เด็กอัจฉริยะ แม่ลึกลับ – ตอนที่ 178 เรื่องราวพลิกผันอย่างเกินความคาดหมาย

“มีชื่อเสียงอะไร? โอเค ฉันวางสายก่อนนะ! ” เย่หลินวางสายแล้ว แล้วเปิดเบราว์เซอร์บนมือถืออย่างรวดเร็ว

เธอ หนิงเส่าเฉิน หนิงเสี่ยวซีภาพถ่ายที่หนิงกรุ๊ปเมื่อวาน อย่างล้นหลาม

“อดีตคนรักของประธานหนิงกรุ๊ปโผล่ออกมา ภรรยาเกาเหวินถูกสงสัยว่าจะเป็นมือที่สาม”

“เรื่องราวความรักที่ซับซ้อนของคุณชายหนิงและประธานบริษัทซีเอกซ์เมคอัพ”

“คลอดลูกเสร็จแล้ว ซินเดอเรลล่าก็ถูกบีบบังคับให้ออกไป ก่อนจะกลายเป็นประธานบริษัทซีเอกซ์เมคอัพ เก็บเกี่ยวได้ทั้งความรักและอาชีพ

“……”

ทุกหัวข้อข่าวมีสิ่งดีๆ ให้เห็น แต่กลับเอนเอียงไปข้างหนึ่งอย่างไม่ได้นัดหมายกันมาก่อน

เย่หลินหันไปมองข้างๆ เตียง ตำแหน่งของหนิงเส่าเฉินก็ว่างเปล่า

เธอลุกขึ้นเตรียมจะไปตามหาเขา แต่มองผ่านผ้าม่านบางๆ ก็เห็นร่างคนที่เคลื่อนไหวอยู่นอกประตูกระจก

นี่เป็นห้องนอนหลักชั้นสอง ด้านนอกห้องนอน มีสระว่ายน้ำในร่ม ระหว่างทั้งสองนี้มีบานประตูเลื่อนกั้นไว้

เธอเดินเข้าไปใกล้ๆ แล้วเปิดม่านออก พอดีเห็นหนิงเส่าเฉินที่ร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่า กำลังกระโดดลงสระว่ายน้ำ มองเขาว่ายน้ำไปอย่างคล่องแคล่วรวดเร็ว

อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ ผู้ชายคนนี้สมบูรณ์แบบจริงๆ เลย ดูเหมือนว่าจะทำอะไร ก็ดูไร้ที่ติ ทำให้ใจลอยไปชั่วขณะ แม้กระทั่งชายคนนั้นขึ้นฝั่งจนเดินมาข้างๆ เธอก็ไม่ทันได้สังเกต

“มองผู้ชาย ก็ต้องสงวนท่าทีหน่อย เข้าใจไหม? ” น้ำเสียทุ้มๆ ดังขึ้นข้างหูของเธอ ดึงผู้หญิงที่จิตใจล่องลอยกลับมา

เย่หลินเม้มปาก “ไม่เข้าใจ ข่าวของคุณชายหนิง ยังมีอะไรที่คุณไม่รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ไหม? ”

ชายตรงหน้าเก็บรอยยิ้ม แล้วเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ จากนั้นก็ตอบกลับด้วยท่าทางจริงจัง “มี! ”

เย่หลินพึงพอใจ “พูดมา”

“คลอดลูก! ”

“ฮ่าๆ ……” เย่หลินหัวเราะตัวโยน ใครจะจินตนาการได้ว่าหนิงเส่าเฉินจะพูดล้อเล่นเป็น

ชายคนนั้นใช้ผ้าขนหนูซับน้ำให้แห้ง แล้วยื่นมือหนึ่งออกไป จับเอวเย่หลินดึงมาไว้ในอ้อมกอด แล้วก็ก้มลงไปจูบ

เย่หลินผลักเขา “คุณ……คุณปล่อย ฉัน ฉันมีเรื่องจะถามคุณ”

“พูด! ”

“เป็นคุณใช่ไหมที่ให้เขียนข่าวบนอินเทอร์เน็ตแบบนี้? ”

ชายคนนั้นหยิบน้ำบนโต๊ะมาดื่ม ลูกกระเดือกขึ้นลงอย่างรวดเร็ว เย่หลินมองขวดน้ำนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย แค่ดื่มน้ำ ยังหล่อขนาดนี้เลย!

