แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี – ตอนที่ 2111 เรียกฉันว่าท่านปู่เป่ย / บทที่ 2112 ต่อไปพวกนายก็ติดตามฉัน

บท​ที่​ ​2111​ ​เรียก​ฉัน​ว่า​ท่าน​ปู่​เป่ย

เด็กสาว​จ้องมอง​เป่ย​โต​่ว​ ​พลัน​ก้าว​เข้าไป​ ​แล้ว​ใช้​มือขวา​ดึง​ใบ​หู​ของ​เป่ย​โต​่ว​ ​“​ห้าม​หนี​นะ​ ​ฉัน​ก็​คือ​ผู้หญิง​โง่​คน​นั้น​ไง​ ​นายก​ลัว​อะไร​ล่ะ​”

“​เฮอะ​ ยัย​โง่​ ​พวกเรา​มี​กัน​สอง​คน​ ​เธอ​ตัว​คนเดียว​ ​แต่ว่า​ ​ผู้ชาย​ดี​ๆ​ ​ไม่​ตี​กับ​ผู้หญิง​ ​ฉัน​ขอ​เตือน​ให้​เธอ​รีบ​ไป​ซะ​ ​พวกเรา​สอง​คน​เป็น​คน​ใจบาป​หยาบช้า​ ​ไม่​ต่าง​อะไร​กัน​เดรัจฉาน​ ​ฉัน​ขอ​เตือน​ให้​เธอ​รีบ​หนี​เอาชีวิต​รอด​ซะ​ ​ไม่งั้น​ ​เธอ​ก็​อย่า​มา​โทษ​ว่า​พวกเรา​รังแก​ผู้หญิง​ตัว​คนเดียว​แบบ​เธอ​แล้วกัน​ ​มีด​ฉัน​จาก​แดง​จะ​กลายเป็น​ขาว​[1]​นะ​!​”​ ​เป่ย​โต​่​วร​้​อง​โอดโอย​พลาง​เอ่ย​ข่มขู่​เด็กสาว

“​ช่าง​เป็นการ​ข่มขู่​ที่​น่ากลัว​จริงๆ​”​ ​เด็กสาว​เอ่ย​ยิ้ม​ๆ

“​เธอ​รู้จัก​กลัว​ก็ดี​แล้ว​ ​ทาง​ที่​ดี​อย่า​ให้​พูด​เป็น​ครั้ง​ที่สอง​ ​รีบ​ไป​ซะ​ ​ไม่งั้น​ฉัน​จะ​ลงมือ​แล้ว​นะ​!​”​ ​เป่ย​โต​่ว​ตะโกน​เสียงดัง

“​งั้น​นาย​รอ​อะไร​อยู่​ล่ะ​”​ ​เด็กสาว​เอ่ย​พร้อม​รอยยิ้ม

“​ชี​ซิง​ ​นาย​ไป​ก่อน​เถอะ​ ​ฉัน​ลงมือ​โหดเหี้ยม​ ​ฉัน​กลัว​จะ​ทำให้​นาย​ตกใจ​เอา​!​”​ ​เป่ย​โต​่ว​เอ่ย​กับ​เด็กชาย​ขี้อาย​ที่อยู่​ด้าน​ข้าง

เด็กชาย​ขี้อาย​นิ่งงัน

“ยัย​โง่​ ​แน่จริง​เธอ​ก็​ปล่อย​ฉัน​สิ​ ​ฉัน​จะ​ทำให้​เธอ​ได้​ลิ้มรส​ถึง​ความร้าย​กาจ​ของ​ฉัน​!​”

ขณะที่​พูด​อยู่​นั้น​ ​เป่ย​โต​่​วก​็​เตะ​เด็กสาว​ไป​ที​หนึ่ง​ ​ทว่า​เตะ​โดน​แค่​ความว่างเปล่า

“​เอาเลย​ ​ตามที่​นาย​ขอ​”

เด็กสาว​ปล่อยมือ​จาก​หู​ของ​เป่ย​โต​่ว​ ​แล้ว​ถอยหลัง​ไป​หนึ่ง​ก้าว

จากนั้น​เป่ย​โต​่​วก​็​ลูบ​ๆ​ ​ใบ​หู​ ​พลาง​มอง​ไป​ที่​เด็กชาย​ขี้อาย​ ​“​ชี​ซิง​ ​นาย​เห็น​แล้ว​ใช่ไหม​ ​ฉัน​ให้​เธอ​ปล่อย​ ​เธอ​ก็​ปล่อย​เลย​ ​ใน​อาณาเขต​นี้​ ​จะ​มี​ใคร​ที่จะ​ไม่​ไว้หน้า​ฉัน​เป่ย​โต​่ว​บ้าง​”

