[นิยายแปล] (WN) Love Comedy manga ni haitte shimatta no de oshi no make Heroine o zenryoku de shiawase ni suru – ตอนที่ 8: ยังอยู่ในความฝันงั้นเหรอ?

“เอ๊ะ​ นี่ชั้นยังอยู่ในความฝันงั้นเหรอ?”

 

หลังจากที่ตื่นมากินอาหารเช้าเเละสังเกตเครื่องเเบบนักเรียนของตัวเอง​ ชั้นพึมพําออกมาเช่นนั้น

ตอนเเรกชั้นไม่ได้สังเกตเลยเนื่องจากบ้านนี้เหมือนกับบ้านของชั้นในโลกเเห่งความจริงมาก​ เเต่เมื่อสังเกตที่เครื่องเเบบนักเรียน​ ไม่ว่าจะมองยังไงมันก็เป็นเครื่องเเบบนักเรียนของโรงเรียน​โทโจวอิน​ใน​ “โอโจ้วจามะ”​ ไม่ผิดอย่างเเน่นอน

 

เเละด้วยเหตุผลบางอย่างภายในหัวของชั้นยังมีความทรงจําของ​ ฮิซามูระ​ สึคาสะ​ ในโลกเเห่งมังงะนี้อยู่

 

ดูเหมือนว่า​ชั้นจะยังอยู่ในความฝันนี้อยู่​ จะพูดเเบบนั้นก็คงได้สินะ?

สถานที่​นี้จริงๆเเล้วอยู่ภายในความฝันเเน่เหรอ?

 

ความฝันที่สมจริงขนาดนี้​ ยังจะเรียกว่าฝันได้อยู่อีกงั้นเหรอ?

 

บางทีชั้นอาจจะเข้ามาในโลกของมังงะ​ “โอโจ้วจามะ”​ จริงๆเเล้วก็ได้?

นอกจากนี้ยังเข้ามาเป็นตัวละครที่มีชื่อเหมือนกับในโลกจริง​อย่าง​ ฮิซามูระ​ สึคาสะ​ อีก

 

“เอ๊ะ​ เอาจริงดิ?”

 

นี่ชั้นกลายเป็น​ ฮิซามูระ​ สึคาสะ​ ตัวละครใน​ “โอโจ้วจามะ” นั่นจริงๆงั้นเหรอ?

เเต่ว่านั่นเป็นทางเดียวที่จะอธิบายสถานการณ์​ในตอนนี้ได้

 

จนถึงเมื่อวานชั้นยังคิดเเค่ว่า​ “เป็นฝันที่ยาวจังน้า” อยู่เลยเเต่ดูเหมือนชั้นจะเข้ามาในโลกของมังงะจริงๆสินะเนี่ย

 

ถึงยากที่จะเชื่อไปหน่อย…​ เเต่สําหรับตอนนี้ชั้นรู้สึกดีใจซะมากกว่า

 

ก็สามารถเข้ามาในโลกของมังงะที่ชื่นชอบพร้อมทั้งยังพูดคุยกับตัวละครที่ชื่นชอบได้ด้วยนี่นะ

โอตาคุที่ไม่รู้สึกยินดีกับเรื่องมหัศจรรย์​อย่างนี้น่ะเรียกตัวเองว่าโอตาคุไม่ได้หรอก

 

หืม? รอเดี๋ยวนะ​ งั้นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานก็เป็นเรื่องจริงด้วยงั้นเหรอ?

 

งั้นชั้นก็.. จะบอกว่าหลังจากที่มาโลกนี้ได้หมาดๆชั้นก็ไปสารภาพรักกับเซย์จังเลยงั้นเหรอ!?

 

เอ๊ะ​ เเบบนั้นไม่เเย่เหรอ?

 

เพราะชั้นคิดว่าเป็นความฝันเลยไปสารภาพรักกับเซย์จังอยู่หรอก​ เเต่ถ้ามันกลายเป็นความจริงเเละดําเนินต่อไปเรื่อยๆเเบบนี้​ รู้สึกว่าจะกลายเป็นเรื่องที่เเย่สุดๆเลยเเฮะ…

 

มะ.. เมื่อวานชั้นสารภาพรักกับเซย์จังไปจริงๆงั้นเหรอ?

ทําเป็นว่าเรื่องเมื่อวานทั้งหมดเป็นเเค่ความฝัน​เเละตั้งเเต่วันนี้เป็นต้นไปชั้นเข้ามาอยู่ในโลก​ของ​ “โอโจ้วจามะ”​ จริงๆ​ เเบบนั้นคงไม่ได้สินะ…

 

“อ๊ะ​ จริงสิ​ โทรศัพท์​ไง!”

 

เมื่อวานเพราะคิดว่าเป็นความฝันชั้นเลยคุย​ RINE  กับเซย์จัง!

ถ้าประวัติการเเชทยังคงอยู่​ ก็หมายความว่าโลกนี้ดําเนินต่อจากเมื่อวาน

 

พอชั้นเปิดเเอพ​ RINE เเละเช็คประวัติการเเชท… ดูเหมือน​การคุย RINE​ เมื่อวานจะเละเทะมากเลยเเฮะ

 

ยิ่งกว่านั้นไม่รู้เพราะตื่นเต้นจากการที่เป็นตอนกลางดึกรึเปล่าหรือเพราะตื่นเต้นจากการที่คิดว่ามันเป็นความฝัน​ ชั้นส่งคําที่น่าอายสุดๆออกไปหลายคําเลย..!

 

“ว้าา! เอาจริงดิ​ เอาจริงดิ​ เอาจริงดิ!”

 

มันน่าอายมากถึงขนาดที่ชั้นตะโกนออกมาภาย​ในห้องตั้งเเต่ยังเช้าตรู่

จะว่าไป นี่ชั้นสร้างประวัติอันดํามืดตั้งเเต่มาโลกนี้เป็นวันเเรกเลยไม่ใช่เหรอ..!

 

ไม่! ชั้นไม่อยากยอมรับว่าการสารภาพรักกับเซย์จังจะเป็นประวัติอันดํามืดหรอก! เเต่คําพูดที่ใช้สารภาพรักบ้างล่ะ​ ข้อความที่ส่งไปบ้างล่ะ​ พวกนั้นจะเป็นประวัติอันดํามืดในชีวิตของชั้นอย่างเเน่นอน..

 

คุ..! ถึงจะอยากลืมก็เถอะ​ เเต่ชั้นจะไปลืมครั้งเเรกที่ได้คุยกับเซย์จังได้ยังไงล่ะ..!

 

ยิ่งกว่านั้นการ​ตอบสนองของเซย์จัง​ยังน่ารักสุดๆอีกต่างหาก! ถึงจะอยากลืม​ เเต่ชั้นทําใจลืมไม่ลงหรอก

 

การตอบสนอง​ของเซย์จังน่ารักซะจนไม่ว่ายังไงชั้นก็ไม่มีทางลืมมันลง ถึงอย่างนั้นชั้นก็อยากจะลืมคําพูดเเละการกระทําที่เเสนอับอายนั่นไปซะ…

 

ดูเหมือนภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก​นี่จะไม่มีทางเเก้ไขได้ซะด้วยสิ

เอาเถอะ​ ถ้าเทียบกันเเล้วความรู้สึกที่อยากจะจดจําปฏิกิริยา​ตอบสนองเเสนน่ารักน่าเอ็นดูของเซย์จังนั้นมีมากกว่าความรู้สึกที่อยากจะลืมคําพูดเเละการกระทําที่น่าอายหลายสิบเท่า​ เพราะฉะนั้นเเน่นอนอยู่เเล้วว่าชั้นจะจํามันไว้

 

“ประวัติการเเชทนี่ก็ด้วย​ รู้สึกอยากจะลบมันสุดๆ​ เเต่มันมีข้อความของเซย์จังอยู่​ ชั้นลบไม่ได้หรอก..!”

 

เมื่อวานชั้นคิดว่า​ “เพราะนี่เป็นฝันชั้นคงจะสร้างอิมเมจของเซย์จังขึ้นมาเอง​ เเละคิดว่าเธอจะส่งข้อความเเบบนี้มาก็ได้” อยู่หรอก​ เเต่ถ้านี่เป็นความจริงล่ะก็​ มันจะต้องไม่ใช่อย่างนั้นเเน่นอน

 

พอคิดว่าทุกข้อความที่ส่งมา​ เซย์จังตั้งใจส่งมันโดยคิดอย่างจริงจังเพื่อชั้น… ชั้นก็รู้สึกว่ามันลํ้าค่า​ซะจนตายตาหลับได้เลย

 

อืม เเคปภาพหน้าจอเก็บไว้เเล้วด้วย​ ต่อจากนี้ไม่ว่าจะคุย​กับเซย์จัง​ไปอีกกี่ครั้ง​ ประวัติการเเชทนี้ก็จะยังอยู่กับชั้นไปตลอด

 

ทําให้มันเป็นมรดกสืบทอดประจําตระกูลเลยดีไหมนะ

 

เมื่อคิดเรื่องเเบบนั้นอยู่​ มีคนมาเคาะประตูห้องของชั้นจากด้านนอก

 

“โอนี่จัง! ถ้าไม่รีบไปโรงเรียนจะสายเอานะ!”

