ตอนที่ 147 ทำไมไม่ถอดเสื้อผ้าให้มันดีๆ หน่อย 2
ทั้งหมดนี่มันเป็น “ผลงานชิ้นเอก” ของเจ้าบ้านั่นคนเดียว!
ก่อนตายฉันจะต้องลากผู้ชายบ้าๆนี่ลงหลุมไปด้วยให้ได้!
แต่ยังถือว่าโชคดี ยังวัยรุ่นอยู่ ร่างกายก็สามารถฟื้นฟูได้เร็ว หลังจากได้พักผ่อนมาเล็กน้อยเมื่อคืน ตอนนี้วัจสาก็ดีขึ้นมากแล้ว
หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเธอก็ออกมา เธอก็รีบเดินไปที่ห้องรับแขก ยังไงก็จะไม่มีวันยอมพลาดโอกาสดีๆแบบนี้ไป
ป้าอ้อยทายไม่ผิด วรพลเป็นคนโทรมาจริงๆด้วย เขารักกนิษฐามากจริงๆ
ป้าอ้อยรู้ดีว่าคุณชายใหญ่ของบ้านนี้เป็นห่วงกนิษฐามากขนาดไหน เพราะฉะนั้นเธอจะไม่รับสายก็ไม่ได้ ไม่งั้นเขาคงได้เป็นห่วงจนกระอักเลือดออกมาแน่ๆ
“ฮัลโหล…คุณชายใหญ่หรอคะ โทรมาแต่เข้าขนาดนี้เลยเหรอ? หิวรึเปล่าคะ? บอกป้ามาว่าอยากทานอะไร เดี๋ยวป้าจะทำไปให้” ป้าอ้อยได้แต่พยายามเปลี่ยนเรื่อง
แต่น่าเสียดายที่เป้าหมายของวรพลค่อนข้างชัดเจน ว่าเขาโทรมาหากนิษฐา
“เปล่า ผมไม่ได้อยากกินอะไร กนิษฐาล่ะ? เธออยู่ไหน? ตื่นรึยัง? เมื่อคืนเธอนอนได้ไหม? ผมกลัวว่าเธอจะไม่ชินกับเตียงของบ้านเรา”
เขาพูดเรื่องเล็กๆน้อยๆพวกนี้ออกมารวดเดียว คุณชายใหญ่คนนี้คงรักกนิษฐามากจริงๆป้าอ้อยไม่รู้จะหลีกเลี่ยงคำถามเป็นห่วงเป็นใยของคุณชายใหญ่ยังไง ยังไงก็คงไม่สามารถบอกเรื่องที่คุณชายรองเอาคุณกนิษฐาไปซ่อนไว้ได้หรอกใช่ไหม? สงสัยเธอต้องรีบเปลี่ยนเรื่องแล้วแต่ก็ไม่รู้ว่าคุณชายรองพาคุณกนิษฐาไปอยู่ที่ไหน ตัวเขาเองก็ไม่อยู่บ้าน เขาต้องการจะทำอะไรกันแน่?ป้าอ้อยรีบตอบกลับอย่างรวดเร็ว “คุณกนิษฐายังนอนอยู่เลยค่ะ” เธอจำเป็นต้องตอบเลี่ยงไปแบบนี้“ยังนอนอยู่เหรอ งั้นก็ไม่เป็นไร ไม่ต้องปลุกเธอหรอก ให้เธอนอนไปก่อน” น้ำเสียงของวรพลแฝงไปด้วยความผิดหวัง แต่ก็ไม่อยากให้ป้าอ้อยไปรบกวนเวลานอนของเธอ“ใช่สิ ป้าอ้อย”วรพลเหมือนพึ่งคิดอะไรขึ้นมาได้ แล้วก็พูดต่อ “กนิษฐาชอบกินขนมตะวันตก พวกมูสบลูเบอร์รี่ แล้วก็พวกลูกชิ้นทะเล เธอก็ชอบเหมือนกัน เธอชอบอะไรที่รสชาติไม่จัดจ้าน ขออะไรแบบจืดๆให้เธอหน่อย…”พอพูดเรื่องอาหารการกินขึ้นมา วรพลก็ดูจู้จี้จุกจิกเพื่อเธอมาก แถมยังจำทุกอย่างที่เธอชอบกินได้ป้าอ้อยฟังไปก็รู้สึกปวดใจไป คุณชายใหญ่รักเธอขนาดนี้ แต่เธอกลับไปหลงรักคุณชายรอง เรื่องราววุ่นวายไปหมด ป้าอ้อยยิ่งสงสารคุณชายใหญ่เข้าไปใหญ่ เจ้าเด็กโง่แต่ว่าเธอก็ได้แต่ตอบไปว่า “ได้ค่ะ ป้าจำได้หมดแล้ว งั้นเดี๋ยวตอนนี้ขอไปทำอาหารก่อน เดี๋ยวพอคุณกนิษฐาตื่นขึ้นมาจะได้ทานเลย”เฮ้อ ปิดบังเขาไปซักพักก่อนแล้วกัน ป้าอ้อยคิดแบบนี้ เดี๋ยวค่อยโทรหาคุณชายรอง แล้วจะถามว่าเขาเตรียมข้ออ้างอะไรมาอ้างกับคุณชายใหญ่อีกตอนที่ป้าอ้อยกำลังจะวางสายนั้น วัจสาก็วิ่งไปแย่งโทรศัพท์มาจากมือเธออย่างรวดเร็ว“ฮัลโหล นั่นวรพลรึเปล่า?”