แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี – ตอนที่ 2109 เป่ยโต่วและชีซิงในสมัยนั้น / บทที่ 2110 พ่อนายอาจจะตายไปแล้ว

บท​ที่​ ​2109​ ​เป่ย​โต​่ว​และ​ชี​ซิง​ใน​สมัย​นั้น

คบเพลิง​ใน​มือ​ของ​หนูน้อย​ ​เมื่อ​อยู่​ท่ามกลาง​สายลม​หนาว​ที่​พัดมา​ดู​คล้าย​จะ​มอด​ดับ​ลง​ได้​ทุกเมื่อ

หนูน้อย​กวัดแกว่ง​คบเพลิง​ ​ก้าว​ถอยหลัง​ไป​ ​ถอย​ไป​จนถึง​ตัว​ของ​เด็กชาย​ ​ถึง​ได้​มองเห็น​หน้าตา​ของ​เด็กชาย

ดวงตา​คู่​โตนั​้น​ดู​มีชีวิตชีวา​มาก​ ​ผิวขาว​เนียน​ ​แต่​น่าเสียดาย​ที่​ตรง​หาง​ตา​ถูก​ข่วน​จน​เป็นแผล​ ​เพียงแต่​ ​โชคดี​ที่​ไม่ได้​ข่วน​โดน​ลูกตา​ ​ประกอบกับ​อากาศ​หนาวเย็น​ ​น่าจะ​ไม่มี​อันตราย​อะไร

“​พวกเรา​เดิน​เข้าไป​ที่​ถ้ำ​กัน​ ​มีคุณ​ตาของ​ฉัน​อยู่​…​”

หนูน้อย​เอ่ย​พลาง​มอง​เด็กชาย

“​ฉัน​…​ฉัน​เดิน​ไม่ไหว​แล้ว​…​”​ ​เด็กชาย​ส่ายหน้า​ ​คิด​จะ​ลุกขึ้น​มา​ ​แต่กลับ​ไม่​เป็นผล

หนูน้อย​ย่อ​ตัว​ลง​ทันที​ ​มือ​ข้าง​หนึ่ง​คว้า​แขน​ของ​เด็กชาย​ไว้​ ​มือ​อีก​ข้าง​ถือ​คบเพลิง​กวัดแกว่ง​ใส่​หมาป่า​ที่​พร้อม​จะ​โผ​เข้าใส่​ได้​ทุกเมื่อ

“​อู๋​โยว​”

ทันใดนั้น​ ​ชาย​ชรา​ก็​ย่างเท้า​เดิน​ออกมา​จาก​ด้านใน​ถ้ำ​ ​มอง​หนูน้อย​อย่าง​ไม่สบอารมณ์​อยู่​บ้าง

“​คุณตา​รีบ​ช่วย​พวกเรา​ที​ค่ะ​!​”

พอ​มองเห็น​ชาย​ชรา​ ​หนูน้อย​ก็​มีท​่า​ทาง​ตื่นเต้น

ชาย​ชรา​ไม่​พูดมาก​อีก​ ​รีบ​สาวเท้า​เข้าไป​อยู่​ข้าง​กาย​หนูน้อย

มองเห็น​หมาป่า​คำราม​เสียงต่ำ​ๆ​ ​แล้ว​กระโจน​เข้าใส่​ชาย​ชรา

‘​ฟิ​้ว​!​’

เห็น​ชาย​ชรา​ตวัด​ขาออก​ไป​ที​หนึ่ง​ ​เตะ​หมาป่า​กระเด็น​ออก​ไป​กว่า​สิบ​เมตร​ ​ฟุบ​อยู่​บน​พื้น​ ​และ​เงียบสนิท​ไป​แล้ว

“​กลับ​เถอะ​”

ชาย​ชรา​ยื่นมือ​ไป​อุ้ม​เด็กหญิง​เข้าสู่​อ้อมแขน

“​คุณตา​ ​มี​เขา​ด้วย​…​”​ ​หนูน้อย​ชี้​ไป​ที่​เด็กชาย

ชาย​ชรา​เหลือบมอง​เด็กชาย​แวบ​หนึ่ง​ ​จากนั้น​ก็​อุ้ม​เด็กชาย​ขึ้น​มาด​้วย​ ​และ​พา​เข้าไป​ใน​ถ้ำ

….

