ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด – ตอนที่ 251 ข้าเองอาจารย์

หลง​ฉาง​ที่​ลอย​อยู่​กลางอากาศ​บินลง​มารา​วกับ​พายุ​ ​ก่อน​จะ​หยุด​อยู่​บริเวณ​ห่าง​ออก​ไป​สาม​ก้าว​ ​เขา​จ้องมอง​เยี​่ย​ยวน​ที่อยู่​ตรงหน้า​ด้วย​ดวงตา​ที่​ลุก​วาว​ ​อาจ​เป็น​เพราะ​ตื่นเต้น​ ​เขา​ตัวสั่น​เทา​ ​ภายใน​ดวงตา​เปียกชื้น​ ​สักพัก​เขา​คุกเข่า​ลง​ไป​ทำความเคารพ

“​ลูกศิษย์​คารวะ​อาจารย์​!​”

เยี​่ย​ยวน​ไม่มี​ปฏิกิริยา​อะไร​ ​แม้แต่​หน้า​ยัง​ไม่​หันกลับ​ไป​มอง​ ​เขา​เพียงแค่​มอง​ตรง​ไป​ยัง​รอยร้าว​ของ​ผนึก​ตรงหน้า​ ​ก่อน​จะ​ขมวดคิ้ว​ราวกับ​รังเกียจ

หลง​ฉาง​กลับ​เหมือนว่า​คุ้นชิน​กับ​ท่าทาง​ของ​อีก​ฝ่าย​ ​ทันใดนั้น​ราวกับ​อิ้ง​หลุน​สิง​ร่าง​ ​เล่า​บรรยาย​ถึง​ความปวด​ใจ​ของ​ตนเอง​ขึ้น​มา​อย่าง​ไม่หยุดหย่อน

“​อาจารย์​ ​ท่าน​มาหา​ข้า​แล้ว​ ​ข้า​รู้​ว่า​ท่าน​ต้อง​มา​”

“​อาจารย์​ ​ได้ยิน​ศิษย์​น้อง​บอกว่า​ ​หมื่น​ปีก่อน​ท่าน​ไป​โลก​สวรรค์​มาค​รั้ง​หนึ่ง​ ​ข้า​ก็​รู้​ว่า​ท่าน​ต้อง​มายม​โลก​แน่​”

“​อาจารย์​ ​ข้า​ไม่ได้​ทำให้​ท่าน​ผิดหวัง​ ​ข้า​เฝ้า​อยู่​ใน​โลก​แห่ง​นี้​นาน​นับ​หมื่น​ปี​ ​อีกทั้ง​ยัง​ฝึกฝน​วิชา​ที่​อาจารย์​ถ่ายทอด​ให้​จน​สำเร็จ

“​อาจารย์​ ​ตอนนี้​เหล่า​ปีศาจ​นับวัน​ยิ่ง​อยู่​ไม่​สงบ​ ​หลาย​ปี​มานี​้​บุกรุก​ข้ามแดน​นับ​ครั้ง​ไม่​ถ้วน​ ​ครั้งนี้​ข้า​เอง​ก็​เกือบ​รับมือ​ไม่ไหว​ ​แต่ว่า​มี​อาจารย์​อยู่​ ​เพียงแค่​ปีศาจ​ไม่ใช่​เรื่องใหญ่​”

“​อาจารย์​ ​ข้า​…​”

หลง​ฉาง​คิด​อยาก​จะ​พูด​ต่อ​ ​แต่​เขา​เห็น​เยี​่ย​ยวน​เดิน​ตรง​มา​ ​ทันใดนั้น​เขา​เกิด​ตื่นเต้น​ขึ้น​มา​ภายในใจ​ ​อาจารย์​ต้อง​มี​อะไร​สำคัญ​จะ​บอก​เขา​เป็นแน่

จากนั้น​…​เขา​เดิน​เลย​ไป

อย่า​ว่าแต่​หยุดพัก​ ​แม้แต่​มอง​ยัง​ไม่​มอง​ ​ราวกับ​ไม่ได้​ยิน​สิ่ง​ที่​เขา​พูด​ก่อนหน้านี้

หลง​ฉาง​ ​“​…​”