พอวัจสาพูดออกไป ถึงได้รู้ว่า นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้คุยกับวรพล เมื่อก่อนเป็นธัชชัยปลอมตัวมาโดยตลอด เธอก็เลยตื่นเต้นขึ้นมานิดหน่อย“กนิษฐาเหรอ?” เสียงปลายสายตอบกลับมาอย่างตื่นเต้น“ไม่ใช่ ฉันคือวัจสา” วัจสาตอบกลับไปเสียงอ่อน“อ๋อ วัจสานั่นเอง สวัสดีนะ” เสียงของวรพลไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ แต่ว่าวัจสาก็ฟังรู้เรื่องแต่เขากลับบอกเธอว่าสวัสดีด้วยน้ำเสียงประหม่า ราวกับว่าเธอเป็นคนนอกยังไงยังงั้น แต่มันก็ถูกต้องแล้ว เขาไม่เคยเห็นเธอเป็นภรรยาแต่แรกอยู่แล้วนี่วัจสารู้สึกเสียใจเล็กน้อย แล้วก็ตอบเขากลับไปว่า “สวัสดี”“วัจสา กนิษฐายังนอนอยู่ใช่ไหม? เขาเป็นคนเอาแต่ใจมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว รบกวนเธอดูแลเขาให้ด้วยนะ” ยังไง วรพลพูดได้สามประโยคก็กลับมาที่เรื่องของกนิษฐาอีกแล้ว อีกอย่าง ตอนนี้ในสายตาของเขาก็มีแต่เรื่องของกนิษฐาเท่านั้น แต่ว่าวัจสาก็ไม่ได้รู้สึกอะไร เธอรู้ตั้งนานแล้วว่าคนที่เขาชอบก็คือกนิษฐาคนสวยนั่นเอง“โอเค” วัจสาตอบกลับไป ในเมื่อป้าอ้อยไม่ได้บอกความจริงไป แล้วทำไมคนที่กำลังจะออกจากบ้านตาพกูลศรีทองอย่างเธอต้องพูดด้วยล่ะ?“ใช่สิ” ในที่สุดวัจสาก็นึกถึงเป้าหมายหลักที่เธอต้องการคุยกับเขาในครั้งนี้ “ฉันอยากคุยกับนายเรื่องหย่า” วัจสารวบรวมความกล้าและพูดออกไปไม่ว่าร่างกายหรือจิตใจของวรพลตอนนี้ คงจะรับเรื่องที่เธอบอกว่าจะหย่าได้แล้วล่ะมั้ง ยังไงพวกเขาก็ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันอยู่แล้ว แล้วตอนนี้กนิษฐาก็กลับมาแล้ว ตอนนี้เธอเองก็เป็นแค่เพียงแจกันดอกไม้เอาไว้ตกแต่งเท่านั้น จะให้อยู่บ้านนี้ต่อไปก็คงไม่มีประโยชน์อะไรแต่ว่าวรพลกลับตกใจอย่างเห็นได้ชัด “หย่าเหรอ? ทำไมล่ะ?” เขาถามกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “หรือว่าเจ้าเด็กบ้าอย่างธัชชัยมันรังแกเธออีกแล้ว?”วัจสามึนงงไปครู่นึง ตัวเธอเองจะหย่ากับเขา แล้วมันเกี่ยวอะไรกับธัชชัยด้วยล่ะ? พอพูดขึ้นมาก็เหมือนกับว่าเธอรับไม่ได้กับเรื่องเมื่อคืนที่ถูกรังแก ก็เลยอยากจะหย่าแน่นอนว่า ในเวลานี้ในสายตาของวรพลมีแค่กนิษฐาเท่านั้น เลยไม่เห็นคนอื่นในสายตาเลยแม้แต่น้อย เขาก็เลยลืมไปว่าวัจสาไม่รู้ว่าตัวเธอเองแต่งงานกับธัชชัยไม่ใช่เขาเรียกได้ว่าตอนนี้ หัวใจทั้งหมดของวรพลไปอยู่ที่กนิษฐาหมดแล้ว
