ตอนที่ 343 ธัชชัยเมาแล้ว2
“กนิษฐา วัจสาพูดถูกนะ ธัชชัยน่าจะกำลังกลับมา เธอกินอะไรลองท้องก่อนสิ” เห็นผู้หญิงที่ตัวเองรักอดข้าวอดน้ำเพื่อรอน้องชายตัวเองกลับมา วรพลรู้สึกสับสนมาก ไม่รู้ว่าควรดีใจหรือเสียใจดี
ความรู้สึกที่กนิษฐามีต่อธัชชัย เขารู้หมดแล้ว ไม่ใช่ญาติสนิท แต่เป็นความรักระหว่างชายหญิง!
รอเขาเป็นเวลาหนึ่งชัวโมง ป้าอ้อยก็ยกข้าวมาเตรียมสำรับ แต่ธัชชัยก็ยังไม่กลับมา
“วัจสา เธอรีบโทรหาธัชชัยสิ ว่าเขาอยู่ที่ไหน!” กนิษฐาตะคอกวัจสาอย่างหมดความอดทน
วัจสาที่กำลังป้อนวรพลกินวุ้นผลไม้อยู่ ก็พูดขึ้นอย่างเรื่อยๆ “ฉันไม่โทรหรอก ธัชชัยเป็นคนรุนแรง ไม่กลับมากินข้าวก็ดีแล้วไหม? พวกเราจะได้กินเยอะหน่อย”
วัจสาอยากจะให้ลูกในท้องได้กินอย่างอิ่มหนำสำราญสักมื้อ ที่ไม่ถูกผู้ชายคนนั้นรังควาน เมี่อคืนหิวจนต้องแอบกิน แล้วยังถูกเขาจับได้ แถมยังถูกทำโทษอีก!”
ตอนที่ทำโทษ ก็ยังถูกป้าอ้อยเห็นอีก!
นับถือตัวเองเลยจริงๆ ที่แสดงว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นต่อหน้าป้าอ้อยได้ วัจสารู้สึกว่าหน้าของตัวเองหนายิ่งกว่ากำแพงเสียอีก!
“วัจสาเธอนี่มันนังร่านปากอย่างใจอย่าง ทั้งๆที่อยากให้ธัชชัยกลับมาจะแย่ แต่กลับพูดแบบนี้ ในใจก็แอบคิดอีกอย่าง!”
นิ่งไปซักพัก แล้วกนิษฐาก็พูดต่อ “ตรงไหปลาร้าด้านซ้ายมีรอยกัดแล้วหนึ่ง คืนนี้จะกัดข้างขวาอีกไหมล่ะ?”
วัจสาตัวแข็งไป เพราะเธอรู้ดีว่าสิ่งที่กนิษฐาพูดนั้นหมายถึงอะไร!