เด็กชาย​ขี้อาย​ไม่​ตอบ​อะไร

“​น้องชาย​ ​นาย​น่าสนใจ​จริงๆ​”​ ​เด็กสาว​จ้องมอง​เป่ย​โต​่ว​ ​พลาง​หัวเราะ​เบา​ๆ

“​เวร​เอ้ย​ ​ใคร​เป็น​น้องชาย​เธอ​ ​เรียก​ท่าน​ปู่​เป่ย​ซะ​!​”​ ​เป่ย​โต​่ว​ตะคอก​เสียงเย็น

ยัง​ไม่​รอ​ให้​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ได้​อ้า​ปาก​พูด​ ​เป่ย​โต​่​วก​็​ร้อง​ตะโกน​ที​หนึ่ง​ ​จากนั้น​ก็​กระโจน​เข้าใส่​เด็กสาว​อย่างรวดเร็ว​ ​ร่างกาย​พลิก​หมุน​นิดๆ​ ​และ​ลูก​เตะ​นั้น​ก็​ทะยาน​แหวก​อากาศ​เข้ามา

ทว่า​ ​เด็กสาว​กลับ​ยืน​อยู่​ที่​เดิม​ไม่​ขยับ​สักนิด​ ​ลูก​เตะ​นี้​ของ​เป่ย​โต​่ว​ส่งออก​มา​ไม่ดี​ ​ด้วย​ความ​เลินเล่อ​ ​ยัง​ไม่ทัน​เตะ​โดน​คน​ ​ตัวเอง​กลับ​ล้ม​ลง​บน​พื้น​ซะ​แล้ว

“​หึ​ ​ใช้​ท่า​ยาก​ซะ​ด้วย​”​ ​เด็กสาว​มอง​เป่ย​โต​่ว​แล้ว​เอ่ย​ออกมา

“​ฉัน​ไว้หน้า​เธอ​เท่านั้น​แหละ​ ​ท่าน​ปู่​เป่ย​ใจอ่อน​มี​เมตตา​ ​เห็น​ว่า​เธอ​หน้าตา​ดี​ ​ฉัน​รัก​หยก​ถนอม​บุปผา​ ​เลย​กลัว​ว่า​จะ​เตะ​เธอ​ตาย​…​”​ ​เป่ย​โต​่ว​เอ่ย​พร้อม​รอยยิ้ม​เยาะ​หยัน

เด็กสาว​ยัง​ไม่ทัน​อ้า​ปาก​พูด​ ​เป่ย​โต​่​วก​็​ถอนหายใจ​แล้ว​พูด​เอา​เอง​ว่า​ ​“​ช่างเถอะ​ๆ​ ​เห็นแก่​ที่​เธอ​อายุ​ยังน้อย​ ​แถม​ยัง​สะสวย​ ​วันนี้​ท่าน​ปู่​เป่ย​จะ​ปล่อย​เธอ​ไป​สักครั้ง​ ​ต่อไป​ ​อย่า​ให้​ฉัน​เห็น​เธอ​อีก​…​ถ้า​ฉัน​เห็น​เธอ​หนึ่ง​ครั้ง​ก็​จะ​ซ้อม​เธอ​หนึ่ง​ครั้ง​ ​อย่า​คิด​ว่า​ฉัน​ล้อ​เธอ​เล่น​นะ​!​”

พอ​พูด​จบ​ ​เป่ย​โต​่​วก​็​วิ่งเหยาะๆ​ ​ไป​หยุด​ตรงหน้า​เด็กหนุ่ม​ขี้อาย​ ​“​ชี​ซิง​ ​วันนี้​ก็​นับว่า​นาย​ไว้หน้า​ฉัน​สักครั้ง​เถอะ​ ​อย่า​ไป​ถือสายัย​ผู้หญิง​โง่​คน​นี้​เลย​ ​พวกเรา​ไป​กัน​เถอะ​”

เด็กชาย​ขี้อาย​เอ่ย​อ้อมแอ้ม​ ​“​งั้น​…​งั้นก็​ได้​…​”