รู้สึก​เหมือน​ถูก​มีด​ปัก​เข้าที่​อก​ ​ไม่​ๆ​ๆ​ ​อาจ​เป็น​เพราะ​เขา​พูดเสี​ยง​เบา​ไป​ ​อาจารย์​ไม่ได้​ยิน​ ​ไม่ใช่​ไม่สน​ใจ​เขา​แน่ๆ​

ในขณะที่​เขา​คิด​จะ​หันหลัง​เดินตาม​ไป​ ​กลับ​พบ​ว่า​เยี​่ย​ยวน​หันหลัง​เดิน​กลับมา​อย่างรวดเร็ว

หลง​ฉาง​แอบ​ดีใจ​ ​อาจารย์​ยัง​รัก​เขา

“​อา​…​”

เขา​ยัง​พูด​ไม่ทัน​จบ​ ​เยี​่ย​ยวน​กลับ​เดิน​เลย​เขา​ไป​อีกครั้ง​ ​อีก​ฝ่าย​เดิน​เข้าไป​หา​อวิ​๋น​เจี่ย​วอ​ย่าง​รวดเร็ว​ ​พร้อมกับ​พลาง​จูงมือ​พลาง​เดิน​พูด​ ​“​กลับ​ไป​ได้​แล้ว​”​ ​ใกล้​ถึง​เวลาอาหาร​กลางวัน​แล้ว​ ​ต้อง​รีบ​หา​ชาย​แก่​ให้​เจอ

หลง​ฉาง​ ​“​…​”​ ​มีด​อีก​เล่ม

อวิ​๋น​เจี่ยว​ผงะ​ไป​ ​ก่อน​จะ​ชี้​ไป​ยัง​ผนึก​ที่​ทะลุ​เป็น​รู​ขนาดใหญ่​ตรงหน้า​ ​“​เดี๋ยว​ ​อาจารย์​ปู่​ ​ผนึก​นี้​…​”​ ​ครั้งนี้​ปีศาจ​ถูก​กำจัด​หมด​แล้ว​ ​แต่​ก็​ไม่​อาจ​ทิ้ง​รู​ใหญ่​นี้​ไว้​แบบนี้

เยี​่ย​ยวน​ขมวดคิ้ว​ ​ก่อน​จะ​หันหลัง​กลับ​ไป​มอง​ผนึก​ที่​เสียหาย​ ​จากนั้น​เขา​ผนึก​มือ​ทั้งสอง​ข้าง​ ​ก่อนที่จะ​ท่อง​คาถา​ซับซ้อน​ลอย​ออก​ไป​ ​นาที​ถัดมา​เห็น​เพียงแต่​ผนึก​ที่​แหลก​ราวกับ​กระจก​แตก​นั้น​เริ่ม​ประกอบ​เข้าหา​กัน​ทีละ​นิด​ ​เพียง​ครู่เดียว​ผนึก​นั้น​ก็​กลับมา​เป็น​เหมือนเดิม​ ​โลก​ปีศาจ​สีแดง​ด้านหลัง​หาย​ลับ​ไป​ต่อหน้า​ของ​ทุกคน​ในทันที

เขา​วางมือ​ลง​มอง​ไป​ยัง​ศิษย์​หลาน​ตัว​น้อย​ ​“​เสร็จ​แล้ว​!​”

อวิ​๋น​เจี่ยว​ ​“​…​”​ ​รู้สึก​ว่าการ​ศึกษา​ของ​ตน​มี​ช่องว่าง​ใน​การพัฒนา

หลง​ฉาง​ ​“​…​”​ ​อาจารย์​ ​ข้า​อยู่​ตรงนี้​!

(​ಥ​_​ಥ​)

เมือง​หมิ่น​เฟิน​ ​จวน​เจ้าเมือง

เนื่องจาก​มีตัว​ช่วย​ ​ภัยอันตราย​จาก​การบุก​รุกข​อง​เหล่า​ปีศาจ​ก็​ถูก​จัดการ​ไป​อย่างง่ายดาย​ ​ไม่เพียงแต่​เหล่า​ลูกศิษย์​ใน​ยมโลก​ ​แม้แต่​อวิ​๋น​เจี่ยว​และ​ชาย​แก่​ก็​ยัง​รู้สึก​ไม่​สะใจ​เท่าไหร่​ ​นอน​รอชัย​ชนะ​ ​นอน​ไป​นอนมา​…​ชัก​ไม่​อยาก​จะ​ชนะ​แล้ว​!

