เด็กอัจฉริยะ แม่ลึกลับ – ตอนที่ 71 เกาเหวินใส่ร้ายเธอ 1

เมื่อกลุ่มคนมาถึงประตูโรงแรม ผู้จัดการหลิน ก็แบ่งจดหมายเชิญให้ทุกคน

เฉินเป้ยอี เดินไปที่ด้านหลังของกลุ่ม

“เป้ยอี ฉันปวดท้องไปห้องน้ำก่อนแล้วเดี๋ยวมาหาคุณ” น้องสาวอ้วนเดินเข้าไปก่อนเธอ

เฉินเป้ยอี พยักหน้าหยิบจดหมายเชิญออกจากกระเป๋าและส่งให้พนักงานที่ประตู

ทั้งสองคนรับจดหมายเชิญและมองเฉินเป้ยอี แต่ท่าทางของพวกเขา หันไปรอบ ๆ 360 องศา “สวัสดีคุณผู้หญิงโปรดแสดงบัตรประจำตัวของคุณด้วย”

เฉินเป้ยอีชี้ไปที่น้องสาวอ้วนที่เดินเข้าไปข้างในแล้ว “ฉันมาด้วยกันกับเธอ” เธออยากจะถามว่าทำไมกับเขาถึงไม่ต้องการ แต่กับเธอถึงต้องการมัน?

“คุณผู้หญิง โปรดแสดงบัตรประจำตัวประชาชนของคุณ” ผู้หญิงที่อยู่ตรงกลางดูเหมือนจะไม่ได้ยินคำอธิบายของเธอและยังคงพูดซ้ำ ๆ ในสิ่งที่เธอพูดในตอนนี้

ในเวลานี้หลายคนรออยู่แล้ว

เฉินเป้ยอีหายใจเข้าลึก ๆ คงตัดสินคนอื่นด้วยรูปลักษณ์อีกแล้ว แม้ว่าเธอจะรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย แต่เธอก็เปิดกระเป๋าและค้นหาบัตรประจำตัวของเธอ

ปกติจะใส่ไว้ในกระเป๋า แต่วันนี้แปลกเพราะหาไม่ได้แล้ว

“มีอะไรเหรอ หรือเพราะอยากเข้าไปเพื่อกินดื่มข้างใน？”

“จะไปไหม … ข้างนอกมันหนาว … ”

 “… ”

เฉินเป้ยอี เม้มริมฝีปากของเธอ ยื่นมือออกไปเพื่อดึงจดหมายเชิญกลับ โดยบอกว่าเธอจะไม่เข้าแล้ว

“ทําอะไรกัน” เสียงผู้หญิงดังมาจากข้างหลังเธอ

 เมื่อเฉินเป้ยอีได้ยินเสียง เธอก็หันหน้าไปและเห็นเกาเหวิน ยืนอยู่ใต้บันไดของห้องสองสามห้อง วันนี้เธอสวยงามมาก  แต่เมื่อคิดดูในฐานะหัวหน้าหญิงในอนาคตของหนิงกกรุ๊ป เธอเป็นแบบนี้โดยธรรมชาติ  เป็นโอกาสที่ดีในกาลเทศะแบบนี้

แค่คิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในเมือง W ครั้งที่แล้ว เธอรู้สึกผิดมากจนไม่กล้าเงยหน้ามองเกาเหวิน เธอพลากความสุขในสายตาของผู้หญิงคนนี้ นี้ก็เป็นสิ่งที่พระเจ้าช่วยเธอ

เมื่อกี้เจ้าหน้าที่ที่ยังใช้อํานาจบาตรใหญ่อยู่ในตอนนี้ได้เอนตัวไปข้างหน้าและเดินไปข้างหน้าเกาเหวิน “คุณเกา ผู้หญิงคนนี้แต่งตัวแปลก ๆ เรากังวลว่าจะมีคนนอกผสมเข้าข้างใน ดังนั้นเราจึงต้องการตรวจสอบบัตรประจำตัวของเธอ”

ใบหน้าของเกาเหวินจมลง“ คนที่แม้แต่คุณหนิงก็รู้จัก ยังจะเป็นคนนอกหรอ?”

