ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด – ตอนที่ 250 เลขกลม

เมือง​หมิ่น​เฟิน​เงียบสงบ​ลง​ในทันที​ ​หลง​ฉาง​ยืน​กอดอก​อยู่​ด้านหน้า​ ​รอคอย​ปีศาจ​ตัวต่อ​ไป

คน​ทั้งสอง​ขบวน​ซ้าย​ขวา​ด้านล่าง​นั่ง​อยู่กับที่​ ​จับ​กัน​เป็น​คู่​ ​บ้าง​นั่งสมาธิ​ ​บ้าง​ฝึกฝน​ ​แต่ละคน​ล้วน​ทำหน้าที่​เคยชิน

อวิ​๋น​เจี่ยว​เพิ่ง​ถึง​ขึ้น​ได้​ ​ตอนที่​ตาม​อาจารย์​อา​หลงมา​ ​ขบวน​ทาง​ด้าน​ขวา​ไม่​ขยับเขยื้อน​แม้แต่น้อย​ ​ ​อีกทั้ง​ยัง​ไม่​ทีท่า​จะเข้า​มาช​่วย​หลังจาก​กำจัด​เมฆา​ปีศาจ​ทาง​นั้น​เสร็จ​แล้ว​ ​พวกเขา​รักษา​สมดุล​ของ​จำนวน​คน​ทั้งสอง​ฝั่ง​ไว้​อย่าง​แปลกที่

“​…​.​”​ ​นี่​เป็นโรค​ย้ำคิดย้ำทำ​ขั้น​หนัก​แล้ว​!

“​มา​แล้ว​!​”​ ​มี​คน​ตะโกน​ออกมา

รอยร้าว​ระหว่าง​ลำแสง​ด้านหน้า​มี​การเคลื่อนไหว​ขึ้น​มา​อีกครั้ง​ ​มิติ​ตรงกลาง​บิดเบี้ยว​ขึ้น​ ​ก่อน​จะ​นูน​ออกมา​ก้อน​หนึ่ง​ ​ราวกับ​มีบา​งอย​่าง​จะ​ทะลุ​ออกมา​จาก​มิติ​ที่​กำลัง​ฉีก​ออกจาก​กัน

ทั้งที่​เป็น​เหตุการณ์​น่าหวาดกลัว​ ​แต่​เหล่า​ผู้คน​กลับ​ส่งเสียง​ดีใจ​ออกมา

“​ดี​เสีย​จริง​ ​ครั้งนี้​ปีศาจ​ตัว​ที่สอง​มา​เร็ว​ถึง​เพียงนี้​”

“​ใช่​แล้ว​ ​คิด​ว่ายัง​ต้อง​รอ​อีก​หลาย​เดือน​”

“​ปีศาจ​ใน​ครั้งนี้​รู้จัก​มา​เป็น​คู่​เสียที​ ​สามารถ​กลับ​ไป​หยิบ​ยันต์​รวมพลัง​วิญญาณ​ได้​แล้ว​”

“​ข้าว​่า​ครั้ง​ต่อไป​พก​ที่​รอง​นั่ง​มาด​้ว​ยดี​กว่า​ ​ข้า​ใกล้​จะ​มี​ร่าง​จริง​แล้ว​ ​ตอน​นั่งสมาธิ​มัก​รู้สึก​เปียก​ก้น​”

“​ฮ่า​ๆ​…​เสี่ยว​ชุ่ย​คนรัก​ของ​ข้า​ใน​เมือง​ผี​ทำที​่​รอง​นั่ง​ให้​ข้า​หนึ่ง​อัน​ ​นุ่ม​มาก​!​”

“​ไป​ไกลๆ​!​”​ ​คูณ​เอ็น

เมื่อ​เห็นท่า​ทาง​ของ​เหล่า​ลูกศิษย์​ที่​เตรียมตัว​กลับบ้าน​ ​บ้าง​เก็บ​ยันต์​ ​บ้าง​เก็บ​ที่นั่ง​ ​สีหน้า​ของ​ทัก​คน​ล้วน​เต็มไปด้วย​ความดีใจ

อวิ​๋น​เจี่ยว​:​ ​“​…​”

ชาย​แก่​:​ ​“​…​”

สิ่ง​สำคัญ​คือ​ปีศาจ​ไม่​เป็น​คู่​ ​ไม่ใช่​ความปลอดภัย​ของ​หลง​ฉาง​?​ ​ก่อนหน้านี้​อาจารย์​อา​หลง​ทำ​อะไร​กับ​พวกเขา​เอาไว้​!