“อืม เพียงแค่เห็นด้วยกับการเขียนแบบนี้ของพวกเขา ส่วนเขียนอย่างไร ไม่ใช่เรื่องที่เราจะไปควบคุม”

พูดจบ ก็ยื่นมือดึงเย่หลินเข้าไปในห้อง แล้วผลักเธอไปชิดกำแพง “บริษัทซีเอกซ์ของคุณ ต่อจากนี้ไปก็อาจจะโด่งดัง คุณเย่ คุณควรจะแสดงความคิดเห็นอะไรไหม? ”

ใบหน้าเย่หลินแดงก่ำ กดมือใหญ่ที่เคลื่อนไหวไปมาระหว่างเอวของเธอ “เอ่อ ฉันหิวแล้ว ไปกินข้าวก่อนนะ”

เช้าตรู่แบบนี้ ถ้าถูกทรมานอีก วันนี้เธอก็จะเสียเวลาไปทั้งวันแน่ ฉะนั้นเย่หลินจึงแทบวิ่งหนีออกจากห้องไป

หนิงเส่าเฉินมองแขนที่แข็งทื่ออยู่กลางอากาศ มุมปากที่สวยงามก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มขึ้นมา

หลังจากกินอาหารเช้าแล้ว เย่หลินยังคงเห็นหนิงเส่าเฉินสวมชุดนอนนั่งอยู่ที่โซฟา อุ้มเย่เสี่ยวโม่เล่นเกม จึงแปลกใจเล็กน้อย “วันนี้คุณไม่ต้องไปทำงานเหรอ? ”

“คุณทำให้สองอันนี้กลายเป็นหนึ่งอัน ใช่! ” หลังจากหนิงเส่าเฉินพูดประโยคนี้กับเย่เสี่ยวโม่ ก็เงยหน้าขึ้นมองเย่หลิน “วันนี้คุณก็ไม่ต้องออกไปนะ ข้างนอกมีนักข่าว”

เย่หลินหันกลับไปมองนอกบ้านผ่านกระจกใส ด้านหน้าเป็นทะเลที่มองสุดลูกหูลูกตา มีคฤหาสน์ที่คล้ายๆ กันอยู่ทางซ้ายและขวาห่างไม่กี่ร้อยเมตร ด้านหลังเป็นสนามกอล์ฟขนาดใหญ่ ทุกๆ แห่งไม่มีที่ที่จะหลบซ่อนได้ แล้วจะมีนักข่าวได้อย่างไร?

“คุณลองมองกระจกตรงหน้าคุณ ประมาณ 45 องศา มีคนสวมชุดดำสวมหมวกสีขาว เห็นไหม นั่นคือนักข่าว ยังมีทางด้านขวาอีก คนที่ถือไม้กวาด นั่นก็นักข่าว……” จากนั้นหนิงเส่าเฉินก็รายงานต่อไม่ขาดช่วง

เย่หลินสูดหายใจเข้า หยุดพูดไปชั่วขณะ

“เพียงแต่ว่าคุณไม่ได้อยากให้พวกเขาถ่ายรูปเราเหรอ? ทำไมไม่ให้พวกเราออกไปล่ะ? ” เย่หลินไม่มีประสบการณ์เหล่านี้ ฉะนั้นเมื่อเทียบกับความสงบนิ่งของหนิงเส่าเฉินแล้ว เธอก็ประหลาดใจเล็กน้อย

“เพราะพวกเขาเป็นเพียงคนทำงานด่านหน้า ฉันกล้าพูดเลย คุณแค่ก้าวออกไป คุณก็จะถูกนักข่าวรุมล้อมจนแน่นขนัด” หนิงเส่าเฉินพูดจบ ก็เล่นเกมกับเย่เสี่ยวโม่ต่อ

เย่หลินก็ไม่กล้าถามอีก จึงเข้าไปในครัวและนำผลไม้มาให้ “เสี่ยวซี มาทานผลไม้หน่อย”

ในเมื่อออกไปไม่ได้ เช่นนั้นก็เสพสุขกับช่วงเวลาหาได้ยากที่จะอยู่ด้วยกันสี่คน

เปิดทีวี เธอเปลี่ยนไปช่องละครเกาหลี แล้วเริ่มดูละครเกาหลี หนิงเสี่ยวซีกำลังเล่นอะไรบนแท็บเล็ตของเขาอยู่ หนิงเส่าเฉินก็อุ้มเย่เสี่ยวโม่เล่นเกม

เย่หลินคิดว่า ถ้าชีวิตสามารถเป็นไปอย่างนี้ตลอด ก็จะดีมาก ดูสงบ แต่มีความสุขมาก

เพียงแต่พวกเขาที่มีความสุขอยู่

ทางด้านเกาเหวินนั้นก็น่าเวทนา

คฤหาสน์ตระกูลหนิงถูกปิดล้อมจากด้านในสู่ด้านนอก ด้านในสามชั้นด้านนอกอีกสามชั้น

เป็นเรื่องยากสำหรับหนิงเส่าเฉินที่จะยอมให้สื่อทำลายข่าว และทุกคนต่างก็ดิ้นรนเพื่อให้ได้พาดหัวข้อข่าว

