Unrivaled Medicine God จอมเทพโอสถ – ตอนที่ 1796 เสียงกลองกะทันหัน

“นี่ล้อกันเล่น? ไอ้เด็กคนนี้มันจะอวดอ้างตัวเองจนเกินไปหน่อยไหม? ถึงคิดอยากจะมาแย่งตำแหน่งผู้ขึ้นสนามคนสุดท้ายไปจากไป่หลี่ชิงหยานเช่นนี้!”

“หึ อวดเก่งอย่างไม่รู้จักฟ้าดิน! มันคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน?”

คำขอนี้ของเย่หยวนทำให้เกิดเสียงโห่ไล่ขึ้นมาทันที

เพราะยิ่งได้ขึ้นไปช้ามันยิ่งแสดงว่าเป็นคนที่เก่งกาจ เย่หยวนนั้นเป็นได้แค่ตัวเกาะของไป่หลี่ชิงหยานมีหรือที่เขายังขอเอาตำแหน่งคนสุดท้ายไปได้อีก?

เจียงเชอเหยียนขมวดคิ้วแน่น “ไอ้หมอนี่มันคิดจะทำอะไร? คิดจะใช้วิธีแบบนี้พิสูจน์ตัว? มันจะไม่โง่เกินไปหน่อยหรือ?”

ไป่หลี่ชิงหยานเองก็มึนงงไม่แพ้คนอื่นๆ ไม่เข้าใจว่าเย่หยวนต้องการทำอะไรกันแน่

ผู้ดูแลหงขมวดคิ้วแน่น “เจ้าและไป่หลี่ชิงหยานนั้นได้อันดับหนึ่งมาด้วยกัน ตราบเท่าที่อีกฝ่ายไม่ขัดมันก็ย่อมไม่มีปัญหาล่ะนะ”

พูดจบสายตาทุกคู่ก็ต่างหันไปจ้องมองดูไป่หลี่ชิงหยาน

เจียงเชอเหยียนนั้นกำลังจะเปิดปากพูดออกมาแทน แต่เป็นไป่หลี่ชิงหยานที่พูดยอมรับขึ้นมาเสียก่อน “ไม่มีปัญหา ข้าไปก่อนได้!”

เจียงเชอเหยียนกระทืบเท้าออกมาอย่างไม่พอใจคิดในหัวว่าเด็กคนนี้มันช่างน่าเป็นห่วงนัก

นี่มันใช่เวลามายอมเพราะมารยาทหรือ?

ไป่หลี่ชิงหยานเดินออกมากระโดดขึ้นจนถึงเบื้องหน้ากลองราวกับนางสวรรค์ที่ลงมาจุติยังโลก ความงามเหนือล้ำ

เหล่าศิษย์ทั้งหลายต่างแสดงใบหน้าท่าทางราวกับกำลังเลื่อมใสภาพตรงหน้า

หันไปมองเย่หยวนด้วยใบหน้าที่แฝงไปด้วยอารมณ์มากมายแต่นางกลับพบว่าเย่หยวนแค่ยืนอยู่ตรงนั้นและยิ้มอย่างสบายใจ เรื่องนี้มันทำให้นางมึนงงไม่น้อย

ไอ้เจ้าหมอนี่มันคิดอะไรอยู่กันแน่?

แต่เรื่องราวมันกลับไม่ถูกรับรู้ไปเช่นนั้นในสายตาของทุกผู้คน

ไป่หลี่ชิงหยานตั้งสติกับตัวเองและปล่อยปราณเทวะออกมาจากร่าง ทันใดนั้นก็ปรากฏเชือกไหมพุ่งตรงไปยังยอดกลองจรัสอย่างรวดเร็ว

ตึง!