“​อย่า​เพิ่ง​ไป​ ​อยู่​คุย​กันต​่​อสิ​”

เด็กสาว​หัวเราะ​เบา​ๆ​ ​พลาง​สาวเท้า​ก้าว​เข้าไป​ขวาง​อยู่​ตรงหน้า​ของ​เป่ย​โต​่​วกับ​เด็กชาย​ขี้อาย

“​ดี​ๆ​ๆ​…​”​ ​เป่ย​โต​่​วจ​้​อง​เด็กสาว​ ​“ยัย​โง่​ ​นี่​เธอ​บังคับ​ฉัน​เอง​นะ​ ​ความจริง​แล้ว​เธอ​ทั้ง​แก่​ทั้ง​น่าเกลียด​ ​เธอ​มันตัว​ประหลาด​อัปลักษณ์​!​”

เด็กสาว​ยัง​ไม่ทัน​ได้​อ้า​ปาก​ ​เป่ย​โต​่​วก​็​เอ่ย​เสียงเย็น​ว่า​ ​“​ในเมื่อ​เป็น​แบบนี้​ ​จะ​ให้​เธอ​ได้​เห็น​วรยุทธ์​ที่แท้​จริง​ของ​ฉัน​”

“​รอ​อยู่​เลย​”

เด็กสาว​เอ่ย​ด้วย​รอยยิ้ม​เฉยเมย

วินาที​ต่อมา​ ​เป่ย​โต​่​วก​็​เผย​สีหน้า​ทะมึน​ ​พลาง​เดิน​เข้าไป​หา​สาวน้อย

“​เตรียมตัว​ไว้​ดี​แล้ว​ใช่ไหม​ ยัย​โง่​”​ ​เป่ย​โต​่​วร​้​อง​เฮอะ​ใส่

“​ฉัน​รอ​จน​ดอกไม้​เฉา​หมด​แล้ว​”​ ​เด็กสาว​เอ่ย​ตอบ

พอสิ​้น​เสียง​ของ​เด็กสาว​ ​ก็​เห็น​เพียง​ว่า​เป่ย​โต​่ว​คุกเข่า​ลง​บน​พื้นเสีย​งดัง​ ​‘​ตุบ​’​ ​สอง​มือ​ประสานกัน​ ​“​อะ​ฮ่า​ๆ​ๆ​…​พี่สาว​ ​พี่สาว​คนสวย​ ​ผม​ผิด​ไป​แล้ว​…​พี่​เป็นผู้ใหญ่​อย่า​ถือสา​ผู้น้อย​เลย​ ​ปล่อย​ผม​ไป​สักครั้ง​เถอะ​…​”

—————————————————————-

บท​ที่​ ​2112​ ​ต่อไป​พวก​นายก​็​ติดตาม​ฉัน

“​พี่สาว​คนสวย​ ​พี่​ดู​สิ​ผม​เพิ่ง​อายุ​เท่าไร​เอง​ ​อย่างที่​เขา​ว่า​กัน​ไง​ ​เด็กหนุ่ม​คน​ไหน​บ้าง​ล่ะ​ที่​ไม่เคย​ทำ​เรื่อง​บ้าบอ​ ​เมื่อ​หวนกลับ​มา​เป็นใหญ่​อีกครั้ง​ ​อย่า​ให้​เลือด​อาบ​ตัว​ข้า​เลย​…​ไอ​๊​หยา​ ​อย่า​ดึง​สิ​ ​ผม​คุกเข่า​ให้​พี่​แล้ว​ไง​…​”

ระหว่าง​ที่​พูด​อยู่​ ​หู​ของ​เป่ย​โต​่​วก​็​ต้อง​รับเคราะห์​อีกครั้ง​ ​เพราะ​ถูก​เด็กสาว​ใช้​ปลายนิ้ว​บีบ​ดึง

“​ห้าม​รังแก​เป่ย​โต​่​วนะ​!​”

ในเวลานี้​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​วิ่ง​เข้ามา​ ​มอง​สาวน้อย​ด้วย​สีหน้า​ดุดัน

“​พวก​นาย​สอง​คน​เป็น​อะไร​กัน​”​ ​เด็กสาว​ถาม​ด้วย​ความอยากรู้

“​พวกเรา​เป็น​พี่น้อง​กัน​!​”​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​เอ่ย​อย่างหนัก​แน่น​มีพลัง