ถึงแม้​เรื่อง​ของ​ปีศาจ​จะ​จัดการ​เป็น​ที่​เรียบร้อย​แล้ว​ ​แต่​ยัง​มีบาง​เรื่อง​ยัง​ไม่ได้​จัดการ​ ​อย่างเช่น​พลัง​ปีศาจ​ที่อยู่​ใกล้เคียง​ผนึก​ที่​ยัง​ไม่​สลาย​ไป​ ​หาก​ไม่​รีบ​จัดการ​ ​รอก​ระ​ทั่ง​พวก​มัน​รวมตัวกัน​ ​อาจ​ก่อ​เป็น​เมฆา​ปีศาจ​ใหม่​ก็​เป็นได้

เหล่า​ลูกศิษย์​ส่วนใหญ่​ไม่ได้​กลับ​เข้า​เมือง​ ​แต่​กระจาย​ตัว​ไป​กำจัด​พลัง​ปีศาจ​เหล่านั้น

ครานี​้​หลง​ฉาง​ไม่ได้​ไป​ด้วย​ ​หลังจาก​สั่ง​กำชับ​เสร็จ​ ​เขา​ก็​รีบ​กลับมา​ ​ก่อน​จะ​เดิน​เข้า​ห้องโถง​ใหญ่​ด้วย​สีหน้า​ตื่นเต้น

ในขณะที่​กำลังจะ​ย่างเท้า​เข้าไป​ใน​ห้องโถง​ ​เขา​ขมวดคิ้ว​ขึ้น​เมื่อ​เห็น​อะไร​บางอย่าง​ ​สักพัก​เขา​เดิน​ตรง​ไปหา​ชาย​แก่​อย่าง​อดกลั้น​ไม่ได้​ ​ก่อน​จะ​พูด​กับ​อีก​ฝ่าย​ด้วย​ใบหน้า​จริงจัง​ ​“​ศิษย์​หลาน​ไป๋​ ​อย่า​ขยับ​!​”

“​อ้า​!​”​ ​ชาย​แก่​ตกใจ​ ​ก่อน​จะ​ยืน​นิ่ง​ไม่กล้า​ขยับ

เขา​เอื้อมมือ​ขึ้นไป​เหนือ​หัว​ของ​ชาย​แก่​ ​ก่อน​จะ​…​กด​เส้น​ผม​ทาง​ด้าน​ขวา​ที่​ชี้​ตรง​บน​หัว​ของ​ชาย​แก่​ลง​ไป

แต่​ทันทีที่​ปล่อยมือ​ ​เส้น​ผม​นั้น​กลับ​ตั้งตรง​ขึ้น​มา​อีกครั้ง​ ​เส้นเลือด​บริเวณ​หน้าผาก​ของ​หลง​ฉาง​ปูด​โปน​ขึ้น​ ​เขา​เอื้อมมือ​กด​มัน​ลง​ไป​อีกครั้ง​ ​จน​สุดท้าย​ต้อง​ใช้​คาถา​ถึง​ได้​กด​เส้น​ผม​เส้น​นั้น​ของ​ชาย​แก่​ลง​ไป​ได้

เขา​ถึง​ได้​ถอนหายใจ​อย่าง​โล่งอก​ ​“​อืม​ ​สบาย​ตา​!​”

อวิ​๋น​เจี่ยว​ ​“​…​”

ไป๋​อวี​้​ ​“​…​”

เขา​เป็นโรค​หนัก​ขนาด​ไหน​กัน​!

