ตอนที่ 344 จะเอาธัชชัยหรือหมาโง่
กนิษฐาเป็นผู้หญิงที่มีสมอง สถานที่อบายมุขอย่างrichbaby เธอไม่มีทางไปคนเดียวแน่ๆ แล้วการที่จะเอาธัชชัยออกมา มันยากเกินไปสำหรับเธอ
ดังนั้นหลังจากที่เธอออกจากบ้าน จึงโทรหาบุรินคนไทยคนหนึ่ง ให้เขาไปรอที่เธอที่หน้าrichbaby
บุรินเป็นคนไทยที่มีฝีมือการต่อสู้โดยใช้หมัดอย่างเก่งกาจ คนที่ทำงานให้อำเภอรัดพักได้นั้นต้องมีฝีมือไม่ธรรมดา แล้วยังเป็นบอดี้การ์ดให้ลูกสาวของอำเภอรัดพักอีก
ตอนที่กนิษฐาพาบุรินเข้าไปในrichbabyนั้น โสธรกำลังเล่นกับหมาของลูกชายอยู่
ดาวสุนัขทิเบตันที่มีร่างกำยำขนสีขาว
ถึงแม้ว่าจะดูดุร้าย แต่สัญชาตญาณการล่าและความดุของมันถูกโสธรกำจัดไปจนหมดแล้ว แค่เลี้ยงให้คนอื่นกลัวเท่านั้นเอง
บุรินเป็นทั้งนักมวยและนักฆ่า เขารู้ดีที่สุดว่าต้องใช้วิธีไหนหรือกระบวนหมัดอะไรในการล้มคนหนึ่งคน ดังนั้นคนในrichbabyจึงถูกเขาจัดการอย่างง่ายดาย ไม่มีใครสู้ชายหนุ่มผู้ที่มากับกนิษฐาได้เลยซักคน
พอดีกับตอนที่โสธรได้ยินข่าว เขาว่างพอดี จึงพาดาวออกไปดูซักหน่อย
ตอนที่เจอกนิษฐา เขาพลันหายใจกระตุกวูบ
ผู้หญิงคนนี้จะน่ากลัวไปแล้ว?
เขานึกถึงครั้งก่อนที่ธัชชัยพาเธอมาที่นี่ แล้วพวกเขาทั้งสามรวมหัวกันแกล้งคุณชายรองของเธอ เกือบเสียชีวิต ความรู้สึกเมื่อคิดถึงขึ้นมาก็แทบจะอ้วกออกมาน้องชายของชายหนุ่มถูกหั่นออกมา แล้วยังจับยัดปากพวกเขาอีกโสธรไม่เห็นเองกับตา แต่เพียงได้ยินก็แทบจะอ้วกออกมา เขาไม่อยากจะเอาเรื่องราวที่น่ากลัวเช่นนี้มาเชื่อมโยงกับหญิงสาวตรงหน้า“กนิษฐา นี่เธอหมายความว่ายังไง? พาคนมาทำลายร้าน?” โสธรพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยือกโสธรเป็นใคร? ไม่กลัวฟ้ากลัวดิน และยิ่งไม่มีทางกลัวผู้หญิงอย่างกนิษฐา และมือฆ่าชาวไทยที่เธอพามาด้วยยิ่งไม่อยู่ในสายตากนิษฐาไม่ได้ตอบเขา แต่ถามกลับ “ธัชชัยอยู่ไหน? บอกฉันมาเร็วๆ”“ฉันรู้ว่าเขาอยู่ไหน แต่ไม่อยากบอกเธอ”ใบหน้าที่ชวนหลงใหลของโสธร สวยเสียยิ่งกว่าหญิงสาว ถ้าเขากลายเป็นผู้หญิง ก็อาจจะสวยเสียยิ่งกว่ากนิษฐาโสธรเลียริมฝีปากตัวเอง ใช้คำพูดหยอกเอินกนิษฐา“ได้เลย งันฉันจะให้คนของฉันกำจัดนายเสียตรงนี้ให้สิ้นซาก!” กนิษฐาไม่ใช่คนที่จะล้อเล่นอะไรด้วยได้ และยิ่งไม่เหมาะแก่การเจรจาดีๆ“เก่งมาก ต่อยเก่งมากเหรอ?” โสธรมองบุรินชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆกนิษฐาด้วยสายตานิ่งเฉย แล้วต่อยไปหนึ่งหมัด “ฉันจะแจกให้นายก่อนซักยี่สามสิบที จะดูว่าจะเก่งขนาดไหนกัน!”