เกิดใหม่เป็นตัวร้ายโหลยๆแล้วทำไม? ผมจะช่วยน้องนางเอก(อวย)ของผมเอง!! – ตอนที่ 286

< < 181 Sec3 > >

มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

เพียงพริบตาเดียว ในห้วงเวลาแห่งความสุขหลังชัยชนะ–การต่อสู้ก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง

แขนของนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดลอยขึ้นไปบนฟ้า ด้วยแรงกระซากที่มหาศาลของเอเธอร์

“แบดไทม์มิ่งจริงๆนะ เอเธอร์”

“ระหว่างผมกับคุณมักจะเป็นอย่างนั้นเสมอ”

แม้จะเสียแขนไปหนึ่งข้าง แต่ไรเดนก็ยังไม่ยอมแพ้ เขาเอื้อมมือข้างที่ยังเหลืออยู่คว้าดาบมาร และ—ตวัดใส่เอเธอร์ด้วยความรวดเร็ว

แม้ร่างกายจะหมดสภาพ แต่ว่าดาบมารยังคงอยู่ในรูปลักษณ์ของ ‘มาซามุเนะ’ กล่าวคือ–ไรเดนยังคงแข็งแกร่งอยู่ในเวลานี้

สามจังหวะ เพียงจังหวะปะทะสามจังหวะ เลือดอาบทั่วทั้งหมัดของเอเธอร์ แขนข้างขวาของเอเธอร์แหวกออกด้วยความคมของการเป็นหนึ่งเดียวกับมานา

เอเธอร์รู้สึกแปลกใจครู่หนึ่ง ก่อนจะใช้ดวงตามหาปราชญ์วินิจฉัยในหนึ่งวินาที และตัดสินใจ กระโดดเว้นระยะออกมาโดยทันที

“เป็นดาบที่อันตรายเสียไม่คุ้มจะเข้าไปประชิดเลยนะครับ”

“ครั้งต่อไปจะสะบั้นคอให้ขาด”

โทมิเรียจับจ้องไปที่เอเธอร์ เธออยู่ในสถานะที่อึ้งและหวาดกลัวในเวลาเดียวกัน ถ้าหากไรเดนมาช่วยไม่ทัน เธอได้ตายไปแล้วแน่ๆ ก่อนจะได้พูดอะไรออกไป–ฟัฟนิร์ก็ได้วิ่งมาจากข้างหลังด้วยท่าทีตื่นตระหนก

“อะ อะ เอเธอร์!? ทำไมอยู่ๆก็เข้าจู่โจมไรเดนกันเล่า!? ไม่ใช่ว่าพวกเราเป็นพวกเดียวกันหรือไง!?”

“แต่เดิมมันเป็นเช่นนั้นสินะครับ”

“มีอะไรก็ค่อยๆคุยกันก่อนเถอะนะ นะ ขอร้องละ!”

เอเธอร์ยิ้มให้ทุกคนอย่างเสแสร้ง ทำเมินการเจรจาของฟัฟนิร์ ก่อนจะเปิดใช้งานดวงตามหาปราชญ์อีกครั้ง

“ก่อนที่จะได้สะบั้นคอผม—คุณจะมีชีวิตต่อได้อีก 10 วิครับ ไรเดน”

ไรเดน อาคาสะ ตั้งท่าดาบอีกครั้ง ตั้งแต่ที่เอเธอร์ปรากฏเขาเบิกตาโพงกว้าง ไม่กระพริบตาเลยแม้แต่น้อย วิเคราะห์ทุกสิ่งทุกอย่าง และท้าทายออกไป

“ก็ลองดู”

กล่าวจบ ทั้งสองก็ได้เข้าปะทะกันอีกครั้ง เอเธอร์เป็นฝ่ายพุ่งเข้ามา โดยที่ไรเดนอาศัยจังหวะพุ่งของเอเธอร์ขยับตัวเพียงเล็กน้อย เนื่องจากร่างกายที่อ่อนแรงลงอย่างมหาศาลของเขา สิ่งที่ช่วยให้ไรเดนเข้าต่อสู้กับเอเธอร์ได้ในเวลานี้มีเพียง ‘มาซามุเนะ’ ที่ช่วยยกระดับตัวเขาเพียงเท่านั้น

