ก็​จะ​ทำลายล้าง​โลก​นี้​อย่าง​ไม่สน​ใจ​อะไร

นี่​คือ​…​ปีศาจ​!

“​ฮึ​!​ ​ปีศาจ​ที่​น่าขยะแขยง​เหล่านี้​ ​ปีนี​้​มาหา​ที่​ตาย​เร็ว​เสีย​จริง​”​ ​สีหน้า​ของ​หลง​ฉาง​เปลี่ยนไป​ ​เขา​ส่งเสียง​เย็น​ใน​ลำคอ​ ​ราวกับ​ล้มเลิก​การปลอม​ตัว​บางอย่าง​ ​เขา​เปิดเผย​สีหน้า​รังเกียจ​ออกมา​อย่างชัดเจน​ ​บน​มือ​ของ​เขา​ปรากฏ​ดาบ​คู่​ขึ้น​มา​ ​ก่อน​จะ​ลอย​เข้าไป​ใกล้​ปีศาจ​ที่​ใกล้​จะ​มุด​ออกมา

เห็น​เพียงแต่​เขา​ฟาด​ดาบ​ใน​มือ​ทั้งสอง​ข้าง​ออก​ไป​พร้อมกัน​ ​บน​ท้องฟ้า​ปรากฏ​ข่าย​พลัง​ดาบส​อง​ชั้น​ออกมา​ ​แสง​ดาบ​ทั่ว​ฟ้า​แยก​ออก​เป็น​ซ้าย​ขวา​สอง​ฝั่ง​พุ่ง​โจมตี​ไป​ยัง​ปีศาจ​ใน​รอยร้าว​นั้น

ปีศาจ​ถูก​โจมตี​ ​มัน​ส่งเสียง​ร้อง​โหยหวน​ดัง​กึกก้อง​ ​เสียง​นั้น​ราวกับ​สามารถ​สะเทือน​วิญญาณ​ได้

ลูกศิษย์​ใน​เมือง​หมิ่น​เฟิน​ราวกับ​คุ้นชิน​กับ​เหตุการณ์​เช่นนี้​ ​ทันทีที่​เสียง​นั้น​ดัง​ขึ้น​ ​ขบวน​ซ้าย​ขวา​ต่าง​ก่อ​เขต​ป้องกัน​ขึ้น​ป้องกัน​ทุกคน​เอาไว้​ด้านใน​ ​ปิดกั้น​เสียง​จาก​ด้านนอก​ในทันที​ ​ส่วน​การ​โจมตี​ของ​อาจารย์​อา​หลง​ดุเดือด​ขึ้น​อย่างต่อเนื่อง

“​พวกเรา​…​ไม่ต้อง​เข้าไป​ช่วย​หรือ​”​ ​ชาย​แก่​มอง​ไป​ยัง​ลูกศิษย์​ที่​ไม่​ขยับเขยื้อน​รอบด้าน

“​สหาย​ท่าน​นี้​ไม่รู้​อะไร​”​ ​อาจ​เป็น​เพราะ​การ​วาง​ข่าย​พลัง​เมื่อ​ครู่​ ​ลูกศิษย์​รอบด้าน​เกิด​ความเคารพ​คน​ทั้งสอง​ขึ้น​มา​ ​พวกเขา​ตอบ​ขึ้น​อย่างรวดเร็ว​ ​“​เจ้าเมือง​มีพลัง​แข็งแกร่ง​ ​ไม่เป็นอะไร​ ​อีกทั้ง​ท่าน​ไม่​ชอบ​ให้​คนอื่น​แทรกแซง​การต่อสู้​!​ ​พวกเรา​รอ​อยู่​ตรงนี้​ก็​พอ​”

อย่างนั้น​หรือ

เขา​หันไป​มอง​ ​ก่อน​จะ​พบ​ว่า​ปีศาจ​นั้น​ไม่​อาจ​ต้านทาน​การ​จู่โจม​ของ​อาจารย์​อา​หลง​แม้แต่น้อย​ ​อีกทั้ง​ยัง​มีท​่า​ที​จะ​หดกลับ​เข้าไป​ใน​ผนึก​

เมื่อ​เห็น​เช่นนี้​เขา​จึง​โล่งใจ​ ​ก่อน​จะ​ยืน​ดู​อย่างสบายใจ​ตาม​คนอื่น

เพียงแต่​ยิ่ง​ดู​ยิ่ง​รู้สึก​ว่าการ​จู่โจม​นั้น​แปลก​ๆ​ ​แม้แต่​อวิ​๋น​เจี่ย​วก​็​ขมวดคิ้ว​ขึ้น​เล็กน้อย

เห็น​เพียง​อาจารย์​อา​หลง​มือถือ​ดาบ​ทั้งสอง​ข้าง​ ​เรียก​มังกร​ไฟ​ออกมา​สอง​ตัว​จู่โจม​ไป​ยัง​สอง​ทิศทาง​ ​ระหว่างทาง​ยัง​รับ​กับ​การ​โจมตี​ของ​ดาบ​ทั้งสอง

อีกทั้ง​ยัง​เรียก​โซ่​กักขัง​วิญญาณ​สอง​สาย​ออกมา​ควบคุม​การเคลื่อนไหว​ของ​อีก​ฝ่าย​ ​แม้แต่​กระบวน​ท่า​กระบี่​ก็​เป็น​สอง​กระบวน​ท่า​…