“​นาย​ชื่อ​อะไร​น่ะ​”​ ​หนูน้อย​มอง​เด็กชาย​ตัว​น้อย​พลาง​เอ่ย​ถาม

พอ​เด็กชาย​ได้ยิน​ก็​ส่ายหน้า

“​นาย​มา​อยู่​ที่นี่​คนเดียว​ได้​ยังไง​ ​พ่อแม่​ของ​นาย​ล่ะ​”​ ​หนูน้อย​ยังคง​ถาม​ต่อ

เด็กชาย​จม​ลง​สู่​ความ​เงียบงัน​ ​คล้าย​จะ​ไม่​อยาก​จะ​ตอบคำถาม​นี้

“​คุณปู่​…​ผม​ขอ​ไป​กับ​พวกคุณ​ด้วย​ได้​ไหม​ ​ผม​ไม่มี​บ้าน​…​”

ผ่าน​ไป​เนิ่นนาน​ ​เด็กชาย​ที่​เงียบ​มาโดยตลอด​ ​จู่ๆ​ ​ก็​พูด​ขึ้น​มา

“​คุณตา​…​”

หนูน้อย​จ้องมอง​ชาย​ชรา​ ​พลาง​เขย่า​แขน​ของ​ชาย​ชรา​ไม่​หยุด

ผ่าน​ไป​ครู่หนึ่ง​ ​ชาย​ชรา​ก็​หลับตา​ลง​ ​แล้ว​ตอบ​เสียง​เรียบๆ​ ​ว่า​ ​“​อืม​”

ในเวลานี้​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​มอง​ไป​ที่​เด็กชาย​คน​นั้น​ ​เด็กชาย​คน​นี้​…​หรือว่า​จะ​เป็น​ผู้นำ​คน​ปัจจุบัน​ของ​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์

รอยแผล​เส้น​หนึ่ง​ตรง​หาง​ตานั​้น​ ​ดูเหมือน​จะ​บ่งบอก​ตัวตน​ของ​เขา​ได้​อย่างชัดเจน​แล้ว

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ไม่​อยาก​จะ​เชื่อ​อยู่​บ้าง​ ​ที่แท้​ตัวเอง​กับ​ผู้นำ​คน​ปัจจุบัน​ของ​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​ ​ยัง​มี​ความเกี่ยวข้องกัน​แบบนี้​ด้วย

เพียงแต่​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​กลับ​ไม่เข้าใจ​เลย​ว่า​ ​ทั้งที่​มี​ความเกี่ยวข้องกัน​แบบนี้​ ​ทำไม​หลังจากที่​เด็กชาย​คน​นี้​โต​ขึ้น​มา​ ​ถึง​ได้มา​ตามล่า​ตัวเอง​ล่ะ

ในระหว่างนั้น​ ​สรุป​แล้ว​เกิด​อะไร​ขึ้น​กัน​แน่

ความจริง​ที่อยู่​แค่เอื้อม​ ​กลับ​ทำให้​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ปวดหัว​เหมือน​จะ​ระเบิด​ ​ดูเหมือนว่า​ปัญหา​จะ​อยู่​ที่​ตัวเอง​ ​คล้าย​ว่า​จะ​ไม่​อยาก​นึกถึง​ความจริง​ใดๆ​ ​เลย