แต่เธอรู้ได้ยังไงนะ? เมื่อคืนตัวเธอกัดธัชชัยหนึ่งครั้ง ซ้ายหรือขวาเธอจำไม่ได้ กนิษฐากลับจำได้?หรือหลังจากที่เธอขึ้นไปห้องนอนชั้นสองนั้น กนิษฐาไปที่ห้องนอนธัชชัย?“ถูกแจ็คกัดรึเปล่า!” วัจสาพูดคลายความสัมพันธ์ออกจากธัชชัย มีแต่แจ็คเท่านั้นที่จะช่วยได้แล้ว!“ฉันโทรเองดีกว่า” วรพลปกป้องวัจสา แต่เขาก็ไม่อยากถูกคนที่เขารักบ่น จึงเลือกที่จะโทรหาธัชชัยเองใช้โทรศัพท์บ้านโทร แล้วก็เปิดลำโพงหญิงสาวทั้งสองจะได้ได้ยินหลังจากที่เชื่อมสายได้แล้ว แต่ปลายสายกลับไม่มีผู้รับและที่ Richbaby ในขณะเดียวกันนั้นในห้องVIP วิศาลเตรียมที่จะแบกธัชชัยกลับไปนอนโทรศัพท์ในกระเป๋าของธัชชัยดังขึ้น วิศาลหยิบออกมาดู พบว่าเป็นเบอร์ของที่บ้านศรีทองวิศาลขมวดคิ้ว แล้วเอาโทรศัพท์ให้โสธร“นายบอกพวกเขาว่าธัชชัยอยู่กับนาย ไม่ต้องห่วง”“ห้ะ? ทำไมผมรับล่ะ?” โสธรพูดอย่างไม่พอใจ“เพราะฉันเป็นพี่ใหญ่ และนายเป็นน้องสาม!” วิศาลพูดอย่างเยือกเย็น แล้วมองขึ้นไป“บ้าชะมัด!” โสธรหยิบโทรศัพท์ขึ้นอย่างไม่พอใจ แล้วรับสายธัชชัย? นายจะกลับมาเมื่อไหร่?” ในนั้นเป็นเสียงของวรพล แต่ได้ยินไม่ชัดนักสำหรับเขาแล้ว รับมือไม่ยากนัก แต่เพียงแค่ตอนนี้ได้ยินเสียงไม่ชัดมีสิ่งเดียวที่ยืนยันได้ว่าวรพลโทรมาคือ คงเพราะต้องการให้ธัชชัยกลับไปทานอาหาร“เป็นพี่วรพลรึเปล่า สวัสดีครับ ปมโสธรนะครับ ตอนนี้พั่ชชัยอยู่ที่ผม ใช่แล้วๆ พวกเรากำลังช่วยพี่วิศาลอยู่ แต่ธัชชัยเขาเผลอดื่มมากไป ตอนนี้หลับอยู่ ไม่ต้องรอเขากลับไปทานข้าวครับ”“อะไรนะ? ธัชชัยดื่มเยอะ?”“ไม่เป็นไร ของแบบนี้ พรุ่งนี้สร่างก็หายแล้ว พี่วรพลวางใจครับ ผมจะดูแลธัชชัยอย่างดี อ้ะ โทรศัพท์แบตหมดแล้ว วางก่อนนะครับ ราตรีสวัสดิ์ครับ”พูดจบ โสธรก็รีบวางสาย แล้วเขาก็เข้าใจว่าทำไมวิศาลถึงไม่รับสายนี้“ฉันปิดเครื่องแล้ว! พี่วิศาลผมฉลาดไหม?”รับสายของวรพล มันช่างทรมานจิตใจจริงๆตระกูลศรีทอง。ตระกูลศรีทองเมื่อได้ยินว่าโสธรเป็นคนรับ กนิษฐาก็อาการแย่ลง นั่นเป็นผู้ชายสารเลวที่Richbabyไม่ใช่เหรอ? ในที่แบบนั้น แถมธัชชัยยังเมาอีก!คงจะถูกพวกผู้หญิงที่นั่นปั่นจนเมา!กนิษฐาคิดไปคิดมาก็รับไม่ได้ เธอรับไม่ได้ที่ธัชชัยจะแปดเปื้อนจากผู้หญิงเหล่านั้น!“ไม่ได้ ฉันจะไปหาธัชชัย!” กนิษฐาพูดจบ ก็รีบวิ่งออกไปจากบ้านไม่แม้แต่จะเห็นแววยตาเจ็บปวดของวรพลเลยซักนิด“กนิษฐาอย่าไป” คำนี้จุกอยู่ในคอของวรพล“ภูษิต นายตายเธอไป อย่าให้เธอเป็นอะไรไป แล้วอย่าให้ใครทำร้ายเธอ!”“ครับ ผมให้ภูผาตามไป” ภูษิตไปห่างจากวรพลไม่ได้ นี่เป็นหน้าที่ของเขา! แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธคำขอของเขาถ้าหากไม่ตกลง แล้วเขาตามไปเองจะแย่กว่านี้ ดังนั้นภูษิตจึงให้ภูผาตามไปแทน