“​พี่สาว​ ​เขา​ไม่รู้​เรื่อง​ ​ผู้ใหญ่​อย่า​ถือสา​ผู้น้อย​ ​อย่างมาก​สุด​ ​เดี๋ยว​ผม​เขียน​สัญญา​กู้ยืม​ให้​พี่​สัก​ฉบับ​ก็ได้​ ​พี่​คิด​ว่ายัง​ไง​ ​พี่​จะ​ฆ่า​ผม​เหรอ​ ​ผม​มี​คน​หนุนหลัง​นะ​ ​ถ้า​พี่​ทำ​อะไร​ผม​ ​ต้อง​มี​คน​มา​ล้างแค้น​พี่​แน่นอน​ ​อย่างที่​พูด​กัน​ว่า​ ​จองเวรจองกรรม​ต่อไป​ถึง​ไหน​ ​ไม่​สู้​ถือ​สุรา​เอ่ย​ถาม​ฟ้า​ ​พี่​หนึ่ง​จอก​ ​ผม​หนึ่ง​จอก​ ​ทุกคน​ร่วม​ดื่มด่ำ​…​”

เด็กสาว​เหลือบมอง​เป่ย​โต​่ว​แวบ​หนึ่ง​ ​“​นาย​คง​เป็น​คนโง่​สินะ​”

พอ​เป่ย​โต​่ว​ได้ยิน​ ​ก็​ผงะ​ไป​แวบ​หนึ่ง​ ​“​พี่​รู้​ได้​ยังไง​ ​แม่​ผม​ก็​เคย​พูด​แบบนี้​”

“​เขา​ไม่ใช่​คนโง่​นะ​!​”​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​เอ่ย​ด้วย​ความประหม่า

ทัน​นั้น​ ​เด็กสาว​ก็​พลัน​ปล่อยมือ​ ​ปล่อย​ใบ​หู​เป่ย​โต​่ว​ให้​เป็นอิสระ​อีกครั้ง

“​ทำไม​พวก​นาย​ต้อง​ขโมย​ของ​”​ ​เด็กสาว​ถาม

“​ฉัน​มีฝีมือ​ด้าน​นี้​ ​ไม่ต้อง​สิ้นเปลือง​มาก​ด้วย​!​”​ ​เป่ย​โต​่​วรีบ​เอ่ย​ตอบ

เด็กสาว​พูดไม่ออก​เลย​…

“​พวกเรา​…​ไม่มี​เงิน​ ​ผม​ไม่ได้​กินข้าว​มานาน​แล้ว​…​เขา​ไม่ยอม​กลับ​ ​จะ​อยู่​เป็นเพื่อน​ผม​…​”​ ​ผ่าน​ไป​นาน​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​จึง​ก้มหน้า​ลง​เอ่ย​งึมงำ

“​พ่อแม่​นาย​ล่ะ​”​ ​เด็กสาว​มอง​เด็กชาย​ขี้อาย

“​พวกเขา​ตาย​หมด​แล้ว​”​ ​น้ำเสียง​ของ​เด็กชาย​ขี้อาย​เบาหวิว​มาก

“​แล้ว​พ่อแม่​นาย​ล่ะ​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​มอง​ไป​ทาง​เป่ย​โต​่ว

“​ชิ​ ​แม่​ผม​สุขภาพ​ไม่ดี​ ​พ่อ​ผม​ก็​หนี​ไป​กับ​เมียน้อย​แล้ว​ ​จะ​ให้​ทำ​ยังไง​ล่ะ​”​ ​เป่ย​โต​่ว​เอ่ย

เด็กสาว​จ้องมอง​เป่ย​โต​่ว​ ​ใบหน้า​เต็มไปด้วย​ความสงสัย​ ​แม่​ของ​เขา​สุขภาพ​ไม่ดี​ ​พ่อ​ของ​เขา​ก็​หนี​ไป​กับ​เมียน้อย​…​แล้ว​เขา​เอา​ความเย่อหยิ่ง​จองหอง​มาจาก​ไหน​กัน

“​ไม่​ถูก​สิ​ ​เป่ย​โต​่​ว.​..​พ่อ​นาย​น่าจะ​ตาย​ไป​แล้ว​นะ​”​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​เอ่ย​ด้วย​สีหน้า​จริงจัง