อวิ​๋น​เจี่ยว​พยายาม​ไม่สน​ใจ​เหล่า​คนที​่​ดีใจ​ออกนอกหน้า​ ​เธอ​เงยหน้า​ขึ้น​มอง​ผนึก​ประตู​ปีศาจ​ที่​บิดเบี้ยว​อยู่​กลางอากาศ​อย่างตั้งใจ​ ​ผนึก​นั้น​เหมือน​ถูก​อะไร​บางอย่าง​กระแทก​อย่าง​ไม่หยุดหย่อน​ ​การเคลื่อนไหว​บริเวณ​รอบข้าง​ไม่​หยุด​ลง​แม้แต่​วินาที​เดียว​ ​ก้อย​แล้ว​ที่​ถูก​ปีศาจ​ฉีก​แยก​ออกจาก​กัน​นั้น​ขยาย​กว้าง​ขึ้น​เรื่อยๆ​ ​มี​ร่าง​สีดำ​โผล่​ออกมา​จาก​ข้างใน​ ​เพียงแต่​จุด​ที่​นูน​ออกมา​นั้น​กระจาย​ออก​ไป​อย่างต่อเนื่อง​ราวกับ​…

หลง​ฉาง​เริ่ม​จู่โจม​ขึ้น​อีกครั้ง​ ​แสง​ดาบส​ว่าง​ไสว​ขึ้น​ทั่ว​ท้องฟ้า​ ​ดาบ​ยักษ์​สอง​ด้าม​ปรากฏ​ขึ้น​กลางอากาศ

“​เดี๋ยว​!​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​ใจ​หล่น​วูบ​ ​เธอ​ลอย​เข้าไป​ด้วย​ยันต์​ตัวเบา​ทันที​ ​“​อาจารย์​อา​หลง​ ​อย่า​!​”

เสียดาย​ที่​ไม่ทัน​เสีย​แล้ว​ ​ดาบ​ของ​หลง​ฉาง​ฟาด​ลง​ไป​แล้วยัง​รอย​โหว่​ของ​ผนึก​ ​เงาดำ​ที่​มุด​ออ​หมา​ถูก​ตีส​ลาย​ ​ข้าง​หูดั​งก​้​อง​ไป​ด้วย​เสียง​เปราะ​ ​รอย​โหว่​นั้น​ถูก​ขยาย​ใหญ่​หลายเท่า​ ​ตามมา​ด้วย​ร่าง​สิบ​กว่า​ร่าง​พุ่ง​ออกมา​ ​มีสี​่​ห้า​ร่าง​พุ่ง​ไป​ยัง​หลง​ฉาง​ ​ส่วน​ร่าง​ที่​เหลือกำลัง​แทะ​รอบ​ร้าว

“​พวก​มัน​จะ​ทำลาย​ผนึก​!​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​ตะโกน​เตือน​ ​แต่​หลง​ฉาง​ที่อยู่​ด้านหน้า​สุด​ถูก​ปีศาจ​สี่​ห้า​ตัว​รั้ง​เอาไว้​ ​ไม่​อาจ​ห้าม​ได้​ทัน

เปรี๊ยะ​!

เสียงดัง​ขึ้น​ ​ก่อนที่จะ​พบ​ว่า​ระหว่าง​ลำแสง​สอง​ต้น​นั้น​มี​รอยร้าว​คล้าย​ใยแมงมุม​ปรากฏ​ขึ้น​ ​ราวกับ​รอยร้าว​ของ​กระจก​ที่​แตก​ ​เผย​ให้​เห็น​โลก​สีแดง​ภายใน​ที่​แตกต่าง​จาก​ยมโลก​โดยสิ้นเชิง

ผนึก​…​แตก​แล้ว​!

