วิวาห์ร้อน แต่งผิดรักจริง – ตอนที่ 408 เธอคือซี่โครงของเขา

ตอนที่ 408 เธอคือซี่โครงของเขา

“แต่ว่าวรพลพิการไม่ใช่หรอคะ? เขายังไม่สามารถดูแลตัวเองได้ด้วยซ้ำ จะเดินออกมาจากหมู่บ้านดาวด้วยตัวเองได้ยังไงกันล่ะ? ”

กนิษฐาพูดออกมาด้วยความสงสัย

“เขาจะออกมายังไงมันก็เป็นเรื่องของเขา ที่เธอต้องทำก็แค่ต้องเอาข่าวเรื่องที่วัจสาตั้งท้องกลับไปบอกที่หมู่บ้านดาว แล้วก็บอกวรพลว่า ให้แลกชีวิตของเขากับวัจสาและลูก ยังไงเขาก็ต้องออกมาแน่”

ที่อำเภอพัดรักมีชีวิตอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้ไม่ใช่เพราะโชคช่วยจริงๆ เขาไม่ได้มีแค่สองมือสองเท้าเท่านั้น แต่เขายังมีสมองที่ชาญฉลาด สามารถมองจุดอ่อนของคนได้ แล้วก็รู้วิธีใช้มัน

ยังไงวรพลก็จะยอมสละชีวิตเพื่อช่วยธัชชัย ยังไงเขาก็ต้องยอมละทิ้งชีวิตที่ครึ่งเป็นครึ่งตายอยู่ตอนนี้ เพื่อแลกกับชีวิตของน้องสะใภ้และลูกในท้องของเธอ!

ณ ห้องพักแห่งบ้านตระกูลศรีทอง

ธัชชัยรู้สึกวุ่นวายใจแปลกๆ เขาก็เลยนอนไม่หลับ หลังจากนอนกลิ้งไปกลิ้งมาสักพัก เขาก็ลุกขึ้นนั่ง อยู่ดีๆ ก็รู้สึกเจ็บซี่โครงขึ้นมา แล้วก็เขาก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

ราวกับว่าที่เขาเจ็บซี่โครงครั้งนี้เพราะว่าวัจสากำลังเจ็บอยู่เหมือนกัน

เพราะว่าพระเจ้าทรงรักอาดัมมาก ก็ใช้กระดูกซี่โครงซี่ที่เจ็ดของอาดัมสร้างผู้หญิงขึ้นมา นั่นก็คืออีฟ เธออยู่ข้างอดัมตลอดช่วงชีวิตที่ยาวนานของเขา