ตั้งแต่​ตอน​ออกจาก​เมือง​หมิ่น​เฟิน​นาง​ก็​รู้สึก​ว่าความ​แปลกประหลาด​เพิ่มขึ้น​เรื่อยๆ​ ​ทำไม​นาง​ถึง​รู้สึก​ว่าการ​โจมตี​ของ​อาจารย์​อา​หลง​ทั้งหมด​ล้วน​เป็น​เลขคู่​ ​แม้แต่​จำนวน​ครั้ง​ใน​การ​ฟาด​ดาบ​ก็​เหมือน​จะ​เป็น​เลขคู่​ ​ถึงแม้​การ​โจมตี​จะ​มีประสิทธิภาพ​ตั้งแต่​ครั้งแรก​ ​แต่​เขา​ก็​เลือก​ที่จะ​โจมตี​เป็น​ครั้ง​ที่สอง

อาจารย์​อา​หลง​คงจะ​ไม่​…

ในขณะที่​กำลัง​ครุ่นคิด​อยู่​นั้น​ ​ปีศาจ​ถูก​หลง​ฉาง​กำจัด​ไป​แล้ว​ ​แม้แต่​ร่างกาย​ก็​แหลก​สลาย​กลายเป็น​ควัน​ดำ​ลอยหาย​ไป

ทุกคน​โล่งอก​ใน​ทันใด​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​และ​ชาย​แก่​คิด​จะ​เดิน​เข้าไป​หา​ ​แต่กลับ​ถูก​ลูกศิษย์​ที่​ตอบคำถาม​เมื่อกี้​ยื่นมือ​รั้ง​เอาไว้

“​เดี๋ยว​ ​ตอนนี้​ยัง​เข้าไป​ไม่ได้​ ​ยัง​มี​อีก​ตัว​”

“​ยัง​มี​?​”​ ​ชาย​แก่​ผงะ​ ​เขามอง​ไปร​อบ​ด้าน​ ​แต่กลับ​ไม่​พบ​ร่องรอย​ของ​พลัง​ปีศาจ​แม้แต่น้อย​ ​“​อยู่​ไหน​ ​ไม่เห็น​มี​”

“​ประเดี๋ยว​ก็​มา​ ​ต้อง​มา​อีก​หนึ่ง​ตัว​ถึง​จะ​สิ้นสุด​”​ ​เขา​พูด​ขึ้น​อย่างจริงจัง

คนอื่น​ต่าง​พยักหน้า​ ​ก่อน​จะ​ช่วยกัน​อธิบาย

“​ใช่​ ​ทุกครั้ง​เจ้าเมือง​ต้อง​กำจัด​ปีศาจ​สอง​ตัว​ถึง​จะ​สิ้นสุด​”

“​ใช่​ ​บางครั้ง​ต้อง​รอ​หลาย​วัน​!​”

“​หลาย​วัน​ยังน้อย​ ​ตอนที่​ข้ามา​ ​ข้า​เคย​รอ​เกือบ​ครึ่ง​เดือน​!​”

“​แต่​ปีนี​้​เมฆา​ปีศาจ​ปะทุ​เร็ว​ไป​ ​แม้แต่​ยันต์​รวมพลัง​วิญญาณ​ข้า​ก็​ไม่ได้​พก​ติดตัว​มา​ ​ไม่อย่างนั้น​คงจะ​รอ​ไป​ฝึกฝน​ไป​ด้วย​ได้​ ​ไม่ต้อง​สิ้นเปลือง​เวลา​”

“​ฮ่า​ๆ​ๆ​ ​…​โชคดี​ที่​ข้า​พก​มา​ ​สหาย​ที่มา​ใหม่​ทั้งสอง​ ​ข่าย​พลัง​เมื่อ​ครู่​ไม่เลว​ ​ข้า​ให้​พวก​ท่าน​คนละ​ใบ​เอา​หรือไม่​”

อวิ​๋น​เจี่ยว​ ​“​…​”

ชาย​แก่​ ​“​…​”

อาจารย์​อา​หลง​เป็น​…​โรค​ย้ำคิดย้ำทำ​ใช่​หรือไม่​!​ ​ต้อง​ใช่​แน่​!

(​ ̄​△​ ̄​;​)

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

Status: Ongoing
อ่านนิยายเรื่อง ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด อวิ๋นเจี่ยว ศัลยแพทย์ปริญญาเอกจากคณะแพทย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ถึงคราวต้องกุมขมับเมื่อทำดีกลับไม่ได้ดี ช่วยเหลือคนแก่ที่หกล้มกลับโดนรีดไถและสาปแช่งให้เห็นผี! ยังไม่พอยันต์ที่ยายแก่คนนั้นสาปเธอยังทำให้เธอทะลุมิติไปยังโลกยุคโบราณและโดนล่อลวง (?) ให้เข้าเป็นศิษย์สำนักเต๋าที่ทำหน้าที่ปราบปีศาจผดุงคุณธรรมอีกด้วย เล่าลือกันว่าท่านปรมาจารย์เจ้าสำนักอารามชิงหยางนั้นสำเร็จเป็นเซียนและโบยบิน ขึ้นสวรรค์ไปเมื่อหลายแสนปีก่อน แต่หากเป็นอย่างนั้นจริงเงาร่างหล่อเหลาเปล่ง รัศมีเจิดจ้าที่กำลังนั่งเล่นควันธูปอยู่นี่คือใครกันเล่า?!

Comment

Options

not work with dark mode
Reset