นาที​ถัดมา​ ​เหล่า​ปีศาจ​กรู​กัน​ออกมา​จาก​ด้าน​มน​ ​ความมืด​มิด​ครอบคลุม​ไป​ทั่ว​ยมโลก​ ​สัตว์ประหลาด​ที่​แสน​น่ากลัว​อย่างที่​ไม่เคย​พบเห็น​มาก​่อน​หลั่งไหล​กัน​ออกมา​ราวกับ​น้ำหลาก

พวกเขา​ล้วน​คาดการณ์​ผิด​ ​ไม่ได้​มี​เพียง​ตัว​เดียว​ ​แต่​มี​เป็น​ฝูง​ ​พวกเขา​เฝ้ารอ​อยู่​ข้าง​ผนึก​มายา​วนาน​ ​จุดประสงค์​ไม่ใช่​การข้าม​แดน​ ​แต่​เป็นการ​ทำลาย​ผนึก​ประตู​ปีศาจ

อวิ​๋น​เจี่ย​วอ​ยาก​จะ​สบถ​ออกมา

เฮ้ย​!​ ​ใคร​ใช้​ให้​สะสม​เลขคู่​ ​ครั้งนี้​พัง​!

เหล่า​ลูกศิษย์​ที่​กำลัง​เตรียมตัว​เก็บของ​กลับบ้าน​เมื่อกี้​ต่าง​ตกตะลึง​ใน​ฉาก​ตรงหน้า​ ​ถึงแม้​พวกเขา​จะ​ไม่เคย​เห็น​ปีศาจ​จำนวนมาก​เช่นนี้​ ​แต่​พวกเขา​ต่าง​ก็​เรียก​อาวุธ​ออกมา​ ​ตา​จับจ้อง​ไป​ยัง​เหล่า​ปีศาจ​ที่​กำลัง​พุ่งตัว​ออกมา

“​เสวียน​เหมิน​ฟ้า​ดิน​ ​ต้นกำเนิด​สรรพสิ่ง​ ​ห้า​ธาตุ​รวม​เป็นหนึ่ง​ ​ขับไล่​ปีศาจ​!​”​ ​เสียง​ท่อง​คาถา​ของ​อาจารย์​อา​หลง​ดัง​ขึ้น​จาก​ข้างหน้า​ ​รอบตัว​เขา​ปรากฏ​แสงสีทอง​สว่าง​ตา​ ​ขับไล่​เหล่า​ปีศาจ​ให้​ถดถอย​ไป

เขา​รวบรวม​พลัง​ทั้งหมด​ก่อตัว​เป็น​ที่​กำบัง​สีทอง​ ​ผนึก​ปีศาจ​ท่า​ถูก​บังคับ​ให้​ถอยกลับ​ไป​ไว้​ด้านใน​ ​เหล่า​ลูกศิษย์​ต่าง​กำลัง​ต่อสู้​กับ​ปีศาจ​ที่​เหลือ

แต่​เขา​ตัว​คนเดียว​ ​ถึงที่​กำบัง​นั้น​จะ​สามารถ​ยับยั้ง​ปีศาจ​เอาไว้​ได้​ชั่วคราว​ ​แต่​มัน​ก็​ไม่​สามารถ​ทดแทน​ผนึก​ได้​ ​เขา​พลาง​ต้าน​ปีศาจ​ที่อยู่​ทั่วท​้ง​ท้องฟ้า​ ​พลาง​ควบคุม​ให้​พวก​มัน​กลับ​เขา​ผนึก​ ​อีกทั้ง​ยมโลก​ยัง​ส่งผล​ต่อ​พลัง​ของ​เขา​ ​ปีศาจ​ที่​ถูก​ต้าน​ไว้​เริ่ม​โจมตี​หลง​ฉาง​กลับ

หลง​ฉาง​อ้า​ปาก​อาเจียน​เป็น​เลือด​ออกมา​ ​ที่​กำบัง​ก็​กะพริบ​ติด​บ้าง​ดับ​บ้าง

“​อาจารย์​อา​หลง​!​”​ ​ชาย​แก่​อุทาน​ออกมา​ ​ก่อน​จะ​หันมา​มอง​อวิ​๋น​เจี่ยว​ด้วย​ความเคยชิน​ ​“​เจ้า​หนู​ ​ทำ​อย่างไร​”​ ​ตอนนี้​บน​ตัว​ของ​พวกเขา​ทั้งสอง​ไม่มี​พลัง​ ​ไม่​อาจข​่ว​ยอะ​ไร​ได้