การปะทะตรงๆไม่ตอบโจทย์ในการสู้กับไรเดน เอเธอร์รับรู้ได้หลังจากอ่านดาบมาซามุเนะจนหมดเปลือก เขาจึงอัดเวทมนตร์เข้าในระยะประชิด แน่นอนว่าถูกไรเดนสะบั้นทิ้งจนหมด แต่ไรเดนอ่อนแรงไปมาก แม้จะมีมาซามุเนะช่วยก็ไม่ใช่สภาพที่สู้ดีนัก สุดท้าย–แขนของเอเธอร์ก็พุ่งผ่านเวทมนตร์และดาบ ทะลุเข้าที่กลางอกของไรเดน

“อึก!”

เอเธอร์ลงมือกระชากทิ้งอีกครั้ง—-แรงกายของไรเดนควรจะหายไปพร้อมกับสติ ทว่ามันกลับไม่เป็นอย่างนั้น

ดาบเทวะแหวกว่ายตามกระแสมานา พุ่งผ่านลำตัวของเอเธอร์–ตั้งแต่ไหล่ลงมาถึงหน้าท้องถูกเฉือนเป็นรอยบาดขนาดยักษ์ ประหนึ่งว่าร่างกายที่เสมือนกับเกราะในตำนานของเอเธอร์นั้นไร้ค่า จังหวะตวัดดาบที่สองและสามตามมาอย่างต่อเนื่อง

เอเธอร์สามารถหลบจังหวะที่สองได้ แต่จังหวะที่สามก็ยากจะหลบได้ ดาบแทงทะลุเข้าไปที่ไหล่ขวาของเอเธอร์ ก่อนที่ไรเดนจะออกแรงฟันแขนขวาทิ้ง เอเธอร์ก็จับที่ข้อมือของไรเดน และทำการออกแรงบีบ

แพละ แขนของไรเดนระเบิดออกจากแรงบีบอันมหาศาล พร้อมกับดาบเทวะบนมือที่หลุดออกไป

ไม่รอช้า เอเธอร์ก็ตั้งใจจะซัดไรเดน ทว่าไรเดนกลับหมดแรง และล้มลงไปก่อน

เลือดจำนวนมหาศาลไหลออกจากร่างของยอดนักรบ ไรเดนอ้าปากค้าง และลืมตาตื่นอยู่ แต่กลับไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ กระทั่งการหายใจก็ไม่มี …

……

การต่อสู้จบลงใน 10 วินาที ตามคาด

“น่าเสียดายนะครับ ไรเดน ถ้าเป็นคุณยามปกติคงจะทำให้ผมคำนวนผิดพลาดเสมอๆ”

“ไรเดน!!!!!”

โทมิเรียวิ่งไปหาไรเดนอย่างไม่คิดชีวิต เอเธอร์เอื้อมแขนมาทางโทมิเรีย แต่เปลวเพลิงของมหามังกรก็พวยพุ่งออกมาขัดขวางเอเธอร์–

“ไม่ยอ–”

พริบตาเดียว เอเธอร์ก็ไปโผล่อยู่หลังของฟัฟนิร์

“ยะ อย่านะ พวกเราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหร—”

และลงมือจับฟัฟนิร์กระแทกลงน้ำอย่างรุนแรง ก่อนจะจับโยนขึ้นฟ้าด้วยแรงที่มหาศาล พร้อมกับยิงบอลเพลิงขึ้นฟ้าไปราวสิบนัด หมายจะขยี้ฟัฟนิร์ให้เละ จากนั้นตามๆกันมา บลูเบน และปีเตอร์ก็พุ่งมาทางนี้ เอเธอร์สะบัดมือไปมา และ—

 

****

“..เอ..เธอร์?”