นี่เป็นเสียงที่ดังสนั่นที่สุดเท่าที่เคยมีมาในการสอบครั้งนี้

คลื่นเสียงที่ออกมาจากยอดกลองจรัสนั้นมันราวกับเสียงที่ฟื้นคืนชีวิตให้ปฐพี ทำให้ต้นไม้ในระยะหลายกิโลเมตรเริ่มแตกดอกออกผล

เรื่องราวแสนใหญ่โตแบบนั้นมันย่อมทำให้ท่าทางของทุกผู้คนเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

นี่มันเหนือล้ำกว่าพวกต้วนชิงหงเสียอีก!

ผู้ดูแลหงแสดงใบหน้าสุดแสนพอใจออกมา “ไม่เลว! ไม่เลวเลย ไป่หลี่ชิงหยาน ยอดระดับหก! ผ่านการทดสอบ!”

เจียงเชอเหยียนแสดงรอยยิ้มออกมาเต็มใบหน้า เท่านี้นิกายเหย้าอมตะของนางก็จะสามารถกดทับอีกสองนิกายได้อย่างที่พวกนั้นไม่มีทางโงหัวขึ้น

ที่สำคัญด้วยฝีมือนี้ของไป่หลี่ชิงหยานมันจะช่วยเป็นเครื่องยืนยันคำกล่าวอ้างในตอนสอบรอบแรกได้อย่างดีด้วย!

ตอนนี้ยังจะมีใครสงสัยอีกว่าไม่ใช่ไป่หลี่ชิงหยาน?

บางทีพวกต้วนชิงหงเองก็คงไม่น่าคิดสงสัยอีกแล้วใช่ไหม?

ทางหันไปมองดูทางเย่หยวนพร้อมหัวเราะเยาะในใจ

“ไอ้เด็กโง่เอ้ย คิดว่าจะมาช่วงชิงสายตาไปจากชิงหยานได้หรือ? ต่อให้เจ้าจะสำเร็จแนวคิดแห่งห้วงมิติเจ้านั้นก็มีพลังบ่มเพาะที่ต่ำตม! การจะตียอดกลองจรัสได้นั้นมันต้องใช้พลังบ่มเพาะที่สูงส่ง!”

แม้ว่านางจะเห็นความเก่งกาจของเย่หยวนมาแล้ว เจียงเชอเหยียนก็ไม่ได้คิดว่าเย่หยวนจะทำออกมาได้ดีนัก

นางในฐานะศิษย์ของนิกายเงาจันทร์นั้นย่อมรู้ถึงพลังของยอดกลองจรัสดี

ยิ่งมีพลังบ่มเพาะสูง ก็จะยิ่งเข้าใจเต๋าได้ลึกซึ้ง ทำให้เสียงที่ออกมาจากกลองมันดังขึ้นด้วย

แม้ว่าเย่หยวนจะมีฝีมือเก่งกาจ แต่เขานั้นมีพลังบ่มเพาะที่ต่ำต้อย!

หากเขาใช้พลังโจมตีกลองไปอย่างเต็มที่ ผลที่ได้มันจะยิ่งกลับกลายเป็นการสะท้อนที่แสนรุนแรงแทน!

เพราะฉะนั้นมันจึงไม่มีใครมาเทียบเคียงไป่หลี่ชิงหยานได้แล้ว

เย่หยวนอยากขึ้นเป็นคนสุดท้าย เรื่องนี้มันมีแต่จะทำให้เขากลายเป็นที่น่าหัวร่อของผู้คน

ฝีมือของไป่หลี่ชิงหยานทำให้ทุกผู้คนต่างมองดูนางด้วยความเลื่อมใส และมันก็ทำให้ต้วนชิงหงและจงฮันหลินรู้สึกอับอายกับความไร้ค่าของตนไปด้วย

พวกเขานั้นตามตื้อไป่หลี่ชิงหยานมานาน แต่ตอนนี้พวกเขาได้รู้แล้วว่านางนั้นมีพรสวรรค์เหนือล้ำกว่าพวกเขามาก

ไป่หลี่ชิงหยานหันไปบอกผู้ดูแลหงพร้อมยกมือคารวะ “ขอบคุณผู้ดูแลหง!”