แม่นมหลิวและลุงจางตื่นขึ้นมาตอนเช้า ก็พบกับเรื่องราวผิดปกติ จึงโทรหาหนิงเส่าเฉิน หนิงเส่าเฉินก็บอกให้พวกเขาเพิกเฉยไปซะ เมื่อนักข่าวถามคำถามก็ตอบไปว่าไม่แน่ใจก็ได้

เกาเหวินโทรหาหนิงเส่าเฉินอยู่หลายครั้ง แต่หนิงเส่าเฉินก็ไม่รับ

เธอโทรไปหาพ่อเกา ทว่าปิดเครื่อง กลุ้มใจเล็กน้อยว่าทำไมช่วงนี้พ่อปิดมือถือบ่อยๆ

“ประธานเกา ประตูด้านหน้าด้านหลังของSMมีนักข่าวมาล้อมรอบเต็มเลย เราจะออกไปยังไม่ได้” ผู้ช่วยโทรหาเกาเหวิน

เกาเหวินกระวนกระวายใจ แต่ไม่กล้าออกไปจากบ้านแม้แต่ครึ่งก้าว

มองบนหน้าจอมือถือ ปรากฏคนสามคนอยู่ที่หนิงกรุ๊ป เกาเหวินก็กัดเล็บไม่หยุด หวาดกลัว ไม่รู้จะจัดการอย่างไร ตื่นตระหนก พลังด้านลบท่วมท้นพุ่งมาใส่เธอ

“คุณเกา กรุณาออกมาอธิบายกับเราหน่อย ว่าท้ายที่สุดแล้วคุณเป็นมือที่สามใช่ไหม? ” ในฉับพลัน เสียงก็ดังขึ้นราวกับว่าอยู่ข้างๆ หู

เกาเหวินยืนอยู่บนชั้นสองและเปิดผ้าม่านเพื่อมองไปที่ชั้นล่าง นักข่าวพวกนี้บ้าไปแล้วเหรอ คาดไม่ถึงว่าจะเอาโทรโข่งมาพูดอยู่ที่นั่น

เธออดไม่ได้ที่จะมองไปรอบๆ ที่พักอาศัยตรงนี้มีแต่คนมีหน้ามีตา นักข่าวมาพูดอย่างนี้ ถึงแม้เรื่องราวจะไม่ได้เป็นแบบนี้ พอพูดมากๆ ก็ทำให้คนเกิดความสงสัยได้

“คุณอย่าพูดไร้สาระ ฉันกับคุณชายหนิงเป็นคู่รักกันมาตั้งแต่เด็กๆ ผู้หญิงคนนั้นเป็นมือที่สาม” ท้ายที่สุด เกาเหวินอดไม่ได้ที่จะเปิดหน้าต่างแล้วตะโกนกลับไป

ไฟแฟลชเริ่มถ่ายภาพเกาเหวินอย่างบ้าคลั่ง

“ถ้าคุณไม่ใช่มือที่สาม แล้วทำไม คุณชายหนิงถึงได้ไปมีลูกชายกับผู้หญิงคนอื่นได้ แล้วหลังจากนั้นไม่กี่ปีคุณถึงได้แต่งงานกับเขา? อีกอย่างเด็กคนนั้นก็อยู่ด้วยกันกับประธานเย่ แล้วก็คุณชายหนิง ทำไมคุณยังเลือกที่จะอยู่ด้วยกันกับเขา คุณจะอธิบายว่าอย่างไร? ”

เกาเหวินฟังถึงตรงนี้ สีหน้าก็เปลี่ยนไป หัวใจเย็นชา ไม่กี่ปีก่อนหน้านี้ ถึงแม้ทั้งสองคนจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่หนิงเส่าเฉินก็นับว่าดูแลเธออย่างดี

แต่ครั้งนี้ เห็นได้ชัดมากว่าคุณชายหนิงแจ้งให้คนอื่นมาทำ มิเช่นนั้นนักข่าวเหล่านี้จะกล้าถือดีแบบนี้เหรอ

เพียงแต่เธอก็สงสัย หลายปีมานี้ของตนเอง ก็นับว่าทำตัวเหมาะสมสงบเสงี่ยมเจียมตัว เธอไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเกิดปัญหาอะไรขึ้น จู่ๆ จึงทำให้หนิงเส่าเฉินทำกับเธออย่างนี้

หรือว่าจะเป็นเพราะผู้หญิงคนนั้น?

นึกถึงตรงนี้ แววตาก็เยือกเย็น ได้ คุณไม่ทำดีกับฉัน ฉันก็จะทำให้คุณไม่สบายใจเช่นกัน

นึกถึงตรงนี้แล้วจู่ๆ เธอก็หันกลับ หยิบมือถือบนเตียงของตนเอง แล้ววิ่งลงชั้นล่างไป