“เป็นคุณเหรอ ” ชูหยูจี้ วันนี้เขาแต่งตัวเป็นทางการมากและดูเขามีเสน่ห์น้อยลงและสุขุมเล็กน้อย
เฉินเป้ยอี ยังจำเหตุการณ์ที่ทางเข้าร้านอาหารได้ ดังนั้นเมื่อมองไปที่ชูหยูจี้ในตอนนี้ เธอไม่ได้มีสีหน้าดีพอที่จะแสดงให้เขาเห็น
“คุณเฉิน เข้าไปในรถ” เฉินเป้ยอี ก้าวถอยหลังไปสองก้าว “อย่ารบกวนเลยคุณชู”
หลังจากพูดแล้ว เธอก็หันกลับไป แต่มันเป็นสถานที่ห่างไกล ถ้าไม่มีรถ เธออยากไป แต่กลัว เธอกระทืบเท้าของเธอ เห็นได้ชัดว่า่ชูหยูจี้ คนนี้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้
“ ผมจะเข้าร่วมงานประกาศรางวัลในตอนเย็นผมขาดเพื่อนร่วมทางผู้หญิง ผมไม่รู้ว่าคุณเฉินจะให้เกียรติได้หรือไม่” ในขณะที่เขาพูด เขาก็มาถึงหน้าของเฉินเป้ยอี
เฉินเป้ยอี ขมวดคิ้ว ตอนเธอเป็นเพื่อนหญิงของชูหยูจี้ เธอคิดแค่ว่าผู้ชายคนนี้คงบ้า ผู้ชายหน้าตาดีหาสาวทำงานอย่างเธอมาเป็นเพื่อนผู้หญิงงั้นเหรอ? เขาไม่กลัวถูกคนอื่นหัวเราะเหรอ?
เฉินเป้ยอี หันไปมอง ชูหยูจี้ “ประธานชู คุณหาคู่ผิดแล้ว”
ชูหยูจี้ ส่ายหัวและมองไปที่เธอด้วยรอยยิ้มที่อธิบายไม่ได้ ในดวงตาของเขารอยยิ้มนั้นทำให้เฉินเป้ยอี อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย
ไม่ว่าจะเป็นการปลอมตัว ต่อหน้าชายคนนี้เธอก็รู้สึกขาดความเชื่อมั่นในตัวเอง
“ทำไมคุณต้องมองหาฉัน ในฐานะเจ้านายชูมีดาราใหญ่มากมาย คุณเลือกใครก็ได้?”
ชูหยูจี้ ไม่ได้ตกตะลึงกับการต่อต้านของเธอ แต่จ้องมองไปที่เธอ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
ทันทีที่เฉินเป้ยอีถูกเขารหัวเราะ ในที่สุดเธอก็หันหัวและมองไปทางอื่น
เธอเข้าใจในทันทีว่ามันเป็นเรื่องหลอกที่ให้มาที่นี่เพื่อแต่งหน้า จริงๆอยากให้เธอมาร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำกับเขา
ทันใดนั้น ชูหยูจี้ก็โน้มตัวมาและกระซิบที่หูของ เฉินเป้ยอี: ” สหายเย่หลิน คุณจะแกล้งไปถึงเมื่อไหร่?”
เมื่อเฉินเป้ยอี ได้ยินคำนั้น เธอรู้สึกว่าเลือดในร่างกายของเธอพุ่งขึ้นไปที่หัวของเธอในทันทีและเธอก็เซถอยหลังไปสองสามก้าว
เมื่อมองไปที่ชายตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา เธอก็กัดริมฝีปากล่างเอียงหัวไปด้านหนึ่งปกปิดความตกใจในดวงตาของเธอและแสร้งทำเป็นระมัดระวัง: “คุณชู ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร?”
เธอไม่เชื่อว่า ชายคนนี้สามารถตรวจเรื่องก่อนหน้านี้ของเธอได้ ในขณะที่หนิงเส่าเฉินทำไม่ได้
ชูหยูจี้วนรอบเธอและรอยยิ้มที่มุมปากของเขาก็ผุดขึ้นอีกครั้ง อารมณ์ของเขาดีมาก เขาอดไม่ได้ที่จะแต่ดึงเฉินเป้ยอีเข้ามาในอ้อมแขนของเขา “ผมคิดไม่ถึงว่าคุณจะเป็นเย่หลิน วันนั้นหลังจากคุณและลูกผู้พี่ของผมจากไป ผมขอให้ใครสักคนตรวจสอบข้อมูลของคุณ คนนั้นบอกว่าข้อมูลของคุณก่อนอายุ 18 ปีเป็นของปลอมและผมก็ให้ตรวจอีกครั้ง เย่หลินคุณยังจำไฝที่หูและริมฝีปากของคุณได้ไหม?”