ผู้ดูแลหงพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม “ไป่หลี่น้อยเจ้าเก่งกาจสมชื่อจริง! ยอดระดับหกนั้นแม้จะนับรวมการสอบครั้งก่อนๆ ไปด้วยมันก็ยังนับได้ว่าเป็นยอดของยอด เสียดายที่เจ้ายังขาดไปนิดและไม่อาจบรรลุสู่ระดับเจ็ดได้”

ไป่หลี่ชิงหยานบอก “ชิงหยานจะตั้งใจบ่มเพาะให้มากขึ้น วันหน้าจะไม่ทำให้นิกายผิดหวังแน่!”

ผู้ดูแลหงยิ้มรับ “อืม บ่มเพาะให้ดี! งานชุมนุมการต่อสู้แห่งกอไผ่ครั้งนี้ข้าหวังว่าเจ้าจะได้มีสิทธิ์เข้าไปร่วมด้วย!”

ไป่หลี่ชิงหยานพยักหน้ารับและร่อนกลับลงมา

เจียงเชอเหยียนนั้นเข้ามาต้อนรับนางไว้ด้วยรอยยิ้ม “ไป่หลี่ เจ้าช่างไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ!”

แต่ไป่หลี่ชิงหยานกลับยังมีท่าทางเย็นชาตอบกลับมา “ศิษย์พี่มันยังมีคนที่ไม่ได้ขึ้นสนาม ท่านอย่าเพิ่งรีบดีใจไปเลย”

เจียงเชอเหยียนตอบกลับมาด้วยท่าทางไม่แยแส “แม้ว่าไอ้เด็กคนนั้นมันจะมีพรสวรรค์มาก แต่พลังบ่มเพาะของมันก็ต้อยต่ำ ต่อให้มันจะเก่งกาจกว่าพวกต้วนชิงหงได้มันก็ไม่มีทางเหนือล้ำกว่าเจ้าไปได้!”

ไป่หลี่ชิงหยานส่ายหัวออกมาแต่ก็ไม่ได้เถียงออกไป

นางรู้สึกได้แปลกๆ ว่าเย่หยวนทำเช่นนี้มันย่อมมีความหมายใดลึกซึ้ง

บางทีเรื่องราวมันคงไม่จบง่ายๆ เช่นนั้น

ที่สำคัญรอบก่อนหน้ามันไม่มีทางเลยที่ฮันยองคนนั้นจะเหนือล้ำกว่าเจ่าเจาได้ แต่เขากลับทำออกมาได้ถึงระดับห้า

และฮันยองนั้นสนิทกับเย่หยวน เรื่องนี้มันจะยังเป็นความบังเอิญได้อีก?

“สุดท้าย เย่หยวน!”

หลังจากเรียกมาหลายครั้ง ในที่สุดมันก็ถึงตาของเย่หยวนขึ้นสังเวียน

แต่ทว่าเขากลับยังไม่พุ่งตัวออกมาและทำให้เกิดเสียงโห่ร้องขึ้นอีกครั้ง

ดูท่าคนดูทั้งหลายคงกำลังดูถูกคนที่ประเมินตัวเองอย่างสูงส่งจนเกินไป

“ไอ้หมอนี่มันหน้าไม่อายจริงๆ พลังฝีมือแค่นั้นก็กล้าจะมาแย่งตำแหน่งผู้สอบคนสุดท้ายไป!”

“หึ แม่นางไป่หลี่เองก็ใจกว้างและไม่คิดจะลดตัวไปเถียงกับมัน ดันทำให้หมอนี่เป็นจากเลวเป็นร้าย”

“ราชันพระเจ้าหกดาว จะตีได้หรือไม่ยังไม่รู้กลับมีหน้ามาขอตำแหน่งสุดท้ายเช่นนี้”

เดิมทีไป่หลี่ชิงหยานนั้นเป็นยอดอัจฉริยะในระดับเดียวกับต้วนชิงหงและจงฮันหลินในสายตาของทุกผู้คน

แต่ตอนนี้ไป่หลี่ชิงหยานกลับผงาดขึ้นมาเหนือหัวอีกสองคนลิบลับ

ตัวตนของไป่หลี่ชิงหยานมันเหนือล้ำกว่าคนทั้งหลาย

เมื่อมารวมกับความงามอันเหนือล้ำของนางแล้ว นางก็ได้กลายเป็นนางฟ้าในใจของใครหลายๆ คนไป

นางฟ้าที่อย่าได้ไปลบหลู่!