หรือว่าวัจสาก็กลายเป็นกระดูกซี่โครงของเขาไปแล้ว? เพราะว่าเธอเจ็บ เขาก็เลยรู้สึกเจ็บเช่นกันธัชชัยตั้งสติ เขารู้สึกว่าตัวเองบ้าไปแล้ว อยู่ดีๆ ก็จินตนาการเรื่องที่ไม่น่าเชื่อถืออะไรแบบนี้ขึ้นมา“เจ็บอีกแล้วเหรอ? ” กรดลที่นอนเฝ้าอยู่ข้างเตียงถามออกมาที่จริงเขารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าธัชชัยมีเรื่องไม่สบายใจ ถึงได้นอนพลิกไปพลิกมา แต่ว่าเขาก็อยู่เงียบๆ ไม่ได้ไปสนใจอะไร“กรดล นายว่าไอ้ปลาปักเป้านั่นจะมาไม้ไหนอีก? ”ธัชชัยพยายามหาเรื่องอื่นขึ้นมาคุย เพราะไม่อยากจะไปสนใจซี่โครงของตัวเองเท่าไหร่นัก และก็ไม่อยากจะนึกถึงใบหน้าเปื้อนเลือดของวัจสา เขารู้สึกวุ่นวายใจเพราะความอึดอัดนี้ ใบหน้าปัญญาอ่อนๆ ของเธอวนเวียนขึ้นมาในหัวเขาไม่หยุด มันทำให้เขานอนไม่หลับมันไม่ใช่เพราะว่าเจ็บซี่โครงหรอก“ฉันบอกนายแล้วไม่ใช่เหรอ? มันจะให้นายต้องเลือกตัวเลือกที่เจ็บปวดที่สุดในชีวิต”กรดลลงจากเตียง เปิดผ้าห่มของธัชชัยออกแล้วก็สำรวจแผลที่ซี่โครงของเขา“ฉันก็เลือกไปแล้วไม่ใช่หรอ? ใช้วัจสาเป็นเหยื่อล่อ เพื่อให้พี่ชายฉันปลอดภัย…”ธัชชัยยังไม่ทันจะพูดจบ ก็ร้อง “โอ้ย”ออกมา“ออกไป! ”เสียงร้องนั้นเกิดขึ้นเพราะว่ากรดลกดลงไปที่แผลตรงซี่โครงของเขาธัชชัยเตะกรดลไปทีนึงอย่างอัตโนมัติกรดลที่คาดไว้แล้วก็เอียงตัวหลบลูกเตะของธัชชัยได้ทัน“ตอนนี้เจ็บได้แล้วหรอ? นี่คือสิ่งที่อำเภอพัดรักถนัด มันไม่มีทางให้คุณเจ็บตัวแค่นี้หรอก” กรดลถอนหายใจออกมา “คงจะมีเรื่องอะไรอีก ที่เจ็บปวดยิ่งกว่ากระดูกหัก เป็นเรื่องที่ทำให้นายเสียซะจนอยากตาย! ”“มันก็แค่อยากจับตัวพี่ชายฉันไม่ใช่เหรอ แต่ว่าตอนนี้พี่ชายฉันอยู่ในหมู่บ้านดาว ถ้าเกิดว่ามันกล้าเข้าไปล่ะก็ ไผ่ก็คงจะได้เชิญมันไปจิบชาที่สถานีตำรวจซะหน่อย” ธัชชัยถอนหายใจออกมาอย่างไม่พอใจ“คุณคิดว่าอำเภอพัดรักไม่มีสมองรึยังไง? มันไม่ได้โง่นะ และอีกอย่าง มันน่ะมีพิษร้ายอยู่ทุกที่ ถึงแม้ว่าจะเข้าไปในหมู่บ้านดาวไม่ได้ แต่มันก็จะมีวิธีทำให้พี่ชายคุณออกมาจากที่นั่นเอง! ”กรดลดูแผลให้ธัชชัยเสร็จแล้ว แล้วก็เอายานอนหลับให้เขา“นายคิดว่ามันจะเป็นไปได้หรอที่จะให้พี่ชายฉันยอมออกมา? หรือว่าถ้าเกิดเขาสามารถเดินออกมาได้จริงๆ ฉันก็คงจะดีใจน่าดู” ธัชชัยประมาทกรดลจ้องหน้าเขาด้วยความสงสัย “ถ้าเกิดว่าอำเภอพัดรักใช้หลานสุดที่รักของคุณปู่อย่างโสธรมาล่อเขาล่ะ? ”ธัชชัยเงียบลงเมื่อกี้ก่อนกินข้าว ธัชชัยโทรหาโสธร บอกเขาว่าช่วงนี้ห้ามออกไปไหน จะอยู่ที่Richbaby หรือจะไปทำตัวเป็นหลานที่ดีที่หมู่บ้านดาว หรือว่าจะไปเที่ยวเล่นที่บ้านวิศาลหลายๆ วันก็แล้วแต่ว่ามันเป็นเพียงแค่การตักเตือนเท่านั้น โสธรที่เป็นคนที่แค่ให้ขนนกเขาก็สามารถไปได้ไกลถึงสวรรค์ แล้วเขาจะไปหาที่ไหนอยู่เงียบๆ ได้กันล่ะ?ธัชชัยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็พูดว่า “ฉันคิดว่าสำหรับคุณปู่ฉันแล้ว ท่านก็คงไม่มีวันแลกชีวิตพี่ชายฉันกับหลานเขาหรอก…”หลายสิบปีมานี้คุณปู่ผ่านเหตุการณ์มาทุกอย่างแล้ว เขาคงไม่ยอมประนีประนอมกับเรื่องพวกนี้หรอกกรดลพูดกับธัชชัยแค่สามคำ “เห็นแก่ตัว！”ธัชชัยตอบโต้เขาด้วยสายตาเย็นชา