เมื่อได้ยินเธอพูด เฉินเป้ยอีก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกรู้สึกขอบคุณและรู้สึกผิดมากขึ้น

“เป็นไปไม่ได้ คนแบบนี้ ประธานหนิงรู้จักเธอได้ยังไง”

ในฝูงชนไม่รู้ว่าใครพูดอย่างนั้นและจากนั้นก็มีความคิดเห็นที่แตกต่างกันในกลุ่มคน

“คุณสงสัยว่าฉันโกหกเหรอ เธอทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กอยู่ที่บ้านตระกูลหนิงมา 2-3 เดือนแล้ว ประธานหนิงจะไม่รู้จักเธอเหรอ”

“ว้าว … ” การสนทนาในฝูงชนก็ลุกเป็นนํ้าเดือด

 เฉินเป้ยอี ตกตะลึงในตอนแรก จากนั้นเธอก็ตอบสนอง เธอมองไปที่ผู้หญิงตรงหน้าเธอด้วยความตกใจ เธอคิดว่าเธอจะบอกทุกคนว่าเธอเป็นพนักงานของบริษัทของเธอ ถึงอย่างไรเธอก็สวมชุดทำงานของ SM ในตอนนี้ ซึ่งมีเหตุผลพอที่จะมีโน้มน้าวใจได้

อย่างไรก็ตาม เธอเพิ่งบอกตัวตนอื่นของเธอแม้ว่านั่นจะเป็นความจริง แต่ …

“โอ้ ดั้งเดิมเป็นพี่เลี้ยงเด็กหรอ?”

“ใช่ พี่เลี้ยงเด็กมาร่วมประชุมประจำปีของบริษัทได้อย่างไง”

 “… ”

แล้วคนยิ่งมายิ่งเยอะ ทุกคนคุณพูดหนึ่งคําอีกคนพูดหนึ่งคํา หลังจากนั้นไม่นานเฉินเป้ยอีก็กลายเป็นเป้าหมายของการวิพากษ์วิจารณ์ของสาธารณชน

ในหูของเธอ เต็มไปด้วยคำว่าพี่เลี้ยงเด็ก …

เมื่อเห็นทุกคนชี้มาที่เธอ  เฉินเป้ยอีก็ไม่รู้สึกโกรธเท่าไหร่ เธอไม่เคยสนใจความเท็จ ไม่ต้องพูดถึงว่าเธอเป็นพี่เลี้ยงเด็ก ที่เป็นเรื่องจริง

เธอรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงตรงหน้าเธอจงใจบอกว่าเธอเป็นพี่เลี้ยงเด็ก

คำพูดดอกบัวขาวและนังชาเขียวที่หนิงเสี่ยวซีพูดก่อนที่จะแวบเข้ามาในจิตใจของ เฉินเป้ยอี …

หากในตอนนี้ เธอยังไม่เข้าใจว่าผู้หญิงคนนี้ดีหรือไม่ดี แสดงว่าเธอโง่จริงๆ

ความรู้สึกเย็นในหัวใจของเธอเกิดขึ้นในชั่วพริบตาเดียว  แต่ในขณะเดียวกันก็มีสัมผัสของความผ่อนคลาย

ถ้าเกาเหวินใจดีมาโดยตลอดพูดตามตรง หนิงเส่าเฉินจะยกเลิกสัญญาการแต่งงานของเธอ เธอก็จะเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด อย่างไรก็ตามเธอไม่ควรทำร้ายคนใจดี

อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้ เธอรู้สึกโล่งใจมาก เธอเป็นคนไร้ความปรานี ดังนั้นเธอก็ไม่มีความจงรักภักดีส่วนตัวใช่ไหม?

ตัวอย่างเช่น ขุดมุมของเธอ?จู่โจม หนิงเส่าฉิน?  อย่างไรก็ตาม เธอรู้จักบุคลิกของเธอดี ดังนั้นเธอแค่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้สักหน่อย

แต่อย่างน้อยหัวใจของเธอก็ไม่เป็นทุกข์อีกต่อไป

“งั้นฉันเข้าไปได้แล้วใช่ไหม” น้ำเสียงของเธอเย็นชาเล็กน้อย

เจ้าหน้าที่มองไปที่เกาเหวินแล้วมองไปที่ เฉินเป้ยอีด้วยสีหน้าดูถูกอย่างเห็นได้ชัดและพยักหน้าว่า”ได้แล้ว”

 “ พี่เฉิน ฉันขอโทษจริงๆ เมื่อกี๊ฉันก็กังวลใจจริงๆ พูดให้เรื่องรั่วไหลแล้วโดยไม่ตั้งใจ” การแสดงออกของเกาเหวินจริงใจมากและมองไม่เห็นสีหน้าผิดปกติ

 เฉินเป้ยอีหยุดกะทันหัน หันกลับมาและมองไปที่เกาเหวินใบหน้าของเธอ ยังมีหน้าอย่างความรู้สึกเสียใจ แต่เฉินเป้ยอี รู้สึกแดกดันและกังวลมากในขณะนี้ เธอสวมชุดหลวม ๆ ของ SM เธอไม่ควรพูดถึงฐานะนี้โดยรู้ตัวหรอ?  “ คุณเกา คุณอย่าเสแสร้งจะดีกว่า”