เฉินเป้ยอีขมวดคิ้วตุ่น เธออ้าปากค้าง “มันก็แค่ไฝ จะอธิบายอะไรได้”
ชูหยูจี้ ปล่อยเธอและเกาจมูกของเธอ “คุณลืมไปเหรอ ตอนเราพบกันครั้งแรก คุณเรียกผมว่า หยูจี้ และตื่นเต้นมาก”
หลังจากพูดจบ เขาก็จ้องไปที่เธอลูบแก้มเนียนและไร้ที่ติของเธอด้วยมือใหญ่ของเขาและหลังจากมองดูอย่างถี่ถ้วนสักครู่“ คุณแต่งหน้าให้ตัวเองน่าเกลียด เย่หลิน ทำไมคุณฉลาดจัง”
เฉินเป้ยอีโบกมือออกไปปิดหน้าด้วยมือทั้งสองข้างแล้วก้าวถอยหลัง
“คุณอยากทําอะไร” เธอยังไม่พร้อมที่จะเปิดเผยจริงๆ
ชูหยูจี้ มองไปที่ใบหน้าตื่นตระหนกของเธอ ก้าวไปข้างหน้า ดึงเธออีกครั้งและสวมกอดเธอ”เย่หลิน แม้ว่าผมไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงทำแบบนี้ คุณเชื่อผม ผมจะไม่บอกเรื่องนี้กับใครถ้าคุณไม่อนุญาต”
คำสัญญาของเขาทำให้เฉินเป้ยอี ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอผลักเขาออกไปและกัดริมฝีปากล่างของเธอ “คุณจะไม่บอกคนอื่นจริงๆเหรอ?” หลังจากที่เธอพูดจบ เธอก็พูดต่อ “ฉันขอโทษ ฉันมีความลําบากใจของตัวเองไม่ใช่ว่าจงใจปฏิเสธคุณ”
ชูหยูจี้ เอื้อมมือไปแตะหัวของเธอ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เขามักจะแตะหัวของเธอแบบนี้พร้อมกับยิ้มที่มุมปาก อันที่จริง ตอนนี้เขาไม่แน่ใจหลังจากการปรากฏตัวของผู้หญิงตรงหน้าเขา แตกต่างจากที่อยู่ในความทรงจำของเขาจริงๆ มากเกินไป แต่ไม่คาดคิดว่าจะเป็นเธอจริงๆ ความตื่นเต้นในใจของเขานั้นเกินคำบรรยาย
“ผมไม่สนใจว่าคุณเปลี่ยนเป็นใคร เย่หลิน ผมสนใจว่าคุณเป็นใคร”
เมื่อเฉินเป้ยอีมองไปที่เขา เธอรู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย เธอเคยตัวเล็กและเพิกเฉย ทั้งสองคนทะเลาะกับ่อย และพวกเขาก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน อย่างไรก็ตามหลังจากทราบเจตนาของเขา เธอก็ไม่สามารถปล่อยไปได้
ชูหยูจี้ จมอยู่ในความตื่นเต้นและไม่สังเกตเห็นความแปลกแยกของเธอ
“ตอนกลางคืนไปดินเนอร์กับฉันได้ไหม”
เฉินเป้ยอีคิดว่าเขาจะทิ้งเธอแน่นอนเมื่อเขารู้แต่คิดไม่ออกว่า เขายังคงยืนยันคำเดิม
“หยูจี้ ลูกผู้พี่ของคุณบอกว่าคุณจะแต่งงานแล้วและคุณก็พาฉันไปเป็นเพื่อนผู้หญิงของคุณในวันนี้ คุณเคยคิดเพื่อฉันหรือไม่ และผู้คนจะปฏิบัติต่อฉันอย่างไร” เธอกำลังจะเล่นหงายการ์ดอารมณ์
ชูหยูจี้ ยังคงยิ้ม โน้มตัวและพูดข้างหูเธอเบา ๆ : “แล้วถ้าคนที่ผมพามาเป็นคนที่ไม่มีโอกาสได้เจอและรู้จักล่ะ?”
เฉินเป้ยอีขมวดคิ้วและมองเขาอย่างงงงวย
“ ผมอยากให้คุณไปกับผมใช้ใบหน้าของ เย่หลิน”
เขามีความคิดนี้เมื่อแรกเริ่มสร้างบริษัท เย่หลิน ตอนนั้นเขาจินตนาการว่าวันหนึ่งในอนาคตเขาจะจับมือเธอและเดินบนพรมแดง
เพียงแค่ว่าในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ไม่มีข่าวใด ๆ จากเธอและมันก็นานเกินไป นานมากจนเขาเกือบจะยอมแพ้
จู่ๆเธอก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขาแบบนี้โดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า
เฉินเป้ยอีหยุดชั่วคราว เขาหมายความว่าอย่างไร
“ล้างเครื่องสำอางออกหลังจากเข้าร่วมงานเลี้ยงแล้ว คุณค่อยแต่งหน้าอีกครั้งใครจะรู้ว่าคุณเป็นใคร”
“นี่ … ต้องเป็นแบบนี้เหรอ”เฉินเป้ยอีมองไปที่การปรากฏตัวของชูหยูจี้ มันมีความจำเป็นอย่างยิ่ง แต่เธอก็ยังคงถามโดยไม่ยอมแพ้
ชูหยูจี้ ขมวดคิ้ว “เย่หลิน คุณไม่ให้ผมบอกคนอื่น คุณต้องให้ของตอบแทนกับผมและ … ”
เขาวนรอบเธอไปรอบ ๆ หยุดอยู่ข้างหลังเธอและดวงตาของเขาก็วูบลง“ หนิงเสี่ยวซีเป็นลูกของคุณหรือ?” แม้ว่านักสืบจะบอกว่าเธอให้กำเนิดลูกในตอนนั้น แต่หาเด็กคนนั้นไม่เจอ แต่เธอไปที่บ้านของตระกูลหนิง และทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กของหนิงเสี่ยวซี เขาไม่เชื่อว่ามันเป็นแค่เรื่องบังเอิญเขาจึงถามอย่างไม่แน่ใจ
หลังจากที่เฉินเป้ยอีผ่อนคลาย ในที่สุดเธอก็ต้องตัวแข็งอีกครั้ง พระเจ้าของฉัน IQ ของผู้ชายคนนี้คือเท่าไร สามารถคาดเดาทุกอย่างได้ในเวลาสั้นแบบนี้