ฉาก​เปลี่ยนไป​ใน​ทันใด

หนูน้อย​เติบโต​เป็น​เด็กสาว​ ​ผอม​เพรียว​งามสง่า​แล้ว

ใน​ย่าน​สลัม​แห่งหนึ​่ง​ ณ​ ​รัฐ​อิสระ

เด็กสาว​เดิน​อยู่​บน​ถนน​ ​จู่ๆ​ ​ก็​ถูก​เดิน​ชน​ที​หนึ่ง

ไม่​ไกล​ ​เด็กหนุ่ม​ที่​ค่อนข้าง​ซอมซ่อ​คน​หนึ่ง​ ​แลบลิ้นปลิ้นตา​ใส่​เด็กสาว​ ​กลอกตา​ใส่​ ​พร้อมกับ​ทำ​สีหน้า​ยั่วยุ

แต่​ผ่าน​ไป​ครู่หนึ่ง​ ​เด็กหนุ่ม​ก็​วิ่ง​หาย​ไป​แล้ว

เด็กสาว​มีสี​หน้า​เย็นชา​ ​ไล่ตาม​เด็กหนุ่ม​ไป​ ​จน​ไป​ถึง​ตรอก​เปลี่ยว​เส้น​หนึ่ง

“​ฉัน​ขโมย​เงิน​ของ​ผู้หญิง​คน​หนึ่ง​มา​ได้​ ​ฮ่า​ๆ​ๆ​!​”

เด็กหนุ่ม​มอง​เด็กชาย​ด้าน​ข้าง​ที่​ท่าทาง​ค่อนข้าง​ขี้อาย​ ​เอ่ย​พลาง​หัวเราะ​ฮ่า​ๆ

“​เป่ย​โต​่​ว.​..​อันตราย​มาก​นะ​…​”​ ​หลังจาก​เด็กชาย​เงียบ​อยู่​ครู่หนึ่ง​ ​ก็​เปิดปาก​เอ่ย

“​กลัว​อะไร​กัน​ ​วางใจ​เถอะ​ ​ติดตาม​ฉัน​มี​เนื้อ​กิน​แน่​ ​น่าเสียดาย​ที่​แม่​ฉัน​สุขภาพ​ไม่ดี​ ​พานา​ยก​ลับ​ไป​ที่​บ้าน​ไม่ได้​ ​แต่​นาย​วางใจ​เถอะ​ ​ถ้า​ฉัน​มีน​้ำ​แกง​ซด​สัก​คำ​ ​ก็​จะ​มี​เนื้อ​ให้​นายกิน​ด้วย​…​”​ ​เด็กหนุ่ม​ตบ​ๆ​ ​อก

——————————————————————

บท​ที่​ ​2110​ ​พ่อ​นาย​อาจจะ​ตาย​ไป​แล้ว

เด็กชาย​ที่อยู่​ข้างๆ​ ​เป่ย​โต​่ว​เหนียมอาย​มาก​ ​มองดู​เป่ย​โต​่​วอ​ยู่​หลายครั้ง​ ​จากนั้น​ก็​พยักหน้า​ให้​ ​“​ขอบใจ​นะ​…​”

“​ฮึ่ม​ ​นี่​นาย​ดูถูก​ฉัน​อยู่​นะ​ ​มี​อะไร​ต้อง​ขอบใจ​กัน​ ​พวกเรา​เป็น​พี่น้อง​กัน​นะ​ ​พี่น้อง​ที่​ดี​ ​ต้อง​สัตย์ซื่อ​จริงใจ​ ​ฮ่า​ๆ​ๆ​!​”

เป่ย​โต​่ว​หัวเราะ​เสียงดัง​ลั่น

“​เป่ย​โต​่ว​ ​พ่อ​ของ​นาย​ล่ะ​”

เด็กชาย​ขี้อาย​เงียบ​อยู่นาน​ ​จู่ๆ​ ​ก็​ถาม​ออกมา

พอ​ถาม​จบ​ ​เป่ย​โต​่​วที​่​หัวเราะ​เสียงดัง​ลั่น​ ​กลับ​เงียบ​ลง

ผ่าน​ไป​พักใหญ่​ ​เป่ย​โต​่ว​ถึง​พูด​ขึ้น​มา​ ​“​แม่​ฉัน​บอกว่า​ ​พ่อ​ฉัน​ไป​ยัง​ที่​ที่​ไกล​แสน​ไกล​แล้ว​ ​กลับมา​ที่​บ้าน​ไม่ได้​อีก​นานแสนนาน​”