“​อาจารย์​อา​หลง​ประคอง​ไว้​ได้​ไม่นาน​ ​ต้อง​รีบ​ซ่อม​ผนึก​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​หันไป​มอง​ลำแสง​ที่​ห่าง​ออก​ไป​ไม่​ไกล​ก่อน​จะ​บิน​เข้าไป​ทาง​นั้นก​้วย​ยันต์​ตัวเบา

เป็นไป​อย่างที่​เธอ​คาดการณ์​เอาไว้​ ​ลำแสง​หลาย​สิบ​ต้น​ที่​พุ่ง​ทะยาน​ขึ้น​ฟ้า​นั้น​ ​อันที่จริง​แล้ว​เป็นการ​ก่อตัว​ของ​ผนึก​และ​ข่าย​พลัง​ทับ​ซ้อน​กัน​หลาย​ชั้น​ ​ลำแสง​หลาย​สิบ​ต้น​เรียงราย​กัน​เป็นแนว​เดียวกัน​ ​ระยะห่าง​ระหว่าง​เสา​เป็นไป​อย่าง​มาระ​เบียบ​ ​เหล่า​ปีศาจ​ทำลาย​เพียงแค่​ผนึก​ระหว่าง​สอง​เสา​ด้านหน้า​เท่านั้น​ ​แต่​ถึงกระนั้น​ ​บริเวณ​ที่​แตกร้าว​นั้น​มีแนวโน้ม​ขยาย​ไป​ทั้งสอง​ฝั่ง

“​ข้า​ไปดู​ด้านหน้า​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ย​วกำ​ชับ​ ​ก่อน​จะ​บิน​เข้าใกล้​ ​ในขณะที่​กำลังจะ​ดู​ผนึก​บน​เสา​เพื่อ​หาวิ​ธี​ซ่อมแซม​นั้น​ ​กลับ​พบ​ว่า​ข่าย​พลัง​บน​เสา​เป็น​ข่าย​พลัง​ที่​เธอ​ไม่เคย​พบ​เจอ​มาก​่อน

เพียงแค่​แสบ​เดียว​ ​หัว​ของ​เธอ​กลับ​รู้สึก​ปวด​ขึ้น​มา​อย่าง​ประหลาด​ ​ราวกับ​มีบา​งอย​่าง​ทะลุ​เข้าไป​ไป​ใน​ส่วนลึก​ของ​จิตวิญญาณ​ ​จน​ทำให้​ไม่​อาจ​จ้องมอง​ได้​ ​เธอ​รู้สึก​เพียง​ตัวอ่อน​ระทวย​ไม่​อาจ​ยืน​ได้

ทันใดนั้น​เธอ​รู้สึก​เย็น​ที่​ดวงตา​ ​มือ​ข้าง​หนึ่ง​ปิด​ไว้​บน​ตาของ​เธอ​ ​ปิดกั้น​ความเจ็บปวด​ที่​ไร้​สาเหตุ​นั้น

“​อย่า​มอง​!​”​ ​เยี​่ย​ยวน​ที่​ตาม​อยู่​ด้านหลัง​รับ​เธอ​เอาไว้​ ​ก่อน​จะ​รั้ง​เธอ​เข้ามา​ไว้​ใน​อ้อมกอด​ ​“​นี่​คือ​หนาม​สวรรค์​”

“​…​”​ ​อวิ​๋น​เจี่ยว​ผงะ​ ​เธอ​รู้สึก​เพียง​ความ​เย็น​ที่​ส่ง​เข้ามา​ขับไล่​ความเจ็บปวด​ใน​หัว​ ​“​อาจารย์​ปู่​…​”

สายตา​เย็นชา​ของ​เยี​่ย​ยวน​อ่อน​ลง​ในทันที​ ​เขา​ก้มหน้า​ชน​หน้าผาก​ของ​อีก​ฝ่าย​เบา​ๆ​ ​“​นี่​ไม่ใช่​สิ่ง​ที่​เจ้า​รับมือ​ได้​ ​ฟัง​ข้า​ ​ข้า​จัดการ​เอง​”