ผมสัมผัสได้ถึงการมาถึงของเขา ได้ยังไงกัน? ไม่ใช่ว่าคอยดูแลเบลลามีอยู่ที่อาณาจักรฟัฟนิร์นั้นเหรอ? ทันทีที่สัสผัสได้ถึงเอเธอร์ ผมก็รีบหันไปในทิศทางนั้น ซึ่งเป็นทิศทางเดียวกับที่พวกคุณไรเดนอยู่กัน เมื่อหันไปมอง ก็พบกับร่างของใครสักคนที่ลอยขึ้นฟา และมีบอลเพลิงที่เปี่ยมด้วยคุณภาพตามๆมา

ผมลงมือดีดนิ้ว เยียวยาเคียวยะด้วยวิหคอมตะ จากนั้นก็โพล่งขึ้น

“ช่วยตามมาที!!”

ไม่สามารถอธิบายอะไรโดยละเอียดได้ในเวลานี้ แต่ผมควรไปให้เร็วที่สุด

 

****

……

ภายในไม่กี่วินาที การต่อสู้ก็จบลง

ปีเตอร์น้องสลบอยู่ใต้มหาสมุทร บลูเบนนอนแหงนหน้าอย่างหมดสภาพ และตอนนี้ ..เอเธอร์ก็ยืนอยู่หลังของโทมิเรีย

“เอเธอร์ ..ทำไมกัน?” โทมิเรียสัมผัสร่างที่ไร้ชีพจรของไรเดน และน้ำตาไหลออกมา “ไรเดนไม่ใช่เพื่อนของคุณหรือคะ?”

“เขาคือเพื่อนที่แสนวิเศษครับ”

“ถ้านั้นทำไม!”

โทมิเรียทุกผิวน้ำจนกระเพื่อม ข่มใจตัวเองเอาไว้โดยการกัดริมฝีปากจนเลือดฉิบออกมา

“พวกเราไม่ใช่ศัตรูกันแท้ๆ ทำไมถึงได้เข้าจู่โจมกันค่ะ ..คุณ ..ทรยศเหรอคะ?”

“ใช่ครับ ผมทรยศ แต่พูดให้ถูก ผมแค่กลับสู่สิ่งที่ควรจะเป็นเท่านั้นครับ แน่นอน ตัวผมไม่ปฏิเสธที่จะถูกสาปส่งในฐานะคนทรยศหรอกนะ”

เกิดอะไรขึ้นกับคนๆนี้กัน

“เท่าที่ฉันเข้าใจ คุณอยู่ที่อาณาจักรฟัฟนิร์กำลังทำหน้าที่ที่ควรทำอยู่ ..ทำไมถึงมาโผล่ที่นี่ได้หรือคะ?”

เอเธอร์ครุ่นคิดไม่นานก็ตอบ

“เพราะผมคือคนทรยศ–ที่มีหน้าที่แสนวิเศษ”

กล่าวจบ เอเธอร์ก็ก้าวเท้าเข้าหาโทมิเรียอีกครั้ง—

“หืม?”

“อย่าฝัน”

ไรเดน อาคาสะ ลุกขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับมาซามุเนะที่ถือไว้ในมือข้างซ้ายที่ขาดไปแล้ว—แบบนี้นี่เอง ใช้โล่ที่สามารถแปรรูปเป็นสิ่งอื่นได้ สร้างมือให้ตัวเองสินะ

“??”

“!!”

เอเธอร์เอียงตัว ทำท่าจะถอย แต่ไม่ทัน ไรเดนพุ่งเข้ามา พร้อมกับกระหน่ำเพลงดาบเข้าใส่ เมื่อเห็นอย่างนั้นเอเธอร์ก็นึกสนุกดีดตัวเองกลับเข้าไป และ–

ปรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ดาบเทวะมาซามุเนะพุ่งปะทะกับหมัดเปล่าๆของเอเธอร์นับหลายสิบครั้งในชั่วพริบตา การปะทะกันของทั้งสองทำให้เกิดการสั่นสะเทือนทั่วทั้งผิวน้ำ หยดน้ำหลายหยดลอยขึ้นมากลางอากาศ และหยุดนิ่งระหว่างที่ทั้งคู่แลกการโจมตีเข้าใส่กัน

