ตอนที่ 383 การค้าขายที่ขาดทุน 2
กนิษฐาเดินเข้ามาในบ้านตระกูลศรีทอง ก็พอดีเห็นว่าสองพี่น้องกำลังคุยอะไรกันอยู่ และเมื่อเห็นว่าเธอเดินเข้ามาจู่ๆ เขาก็หยุดกันไปสี่ตานั้นจ้องมาที่เธอ
แม้แต่วัจสาก็ยังมองอย่างประหลาดใจที่เธอมา
กนิษฐาอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ท้องของเธอ ที่ตอนนี้ใส่ชุดกระโปรงหลวมๆ มันครอบคลุมไม่ให้เห็นเจ้าตัวเล็กน้อยๆ ที่ยื่นออกมาแล้วนิดหนึ่ง ซึ่งทำให้คนนอกที่มองเข้ามานั้นไม่มีทางที่จะรู้ได้เลยว่าเธอท้อง
แต่ด้วยเพราะเธอแอบไปโรงพยาบาลเล็กๆ ในทางใต้ของเมืองดังนั้นก็สามารถคาดการณ์ได้เลยว่าสองพี่น้องนั้นยังไม่รู้ว่าเธอกำลังท้องอยู่
แบบนี้หล่ะดีจริงเชียว ที่ถ้าหากว่าเธอเอาตัวเด็กออกมาจากท้องของวัจสาแล้ว ธัชชัยก็จะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น
อะไรที่ไม่รู้ไม่เห็นนี่แหล่ะ จัดการง่ายที่สุดแล้ว
“ฉันมากินข้าวเย็นหน่ะ มีใครคัดค้านมั้ย? ”
แน่นอนหล่ะว่านอกจากวรพลที่ต้อนรับเธอแล้ว คนอื่นๆ ในบ้านตระกูลศรีทองไม่มีใครคิดจะต้อนรับเธอเลย เรื่องนี้มันค่อนข้างจะชัดเจนอยู่แล้ว แต่เธอก็ยังด้านเอา
ต่อหน้าธัชชัยนั้นเธอต้องทนเสียหน้าไปไม่รู้กี่ครั้งแล้ว ไม่สนอยู่แล้วว่าจะเสียไปอีกกี่ครั้ง!
วรพลกำลังจะอ้าปากขึ้น แต่ก็ทำได้แค่ค้างเอาไว้แบบนั้น เขามองไปที่ธัชชัยเพื่อจะขอความเห็น
วรพลไม่ได้ว่าเกรงกลัวเขา แต่ที่เขามองไปที่น้องชายนั้นก็เพราะว่ากลัวว่าเขาจะอารมณ์เสียแล้วพาลใส่กนิษฐา
ดังนั้นเขาจึงรอธัชชัยเอ่ยปาก ว่าเขาจะยังไง“มาแล้วก็เป็นแขก ตระกูลศรีทองยินดีต้อนรับคุณกนิษฐาอยู่แล้ว เชิญนั่ง”ธัชชัยเดินออกมาจากตัวของวรพล แล้วเดินไปดึงเก้าอี้ให้อย่างสุภาพบุรุษ“ขอบคุณค่า รอให้ดิฉันกินจนเสร็จแล้ว จะบอกอะไรให้” กนิษฐาพูดอย่างมีความสุขชายคนนี้นี่เชี่ยวชาญจริงๆ นี่เป็นวิธีการที่เขาปฏิบัติต่อหน้าพี่ชาย การที่ทำทีเจ้าชู้กับคนที่พี่ชายรัก“เดี๋ยวฉันไปหยิบชามกับตะเกียบให้” วัจสากำลังเตรียมจะลุกไปหยิบ แต่ก็ถูกป้าอ้อยห้ามไว้ก่อน“คุณผู้หญิงคะ เดี๋ยวป้าไปเองค่ะ คุณกินก่อนได้เลย”ถึงแม้ว่ากนิษฐาจะเป็นคนที่วรพลรัก แต่วัจสาก็ได้ชื่อว่าเป็นเมียแต่งจึงได้สมนามว่าคุณผู้หญิง จะให้ทำแบบนั้นให้คนนอกได้ยังไงวัจสาจึงนั่งต่อไป จากนั้นก็คิดได้จึงจะเอายาไปให้วรพล แต่ก็ถูกกนิษฐาโฉบไป“พล ถ้าเกิดว่าฉันยอมแต่งงานกับคุณ คุณจะยอมหย่ากับวัจสามั้ย? ”ที่กนิษฐาถามขึ้นแบบนี้นั้นด้วยเพราะเธอมีจุดประสงค์แต่น่าสงสารก็คือเธอที่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าคนที่วัจสาแต่งเข้ามานั้นไม่ใช่วรพล