เกิดใหม่เป็นตัวร้ายโหลยๆแล้วทำไม? ผมจะช่วยน้องนางเอก(อวย)ของผมเอง!! – ตอนที่ 232

< < 148 > >

บนท้องฟ้ายามค่ำคืน ยูจินอนอยู่บนหลังของเทียนหลง เขานอนและส่งสายตาไปยังเส้นขอบฟ้าที่ไร้ซึ่งจุดสิ้นสุด เสมือนว่ากำลังมองดูชีวิตของตัวเองอยู่

“..”

‘สับสนนั้นเหรอ?’

อีกตัวตน ไม่สิ ตัวตนที่แท้จริง ‘ออร่า’ พึมพำขึ้นข้างๆตัวของยูจิ ยูจิชำเลืองมองออร่าและตอบกลับ

“ครับ ผมไม่สามารถฆ่าคนๆนั้นได้จริงๆ”

‘นั้นเหรอ ถ้านั้นก็ช่วยไม่ได้ ..เรื่องลงมือฆ่าเรเซอร์ ดราแคล์ ไว้ถึงเวลาให้ทางนี้จัดการเอง’

“…”

ยูจิเงียบไปขณะหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าตอบกลับ

 

****

อย่างที่คิดไว้เลย อานิม่าเป็นตัวอันตรายขั้นสุด หลังจากนั้นสักพัก ผมกับหนิงก็ทะเลาะกันยกใหญ่ เนื่องจากว่าอานิม่าจู่ๆก็แปลงร่างเป็นหนิงในความคิดของผม และก็ ..อืม ..นั่นแหละ ไปๆมาๆก็ทะเลาะเถียงกันยกใหญ่  แต่ก็แค่การทะเลาะแบบเด็กๆน่ะนะ

พอด่ากันเสร็จหนิงก็นอนหลับปุ๋ยไปเลย ส่วนผมนั้น ..เครียดกับหลายๆเรื่อง จนนอนไม่หลับ

บอกก่อนว่าไม่ใช่เรื่องที่ทะเลาะกันหรอกนะ แต่เป็นเรื่องอื่นมากกว่า

ตามที่เดาเอาไว้ โลกใบนี้ถูกเริ่มต้นใหม่มาแล้วหลายต่อหลายครั้ง โดยน้ำมือของยูจิ ด้วยเหตุผลที่ว่าตอนจบนั้นมีแต่ความเลวร้ายเต็มไปหมด ยูจิตอนนี้ก็กำลังทุกข์ทรมานกับความทรงจำนับล้านครั้งที่ตัวเองได้รับมา รวมถึงความรู้สึกที่ต้องการจะรับผิดชอบกับความผิดพลาดของตัวเองทั้งหมด ส่งผลให้ยูจิ-กลายเป็นอย่างที่เห็นตอนนี้

นอกจากเรื่องของยูจิแล้วก็มี ..เรื่องของเวฟที่ผมลงมือฆ่าไป ความรู้สึกผิดมันยังแล่นอยู่ในใจของผมจนถึงตอนนี้ และได้แต่คาดหวังว่าอานิม่าจะหันมาเกลียดและด่าทอผมยกใหญ่ 

ถ้าหากหล่อนทำอย่างนั้น ผมอาจจะรู้สึกว่าตัวเองได้รับโทษแล้วก็แล้วไปก็เป็นได้ แต่ก็อย่างที่เห็น เธอไม่มีทีท่าว่าไม่ชอบหน้าผมเลย ให้บอก เธอดูจะกลัวผมมากกว่า แต่ก็เฉพาะในร่างจริงนะ ถ้าเป็นร่างของคนอื่นดูเป็นคนพูดมากพิลึก

“นี่แหละนะ การเจอกันครั้งแรกของฉันแล้วก็เวฟน่ะค่ะ”

ตอนนี้ อานิม่าอยู่ในร่างของ ‘โซล่า เลนน่อน’ ไม่รู้ว่าจงใจรึเปล่า แต่เลือกแปลงร่างได้แย่บัดซบเลย

อานิม่าในร่างโซล่าเล่าเรื่องการพบกันครั้งแรกของเธอกับเวฟในมุมของตัวเองให้ฟัง ผมไม่ได้อยากฟังเท่าไหร่ ..แต่ก็พยักหน้ารับฟังไปทั้งอย่างนั้นนั่นแหละ

ไม่นาน อานิม่าก็จับสังเกตุได้ถึงท่าทีของผม เลยเงียบไป

“ไม่อยากฟังขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”

“..ให้ฟังเรื่องของคนที่ตัวเองฆ่าไปเนี่ย ออกจะอัมหิตไปหน่อยนะ”

ผมไม่ใช่เรเซอร์ผู้ชั่วร้ายคนนั้นด้วยสิ ให้ทนฟังอะไรแบบนี้มันไม่ดีต่อสุขภาพจิตใจเท่าไหร่

“ดีแล้วนี่”

“ดีแล้ว?”