“ถ้าเป็นคุณในตอนที่สมบูรณ์กว่านี้คงน่าสนุกไม่น้อย”

“มาช้าไปยังไงล่ะ”

“ช่างน่าเสียดาย–รู้อย่างงี้ ผมน่าจะมาฆ่าเทพมังกรเอง แล้วดวลกับไรเดนดีกว่าสินะ”

ไรเดนหมุนตัวฟาด เอเธอร์ก้มหลบ กระแทกหมัดเข้าที่แขนของไรเดน แต่ก็ถูกเทคนิค ‘เซนต์’ ดันวิถีหมัดให้พลาดเป้า–และชนกันอีกครั้งด้วยหมัดและดาบ–เอเธอร์ยื่นแขนซ้ายไปข้างหลัง สร้างเวทมนตร์ ‘ดาบแห่งแสง’ ขึ้นมา 

“ถ้าผมไม่ติดธุระ–คงจะทำอย่างที่คิดไปแล้วแท้ๆเชียว”

เอเธอร์เหวี่ยงดาบแห่งแสง หมายจะตัดแขนของไรเดนทิ้ง ทว่า ดาบแห่งแสงก็ถูกตัดทิ้งง่ายๆ พร้อมกับแขนที่โดนสวนจนแหว่งออกอย่างน่าสยดสยอง

“เรื่องเพลงดาบ ผมสู้ไม่ได้จริงๆนะ–โอะ”

พอได้จังหวะ ไรเดนก็เร่งสปีดของตัวเองกระทันหัน เพลงดาบนับสิบแล่นผ่านร่างของเอเธอร์ไป–หูขาดสองข้าง แขนข้างขวาถูกตัดขาดจากร่าง ตามมาด้วยแทงเข้าที่หัวเข่าของเอเธอร์ จนร่างของสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดต้องทรุดลงไปกับพื้น

ไรเดน อาคาสะ ไม่รอช้า หมายจะแทงดาบเข้าที่หัวของเอเธอร์—จังหวะที่ลงดาบ เอเธอร์เอียงตัวไปทางขวา และพุ่งเข้าประชิดไรเดน แขนข้างขวาที่แหว่ง เอเธอร์บีบมันกลับมาเข้าที่ด้วยกล้ามเนื้ออย่างเป็นไปไม่ได้ และแทงศอกใส่หัวไหล่ของไรเดน

ซ้ำร้าย ศอกยังเอียงขึ้นไปกระแทกเข้าที่ตาของไรเดนจนบริเวณหัวเกือบครึ่งถูกระเบิด

……

…..

ร่างของนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดปลิวไปตามผิวน้ำ กลิ้งอยู่สามตลบ ก่อนจะหยุดนิ่งในสภาพที่ไหล่ข้างที่ถูกกระทบแหลก ข้างที่ถือดาบยังอยู่ดีก็จริง แต่หัวของเขาหายไปเกือบครึ่งฉีก สภาพที่ปรากฏนั้นยากจะสู้ต่อไปได้ ..เอเธอร์รักษาขาของตัวเอง ก่อนจะลุกขึ้นยืนในสภาพที่หูขาดสองข้าง และแขนสองข้างใช้การไม่ได้ แขนข้างซ้ายที่อาศัยแรงฮึดชั่วขณะก็กลับมาแหว่งตามเดิม

ไรเดนอาศัยแรงฮึดของตัวเอง ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ในสภาพที่ทั้งร่างใช้การได้เพียงแค่ไม่กี่ส่วน

“แฮก..อา ..ประมาทไปนะ เอเธอร์ ถ้าเป็นปกติ ฉันน่าจะตัดได้แค่แขนข้างเดียว”

“มีปัญหานิดส่วนตัวนิดหน่อยน่ะครับ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องใส่ใจอะไร ว่าก็ว่าเถอะ สมกับเป็นนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดเลยนะครับ ทำให้ผมเหลือจะเชื่อได้ตลอดเลย กระนั้น ก็ได้เวลาจบการต่อสู้แล้ว”