“อะ.. อา​ เข้าใจเเล้ว​ล่ะ​ ริเอะ”

 

ชั้นตอบกลับเสียงนั้น​เเละรีบสะพายกระเป๋า​ ก่อนจะออกจากห้อง

 

นอกห้องนั้นมีน้องสาวของชั้น​ ฮิซามูระ​ ริเอะ​ รออยู่

เเน่นอนว่าไม่ใช่น้องสาวของชั้นในโลกเเห่งความจริง​ เเต่เป็นน้องสาวของ​ ฮิซามูระ​ สึคาสะ​ ในโลก ​”โอโจ้วจามะ”​ เเห่งนี้

 

เป็นน้องสาวที่อายุน้อยกว่าหนึ่งปี​เเละเข้าโรงเรียนเดียวกับชั้นในฐานะนักเรียนปีหนึ่ง

เธอมีผมสีดอกลินินไว้เป็นทรงไซด์เทลพร้อมใส่ยางรัดผมอย่างน่ารัก

 

หน้าตาของเธอน่ารักมากๆอยู่หรอก​ เเต่เวลาเธอคุยกับ ฮิซามูระ​ สึคาสะ​ พี่ชายของเธอ​ เธอไม่ค่อยยิ้มให้เห็นสักเท่าไหร่เลย

 

น้องสาวผู้มีจิตใจเด็ดเดี่ยวที่คอยดุพี่ชายที่ไม่ได้เรื่องของเธอ​ คงจะประมาณนั้นเเหละ

 

เวลาที่ยิ้มเธอน่ารักสุดๆ​เลยล่ะ ถึงเเม้ในเนื้อเรื่องเธอจะเเทบไม่ค่อยเเสดงด้านนั้นออกมาให้เห็นเลยก็เถอะ

ถ้าให้พูดตรงๆ​ ฮิซามูระ​ ริเอะ​ เป็นนางรองอีกคนที่เข้ามาเพิ่มสีสันให้กับเนื้อเรื่องเเละจะตกหลุมรัก​กับตัวเอก ชิเกโมโตะ​ ยูอิจิ

 

ริเอะเป็นที่นิยมในฐานะที่เป็นตัวละครเเนวรุ่นน้อง​ เเต่เหมือนกับเซย์​ เธอเป็นนางรองที่จะไม่มีวันสมหวัง

 

เเต่ว่านั่นสินะถ้าเป็นไปตามเนื้อเรื่องล่ะก็ตอนนี้​ เธอคงยังไม่ได้พบกับตัวเอก​ ชิเกโมโตะ​ ยูอิจิ​ หรอก

 

เมื่อวานฉากที่ชั้นเจอหลังเลิกเรียน​ ฉากที่เซย์จังปิดกั้นความรู้สึกของตัวเองเพื่อฟุจิเสะ​ ยังค่อนข้างอยู่ในช่วงต้นของเนื้อเรื่องอยู่เลย

 

เพราะงั้นบางทีตอนนี้​ ฮิซามูระ​ ริเอะ​ อาจจะยังไม่มีบทออกมาในเนื้อเรื่องเลยก็ได้

หลังจากนี้​ ชิเกโมโตะ​ ยูอิจิ​ จะรู้ว่าเพื่อนสนิทของเขา​ ฮิซามูระ​ สึคาสะ​ มีน้องสาวอยู่​ ซึ่งภายหลังเธอจะกลายมาเป็นนางรองอีกคนในเนื้อเรื่อง

 

ทั้งๆที่หน้าตาเธอน่ารักมากเลยเเท้ๆ​ เเต่เธอกลับเเทบไม่ยิ้มออกมาให้เห็น​พร้อมทั้งยังทําหน้าบึ้งอยู่ตลอด​

เเต่หน้าเวลาอายที่เธอทําตอนถูกชมโดย​ชิเกโมโตะ​ พร้อมพูดออกมาอย่างเขินอาย​ว่า​ [..ได้โปรดหยุดทีเถอะค่ะ!]​ นั้นน่าเอ็นดูเเละโด่งดังมากๆ

 

เเต่ว่าเอาเถอะ.. ถ้าให้พูด​ เธอก็คือนางรองที่ไม่สมหวังหรือนางรองที่จะไม่ได้จบกับตัวเอกนั่นเเหละ..

