ตอนที่ 600 ฉันจะฟ้องคุณธัชชัยข้อหาหลอกแต่งงานและแต่งงานซ้อน
ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่นั้น ธัชชัยกับหัวหน้าซันและตำรวจอีกคนเดินเข้ามา นี่คือบ้านที่ตกแต่งอย่างหรูหรา
ธัชชัยมองเพียงครู่หนึ่งก็เห็นวัจสาที่ยืนอยู่ตรงมุมบ้าน
เห็นแต่สีหน้าท่าทางของเด็กน้อยยืนขวางอยู่ตรงหน้าของวัจสา เหมือนปกป้องม๊ามี๊ของเขาเอาไว้ไม่ให้ใครมาแย่งไป
เด็กน้อยไม่รู้เลยว่า ถ้าธัชชัยคิดจะพาตัวใครไปจริงๆ คนแรกที่เขาจะพาตัวไปนั้นก็คือตะวัน
หัวหน้าซันเองก็มองเห็นวัจสาและลูกชายตรงมุมสุดของบ้าน เขาจึงวางใจลง
ที่เขามาที่นี่นั้น เพราะถูกธัชชัยบังคับต่างหาก！ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่อยากมีปัญหากับอำเภอพัดรัก
ข้ออ้างที่ธัชชัยบอกกับเขานั้นคืออำเภอพัดรักกักขังหน่วงเหนี่ยวภรรยาและลูกชายของเขา
ในใจของหัวหน้าซันเองก็รู้สึกตกใจ แต่ถ้าอำเภอพัดรักซ่อนคนเอาไว้จริงๆนั้น ตัวเขาเองการที่ถูกคนต่อว่ามันก็ไม่เท่าไหร่ แต่ถ้าอำเภอพัดรักไม่พอใจเขาขึ้นมานั้น เขาก็จะไม่มีที่ยืนในสังคมแล้วแน่ๆ！
แต่ถ้าจะบอกว่าห้ามทำให้อำเภอพัดรักไม่พอใจนั้น ก็ยิ่งไม่สามารถทำให้ธัชชัยไม่พอใจ！
คนทั้งเมืองsต่างก็รู้ดี ธัชชัยเป็นพี่ใหญ่ของธุรกิจในเมืองs อีกทั้งยังสนิทกับวิศาล และโสธรถึงขั้นที่ว่าสามารถใช้ผู้หญิงคนเดียวกันได้！หัวหน้าซันยังอยากจะใช้ชีวิตในเมืองS ดังนั้นเขาจึงต้องพาผู้ช่วยมาอีกคน เพื่อมากับธัชชัยแต่ธัชชัยก็ไม่ได้มาเปิดศึก คงเป็นเพราะว่า เขาแค่อยากจะมาเห็นหน้าลูกกับภรรยาก็เท่านั้น”สวัสดีครับ ต้องขอโทษที่มารบกวนตอนค่ำแบบนี้” มองดูอำเภอพัดรักที่นั่งนิ่งอยู่บนโซฟา หัวหน้าซันจึงรีบเดินขึ้นหน้า แล้วกล่าวทักทายเขาการยิ้มจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น เขาทั้งยิ้มและอ่อนน้อมแบบนี้ อำเภอพัดรักคงไม่มาโมโหหรอกมั้ง?แต่ตอนที่หัวหน้าซันยื่นมือออกไปนั้น ก็ถูกคุณแปดรั้งมือเอาไว้ อันที่จริงสิ่งที่เขาทำนั้นถือเป็นการไว้หน้าหัวหน้าซันแล้ว”ขอโทษด้วยครับ พ่อของผมไม่ชอบทักทายโดยการจับมือ！”สิ่งที่คุณแปดพูดนั้นคือความจริง น้ำเสียงของเขามีความเย่อหยิ่งเล็กน้อย ถึงแม้จะไม่ได้เสี้ยวของอำเภอพัดรักก็ตามอำเภอพัดรักไม่แม้แต่จะปลายตามองหัวหน้าซัน ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ในมือนั้นกำลังหมุนกำไลลูกประคำไม้เล่นทำเหมือนหัวหน้าซันและธัชชัยเป็นเพียงแค่อากาศธัชชัยมองนิ่งไปที่วัจสาและลูก มองทั้งสองที่ดูรักกันมาก หัวใจของธัชชัยแทบจะละลาย อยากจะดึงตัวทั้งคู่มากอดเอาไว้แต่สายตาที่ตะวันมองดูธัชชัยนั้นเห็นได้ชัดว่ากลัวและไม่ต้องการเขาทำให้ธัชชัยรู้สึกเศร้านี่เขาเป็นลูกชายแท้ๆของฉัน！”