ตอนที่ 525 เปลี่ยนแม่เลี้ยงนั้นง่ายจะตายไป 2
ไม่ว่ากนิษฐาจะก่ออาชญากรรมแบบไหนมา แต่ตอนนี้เธอเป็นแม่แท้ๆ ของมิ้น
ธัชชัยนั้นเงียบสนิทไป เขาหันตัวเดินขึ้นด้านบนไป ด้วยความรู้สึกที่หมองหม่นและทุกข์ใจ
นี่ก็ผ่านมาห้าปีแล้ว เขาไม่อาจที่จะทำลายความรู้สึกแย่ และไม่พอใจในตัวเอง ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนความรู้สึกแบบนั้นเป็นการมอบความรักให้แก่มิ้นแทน
แต่เด็กน้อยนี่ก็สุดแสนจะน่ารัก จึงไม่น่าแปลกใจเลยว่าเธอจะเป็นยอดดวงใจของคนในบ้าน
เมื่อเห็นธัชชัยเดินขึ้นไปด้านบนแล้ว วพลก็คิดจะยื่นมือไปช่วยดึงกนิษฐาขึ้นจากพื้น แต่เธอก็เบี่ยงตัวออก แล้วลุกขึ้นมาเอง จากนั้นก็จ้องไปที่วรพลอย่างไม่พอใจ
“ฐา….”
“เงียบไปเลย”
วรพลยังไม่ทันจะได้พูดจบ กนิษฐาก็ตัดบทเขาไปด้วยความหงุดหงิด
ถึงแม้ว่าวรพลจะถูกกนิษฐาตัดบทแบบนั้น แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้
“ฐา เธออย่ารั้นไปเลย นี่มันก็ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว ชัยเขาก็ยังไม่รักเธอ ที่เธอเอาแต่เฝ้ารอเขานั้น เขาก็ยิ่งเดินออกห่างไปเรื่อยๆ นั่นแหล่ะ เขาไม่มีทางที่จะหันมามองเธอ”“หุบปากเดี๋ยวนี้นะ คุณไม่รู้หรอกว่าเราเคยรักกันแค่ไหน”คำพูดของเขาจี้ปมในหัวใจของกนิษฐา เธอจึงร้องออกมาอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับน้ำตาที่ไหลริน“เธอก็รู้นี่ว่า มันแค่เคย….” คำพูดของวรพลนั้นเปรียบได้กับการที่เอามีดมากรีดเพิ่มแผลในใจ“วรพลคุณมันสารเลว พูดไร้สาระอะไรฮะ? คุณหน่ะ มันจะไปรู้อะไร? ”กนิษฐาทุบตีวรพลด้วยความโกรธ แต่ตอนนี้ถึงแม้ว่าร่างกายจะอ่อนแอ แต่ก็สามารถที่จะทนเธอได้เขาจึงปล่อยให้เธอตีอย่างนั้น ด้วยปกติเขาไม่เคยมีนิสัยที่ชอบลงไม่ลงมืออยู่ก่อนแล้ว จึงปล่อยให้เธอได้ระบายอารมณ์อย่างเต็มที่“ฉันมีลูกให้ชัย เขาจะต้องรักฉัน มันก็แค่ต้องใช้เวลาก็เท่านั้น! ”กนิษฐายังคงพูดเพื่อที่จะเยียวยาตัวเองไปในที “วรพล คุณอย่าคิดนะว่าคุณคิดอะไรอยู่ คุณคิดที่จะทำให้ฉันรักคุณใช่มั้ยหล่ะ! ”“แค่นี้มันก็น่าด้านไร้ยางอายแล้วมั้ย ที่ชัยเขาจะต้องมาส่งต่อลูกสาวของเขาให้แก่คุณหน่ะ วรพล ฉันขอสาปแช่งคุณให้ทั้งชีวิตนี้ไม่อาจที่จะมีลูกเป็นของตัวเอง! ”“พอทีกนิษฐา อย่ามาพูดสะเปะสะปะอะไรแบบนี้ อย่าได้ดื้อดึงต่อไปอีกเลย ธัชชัยเขาไม่รักเธอ ถ้าเขาคิดที่จะรัก เขารักเธอไปตั้งนานแล้ว เวลากว่าห้าปีมาแล้วเขายังไม่รักเธออีก เธอก็สมควรที่จะรู้ได้แล้ว”“อ้อ แล้วอีกอย่างนะ ตอนนี้มิ้นเป็นลูกของฉัน ถ้าเธอเอาลูกไปขู่ธัชชัยหล่ะก็ ฉัน…”“ทำไมหรอ? ฮะวรพล เอาลูกของคนอื่นมาเป็น ลูกของตัวเองนี่มีความสุขมากมั้ยฮะ? ใช้ชีวิตอยู่แบบหลอกตัวเองแบบนี้นี่สนุกมากมั้ย? ”หัวใจของวรพลราวกับโดนเข็มพันเล่มทิ่มแทง เขาหายใจถี่หอบ ปากกระตุกสั่น และสุดท้ายจึงพูดออกมาเพียงประโยคเดียวเท่านั้น “ฉันเหนื่อยที่จะพูดกับเธอแล้ว”กนิษฐาตวัดกลอกตาใส่วรพลทันที “ฉันก็ไม่ได้อยากจะคุยกับคุณสักหน่อย! ”วรพลถูกทำให้โกรธซะจนเหงื่อชุ่มไปหมด เขากัดฟันกรอดก่อนจะพูดออกมา “กนิษฐา เธอนี่มันใจร้ายจริงๆ ”ตอนที่วัจสากับอำเภอพัดรักเดินทางมาถึงเมืองSนั้น ก็เป็นเวลาสองทุ่มเห็นจะได้แล้วภายในวิลล่าในอ่าวตื้นที่ประดับประดาอย่างสวยหรู วัจสามองปราดเดียวก็เห็นเจ้าตะวันที่อยู่ตรงกองของขวัญและไฟประดับที่อยู่ด้านล่างต้นคริสมาตสูงทุกรายละเอียดต่างๆ นั้นทำให้สามารถมองออกได้อย่างง่ายดาย การที่อำเภอพัดรักจะส่งสิบห้าน้อยกลับมายังเมืองSนี้ เขาได้เตรียมการมากมายทีเดียว“ตะวัน…” วัจสาไม่อาจจะระงับความตื่นเต้นที่มีในใจเอาไว้ได้ เธอโผเข้าไปหาลูกชายที่อยู่ใต้ต้นคริสมาตอย่างรวดเร็ว ด้านเด็กน้อย เมื่อได้ยินเสียงของหม่ามี๊ของเขาก็หันตัวกลับมาทันทีและก้าวขาน้อยๆ ของเขาเข้าไปในอ้อมกอดของคนเป็นแม่จนในที่สุดก็ได้รับไออุ่นที่แผ่ออกมาจากอ้อมกอด ตะวันน้อยไม่อาจที่จะระงับความรู้สึกที่อยู่ในใจลึกๆ ของเขาเอาไว้ได้ จึงร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมา“เป็นอะไรไปหล่ะจ้ะลูกรัก? คิดถึงหม่ามี๊มากเกินไปหรอ? ”วัจสาพรมจูบไปที่หน้าผากของตะวันน้อย พรางซักถามถึงการที่เด็กน้อยร้องไห้แบบนี้เจ้าเด็กน้อยแต่ไหนแต่ไร เขาไม่ค่อยจะร้องไห้นัก อยู่กับสิบสองและอำเภอพักรักเขาก็ถูกสอนเอาไว้ว่าให้เป็นชายเต็มตัวที่จะไม่เสียน้ำตาเอาง่ายๆหรือหากถ้าเขาร้องไห้ เขาจะไม่ร้องไห้ต่อหน้าหม่ามี๊ของเขา ด้วยเพราะถ้าเขาทำแบบนั้น เขารู้ว่าวัจสาจะต้องช้ำใจ แล้วก็ร้องไห้ไปพร้อมกับเขาเด็กน้อยคนนี้เป็นเด็กฉลาดมาก แต่วัจสานั้นช้ำใจนักเพราะเขาฉลาดเกินไปยิ่งตอนนี้เธอเห็นตะวันมาร้องไห้ในอ้อมอกของเธอ แน่นอนหล่ะว่าวัจสาเองก็สั่นสะเทือนไปทั้งหัวใจ