แต่เย่หยวนคนนี้กลับลบหลู่นางฟ้าคนนั้นด้วยการแย่งตำแหน่งสุดท้ายมาแทน

เสียงโห่ร้องราวสัตว์ป่าเหล่านี้ เย่หยวนย่อมไม่มีทางคิดสนใจมัน

เขาค่อยๆ เดินผ่านฝูงชนเข้าไปและไม่คิดบินเหินขึ้น

จากนั้นเขาแค่สะบัดเบาๆ เป่าลมไปยังยอดกลองจรัส

ท่าทางนี้มันเหมือนกับการปัดฝุ่นจากเศษผ้า อ่อนแอและแสนสบายใจ

การกระทำนี้มันทำให้ทุกผู้คนต่างมึนงงไปพร้อมๆ กัน

ตอนนี้แม้แต่ผู้ดูแลหงเองก็แสดงสีหน้าท่าทางสุดสงสัยออกมา

“ไอ้หมอนี่มันทำอะไร? ต้องขอชมเลยว่ามันช่างเป็นคนที่สร้างชื่อให้ตัวเองในทางเสียๆ ได้เก่งแท้!”

“ที่มันทำนั้นคือจะตีกลองแล้ว?”

“ไม่มีปราณเทวะเลย! ไอ้หมอนี่มันเดินออกมายอมรับความพ่ายแพ้ของตัวเองแล้วหรือ?”

ตึง!

ระหว่างที่กำลังด่าว่าไปอย่างไม่ขาดปากมันก็เกิดเสียงกลองหนึ่งดังสนั่นลั่นฟ้าขึ้นมา กลบทับเสียงอื่นๆ ที่เคยมีในลานไปจนสิ้น

ตอนนี้เสียงเดียวที่ผู้คนได้ยินมันคือเสียงยอดกลองจรัสที่ดังสนั่นนี้

นั่นทำให้สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปทันควัน

เสียงนี้มันฟังดูแล้วไม่ได้ด้อยไปกว่าไป่หลี่ชิงหยานเลย!

มันพลังคือพลังเสียงที่สะท้อนไปไกลหลายกิโลเมตร!

ทุกคนต่างหันมามองเย่หยวนเป็นตาเดียวด้วยใบหน้าที่มีทั้งหวาดกลัวและมึนงง

เสียงกลองนี้เย่หยวนเป็นคนตีจริงๆ?

แต่ท่าทางสบายๆ เช่นนั้นมันจะสร้างเสียงที่กระหึ่มฟ้าขนาดนี้ได้อย่างไร?

…………………………

Unrivaled Medicine God

Unrivaled Medicine God

Type: Author: ,
จักรพรรดิโอสถแห่งยุคได้ถูกก่อกบฏโดยผู้ทรยศ ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา…แผ่นดินไร้ซึ่งนาม ฉิงหยุนซี และผู้ได้รับ แพรไหมหมื่นปี ก่อนที่จะสิ้นชีพลง…. กาลเวลาผ่านไป…เขาได้กลับมาอีกครั้ง ขณะที่ร่างกายเจ้าของคนเก่ากำลังเดินเล่นอยู่ใน สำนัก… ข้าจะทลายสวรรค์ให้สิ้น…ด้วยโอสถในมือข้า! A Pill Emperor of his generation was set up by a traitor. Since then, the world lost a Qingyun Zi and gained an invincible silkpants. Once again, walking the Great Dao of Alchemy. How can I defy the heavens . . . with the medicine in my hands!

Comment

Options

not work with dark mode
Reset