“เห็นคุณเรเซอร์รู้ทรมาน ฉันก็ดีใจมากเลยค่ะ”

วิธีพูดที่เหมือนกับโซล่า หน้าตา รูปลักษณ์ภายนอกทั้งหมด เหมือนโซล่า จะมีก็แค่รอยยิ้มนี่แหละที่ไร้ซึ่งความจริงใจต่างกับโซล่า

เสแสร้ง?

“ช่วยทรมานมากกว่านี้ด้วยนะคะ”

“อย่าบอกนะว่าที่เลือกร่างนี้เป็นเพราะ ..”

“ค่ะ คนๆนี้ที่ฉันแปลงร่างอยู่คือตราบาปของคุณเรเซอร์ไม่ใช่หรือคะ? เป็นความผิดพลาด เป็นสิ่งที่คุณไม่อาจคว้าไว้ได้ ต้องมานั่งคุยกับคนๆนี้ไปโดยพลางฟังเรื่องของเด็กที่ตัวเองฆ่าอย่างโหดร้ายไปด้วย ..ในฐานะมนุษย์ย่อมไม่ชอบใช่มั้ยละคะ?”

“ฉันเกลียดคุณค่ะ”

โซล่าที่มักจะบอกชอบผมเสมอๆ กลับบอกว่าเกลียดผม แน่นอนว่าหล่อนคือของปลอม แต่มันเหมือนภาพหลอนที่น่ากลัวอย่างไรไม่รู้

ใจดี เป็นมิตรอะไรกัน หล่อนเกลียดผมจริงๆด้วย ก็ แหงอยู่แล้วแหละนะ คิดว่าตัวเองทำอะไรลงไปกัน จะไม่ให้โดนรังเกียจได้ยังไง บนโลกนี้ไม่มีหรอก คนที่ใจดียิ้มแย้มให้กับคนที่พรากสิ่งสำคัญไปจากตัวเอง

แต่ว่า ..โดนว่าแบบนี้ ทำเอาโล่งอกขึ้นเยอะเลย

หรือว่าผมจะเป็น M กัน? ไม่หรอกมั้ง

“พอใจหรือยังคะ? โดนด่า โดนว่าตามที่ต้องการแล้ว”

ได้ยินอานิม่าพูดอย่างนั้น ผมก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆตอบ

“ถ้ำมองไม่ดีนะครับ ท่านเทพ”

“ช่วยไม่ได้นี่ค่ะ ถึงไม่อยาก แต่ฉันก็สามารถเข้าใจจิตวิญญาณของทุกคนได้ ..เพราะอย่างนั้น ฉันเลยเกลียดใครไม่เป็นหรอกค่ะ แม้แต่คุณเรเซอร์ที่พรากสิ่งสำคัญของฉันไป ฉันก็ไม่อาจเกลียดขี้หน้าได้ ที่พูดมาก็เพื่อให้คุณเรเซอร์สบายใจขึ้นก็เท่านั้น”

ความสามารถที่ทำความเข้าใจกับทุกคนได้ ต่อให้คนๆนั้นจะเลวยังไง แต่ก็คงมีด้านที่ดี มีเบื้องลึกเบื้องหลังในตัวเองอยู่ ถ้าสามารถเข้าใจอีกฝ่ายได้เพียงแค่ชายตามอง ต่อให้ไม่ได้ชอบ ก็ไม่มีทางเกลียดหรอก

เพราะสิ่งที่ทำให้มนุษย์ยกโทษกันได้ก็คือความเข้าใจกันเองนั่นแหละนะ

สรุปคืออานิม่าไม่ได้เกลียดผม แต่ต่อว่าเพื่อความสบายใจของผมเอง

“ฉันพูดกับคุณในร่างของ โซล่า เลนน่อน ที่คุณไม่อาจปกป้องได้ แล้วก็เล่าเรื่องของเวฟที่คุณพรากไปจากฉันให้ฟัง คิดว่านี่เป็นบทลงโทษที่คุณตามหาก็ได้นะคะ คุณเรเซอร์”

เป็นบทลงโทษที่เจ็บใช่เล่นเลย

“เข้าใจแล้วละ”

อานิม่าเห็นว่าผ่อนคลายลงแล้วก็ยิ้มอย่างพึงพอใจในร่างของโซล่า

เทพแห่งจิตวิญญาณก่อนที่จะแปดเปื้อนจากความชั่วร้ายของโลก เธอเป็นคนที่อ่อนโยนยิ่งกว่าใครๆ เพราะสามารถเข้าใจความรู้สึกของทุกคนได้