ตรงนี้เป็นเขตของโสธร มี่ที่ให้คนไทยมาโชว์กร่างกนิษฐาเป็นผู้หญิงฉลาด เธอรู้ดีว่าต่อให้บุรินเก่งขนาดไหน แต่ก็สู้กับที่มาทีละยี่สามสิบทีไม่ได้ แล้วสุดท้ายจะเป็นฝ่ายที่แย่เองดังนั้นแววตาของเธอก็มองไปยังทิเบตันที่ดูดุร้าย แต่ใจดีตัวนั้นกนิษฐาเคยทำงานเป็นนักร้อนที่นี่อยู่ครึ่งเดือน เธอพอจะได้ข่าวมา ว่าเจ้าของที่นี่ได้เลี้ยงหมาโง่ไว้ตัวหนึ่งเธอยกมุมปากขึ้นแสยะยิ้ม แล้วพูดภาษาไทยกับบุรินตรงนั้นไม่มีใครสนใจที่พวกเขากระซิบกระซาบ และไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาพูดอะไรกัน โสธรไม่กลัวว่าเขาจะอาละวาดอะไรที่นี่ เพราะอย่างไรก็ตามในนี้ก็เป็นอาณาเขตของเขาในขณะที่โสธรกำลังคิดว่าตัวเองลอยลำนั้น บุรินก็เปลี่ยนเป้าหมาย ไปยังสุนัขทิเบตันที่อยู่ข้างๆโสธรแทนตอนที่ยังดึงสติขึ้นมาไม่ได้ ที่คอของทิเบตันที่โสธรรักนั้นก็มีมีดจ่ออยู่โสธรจึงเข้าใจเป้าหมายของเขาทันที ว่าเมื่อสักครู่กนิษฐาพูดอะไรกับเขาแต่ดาวนั้นผิดต่อนิสัยดุร้ายของพันธุ์ตัวเองจริงๆ ถูกคนอื่นตีเพียงนิดเดียวก็ร้องเสียงหลงแล้ว ไม่แม้แต่จะตอบโต้ ได้แค่ยืนดูโสธรบ่น“โสธร ธัชชัยกับหมาโง่ นายเลือกเอา!” กนิษฐาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยือกได้ยินเสียงลูกชายตัวเองถูกตีจนร้องขนาดนั้น โสธรรู้สึกเจ็บปวดมากภายใต้การข่มขู่ของกนิษฐา เขาจึงทำได้เพียงบอกเลขห้องของธัชชัยไป รอจนหลังจากที่กนิษฐาไปแล้วนั้น โสธรจึงชี้ไปที่ดาว แล้วด่ามันยกใหญ่ “เจ้าหมาโง่ใช้ไม่ได้นี่! ทำฉันขายขี้หน้า! แกนี่มันเสียแรงที่เกิดมาตัวโตขนาดนี้! เชื่อไหมว่าคืนนี้ฉันจะจับแกต้มซะ!”ไม่ว่าเขาจะด่ามันยังไง มันก็ทำแค่เพียงกอดขาของเขา ไม่ไปไหน“คุณโสธร ให้ส่งคนตามไปไหมครับ?” หัวหน้าการ์ดของrichbabyถามเขา“ส่งอะไร? ยังไงก็มีแต่ถูกต่อยกลับมา? ตอนนั้นยังต้องมาจ่ายค่ารักษาให้พวกแกอีก! พวกไร้ค่า ออกไปให้หมด! เสียแรงจริงๆ”โสธรด่ากราดแต่ว่าเพียงไม่นาน ไม่รู้ว่าคิดอะไรได้ขึ้นมา เขายิ้มปริศนาขึ้นมา “ไม่เป็นไร วิศษลพี่ใหญ่ของพวกแกจะต้องทำให้สองคนนั้นที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเจ็บตัวแน่!”“คุณหมายถึง? ดาว?” เขายื่นมือไปลูบหัวของดาว โสธรรู้ว่า วิศาลจะต้องสั่งสอนกนิษฐาแน่นอน คนดุร้ายอย่างเขาไม่รู้จักสงสารใครอยู่แล้ว!ตอนที่กนิษฐาและบุรินบุกเข้ามา วิศาลกำลังอาบน้ำอยู่ แต่อาบน้ำให้คนเมาอย่างธัชชัยนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