“ฉันจะชนะ”

“ผมต่างหาก มันเป็นเช่นนั้นมาเสมอ”

ทั้งสองตั้งท่าครั้งสุดท้าย ทุกอย่างตัดสินในชั่ววินาทีเดียว—-และ เอเธอร์ล้มลงกับพื้น ขาหนึ่งข้างของเขาถูกสะบั้นทิ้งอย่างรวดเร็ว กลับกัน หัวของไรเดนได้หลุดออกจากบ่า ร่างของไรเดนเองก็ล้มลงกับพื้นในภาพไร้ซึ่งหัว ดาบเทวะพลันเปลี่ยนกลับไปเป็นดาบมารมุรามาสะ

เอเธอร์รักษาขาของตัวเอง ลุกขึ้นยืนเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น เหมือนกับว่าก่อนหน้านี้เขากับไรเดนไม่ได้ต่อสู้ถึงตายกัน

“นึกแล้วเชียวว่าถ้าเป็นคุณต้องตั้งใจแยกร่างของผมออกจากกัน แทนที่จะเล็งที่หัว”

เอเธอร์ชำเลืองมองหัวของไรเดนที่ลอยไปอยู่บนตักของโทมิเรีย ราวกับคำนวณไว้แล้ว…โทมิเรียจ้องหัวของไรเดนด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดี

“….”

“เช่นนั้น องค์หญิงโทมิเรีย ถึงเวลา–”

ร่างที่ไร้หัวลุกขึ้นมาอีกครั้ง ไรเดน อาคาสะ เหวี่ยงดาบมารเข้าที่ลำคอของเอเธอร์—

……

…..

วิถีดาบได้หยุดลงก่อนจะพุ่งผ่านหัวของเอเธอร์ไป เลือดไหลออกจากลำคอของเอเธอร์เล็กน้อย เป็นเพียงรอยแผลเล็กๆที่ไม่น่าเป็นห่วงอะไร เพราะคมดาบมันมาไม่ถึง ร่างของไรเดนหยุดลงอย่างกระทันหันก่อนที่หัวของเอเธอร์จะถูกแยกออกจากร่างเหมือนดังตัวของไรเดน ร่างไร้หัวของไรเดนค่อยๆล้มลงกับพื้นอีกครั้ง

“..”

เอเธอร์ไม่พูดไม่จา ทำเพียงยื่นมือไปหาโทมิเรียอีกครั้ง

ประกายเพลิงพุ่งผ่านมือของเอเธอร์ ไม่มีการตอบโต้ใดๆ มือของเอเธอร์ปลิวไปพร้อมกับดาบเรเปียร์ที่พุ่งเข้าใส่

ชายหนุ่ม? หญิงสาว? ยากจะเข้าใจได้ เพราะผู้ที่ปรากฏนั้นทั้งหล่อและสวยในตัว เธอคือ ‘ชินดร้า’ หรือ ‘ชิน’

“ช่วงนี้สติผมไม่อยู่กับเนื้อกับตัวจริงๆด้วยสินะครับ”

เหมือนอย่างที่ว่ามาเลยละ ไรเดน

เอเธอร์หรี่ตามองชินที่ปรากฏตัวขึ้นมาพร้อมกับประกายเพลิงมหามังกร

 

****

ผมรีบบินมาโดยเรลันดาฟ—และพบกับภาพที่ยากจะเชื่อ

ไรเดน อาคาสะ ตายแล้ว–โดยน้ำมือของเอเธอร์

ทำไมกัน—ผมตั้งคำถามเช่นนั้นในใจ และกู่ร้องออกมา

“เอเธอร์!!!!!!!”