ทำเอาผมเริ่มสงสัยขึ้นมาเลย ว่า—ทวยเทพที่จอมมารสังหารทิ้งนั้น ความผิดของพวกเขาคืออะไรกันแน่ เพื่ออิสระภาพ? แล้วทวยเทพไปเกี่ยวอะไรกับอิสภาพกัน กฏของโลก? เพื่ออิสรภาพที่ว่า จำเป็นถึงกับต้องทำลายกฏของโลกอย่างเทพทิ้งเลยหรือ

ด้วยความสงสัยผมจึงเอ่ยถามออกไปตรงๆ ..อานิม่าเมื่อได้ฟังคำถามนี้ เธอก็เงียบไปสักพัก ก่อนจะเล่าเรื่องราวของโลกใบนี้ให้ฟัง จุดเริ่มต้นของทุกอย่าง จุดเริ่มต้นที่ไกลยิ่งกว่าทวยเทพทั้งสิบ

จุดเริ่มต้นแห่งโลก EG4YAup2hySgcimq8MkLuB6e34rNB2SF9h94LL1ryzzq …รวมถึง เรื่องราวแห่งจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง เรื่องราวที่แท้จริงของ ‘จอมมาร’ หรืออีกชื่อก็คือ ‘โซโลม่อน’ ‘ดิลุค’ บุตรที่แท้จริงแห่งพระเจ้าผู้ฝ่าฝืนกฏแห่งโลก และหันดาบเข้าใส่พระเจ้าสูงสุด

เกิดใหม่เป็นตัวร้ายโหลยๆแล้วทำไม? ผมจะช่วยน้องนางเอก(อวย)ของผมเอง!!

เกิดใหม่เป็นตัวร้ายโหลยๆแล้วทำไม? ผมจะช่วยน้องนางเอก(อวย)ของผมเอง!!

เกิดใหม่เป็นตัวร้ายโหลยๆแล้วทำไม? ผมจะช่วยน้องนางเอก(อวย)ของผมเอง!!
Status: Ongoing
อ่านนิยายเรื่อง เกิดใหม่เป็นตัวร้ายโหลยๆแล้วทำไม? ผมจะช่วยน้องนางเอก(อวย)ของผมเอง!! << 0 >> รู้สึกว่าโลกเราช่วงนี้จะฮิตต่างโลกกันสินะ? ถ้าจำไม่ผิดนวนิยายประเภทไลทโนเวลของญี่ปุ่นในยุค 2020 จะฮิตกันเอาเรื่องเลย ขนาดผมก็เคยอ่าน หรือเคยดูอนิเมที่ดัดแปลงจากนิยายมาอีกทีไม่น้อยเลย ใช่ มันค่อนข้างสนุกเลย อาจจะเป็นเพราะมันช่วยสนองนีทให้ผมก็ได้ เพราะปกติผมมักจะเป็นผู้แพ้เป็นประจำทั้งๆที่พยายามากแล้ว พอได้เห็นคนๆหนึ่งประสบความสำเร็จอย่างสวยงาม ซึ่งนั่นก็คือพระเอกมันก็ชวนให้รู้สึกภาคภูมิใจในตัวเขาด้วย พร้อมไปกับสาวๆในฮาเร็มของแกด้วยอะนะ แต่ด้วยความที่เป็นตลาดที่ใหญ่ ทำให้มีหลายความเห็นตามไปด้วย หลายครั้งที่นิยายแนวนี้จะถูกวิจารย์ในเชิงไม่ดี อาทิเช่น ส้ำซากจำเจ เดาทางง่าย ตัวละครผู้หญิงง่าย ทุกอย่างง่ายไปหมด บางเม้นต์ก็ร้ายแรงขนาดบอกว่า ‘นี่ไม่ใช่นิยายแต่เป็นสินค้า’ อืม ถ้าในมุมผมก็ไม่ได้รังเกียจอะไรหรอก ออกไปในทางชอบด้วยซ้ำ แต่ขอติหน่อยเถอะ ตัวร้ายส่วนใหญ่ในเรื่องแนวนี้โคตรจะไม่น่าให้อภัย คนอะไรมันจะเลวได้ขนาดนั้น เลวถึงแก่นแท้เลยพวกตัวร้ายในนิยายต่างโลกเนี่ย ไม่น่าให้อภัยที่สุด โง่ก็โง่ กระจอกก็กระจอกชิบหายเลย ไร้ความคิดความอ่าน กลับตัวก็ไม่เป็น

Comment

Options

not work with dark mode
Reset