พูด​จบ​ ​เขา​ก็​สะบัด​มือ​ไป​ยัง​กลางอากาศ

หลง​ฉาง​ที่​กำลัง​ต่อต้าน​กับ​ปีศาจ​อยู่​นั้น​รู้สึก​เพียง​มือขวา​โล่ง​ๆ​ ​ดาบ​ที่จับ​อยู่​ใน​มือ​แต่เดิมนั้น​ลอย​ออก​ไป​อย่าง​ไม่​อาจ​ควบคุม​ได้​ ​ก่อนที่จะ​ตก​อยู่​ใน​มือ​ของ​เยี​่ย​ยวน

ทั้งๆ​ ​ตัว​ของ​เยี​่ย​บวน​ปรากฏ​แสงสีทอง​สว่าง​ขึ้น​ ​ดาบ​ที่​ถือ​อยู่​ใน​มือ​สะบัด​ไป​ทางขวา

นาที​ถัดมา​ ​พลัง​ดาบ​ที่สามา​รถ​ทำลายล้าง​ฟ้า​ดิน​พุ่ง​ตรฝ​ไป​วัง​เหล่า​ปีศาจ​ที่​น่าหวาดกลัว​ด้วย​อนุภาพ​ที่​พร้อม​จะ​แยก​ฟ้า​ดอน​ออกจาก​กัน

เหล่า​ปีศาจ​ยัง​ไม่ทัน​ได้​ตั้งตัว​ ​เพียง​ชั่วพริบตา​เดียว​พวก​มัน​ก็​หาย​ไป​ภายใต้​แสง​ดาบ​ ​แม้แต่​เศษ​ก็​ไม่​เหลือ

บริเวณ​รอบข้าง​ส่งเสียง​ดัง​ขึ้น​ ​พร้อมกับ​การสั่น​สะเทือน​ที่​รุนแรง​กว่า​ครั้งก่อน​หลาย​ร้อน​เท่า​ ​เริ่มต้น​ตั้งแต่​บริเวณ​ที่​อวิ​๋น​เจี่ยว​และ​เยี​่ย​ยวน​ยืน​ ​พื้นดิน​นั้น​ราวกับ​ถูก​บางอย่าง​แยก​ออกจาก​กัน​เป็น​สอง​ฝั่ง​ ​ตรงกลาง​ทิ้ง​รอยร้าว​ที่​ลึก​จน​มองไม่เห็น​เอาไว้

…​เหล่า​ปีศาจ​ดับ​ยก​ขบวน

อวิ​๋น​เจี่ยว​:​ ​“​…​”

ชาย​แก่​:​ ​“​…​”

เหล่า​ลูกศิษย์​:​ ​“​…​”

(​ ̄​△​ ̄​;​)

พวกเขา​เป็น​ใคร​ ​พวกเขา​อยู่​ไหน​ ​เมื่อกี้​เกิด​อะไร​ขึ้น

เงียบสงัด​…

จน​กระ​ทั้ง

เสียง​หนึ่ง​ที่​กึ่ง​ร้องไห้​กึ่ง​หัวเราะ​ ​กึ่ง​ตกใจ​กึ่ง​ดีใจ​ดัง​ขึ้น

“​อาจารย์​”

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

Status: Ongoing
อ่านนิยายเรื่อง ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด อวิ๋นเจี่ยว ศัลยแพทย์ปริญญาเอกจากคณะแพทย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ถึงคราวต้องกุมขมับเมื่อทำดีกลับไม่ได้ดี ช่วยเหลือคนแก่ที่หกล้มกลับโดนรีดไถและสาปแช่งให้เห็นผี! ยังไม่พอยันต์ที่ยายแก่คนนั้นสาปเธอยังทำให้เธอทะลุมิติไปยังโลกยุคโบราณและโดนล่อลวง (?) ให้เข้าเป็นศิษย์สำนักเต๋าที่ทำหน้าที่ปราบปีศาจผดุงคุณธรรมอีกด้วย เล่าลือกันว่าท่านปรมาจารย์เจ้าสำนักอารามชิงหยางนั้นสำเร็จเป็นเซียนและโบยบิน ขึ้นสวรรค์ไปเมื่อหลายแสนปีก่อน แต่หากเป็นอย่างนั้นจริงเงาร่างหล่อเหลาเปล่ง รัศมีเจิดจ้าที่กำลังนั่งเล่นควันธูปอยู่นี่คือใครกันเล่า?!

Comment

Options

not work with dark mode
Reset