“​เรื่อง​นั้น​…​เกิดขึ้น​ประมาณ​ช่วง​ไหน​เหรอ​”​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​ถาม

“​ประมาณ​ช่วง​ฤดูหนาว​”

เด็กชาย​ขี้อาย​เงียบ​ไป​แล้ว

“​ฮ่า​ๆ​ ​เจ้า​โง่​ ​นั่น​เป็น​แค่นิ​ทาน​หลอก​คนอื่น​ทั้งนั้น​ ​พ่อ​ฉัน​น่าจะ​หนี​ตาม​เมียน้อย​ไป​แล้ว​ ​หรือไม่ก็​คง​ตาย​แล้ว​ ​แม่​ฉัน​ไม่​อยาก​ให้​ฉัน​เสียใจ​ถึง​ได้​พูด​แบบ​นั้น​”​ ​น้ำเสียง​ของ​เป่ย​โต​่ว​ ​เจือ​ความอ้างว้าง​เล็กน้อย

“​อย่า​มอง​ฉัน​ด้วย​สายตา​แบบนี้​ ​นาย​น่ะ​น่าเวทนา​กว่า​ฉัน​ซะ​อีก​ ​อย่างน้อย​ฉัน​ก็​ยัง​มี​แม่นะ​ ​แต่​พ่อแม่​นาย​ตาย​หมด​แล้ว​ ​เฮ้อ​”​ ​เป่ย​โต​่ว​เอ่ย​พลาง​จ้องหน้า​เด็กชาย​ขี้อาย

“อื​้​ม.​..​”​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​เอ่ย​เสียง​แผ่ว

“​เลิก​พูด​เรื่อง​น่าเบื่อ​พวก​นั้น​เถอะ​ ​ฉัน​ว่า​มาดู​กัน​เถอะ​ว่ายัย​โง่​คน​นั้น​มีเงิน​อยู่​เท่าไร​!​”

ใบหน้า​เป่ย​โต​่ว​เต็มไปด้วย​ความตื่นเต้น​ ​ใช้​มือ​น้อย​ๆ​ ​ที่​มอมแมม​หยิบ​กระเป๋า​เงิน​ออกมา

“​เชี​่ย​เอ้ย​!​”

ทั้งสอง​จ้องมอง​ธนบัตร​เป็น​ฟ่อน​ใน​กระเป๋า​เงิน​ ​ด้วย​สอง​ตาลุก​วาว

“​ให้​นาย​!​”

เป่ย​โต​่ว​หยิบ​ออกมา​กว่า​ครึ่ง​ ​แล้ว​ยื่น​ให้​เด็กชาย​ขี้อาย

“​ไม่เอา​…​นี่​เป็น​ของ​นาย​ ​ฉัน​ไม่เอา​หรอก​”​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​ส่ายหน้า

“​ทำเป็น​พวกยัย​แก่​จู้จี้​ไป​ได้​ ​ให้​นาย​นายก​็​รับ​ไว้​สิ​ ​ยัง​เหลือ​พวก​นี้​อยู่​ ​ฉัน​จะ​เอา​ไป​ซื้อ​ยา​ให้​แม่​ฉัน​ ​ช่วงนี้​แม่​ฉัน​ไอ​ตลอด​เลย​ ​ฉัน​ซื้อ​ยา​แก้​หวัด​ให้​ตั้ง​เยอะแยะ​แต่​ก็​ไม่เห็น​ดีขึ้น​เลย​”​ ​เป่ย​โต​่ว​เอ่ย

“​เอา​ไปรั​กษา​คุณ​น้า​เถอะ​”​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​ตอบ

“​ไม่เป็นไร​ ​เดี๋ยว​ฉัน​ไป​วิ่งราว​อีก​ก็ได้​ ​ฉัน​มีฝีมือ​ด้าน​นี้​ ​นาย​ไม่มี​ฝีมือ​แบบนี้​ ​นาย​เอา​ไป​เยอะ​หน่อย​”​ ​เป่ย​โต​่ว​เอ่ย​ด้วย​รอยยิ้ม