ตั้งใจว่าจะไปให้เร็วที่สุด แต่ก็ไม่ทัน แขนข้างนั้นของเอเธอร์เข้าใกล้โทมิเรียขึ้นเรื่อยๆ

และในจังหวะนั้นเอง เธอคนนั้นก็ได้ปรากฏ

ประกายเพลิงสีทองพุ่งผ่านมือของเอเธอร์ไป หัตถ์ซ้ายที่ใช้สังหารไรเดนปลิวไปกับประกายเพลิง และวิถีดาบเรเปียร์อันสวยงาม ไม่ใช่แค่นั้น ..ผมกระโดดลงใกล้ๆแถวนั้น และยืนนิ่งโดยทันที

ผมควรจะเข้าไปช่วยโทมิเรียก่อน แต่ว่า ตอนนี้ผมเอาแต่จ้องไปที่ชิน ราวกับผมถูกสะกดไว้ด้วยมนเสน่ห์สุดแปลกประหลาด อัศวินที่ผมปารถนาจะให้อยู่ข้างกายผมที่สุดตั้งแต่อดีต คิดว่าตายไปแล้ว คาดหวังลมแล้งๆว่ายังไม่ตาย หวังอยากจะพบเจอกันอีก

ในที่สุดก็ได้เจอแล้ว

 

เกิดใหม่เป็นตัวร้ายโหลยๆแล้วทำไม? ผมจะช่วยน้องนางเอก(อวย)ของผมเอง!!

เกิดใหม่เป็นตัวร้ายโหลยๆแล้วทำไม? ผมจะช่วยน้องนางเอก(อวย)ของผมเอง!!

เกิดใหม่เป็นตัวร้ายโหลยๆแล้วทำไม? ผมจะช่วยน้องนางเอก(อวย)ของผมเอง!!
Status: Ongoing
อ่านนิยายเรื่อง เกิดใหม่เป็นตัวร้ายโหลยๆแล้วทำไม? ผมจะช่วยน้องนางเอก(อวย)ของผมเอง!! << 0 >> รู้สึกว่าโลกเราช่วงนี้จะฮิตต่างโลกกันสินะ? ถ้าจำไม่ผิดนวนิยายประเภทไลทโนเวลของญี่ปุ่นในยุค 2020 จะฮิตกันเอาเรื่องเลย ขนาดผมก็เคยอ่าน หรือเคยดูอนิเมที่ดัดแปลงจากนิยายมาอีกทีไม่น้อยเลย ใช่ มันค่อนข้างสนุกเลย อาจจะเป็นเพราะมันช่วยสนองนีทให้ผมก็ได้ เพราะปกติผมมักจะเป็นผู้แพ้เป็นประจำทั้งๆที่พยายามากแล้ว พอได้เห็นคนๆหนึ่งประสบความสำเร็จอย่างสวยงาม ซึ่งนั่นก็คือพระเอกมันก็ชวนให้รู้สึกภาคภูมิใจในตัวเขาด้วย พร้อมไปกับสาวๆในฮาเร็มของแกด้วยอะนะ แต่ด้วยความที่เป็นตลาดที่ใหญ่ ทำให้มีหลายความเห็นตามไปด้วย หลายครั้งที่นิยายแนวนี้จะถูกวิจารย์ในเชิงไม่ดี อาทิเช่น ส้ำซากจำเจ เดาทางง่าย ตัวละครผู้หญิงง่าย ทุกอย่างง่ายไปหมด บางเม้นต์ก็ร้ายแรงขนาดบอกว่า ‘นี่ไม่ใช่นิยายแต่เป็นสินค้า’ อืม ถ้าในมุมผมก็ไม่ได้รังเกียจอะไรหรอก ออกไปในทางชอบด้วยซ้ำ แต่ขอติหน่อยเถอะ ตัวร้ายส่วนใหญ่ในเรื่องแนวนี้โคตรจะไม่น่าให้อภัย คนอะไรมันจะเลวได้ขนาดนั้น เลวถึงแก่นแท้เลยพวกตัวร้ายในนิยายต่างโลกเนี่ย ไม่น่าให้อภัยที่สุด โง่ก็โง่ กระจอกก็กระจอกชิบหายเลย ไร้ความคิดความอ่าน กลับตัวก็ไม่เป็น

Comment

Options

not work with dark mode
Reset