บทที่ 194 ไม่ให้คนกระจอกอย่างคุณจับ(2)
เวลานี้เกาจวิ้นเว่ยก้าวเดินเข้าไปใกล้ท่ามกลางฝูงคนที่รายล้อม เมื่อมาถึงตรงหน้าบอดี้การ์ด ก็พูดขึ้นว่า “ทุกคน ผมเป็นรองประธานศูนย์นิทรรศการจินหลิง ศูนย์นิทรรศการนี้เป็นของตระกูลผม ให้ผมได้เข้าไปชื่นชมรถสองคันนี้ใกล้ๆได้หรือไม่?”
“ไม่ได้” บอดี้การ์ดคนหนึ่งที่หลังจากปลดทหารแล้วก็มาทำงานที่บริษัทขนส่งเงินเจิ้นหย่วน ตอนนี้กำลังพูดขึ้นอย่างเคร่งขรึมว่า “หัวหน้าพวกเรามีคำสั่ง นอกจากเจ้าของรถแล้ว ใครก็ห้ามเข้าใกล้รถ”
เกาจวิ้นเว่ยรู้สึกค่อนข้างเสียหน้า
เชี้ย ไม่ให้จับต้องจริงๆด้วย
นี่ไม่ไว้หน้ากันเลยหรือ? ต้องรู้ว่าที่นี่เป็นศูนย์นิทรรศการของตระกูลเรา
หากตนเองจับต้องรถสองคันนี้ไม่ได้ งั้นก็จะไม่กลายเป็นเหมือนเย่เฉินคนจนคนนั้นหรือ?
ไม่ได้ ยังไงตนเองก็จะขายหน้าไม่ได้
เกาจวิ้นเว่ยอดกลั้นความโกรธที่มีในใจไว้ พูดจากับบอดี้การ์ดคนนั้นอย่างไพเราะว่า “พี่ๆ ผมก็เป็นคนที่รักรถคนหนึ่ง ให้ผมได้เข้าไป ต่อไปผมจะตอบแทนรางวัลให้อย่างงาม”
ยังบอดี้การ์ดคนนั้นก็เป็นทหารเก่า นิสัยใจคอซื่อตรง ดังนั้นจึงพูดปฏิเสธขึ้นด้วยเสียงเข้มว่า “คุณผู้ชายท่านนี้ ผมขอพูดอีกครั้ง หากคุณไม่ใช่เจ้าของรถ จะเข้าใกล้รถคันนี้ไม่ได้เด็ดขาด”
เกาจวิ้นเว่ยไม่ยอมไว้หน้าตนเอง ก็โกรธขึ้นมาในทันใด กัดฟันพูดข่มขู่ขึ้นว่า “ศูนย์นิทรรศการทั้งหมด ล้วนเป็นของตระกูลผม คุณเป็นแค่บอดี้การ์ดคนหนึ่ง ก็กล้ามาแข็งข้อกับผม ไม่อยากอยู่แล้วใช่ไหม?”
อีกฝ่ายพูดขึ้นว่า “ขออภัย ผมเป็นบอดี้การ์ดของบริษัทขนส่งเงินเจิ้นหย่วน ไม่ใช่บอดี้การ์ดของศูนย์นิทรรศการจินหลิง ต่อให้คุณเป็นเจ้าของศูนย์นิทรรศการจินหลิง คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาสั่งผม”
“คุณ” เกาจวิ้นเว่ยพูดขึ้นอย่างโกรธเคืองว่า “คุณนี่ไม่ไว้หน้ากันเลยนะ”
พูดเสร็จ เกาจวิ้นเว่ยก็พูดขึ้นอย่างโมโหว่า “เชื่อไหมว่าผมจะสั่งให้พวกคุณไสหัวออกไปจากศูนย์นิทรรศการของตระกูลเราได้เดี๋ยวนี้?”