เด็กชาย​ขี้อาย​ลังเล​อยู่นาน​ ​สุดท้าย​ก็​เอ่ย​ขอบใจ​เป่ย​โต​่ว​ ​แต่​ก็​หยิบ​ไป​แค่​ไม่​กี่​ใบ​ ​ส่วนที่เหลือ​อยู่​ ​ไม่ว่า​ยังไง​ก็​ไม่​หยิบ​ไป​อีก

“​ขอบใจ​นะ​…​”​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​จ้องมอง​เป่ย​โต​่ว

“​ขอบใจ​อะไร​กัน​ ​ต่อไป​รอนา​ยมี​เงิน​ ​แล้ว​ถ้า​ฉัน​ไม่มี​เงิน​ ​นายก​็​เอา​มา​ให้​ฉัน​ยืม​มาก​ๆ​ ​หน่อย​แล้วกัน​ ​ถึง​ฉัน​จะ​รับประกัน​ไม่ได้​ก็​เถอะ​ว่า​มี​คืน​ไหม​…​”​ ​เป่ย​โต​่ว​คิด​ๆ​ ​ดูแล​้​วก​็​เอ่ย​ออกมา

“​เป่ย​โต​่ว​ ​พ่อ​นาย​แซ่​อะไร​เหรอ​…​”​ ​จู่ๆ​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​ก็​ถาม​ขึ้น​มา

พอได้​ยิน​คำถาม​นี้​ ​เป่ย​โต​่​วก​็​ผงะ​ไป​แวบ​หนึ่ง​ ​“​ฉัน​แซ่​เป่ย​ ​แล้ว​พ่อ​ฉัน​จะ​แซ่​ตง​เหรอ​ไง​ ​พ่อ​ฉัน​ก็​ต้อง​แซ่​เป่ย​แหง​อยู่​แล้ว​!​”

“​โอ้​…​ให้​ฉัน​คิด​ก่อน​นะ​ ​พ่อ​นาย​น่าจะ​ไม่ได้​หนี​ไป​กับ​เมียน้อย​หรอก​ ​ไม่อย่างนั้น​ ​นายก​็​น่าจะ​ใช้​แซ่​ตาม​แม่​สิ​”​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​เอ่ย​วิเคราะห์

“​อืม​ ​ที่นา​ยพู​ดมา​ก็​มีเหตุผล​”​ ​เป่ย​โต​่ว​พยักหน้า​ ​“​ถ้า​งั้น​พ่อ​ของ​ฉัน​เขา​…​”

“​งั้นก็​อาจจะ​ตาย​ไป​แล้ว​”​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​เอ่ย​ด้วย​น้ำเสียง​ที่​เกือบจะ​มั่นใจ​มาก

เวลานี้​ ​เป่ย​โต​่​วจ​้​อง​มอง​เด็กชาย​ขี้อาย​ด้วย​สีหน้า​เลื่อนลอย​ ​“​ฉัน​รู้สึก​ว่า​ ​น่าจะ​เอา​เงิน​ที่​ฉัน​ให้​นาย​คืน​มาซะ​”

“​ของ​ที่​ส่ง​ให้​แล้ว​ ​จะ​มา​เอาคืน​ได้​ยังไง​ล่ะ​”

เด็กชาย​ขี้อาย​ยัง​ไม่ทัน​ได้​ตอบ​ ​น้ำเสียง​เสนาะ​หู​เสียง​หนึ่ง​ก็​ดัง​มาจาก​ด้านหลัง​ของ​เด็ก​ทั้งสอง

เป่ย​โต​่ว​และ​เด็กชาย​ขี้อาย​หันกลับ​ไป​พร้อมกัน​ตาม​สัญชาตญาณ

สาวน้อย​หุ่น​เพรียว​บาง​ ​สีหน้า​เย็นชา​ ​ไม่รู้​ว่า​มาตั​้ง​แต่​เมื่อไหร่​ ​ยืน​อยู่​ข้างหลัง​เด็ก​ทั้งสอง​แล้ว

“​เหวอ​ ยัย​ผู้หญิง​โง่​!​”

พอ​มองเห็น​เด็กสาว​ ​เป่ย​โต​่​วก​็​สะดุ้งโหยง​ ​แล้ว​ถอยกรูด​ไป​ด้านหลัง​ทันที

………………………………………..

แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี

แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี

Status: Ongoing
นิยายทุกเรื่องที่อยู่ในโปรเจกต์หอหมื่นอักษรเราเป็นนิยายที่เก๋อเก๋อพยายามพิถีพิถันคัดเลือกมาอย่างเต็มความสามารถ โดยผ่านการเรียบเรียงและกลั่นกรองด้วยความตั้งใจของเหล่านักแปล เพื่อให้นายท่านได้รับความเพลิดเพลินอย่างถึงที่สุด เก๋อเก๋อหวังเป็นอย่างยิ่งว่านิยายของเราจะเติมเต็มความปรารถนาของนายท่านทุกๆ คนได้อย่างพึงพอใจ และเชื่อมั่นว่านายท่านจะสนับสนุนนิยายของเราอย่างถูกลิขสิทธิ์ เพื่อเป็นกำลังใจในการคัดสรรนิยายเรื่องอื่นๆ ของเราต่อไปในอนาคต ถ้าหากนายท่านพบเห็นนิยายของหอหมื่นอักษรถูกนำไปเผยแพร่อย่างผิดลิขสิทธิ์ที่ใด สามารถเข้ามาแจ้งกับเราได้ในทุกช่องทางการติดต่อ ท้ายที่สุดนี้เก๋อเก๋อขอขอบพระคุณแรงสนับสนุนของนายท่านทุกคนจากนี้และต่อไปในอนาคตด้วยเจ้าค่ะ เก๋อเก๋อ แห่งหอหมื่นอักษร คำโปรย เมื่อจู่ๆ โชคชะตาก็ทำให้ เยี่ยหวันหวั่น ฟื้นขึ้นมาในคืนแห่งความทรงจำอันเลวร้ายเมื่อเจ็ดปีก่อน เธอย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ในบ้านหลังเดิมที่ยังมีปีศาจแสนเย็นชา ซือเยี่ยหาน คอยอยู่ข้างกาย เขา… คนที่เธอเคยพยายามหนีไปให้พ้น ยอมแม้แต่ทำให้ตัวเองอัปลักษณ์ น่าอับอาย และรักกับชายคนอื่น! แต่ชาติก่อนสมองของเธอคงมีปัญหา ถึงได้ปล่อยสามีสุดหล่อคนนี้เอาไว้ไม่เหลียวแล จึงได้ถูกหญิงร้ายชายชั่วทำร้าย เธอถูก เฉินเมิ่งฉี เพื่อนสนิทที่ไว้ใจที่สุดล้างสมองและหาทางเข้าใกล้ซือเยี่ยหาน จนสุดท้ายความสัมพันธ์รอบกายของเธอถึงคราวแตกร้าว และตัวเธอกลับต้องมีจุดจบน่าเวทนา ชาตินี้ในเมื่อมีโอกาสกลับมาอีกครั้ง เธอจะยึดตำแหน่งคนข้างกายซือเยี่ยหานไว้ คอยอาศัยความรักและบารมีของเขา ใช้ชีวิตใหม่ให้คุ้มค่าที่สุดเพื่อเอาคืนคนชั่วพวกนั้น และที่สำคัญคือมีชีวิตที่ดียิ่งกว่าเดิม! …คิดจะตีหน้าซื่อหลอกใช้ สรรหาวิธีให้เธอยอมถอยเหรอ “ขอโทษที สติปัญญาของฉันอัปเกรดมาแล้ว!”

Comment

Options

not work with dark mode
Reset