“​บ้าน​นาย​สิ​ ​พอนาย​ต่างหาก​ที่​ตาย​ ​พ่อ​ฉัน​หนี​ไป​กับ​เมียน้อย​ต่างหาก​”​ ​เป่ย​โต​่ว​เบะ​ปาก

“​เอ่อ​…​พ่อ​ฉัน​ตาย​น่ะ​ไม่ผิด​หรอก​ ​แต่​พ่อ​นาย​ไม่ได้​หนี​ไป​กับ​เมียน้อย​แน่ๆ​ ​พ่อ​นายก​็​ตาย​แล้ว​เหมือนกัน​”​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​กล่าว

“​พ่อ​ฉัน​แค่​หนี​ไป​กับ​เมียน้อย​!​”​ ​เป่ย​โต​่​วร​้อ​นร​นอยู​่​บ้าง

“​ได้​ๆ​ๆ​ ​ไม่ต้อง​พูด​แล้ว​”​ ​เด็กสาว​ตัดบท​ของ​เด็ก​ทั้งสอง​ ​พลาง​จ้องมอง​เป่ย​โต​่ว​ ​“​พ่อ​นาย​หนี​ไป​กับ​เมียน้อย​แล้ว​”

“​ใช่​ ​พ่อ​ฉัน​หนี​ไป​กับ​เมียน้อย​แน่นอน​ ​ไม่ผิด​แน่​”​ ​เป่ย​โต​่ว​พยักหน้า​รัว​ๆ

“​แล้ว​พวก​นาย​สอง​คน​จะ​เป็น​ขโมย​ไป​ตลอด​เลย​เหรอ​ไง​”​ ​สาวน้อย​ถาม

“​เหอะ​ๆ​ ​เขา​มีฝีมือ​แบบ​นั้น​ซะ​ที่ไหน​ ​คน​ขโมย​ก็​ผม​น่ะ​สิ​!​”​ ​ใบหน้า​ของ​เป่ย​โต​่ว​เต็มไปด้วย​ความเย่อหยิ่ง

“​ในเมื่อ​เป็น​แบบนี้​ ​งั้น​ต่อไป​พวก​นายก​็​มาติด​ตาม​ฉัน​เถอะ​”​ ​เด็กสาว​เอ่ย​พร้อม​รอยยิ้ม​ ​“​แบบนี้​ ​ต่อไป​แม่​ของ​นาย​จะ​ได้​มีเงิน​รักษาตัว​ ​พวก​นายก​็​จะ​ได้​มีชีวิต​ที่​ดีขึ้น​สักหน่อย​ ​โอเค​ไหม​”

“​พี่สาว​ ​จะ​ได้​กินข้าว​อิ่ม​ท้อง​ทุกวัน​ไหม​…​”​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​จ้องมอง​เยี​่ย​หวัน​หวั่น

“​นั่น​ก็​ขึ้นอยู่กับ​ว่านาย​ขยัน​เอาการเอางาน​ไหม​”​ ​เด็กสาว​ตอบ

“​ผม​…​ผม​ทน​ความ​ความลำบาก​ได้ดี​มาก​เลย​!​”​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​รีบ​พูด​ออกมา

“​แล้ว​ ​ที่​พี่​พูด​เป็นความ​จริง​เหรอ​ ​ติดตาม​พี่​แล้ว​จะ​มีเงิน​ไปรั​กษา​แม่​ผม​ใช่ไหม​”​ ​เป่ย​โต​่​วก​็​ถาม​ด้วย​เหมือนกัน

“​แน่นอน​สิ​”​ ​เด็กสาว​พยักหน้า​พลาง​แย้มยิ้ม

“​งั้น​ผม​ก็​ไม่มีปัญหา​!​”​ ​เป่ย​โต​่ว​พยักหน้า​ทันที

“​ผม​ก็​ไม่มีปัญหา​เหมือนกัน​”​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​ก็​เห็นด้วย

“​ไป​เถอะ​ ​จะ​พา​พวก​นาย​ไป​ที่​บ้าน​ใหม่​”​ ​จากนั้น​เด็กสาว​จึง​หันหลัง​เดิน​นำ​ไป

“​พี่สาว​ ​พี่​ชื่อ​อะไร​เหรอ​”​ ​เด็กชาย​ขี้อาย​ร้องถาม

“​ไป๋​เฟิง​ ​ไป๋​จาก​สีขาว​ ​เฟิง​จาก​ใบ​เม​เปิ้ล​ ​ต่อไป​พวก​นาย​เรียก​ฉัน​ว่า​พี่​เฟิ​งก​็​ได้​”​ ​เด็กสาว​ตอบ​โดย​ไม่​หันกลับ​มา

“​เวร​เอ้ย​ ​พี่​เฟิง​รอ​พวกเรา​ด้วย​!​”

จากนั้น​ ​เป่ย​โต​่​วกับ​เด็กชาย​ขี้อาย​ก็​วิ่ง​ตาม​ไป

…………………………………………….