แต่เป็นคนที่เธอรักปานดวงใจอย่างธัชชัยแค่คำว่า “ยอมแต่กับคุณ”นั้นทำเอาวรพลตื่นเต้นมาอย่างบอกไม่ถูก“ฐา นี่เธอ เธอยอมจะแต่งงานกับฉันแล้วหรอ? ”วรพบตื่นเต้นมากเสียจนไม่ได้ใช้หัวคำนึงคิดเลยว่ามันแค่เพียงคำถามของเธอเฉยๆดวงตาที่อ่อนโยนของเธอกลับตาลปัตรเป็นเย็นชาทันที “ฉันแค่พูดว่า ถ้าหาก”วรพลนิ่งอึ้งไป ถ้าหากว่าไม่มีคำว่า ถ้าหาก มันคงจะดีไม่น้อยเลย เขารู้สึกเหมือนหัวใจโดนกรีดแทง เจ็บไปทั้งตัวและหัวใจดูกิริยาที่เธอทำเข้าถ้าเธอปฏิบัติต่อพี่ชายฉันให้มันหวานละมุนกว่านี้หน่อยก็คงจะดี บางทีเขาอาจจะได้ทิ้งวัจสาไปได้”ธัชชัยผลักเอาคำพูดของกนิษฐาไหลตามน้ำไป เพื่อจะได้ไม่ทำให้วรพลรู้สึกอึดอัดเกิดเสียง“ปัง”ขึ้น กนิษฐาวางตะเกียบบนชามก่อนจะหันหน้าไปทางธัชชัย“อ้อ ถ้าพี่ชายคุณหย่ากับวัจสาแล้วคุณก็จะได้กินของต่อจากเขาอย่างนั้นหน่ะเหรอ? ธัชชัย? ”“กนิษฐาพูดจาออกมาค่อนข้างระคายหู นั่นทำให้ใครต่อใครก็รู้สึกไม่ดีแต่ด้านของวัจสาก็แค่เพียงดื่มซุปที่ป้าอ้อยเตรียมไว้ให้อย่างเงียบๆ ราวกับว่าที่กนิษฐาพูดว่าของที่กินต่อนั้นไม่ใช่เธอ“กนิษฐาเธอช่วยพูดอะไรที่มันฟังรื่นหูหน่อยได้มั้ย? เรียวปากก็ออกจะเรียวสวยดูดี ไม่ต้องสงสัยเลยว่าใครต่อใครถึงคิดว่าเธอปากร้ายอย่างกับงู”ธัชชัยพ่นออกมาเรียบๆ จริงๆ เขาไม่อยากจะไปปะทะฝีปากอะไรกับเธอเท่าไหร่เพราะเธอเองก็เป็นอีกหนึ่งประตูที่จะเป็นไพ่ตายให้เขาเวลาสู้กันอำเภอพัดรักบางทีเธออาจจะไม่ได้ขู่เขา ที่ว่าอำเภอพัดรักสามารถเรียกประโยชน์จากลูกบุญธรรมแต่ละคนได้ แล้วนั่นก็ยังมีประโยชน์“ธัชชัย แล้วคุณเป็นน้องเขยประสาอะไรถึงไปหลับนอนกับพี่สะใภ้อ่ะ แบบนี้มันไม่น่าอายกว่าหรือไง ยังมีหน้ามาบอกว่าฉันพูดจาไม่รื่นหูอีกเหรอ? ”กนิษฐาพูดด้วยท่าทีเย้ยหยัน เธอหล่ะเกลียดเสียจนอยากจะเอาเขาและเธอโยนไปเป็นอาหารฉลามไปซะ“ฉันบอกแล้วไงหล่ะว่า ให้เรือล่มในหนองเนี่ยแหละดี ฉันกับพี่ชายหน่ะแบ่งกันได้” ธัชชัยก็ยังคงพูดแบบเดิมนั่นก็คือไม่บอกความจริงให้เธอได้รู้วัจสาได้ยินมาหลายครั้งหลายหนแล้ว ถึงแม้ว่าหัวใจจะเจ็บปวดแต่เธอก็เรียนรู้ที่จะยอมรับมันวัจสาก็ยังคงกินเอากินเอา เนื้อที่เธอกินเข้าไปนั้นมันอดไม่ได้เลยที่เธอจะหยิบเข้ามาอีกคำก็ร่างนี้เป็นของเธอนี่นะ เธอสามารถปัดทิ้งคำพวกนั้นไว้ข้างหูได้ แต่เธอไม่อาจให้ลูกในท้องของเธอหิวได้!เพราะเขาเป็นสมบัติที่มีค่าที่สุดของเธอจริงๆ แล้วเนื้อวัวเป็นของที่ธัชชัยชอบมากที่สุด แต่วันนี้เธออยากจะกินมันมากๆ กลิ่นของมันเย้ายวนให้เจ้าตัวน้อยในท้องของเธอถึงกับน้ำลายสอ