ท่านครับ คือว่าเรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ คุณธัชชัยบอกกับผมว่าภรรยาของเขาและลูกชายอยู่ที่นี่มาสักพักแล้ว วันนี้อยากจะรับทั้งสองกลับไป ท่านว่ายังไงครับ?”การที่หัวหน้าซันมีหน้าที่การงานเช่นวันนี้นั้น เพราะเขารู้ว่าควรปฏิบัติต่อใครอย่างไร สำหรับการทำภารกิจให้สำเร็จนั้น ขั้นตอนในการทำจึงไม่สำคัญเท่าไหร่ในด้านคำพูดนั้น หัวหน้าซันสามารถพูดได้อย่างอ่อนน้อมมากคนทั้งสองนั้นมีอำนาจมาก เขาที่เป็นเพียงมดตัวเล็กๆจะทำให้ใครไม่พอใจไม่ได้เด็ดขาด！”พวกคุณถอยไป！ใครอยากจะแย่งม๊ามี๊ของผมไปนั้น ผมจะจัดการเขาเอง！” เมื่อได้ยินคุณลุงตรงหน้าบอกว่าธัชชัยให้เขาพาตัวม๊ามี๊ไปนั้น เด็กน้อยก็เหมือนลูกหมาที่ถูกเหยียบหางทันทีหัวหน้าซันหันไปสบตากับธัชชัย เพื่อที่จะบอกให้เขาว่าที่เหลือให้ธัชชัยจัดการด้วยตนเองขณะที่ธัชชัยเดินไปหาเด็กน้อยนั้น คุณสิบสองก็เดินมาขวางตรงหน้าของวัจสาและลูกชายธัชชัยหยิบเล่มเล็กๆสีแดงออกมาจากกระเป๋าเสื้อของเขา เขานั่งลง แล้วเอาให้ลูกชายของตนดู “เห็นไหม? นี่คือใบจดทะเบียนสมรสของพ่อกับม๊ามี๊ของนาย ม๊ามี๊ของนายเป็นภรรยาของฉัน นี่คือความจริง！”เหตุผลที่ธัชชัยกลับไปบ้านนั้น ก็เพื่อไปเอาใบจดทะเบียนสมรสตอนที่วัจสาเห็นมันอีกครั้งนั้น ความรู้สึกมากมายพรั่งพรูออกมา ทำให้ตาของเธอแดงและน้ำตาคลอเบ้า”นี่มันคืออะไร ผมไม่สนใจทั้งนั้น！ใครก็ตามที่จะแย่งม๊ามี๊ของผมไป ผมจะจัดการมันเอง！” เด็กน้อยยังเล็กมาก เขาไม่รู้ว่าใบจดทะเบียนสมรสคืออะไร เขารู้แค่ว่าคนตรงหน้ากำลังจะแย่งม๊ามี๊ของเขาไป ดังนั้นเขาต้องปกป้องม๊ามี๊ของเขา ไม่ให้ใครแย่งไป！และคนใจร้ายอย่างธัชชัยจะพาตัวม๊ามี๊ของเขากลับไปและจะรังแกม๊ามี๊！ครั้งที่แล้วในห้องรับรองของบริษัทโฮสติ้งตะวันเห็นทุกอย่างชัดเจน ม๊ามี๊ของเขาถูกคนใจร้ายตรึงมือเอาไว้ภาพนั้นทำให้เด็กน้อยปวดใจมาก ทำให้หัวใจของเด็กน้อยจดจำเป็นภาพที่ไม่ดี”พวกคุณยังจะไม่ไปใช่ไหม? งั้นคอยดู！”เด็กน้อยวิ่งไปที่ห้องออกกำลังกาย ไม่ลืมที่จะหันมาย้ำบอกกับคุณสิบสอง“คุณสิบสอง ช่วยผมดูม๊ามี๊ด้วยนะครับ！”ตอนที่เด็กน้อยวิ่งกลับมานั้น ในมือของเขาถือหน้าไม้เอาไว้ ซึ่งหน้าไม้นั้นได้ทำการดัดแปลงแล้ว ยิงครั้งหนึ่งได้ถึงสองดอก