 

“…พยายามเข้านะ!​ ริเอะ!”

“ห๊ะ? อยู่ๆพูดอะไรออกมาน่ะ?”

“ไม่ต้องห่วงหรอก​ เธอน่ารักมากๆ​ สักวันจะต้องมีความสุขได้เเน่นอน”

“ห.. หาา!? พูดเรื่องอะไรอยู่เนี่ย!?”

 

โอ๊ะ​ เธอกําลังเเสดงใบหน้าที่เขินอายขณะรู้สึกโกรธอยู่​ เหมือนในมังงะเลย​ น่ารักจริงๆน้า

 

“เเถมเสียงก็น่ารักอีกด้วย”

“พะ.. พูดอะไรออกมาตั้งเเต่เช้าน่ะ!? โอนี่จัง!”

“นั่นด้วยสินะ​ คาเเรคเตอร์ของริเอะที่เรียกชั้นว่า​ โอนี่จัง​ เนี่ยน่ารักสุดๆดีจังเลยน้า”

“อะ.. โอนี่จัง​ คนบ้า! งั้นหนูจะไปก่อนนะ!”

 

พอเผลอพูดสิ่งที่คิดออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ​ ริเอะก็หน้าเเดงกํ่าเเละรีบลงบันไดไปชั้นล่าง

เเย่ล่ะ​ หรือชั้นจะไปทําให้เธอโกรธเข้าจริงๆซะเเล้ว

 

“โทษทีนะ!​ ริเอะ เราไปโรงเรียนด้วยกันเถอะ”

 

พอชั้นรีบลงบันไดตามไป​ ชั้นเห็นริเอะที่รออยู่หน้าประตูบ้านหลังจากที่เธอพึ่งเปลี่ยนรองเท้าเสร็จ

 

“…หนูต้องรีบไปนะ​ โอนี่จัง”

“อา​ จริงด้วยสินะ”

 

ถึงเธอจะเเก้มเเดงระเรื่อเเละทําหน้าบึ้งเหมือนไม่พอใจก็จริง​ เเต่เธอก็ยังรอชั้น​ไม่ไปไหน อย่างที่คิดริเอะนี่น่ารักจริงๆเลยนะ

 

“มีน้องสาวที่น่ารักขนาดนี้เนี่ย​ ชั้นนี่มีความสุขจังเลยน้า”

“จริงๆเลย..! ตั้งเเต่เมื่อกี้เเล้ว​ พูดอะไรออกมาน่ะ..!”

 

ในโลกเเห่งความจริง.. ไม่สิสําหรับชั้นโลกนี้กลายเป็นโลกเเห่งความจริงเเทนเเล้วนี่นะ​ งั้นเรียกว่าโลกเดิมดีกว่า

 

ในโลกเดิมชั้นไม่มีน้องสาวหรือเเม้กระทั่งพี่น้องเลยด้วยซํ้า

ช่วยไม่ได้หรอกที่ชั้นจะรู้สึกดีใจ​ที่ได้มีน้องสาวที่เเสนจะน่ารักอย่างนี้น่ะ

 

ยิ่งกว่านั้นถ้าจําไม่ผิด​คนที่ทําอาหารเย็นของเมื่อวานเเละ​อาหารเช้าของวันนี้ให้ก็คือริเอะด้วยนี่นะ

 

พ่อเเม่ของฮิซามูระมีงานค่อนข้างเยอะ​เเละไม่ค่อยจะอยู่บ้านสักเท่าไหร่

เพราะอย่างนั้นริเอะเลยเป็นคนทําอาหารเเละพวกงานบ้านซะส่วนใหญ่

 

“ขอบใจที่คอยทําอาหารให้พี่มาตลอดนะ”

“มะ.. ไม่หนิ ยังไงก็ทําเป็นปกติอยู่เเล้ว..”

“เพราะเธอทําให้มาตลอด​ พี่ถึงรู้สึกขอบคุณไงล่ะ”

“จะ.. จริงๆเลย​ โอนี่จังเป็นอะไรไปน่ะ? ได้กินอะไรเเปลกๆไปตอนมื้อเช้ารึเปล่า?”