[1]​ จาก​มีด​แดง​กลายเป็น​มีด​ขาว​ ​หมายถึง​ ​ต้องการ​ใช้​มืด​ทำร้าย​จนได้​เลือด​ ​หรือ​ถึงแก่ชีวิต

แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี

แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี

Status: Ongoing
นิยายทุกเรื่องที่อยู่ในโปรเจกต์หอหมื่นอักษรเราเป็นนิยายที่เก๋อเก๋อพยายามพิถีพิถันคัดเลือกมาอย่างเต็มความสามารถ โดยผ่านการเรียบเรียงและกลั่นกรองด้วยความตั้งใจของเหล่านักแปล เพื่อให้นายท่านได้รับความเพลิดเพลินอย่างถึงที่สุด เก๋อเก๋อหวังเป็นอย่างยิ่งว่านิยายของเราจะเติมเต็มความปรารถนาของนายท่านทุกๆ คนได้อย่างพึงพอใจ และเชื่อมั่นว่านายท่านจะสนับสนุนนิยายของเราอย่างถูกลิขสิทธิ์ เพื่อเป็นกำลังใจในการคัดสรรนิยายเรื่องอื่นๆ ของเราต่อไปในอนาคต ถ้าหากนายท่านพบเห็นนิยายของหอหมื่นอักษรถูกนำไปเผยแพร่อย่างผิดลิขสิทธิ์ที่ใด สามารถเข้ามาแจ้งกับเราได้ในทุกช่องทางการติดต่อ ท้ายที่สุดนี้เก๋อเก๋อขอขอบพระคุณแรงสนับสนุนของนายท่านทุกคนจากนี้และต่อไปในอนาคตด้วยเจ้าค่ะ เก๋อเก๋อ แห่งหอหมื่นอักษร คำโปรย เมื่อจู่ๆ โชคชะตาก็ทำให้ เยี่ยหวันหวั่น ฟื้นขึ้นมาในคืนแห่งความทรงจำอันเลวร้ายเมื่อเจ็ดปีก่อน เธอย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ในบ้านหลังเดิมที่ยังมีปีศาจแสนเย็นชา ซือเยี่ยหาน คอยอยู่ข้างกาย เขา… คนที่เธอเคยพยายามหนีไปให้พ้น ยอมแม้แต่ทำให้ตัวเองอัปลักษณ์ น่าอับอาย และรักกับชายคนอื่น! แต่ชาติก่อนสมองของเธอคงมีปัญหา ถึงได้ปล่อยสามีสุดหล่อคนนี้เอาไว้ไม่เหลียวแล จึงได้ถูกหญิงร้ายชายชั่วทำร้าย เธอถูก เฉินเมิ่งฉี เพื่อนสนิทที่ไว้ใจที่สุดล้างสมองและหาทางเข้าใกล้ซือเยี่ยหาน จนสุดท้ายความสัมพันธ์รอบกายของเธอถึงคราวแตกร้าว และตัวเธอกลับต้องมีจุดจบน่าเวทนา ชาตินี้ในเมื่อมีโอกาสกลับมาอีกครั้ง เธอจะยึดตำแหน่งคนข้างกายซือเยี่ยหานไว้ คอยอาศัยความรักและบารมีของเขา ใช้ชีวิตใหม่ให้คุ้มค่าที่สุดเพื่อเอาคืนคนชั่วพวกนั้น และที่สำคัญคือมีชีวิตที่ดียิ่งกว่าเดิม! …คิดจะตีหน้าซื่อหลอกใช้ สรรหาวิธีให้เธอยอมถอยเหรอ “ขอโทษที สติปัญญาของฉันอัปเกรดมาแล้ว!”

Comment

Options

not work with dark mode
Reset