“​อา​…​อาจารย์​อา​หลง​?​”​ ​ชาย​แก่​ที่​ถูก​คาถาพัน​จิน​ทับ​จน​เงย​หัว​ไม่​ขึ้น​แทบจะ​ร้องไห้​ออกมา​ ​“​มีความจำเป็น​นี้​หรือ​”

“​ทำไม​ไม่จำเป็น​”​ ​หลง​ฉาง​ขมวดคิ้ว​ ​ก่อน​จะ​พูด​สั่งสอน​ขึ้น​มา​ ​“​พวก​เจ้า​เป็น​ลูกศิษย์​ของ​ชิง​หยาง​ ​ต้อง​รักษา​ภาพลักษณ์​ของ​ชิง​หยาง​เอาไว้​ ​อีกทั้ง​พวก​เจ้า​ยัง​เป็น​ลูกศิษย์​ที่​อาจารย์​ถ่ายทอดวิชา​ให้​ด้วยตัวเอง​ ​ยิ่ง​ไม่​อาจ​ทำให้​ชิง​หยาง​เสียชื่อเสียง​ได้​!​”

“​…​”​ ​นี่​มัน​ข้ออ้าง​ชัดๆ

หลง​ฉาง​มอง​ชาย​แก่​อีกครั้ง​ ​เมื่อ​เขา​มั่นใจ​ว่า​เส้น​ผม​นั้น​จะ​ไม่​ตั้งขึ้น​มา​อีก​ ​เขา​จึง​ปล่อยมือ​อย่างสบายใจ​ ​จากนั้น​ยัง​ดึง​เส้น​ผม​สีดำ​ที่​เพิ่ง​งอก​ขึ้น​มาบน​หัว​ของ​ชาย​แก่​ไป​อีก​หลาย​เส้น​ ​นอกจากนี้​ยัง​ลาก​ชาย​แก่​ไป​นั่ง​อยู่​อีก​ฝั่ง​ ​รักษา​ความ​สมดุล​ของ​ห้องโถง​ถึง​จะ​ทำ​คารวะ​เยี​่ย​ยวน

“​ลูกศิษย์​หลง​ฉาง​ ​คารวะ​อาจารย์​!​”

“​…​”​ ​ไร้​ปฏิกิริยา​ต่อ​คนตรง​ข้าม​อย่าง​ไม่​ประหลาดใจ

หลง​ฉาง​ยังคง​ท่า​คารวะ​ไว้​เหมือนเดิม​ ​สีหน้า​ของ​เขา​แข็งทื่อ​ ​ก่อนที่จะ​ผลัก​ชาย​แก่​ที่อยู่​ด้าน​ข้าง​เบา​ๆ​ ​พร้อมกับ​ถาม​เสียงต่ำ​ ​“​ศิษย์​หลาน​ไป๋​ ​อาจารย์​ท่าน​…​สูญเสีย​ความทรงจำ​หรือไม่​”

“​สูญเสีย​ความทรงจำ​?​”​ ​ชาย​แก่​ผงะ​ ​หมายความว่า​อย่างไร

“​ตั้งแต่​ตอน​กำจัด​ปีศาจ​ ​อาจารย์​ก็​ไม่สน​ใจ​ข้า​แม้แต่น้อย​ ​ราวกับ​ไม่รู้​จัก​ข้า​”​ ​หลง​ฉาง​พูด​ด้วย​สีหน้า​ร้อนใจ​ ​“​แม้​มอง​ยัง​ไม่​มอง​ข้า​”

“​อาจารย์​อา​หลง​ไม่ต้อง​เป็นกังวล​”​ ​ชาย​แก่​ปลอบใจ​ ​“​ท่าน​วางใจ​ ​อาจารย์​ปู่​ไม่ได้​ปฏิบัติ​เช่นนี้​กับ​ท่าน​คนเดียว​ ​อาจารย์​อาค​นอื​่​นก​็​เช่นกัน​!​”​ ​นอกจาก​เจ้า​หนู​แล้ว​ ​อาจารย์​ปู่​ก็​ไม่เคย​สนใจ​คนอื่น​ ​เขา​เคยชิน​แล้ว​!