เรื่องในเมื่อตะกี้เป็นความตั้งใจหรือเปล่า คนโง่ก็สามารถเห็นได้แล้ว

เกาเหวินลดตาลงและลืมตาขึ้นอีกครั้ง ความอ่อนโยนในดวงตาของเธอหายไปอย่างเห็นได้ชัด แต่เดิมเธออยากรอให้งานเลี้ยงเริ่มก่อนแล้วเธอก็ทํา แต่ตอนนี้จะจบสิ้นก่อนแล้ว

เธอก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวแล้วยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับเธอ “เสแสร้งเหรอ ใครจะเปรียบเทียบกับคุณได้ ไปที่บ้านตระกูลหนิงเป็นพี่เลี้ยงเด็ก ฮ่าฮ่า ฉันคิดว่าคุณกำลังยั่วยวนเส่าเฉินอย่างเห็นได้ชัดใช่ไหม”

 เฉินเป้ยอีหันกลับมาและจ้องไปที่ใบหน้าที่ไม่มีความอ่อนโยนของเกาเหวิน โดยจำฉากที่เธอกัดตุ๊กตาใน SM  ใช่ เธอไร้เดียงสามากจริงๆ คนที่สามารถทำสิ่งที่น่ากลัวเช่นนี้ได้ คุณเชื่อได้อย่างไรว่าเธอใจดี  “คุณใส่ร้ายป้ายสีคนอื่น!”

“ยังแสร้งอยู่เหรอ เส่าเฉินใช้เวลาคืนนั้นกับคุณ คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ  เฉินเป้ยอี อย่าแสร้งว่าตัวเองเป็นบริสุทธิ์ขนาดนั้น”

ในแสงสลัว เฉินเป้ยอีมองไม่เห็นการแสดงออกของ เกาเหวินแต่ความเกลียดชังที่ชัดเจนในดวงตาที่มืดมนของเธอนั้นชัดเจนมากจนเธออดไม่ได้ที่จะกลืนกิน

 “เรา … ไม่ได้ทำอะไรเลย!” เธอรู้สึกผิดเล็กน้อยที่พูดแบบนี้

“ไม่ได้ทำอะไรเลยเหรอ เธอนอนอยู่บนเตียงแล้วเธอไม่ได้ทำอะไรเหรอ  เฉินเป้ยอี เธอไร้ยางอาย” แต่เดิมเธอสงสัยว่าข้อมูลของคนที่ตามมานั้นผิด แต่เธอก็ยอมรับโดยแบบนี้เลยเหรอ?

ความโกรธในใจของเธอทำให้เธอตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวและดึงมือของเธอเข้าไปในผ้าพันแขนของเธอ

ขณะนี้เกิดความปั่นป่วนที่ประตู

ทันทีที่เฉินเป้ยอี มองขึ้นไปที่ต้นกำเนิดของเสียง เธอก็เห็นหนิงเส่าฉิน เดินเข้ามาพร้อมกับการสนับสนุนของทุกคน รูปลักษณ์ที่หล่อเหลาและอารมณ์ที่โดดเด่นแม้ว่าเขาจะไม่ได้ตั้งใจแต่งตัว ก็ดึงดูดผู้หญิงทุกคนไปแล้ว

“ว้าว  คุณหนิง”

“ใช่ ไหนบอกว่าจะไม่เข้าร่วมการประชุมประจำปีแบบนี้ไม่ใช่เหรอ”

“หล่อจังเลย ถ้าฉันได้นอนกับเขาสักคืนและอะไรก็ไม่เอา แค่นี้ก็พอกับชีวิตแล้ว … ”

สมองของเฉินเป้ยอีอื้อึง … งั้นก็หมายความว่าเธอสามารถตายได้หลายครั้งในชีวิตของเธอ มันคุ้มแล้วหรือ?

เธอจมอยู่ในความคิดของเธอ ดังนั้นจึงไม่สังเกตเห็นเกาเหวินเดินเข้ามาหาเธอ ในทันใดสิ่งที่เธอรู้สึกได้ก็คือมีบางสิ่งที่เย็นเฉียบบีบเข้ามาในมือของเธอ ทันใดนั้นเธอก็ก้าวไปข้างหน้าด้วยแรงดึงหนึ่ง……

 เมื่อเธอตอบสนอง เธอก็ได้ยินเสียงอุทานของทุกคน …

 เธอก้มหัวลงอย่างมีสติและเห็นว่าเธอถือมีดอยู่ในมือและมีดเสียบเข้าไปในแขนของเกาเหวินในขณะนี้

 เลือดสีแดงสดย้อมชุดสีขาวราวกับหิมะของเกาเหวินทันที …