อีกฝ่ายพูดขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “พวกเราได้เซ็นสัญญาเช่ากับพวกคุณแล้ว วันนี้เราได้เช่าที่นี่แล้ว ดังนั้นคุณจึงไม่มีสิทธิ์ที่จะมาไล่พวกเราไป อีกอย่าง งานของผมคือปกป้องรักษาความปลอดภัยของรถคันนี้ หากคุณมีปัญหาอะไร สามารถไปคุยกับหัวหน้าพวกเราได้”
ตอนนี้เย่เฉินก็เดินมาถึงตรงหน้าเกาจวิ้นเว่ย แล้วยิ้มพูดว่า “โถ่ คุณชายเกา เกิดอะไรขึ้นหรือ? คนอื่นเขาไม่ให้คนจนๆอย่างคุณจับต้องใช่ไหม? โถ่ ไม่ให้จับยังจะโกรธเขาอีก น่าไม่อายจริงๆ”
เกาจวิ้นเว่ยมองดูเย่เฉินอย่างโมโห แล้วก็หันไปมองเซียวชูหรัน หน้าแดงเหมือนตูดลิง
เมื่อกี้ยังเพิ่งพูดจาโอ้อวด แต่ตอนนี้บอดี้การ์ดของอีกฝ่ายไม่ไว้หน้าตนเองเลย ไม่ให้โอกาสตนได้จับต้องรถสองคันนั้นเลย ช่างไม่ไว้หน้ากันเลย
จางเจวียนเห็นเกาจวิ้นเว่ยถูกกีดกัน ก็ทนไม่ไหวหันไปพูดกับเย่เฉินว่า “คุณแค่คนจนๆคนหนึ่ง อวดดีอะไรกับประธานเกาเรา? เชื่อไหมว่าฉันจะสั่งให้บอดี้การ์ดมาลากตัวคุณออกไปเดี๋ยว?”
เวลานี้ มีนักข่าวคนหนึ่งยกกล้องขึ้นมาแล้วพูดกับเกาจวิ้นเว่ยว่า “คุณ คนอื่นไม่ให้จับต้อง คุณก็ไม่ต้องมาเอะอะโวยวายอยู่ที่นี่เลย คุณส่งผลกระทบต่อการถ่ายรูปของพวกเรา”
คนอื่นๆต่างก็พูดขึ้นว่า “ใช่ๆ รถราคาแพงขนาดนี้ มีปัญญาจับต้องหรือ? ได้มองดูก็พอแล้ว”
“คงอยากที่จะลองจับต้องดู ถ่ายรูปแล้วก็โพสต์ในโมเมนต์ คนจนๆที่ชอบโอ้อวดติดหรูแบบนี้มีเยอะมาก”
สีหน้าเกาจวิ้นเว่ยย่ำแย่อย่างที่สุด หากยังไม่สามารถเข้าไปจับต้องรถสองคันนี้ ตนเองจะไม่กลายเป็นเหมือนเย่เฉินหรือ กลายเป็นคนจนในสายตาทุกคน?
คิดได้เช่นนี้แล้ว สีหน้าเขาก็เคร่งขรึม พูดกับบอดี้การ์ดคนนั้นว่า “ผมให้เวลาคุณสามสิบวิ หากยังขวางทางผมอยู่ ผมก็จะไล่พวกคุณทุกคนกับรถทุกคันออกไป งานมอเตอร์โชว์ของพวกคุณก็ไม่ต้องโชว์แล้ว”
……
ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน – ตอนที่ 194ไม่ให้คนกระจอกอย่างคุณจับ(2)
Posted by ? Views, Released on September 25, 2021
, ![ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน](https://novel00.net/wp-content/uploads/2021/09/ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน-193x278-1-150x150.jpeg)
ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
อ่านนิยาย ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เย่เฉินเป็นเขยแต่งเข้าบ้านหญิงที่ใครๆก็ดูถูกเหยียดหยาม แต่ไม่มีใครรู้ว่าฐานะแท้จริงของเขาเป็นคุณชายใหญ่ของตระกูลอันดับต้นๆ พวกที่เคยดูถูกเขาสุดท้ายก็ต้องคุกเข่าต่อหน้าเขาและเรียกเขาด้วยความเกรงกลัวว่าท่านชาย!
Recommended Series
Comment
Facebook Comment