“​…​”​ ​ไม่ได้​ปลอบใจ​สักนิด

“​อาจารย์​…​”​ ​หลง​ฉาง​ยังคง​พูด​ต่อยัง​ไม่ย่อท้อ​ ​“​ครั้งนี้​เป็นความ​บุ่มบ่าม​ของ​ศิษย์​ถึง​ทำให้​ปีศาจ​พังทลาย​ผนึก​ได้​ ​หวัง​อาจารย์​จะ​ให้อภัย​!​”

“​…​”​ ​คนตรง​ข้าม​ยังคง​ไม่มี​ปฏิกิริยา

“​นับ​หมื่น​ปี​มานี​้​ ​เหล่า​ปีศาจ​พยายาม​บุกรุก​เข้ามา​ใน​ยมโลก​ ​พลัง​ปีศาจ​บริเวณ​ใกล้เคียง​นับวัน​ยิ่ง​มากขึ้น​ ​ลูกศิษย์​คิด​จะ​รายงาน​อาจารย์​มานาน​แล้ว​ ​เพียงแต่​ไม่​อาจ​ปลีกตัว​ไป​ได้​”

“​…​”​ ​กำลัง​แทะ​ขนม

“​นับ​พันปี​มานี​้​ ​เวลา​ของ​ ​‘​วัน​กลืน​ปริวรรต​’​ ​เกิดขึ้น​เร็ว​ใน​ทุกปี​ ​อาจารย์​ ​ลูกศิษย์​เดา​ว่า​ ​ภายใน​โลก​ปีศาจ​อาจมี​การเปลี่ยนแปลง​บางอย่าง​ ​จึง​ส่งผลให้เกิด​ปรากฏการณ์​นี้​”

“​…​”​ ​ยังคง​กำลัง​แทะ​ขนม

“​อาจารย์​…​”

เมื่อ​เห็น​หลง​ฉาง​ใกล้​จะ​ร้องไห้​ออกมา​ ​อวิ​๋น​เจี่ย​วจึ​งดึง​ขนม​ใน​มือ​ของ​ใคร​บางคน​ออก​ ​ก่อน​จะ​เรียก​ ​“​อาจารย์​ปู่​!​”

เมื่อมือ​ของ​เยี​่ย​ยวน​ว่างเปล่า​ ​เขา​จึง​หันไป​มอง​หลง​ฉาง​ที่​ก้มลง​จน​เอว​จะ​หัก​อยู่​กลาง​ห้องโถง​ ​คิ้ว​ของ​เขา​ขมวด​ขึ้น​เล็กน้อย​ ​ก่อน​จะ​พูด​ด้วย​สีหน้า​เรียบ​เฉย​ ​“​ข้า​คือ​จี้​เฉิน​!​”​ ​ใคร​เป็น​อาจารย์​เจ้า

พูด​จบ​ยัง​ชี้​ไป​ยัง​ใบหน้า​ของ​ตนเอง

อวิ​๋น​เจี่ยว​ ​“​…​”

ชาย​แก่​ ​“​…​”

หลง​ฉาง​ ​“​…​”

|​(​*​′​口​`)

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด

Status: Ongoing
อ่านนิยายเรื่อง ศิษย์หลานข้า ระวังอย่าหลงผิด อวิ๋นเจี่ยว ศัลยแพทย์ปริญญาเอกจากคณะแพทย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ถึงคราวต้องกุมขมับเมื่อทำดีกลับไม่ได้ดี ช่วยเหลือคนแก่ที่หกล้มกลับโดนรีดไถและสาปแช่งให้เห็นผี! ยังไม่พอยันต์ที่ยายแก่คนนั้นสาปเธอยังทำให้เธอทะลุมิติไปยังโลกยุคโบราณและโดนล่อลวง (?) ให้เข้าเป็นศิษย์สำนักเต๋าที่ทำหน้าที่ปราบปีศาจผดุงคุณธรรมอีกด้วย เล่าลือกันว่าท่านปรมาจารย์เจ้าสำนักอารามชิงหยางนั้นสำเร็จเป็นเซียนและโบยบิน ขึ้นสวรรค์ไปเมื่อหลายแสนปีก่อน แต่หากเป็นอย่างนั้นจริงเงาร่างหล่อเหลาเปล่ง รัศมีเจิดจ้าที่กำลังนั่งเล่นควันธูปอยู่นี่คือใครกันเล่า?!

Comment

Options

not work with dark mode
Reset