ตอนที่ 623 ให้พวกเขาได้สร้างความสัมพันธ์ของพ่อลูก 2
แปดที่อยู่ตรงโอนร้านอาหารข้างนอกได้เห็นสถานการณ์แบบนี้ แต่เขากลับไม่คิดจะช่วยเหลือวัจสาและสิบห้าเลย เพราะว่านี่เป็นคำสั่งของอำเภอพัดรัก
หลายนาทีก่อนหน้านี้เขาได้โทรหาพ่อเลี้ยง
“พ่อเลี้ยงครับ สิบห้าถูกธัชชัยจับตัวไว้แล้วครับ”
“งั้นวัจสาล่ะ?”
น้ำเสียงของอำเภอพัดรักดูเหมือนจะใจเย็นมาก ไม่ได้รู้สึกกระวนกระวายที่ได้ยินธัชชัยจับตัวสิบห้าไว้เลยสักพัก เหมือนเขาจะคาดการณ์ได้ล่วงหน้าว่าต้องเป็นแบบนี้
“เธอหนีไปแล้วครับ?”
“หนีไปหรอ? ดีมาก เริ่มสนุกแล้วสิ”
“จะพาตัวสิบห้ากลับไหมครับ?”
“ยังไม่ต้อง ให้สองพ่อลูกนั้นสานความสัมพันธ์ที่ดีกันก่อน ถึงเวลามันจะมันส์กว่านี้!”
“ถ้าแต่สองพ่อลูกได้มีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นมาจริงๆ งั้นพ่อเลี้ยงท่าน……” แปดถามด้วยความสงสัย เพราะว่าสิบห้าก็ลูกเลี้ยงที่อำเภอพัดรักรักที่สุด”
“ถ้าแค่สามสี่วันเขาลืมพ่อเลี้ยงอย่างฉัน งั้นฉันจะเอาไอ้ลูกหมาป่าแบบนี้ไว้ทำไมอีก?”
วัจสาที่หนีออกจากร้านอาหารก็ไม่น่าเชื่อจริงๆ ที่ตัวเองกล้าทิ้งลูกสาวไปแบบนี้ถ้าดูจากภายนอกแล้ว เธอเป็นแม่ที่มีจิตใจที่อำมหิตมากที่สุด แม่คนหนึ่ง ไม่ว่าจะเจอสถานการณ์แบบไหน ก็ไม่ควรทิ้งลูกของตัวเองไปแล้วเอาตัวรอดคนเดียวใช่ไหม?แต่ว่าความลำบากใจที่ใจของเธอ ใครล่ะจะสามารถเข้าใจได้?วัจสาเดินอยู่ในเมืองที่กว้างใหญ่ไพศาลโดยไม่มีจุดมุ่งหมาย ในสมองของเธอนึกไม่ออกว่าจะไปไหนดีธัชชัยเป็นคนที่ร้ายกาจ เขาจะยอมให้ตัวเองพาลูกชายออกมาได้ยังไง? แต่นั่นเป็นแก้วตาดวงใจของเขา และเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาแต่ว่ามีสิ่งหนึ่งที่เธอวางใจได้คือ ถึงแม้ธัชชัยจะเป็นคนที่อารมณ์ร้าย แต่เขาต้องไม่ทำร้ายลูกชายของเขาแน่นอนดังนั้นตะวันที่อยู่ในกำมือเขา ต้องไม่ได้รับการทำร้ายหรือว่าการตำหนิและด่าว่าอย่างแน่นอนแต่ว่าตัวเองจะทำยังไง? จริงๆตอนเช้าตกลงกับอำเภอพัดรักว่าจะพาสิบห้ากลับไปก่อนหกโมงเย็นจริงๆตอนวัจสาอยู่บนเรือ วินาทีสุดท้าย ธัชชัยก็คาดเดาไว้อย่างแม่นยำแล้วว่าอำเภอพัดรักต้องยิงสามนัด และเขายังเอาเครื่องส่งพิกัดตรงแขนของเขาให้เธอ ตอนนั้นน้ำตาเธอไหลพรากออกมาไม่หยุดตอนนั้นชีวิตของธัชชัยนั้นเสี่ยงตายแล้ว ในเครื่องส่งพิกัดที่เขาให้ยังแปดเปื้อนด้วยเลือดของธัชชัย และตอนนั้นเขาแค่อยากจะให้สองแม่ลูกนั้นรอดชีวิตก่อนแต่ว่าวัจสาก็รู้ดี ธัชชัยอาจจะทำเพื่อลูกในท้องของเขา เขาคือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา ดังนั้นเลยจะเอาความหวังทั้งหมดที่มีทิ้งไว้ให้เธอแค่เรื่องพวกนี้ไม่ได้มีผลกระทบต่อวัจสาที่รู้สึกดีกับธัชชัยความสัมพันธ์ทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงออกมา ความสัมพันธ์ของพ่อลูกก็ใช่ ต่อให้ตะวันจะขาดความรักจากพ่อมากแค่ไหน ภายใต้การดูและของธัชชัย ก็คงจะรู้สึกได้ดังนั้นวัจสาเลยจะทิ้งลูกชายของเธอไว้ให้เขา เธอเอาชีวิตของตัวเอง โลกของตัวเอง แม้กระทั่งทั้งหมดของเธอให้กับธัชชัยทีแรกความคิดของเธอขัดแย้งกันมาก หลังจากที่เธอจะตัดสินใจ เธอก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองต้องบ้าไปแน่ๆ ไม่งั้นทำไมถึงเอาตะวันลูกรักของเธอทิ้งไว้ให้กับพ่อแท้ๆที่สารเลวมากๆ!ถ้าธัชชัยต้องการจะครอบครองเด็กไว้แบบนี้ แล้วไม่ยอมคืนให้เธอ แล้วเธอจะทำยังไง? คงจะบีบหัวใจเธอจนจะขาดใจหรือป่าว?ก็คงไม่หรอก? ควรไม่เป็นแบบนี้!ตะวันต้องคอยคิดถึงหม่ามี๊ของตัวเองอย่างแน่นอนเธอเดินอยู่บนท้องถนนที่ไร้ซึ่งจุดหมายมาประมาณสองชั่วโมง วัจสาก็เลยได้รับข้อความที่วรพลส่งมา ข้างบนเขียนไว้ว่าตะวันลูกของคุณอยู่ดีมาก และยังบอกว่าสองพ่อลูกกำลังสานความสัมพันธ์ที่ดีกันอยู่วรพลเป็นคนที่อบอุ่นมาก เขารู้ว่าวัจสากำลังกังวลอะไร ดังนั้นเลยรีบส่งข้อความเพื่อแจ้งว่าลูกของเขาปลอดภัยดีมันสานความสัมพันธ์กันเร็วขนาดนี้เลยหรอ? วัจสาก็รู้สึกสงสัยเบาๆเพราะว่าทุกครั้งที่พวกเขาเจอหน้ากันก็มักจะถกเถียงและไม่ชอบขี้หน้ากัน ทำไมถึงได้สานความสัมพันธ์เร็วขนาดนี้?แต่ว่าก็ไม่ใช่เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้……ในใจของวัจสารู้สึกตื่นเต้นและเหมือนกำลังจะเสียของรักไปอย่างแปลกๆ เหมือนมันว่างเปล่า วัจสาไม่รู้ว่าควรทำยังไงดีก่อนหกโมง วัจสาก็ได้กลับไปที่บ้านพักเพียงตัวคนเดียว เธอตกลงกับอำเภอพัดรัก เธอก็ต้องทำให้ได้ ต้องกลับไปตัวคนเดียวก่อน ถึงแม้ว่าจะไม่ได้พาตะวันกลับไปด้วยยังไงอำเภอพัดรักก็คือลูกผู้ชาย เขาคงไม่ทำให้ผู้หญิงอ่อนแอคนหนึ่งต้องลำบากใจความจริงได้พิสูจน์ว่า แค่วัจสาไม่ทรยศอำเภอพัดรักหรือไม่ก็ทดลองความอดทนของเขา และไม่ใช่ห้าสิบไปข่มขู่เขา โดยปกติ อำเภอพัดรักก็คงไม่ทำอะไรเธอต่อให้วัจสาและอำเภอพัดรักมีความสัมพันธ์ที่จืดจางกัน แต่อำเภอพัดรักก็ให้ชีวิตที่ราบรื่นกับพวกเขามาห้าปีในบ้านพักตากอากาศของอำเภอพัดรักผู้ชายคนนั่งอยู่ตรงเก้าอี้ที่เป็นวัตถุโบราณ ความแข็งแรงของร่างกายและสีหน้าที่ไม่พูดไม่จาแต่กลับเต็มไปด้วยความเกรงขาม ทำให้คนที่เห็นเขาต้องเปลี่ยนสีหน้าไปโดยทันที ความเต็มล้นไปด้วยอำนาจของเขามาแกร่งยิ่งนักหางคิ้วของเขามีรอยแผลเป็นเป็นเส้น ทำให้เขาดูโหดเหี้ยมมากยิ่งขึ้นแต่ว่าเขากลับหลงรักแม่ของธัชชัย ถึงแม้ภายนอกของเขาจะดูแข็ง และเขาก็มักจะใช้ความอ่อนโยนที่มีมอบให้กับลูกหลาน ความอ่อนโยนทำให้ความโหดเหี้ยมของเขาหายไปถ้าสามารถทำให้ความโหดเหี้ยมที่อำเภอพัดรักมีให้กับธัชชัย วัจสาก็คงจะยกย่องอำเภอพัดรักมากผู้ชายที่ถึงจะโหดเหี้ยมแต่มีความรักที่จริงใจ ก็มีแค่พอให้กับผู้หญิงคนหนึ่งยกย่อง