“ไม่ใช่หรอก​ ถ้าพี่กินอะไรเเปลกๆไปจริง​ คนที่ทําอาหารก็คือริเอะไม่ใช่เหรอ​ งั้นคนที่ใส่ของเเปลกๆนั่นไปก็คือริเอะนั่นเเหละ”

“ฟุฟุ~ จริงด้วยสินะ”

 

โอ๊ะ​ เธอหัวเราะออกมาด้วย

เธอไม่ได้ยิ้มออกมามากก็จริง​ เเต่มุมปากของเธอยกขึ้นเล็กน้อย​เเละบรรยากาศ​รอบๆตัวเธออ่อนโยนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

 

“อืม ว่าเเล้วเชียวเวลาริเอะหัวเราะออกมานี่น่ารักจริงๆนะ”

 

หลังจากพูดออกมาเเบบนั้น​ ชั้นก็ลูบหัวของริเอะ

ริเอะนั้นเตี้ยกว่าชั้นเล็กน้อย​จึงทําให้ชั้นลูบหัวของเธอได้ง่ายมาก

 

“ยะ.. หยุดนะ! เดี๋ยวก็ทําให้ผมของหนูพันกันหรอก!”

“อา..โทษทีนะ​ เผลอไปหน่อยน่ะ”

 

เพราะเธอไว้ผมเป็นทรงไซด์เทล ทิศทางของผมเธอเลยไปในทางเดียวกันซึ่งอยู่ที่หูฝั่งขวา

คิดว่าบางทีอาจเพราะชั้นลูบไปผิดทางเธอเลยโกรธรึเปล่า​ ชั้นจึงค่อยๆลูบใหม่อีกครั้งพยายามจะเเก้ให้ผมของเธอกลับไปในทิศทางเดิม

 

“กะ.. ก็บอกเเล้วไง​ว่า หยุดน้าา!”

 

ริเอะพูดอย่างนั้นเเล้วปัดมือของชั้นออกเเละหันมาทุบที่อกของชั้นเบาๆ

โอ้​ ดูเหมือนเธอจะมีเเรงเยอะกว่าที่คิดไว้นะเนี่ย

 

“นะ.. หนูจะไปเเล้ว​นะ​ โอนี่จัง! เดี๋ยวก็ได้ไปสายจริงๆหรอก!”

“อา​ เข้าใจเเล้ว​ล่ะ​ อย่าโกรธกันขนาดนั้นสิ”

“มะ.. ไม่ใช่ว่าโกรธอะไรสักหน่อย…”

 

ริเอะเเก้มเเดงระเรื่อ​ก่อนจะวางมือลงบนบางส่วนของผมที่ชั้นได้ลูบไป

 

อย่างที่คิดน้องสาวของชั้นนี่น่ารักน่าเอ็นดูจริงๆเลยนะ

ชั้นรู้สึกว่าใบหน้าของตัวเองผ่อนคลายลง​จากความคิดเช่นนั้น

 

[นิยายแปล] (WN) Love Comedy manga ni haitte shimatta no de oshi no make Heroine o zenryoku de shiawase ni suru

[นิยายแปล] (WN) Love Comedy manga ni haitte shimatta no de oshi no make Heroine o zenryoku de shiawase ni suru

Status: Ongoing
อ่านนิยายเรื่อง [นิยายแปล] (WN) Love Comedy manga ni haitte shimatta no de oshi no make Heroine o zenryoku de shiawase ni suruชื่อเรื่องคือ​ “เพราะมีลูกคุณหนูที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กขัดขวางอยู่​ เลิฟคอมธรรมดาๆคงเป็นไปไม่ได้” เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักเรียนม.ปลาย​ ชิเกโมโตะ​ ยูอิจิ​ ที่ได้ตกหลุมรักกับเด็กสาวที่เขาได้รู้จักตอนม.ปลาย​ ฟุจิเสะ​ ชิโฮะ เเละเมื่อเขาพยายามจะสารภาพรัก ลูกคุณหนูที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กของเขา​ โทโจวอิน​ คาโอริ​ ก็เข้ามาขัดขวาง เธอใช้ทั้งเงินเเละอํานาจของเธอเพื่อทําให้มั่นใจว่าตัวเอกจะไม่ได้อยู่ด้วยกันตามลําพังกับ​ ฟุจิเสะ​ ชิโฮะ​ เเละท้ายที่สุดเธอก็ทําให้ตัวเอกกลายเป็นคู่หมั้นของเธอ

Comment

Options

not work with dark mode
Reset