สัญญารัก คบกับประธานฮั่ว30วัน – ตอนที่ 267 ต่อหน้าภรรยาหลวง โค่นให้คนอื่นล้ม

บทที่ 267 ต่อหน้าภรรยาหลวง โค่นให้คนอื่นล้ม

ฉูรั่วไป๋กลับไม่มีการระลึกตัวสักนิด สายตาที่ยังจ้องเย้นหว่านยังคงเปล่งประกาย

“เสี่ยวหว่าน คุณไม่ต้องเป็นห่วงผมเกินไป ความจริงผมสบายดี ไม่มีเรื่องอะไรมากมาย”

ความหมายคือเกิดเรื่องอะไรขึ้นแล้ว

เย้นหว่านไม่ได้สังเกตถึงการปะทะกันโดยปริยายระหว่างชายหนุ่มสองคน ขมวดหัวคิ้วอยู่มองฉูรั่วไป๋อย่างห่วงใย

“สรุปเกิดอะไรขึ้นกับคุณ? รีบบอกฉันมาหน่อย”

ฉูรั่วไป๋ส่ายหน้า “เห็นคุณเป็นห่วงผมขนาดนี้ ผมก็ปลื้มใจแล้ว”

ขณะพูดอยู่ เขามองโห้หลีเฉินอย่างไม่ทิ้งร่องรอย สายตานั้นล้วนเต็มไปด้วยการยั่วยุ

สีหน้าโห้หลีเฉินยิ่งอึมครึม รอบตัวแพร่กระจายไอเย็นอยู่

ฉูรั่วไป๋ยิ่งสบายใจขึ้น ถึงแม้จะไม่ได้ไปเข้าร่วมงานแฟชั่นโชว์เป็นเพื่อนเย้นหว่าน ทำให้โห้หลีเฉินได้รับสิ่งที่ตนเองต้องการไป แต่อย่างไรตอนนี้เขาก็ย้ายกลับเป็นต่อ

“คุณเคยไปบ้านผม น่าจะรู้ว่าเงื่อนไขที่ทางของบ้านผม ถนนด้านนอกรถที่ไปมาไม่มาก ขับรถก็เร็วด้วย แต่ว่าเมื่อเช้าไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไร เกิดมีรถมากมายกะทันหัน ทำให้ถนนล้อมรอบหลายสายติดไปหมดเลย”

ฉูรั่วไป๋พูดอยู่ มองโห้หลีเฉินด้วยสายตาดูจิกกัดอยู่บ้างแวบหนึ่ง

“รอให้ผมออกมาจากที่นั่นไม่ง่ายเลย ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้นผมรีบมาที่โรงแรม คุณก็ไปแล้ว ตอนที่ผมไปที่งานแฟชั่นโชว์ ก็สายไป ไม่สามารถเข้าไปได้”

ที่แท้เป็นสาเหตุนี้เอง

เย้นหว่านถึงเข้าใจ ทำไมฉูรั่วไป๋ที่ตรงเวลามาแต่ไหนแต่ไรถึงมาสายอย่างน่าประหลาดใจ

เพียงแต่เธอตกใจมากเช่นกันที่ถนนทางบ้านเขานั้นรถติดอย่างคาดไม่ถึง

“ใช่วันนี้มีกิจกรรมอะไรแถวนั้นรึเปล่า ดังนั้นถึงมีรถมากขนาดนั้นกะทันหัน”

มหัศจรรย์อย่างยิ่ง แม้แต่ถนนโดยรอบยังรถติดไปหมด

“ที่น่าประหลาดคือวันนี้บริเวณโดยรอบนั้นไม่มีกิจกรรมอะไรเลย และรถพวกนั้น เหมือนโผล่ออกมาอย่างไม่มีมูล อีกอย่างถนนเส้นนั้นก็ไม่รู้เป็นอะไร เหมือนกดปิดสัญญาณ ทำให้มือถือผมไม่มีสัญญาณมาโดยตลอด เรื่องนี้ดูยังไงก็ไม่เหมือนเป็นเรื่องบังเอิญ”

เย้นหว่านก็รู้สึกว่าความจริงไม่เหมือนเรื่องบังเอิญ

รถติดก็ช่างไป ทำไมถึงแม้แต่สัญญาณโทรศัพท์ยังถูกปิดแล้ว?

เย้นหว่านกังวลอยู่หน่อย “คุณรู้มั้ยว่าเกิดเรื่องอะไรกัน?”

ฉูรั่วไป๋ยักๆ ไหล่ สายตาที่มีความหมายลึกล้ำมองแล้วมองอีกที่โห้หลีเฉิน

เขาพูดเหมือนล้อเล่น “อาจจะมีคนไม่อยากให้ผมไปร่วมงานแฟชั่นโชว์เป็นเพื่อนคุณมั้ง”

เย้นหว่านมองตามสายตาของฉูรั่วไป๋ไปทางโห้หลีเฉินโดยจิตใต้สำนึก

เช้านี้เป็นเพราะฉูรั่วไป๋มาสาย และติดต่อไม่ได้ เย้นหว่านถึงขึ้นรถของโห้หลีเฉินไปอย่างไม่มีทางเลือก

ยิ่งเพราะไปด้วยกันกับโห้หลีเฉิน จึงกลายเป็นคู่ควงของโห้หลีเฉินไปอย่างน่าประหลาดใจ

งานแฟชั่นโชว์ทั้งวันหนึ่ง เย้นหว่านเกือบอยู่ด้วยกันกับโห้หลีเฉินทั้งหมด แม้กระทั่งห้องพักผ่อน ก็จัดเตรียมไว้เป็นห้องเดียวกัน

ถึงแม้จะพูดว่านั่นเป็นเพราะเธอมีความสัมพันธ์ในนามของคู่หมั้น แต่พูดกันถึงที่สุดแล้ว ก็เป็นเพราะฉูรั่วไป๋ไม่ได้มา

ถ้าฉูรั่วไป๋รถติด เรื่องนี้เป็นโห้หลีเฉินจัดเตรียม เหมือนจะเป็นสมมุติฐานได้ไหม?

จะเป็นเขาเหรอ?

ชั่วขณะนั้นหัวใจของเย้นหว่านเต้นรวนไม่เป็นจังหวะ ทำไมเขาต้องทำขนาดนี้กัน? หรือว่าเพื่อไปร่วมงานแฟชั่นด้วยกันกับเธอ เป็นคู่ควงของเธอเหรอ?

ถ้าเป็นแบบนี้จริง เธอสำหรับโห้หลีเฉินคงไม่ใช่……

เย้นหว่านรีบส่ายหน้า นี่ช่างหลอกลวงเหลือเกิน โห้หลีเฉินจะทำเรื่องที่ไร้สาระขนาดนี้ได้อย่างไร

“โชคดีที่แค่รถติด คุณไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว เพียงแค่น่าเสียดายที่พลาดงานแฟชั่นโชว์ครั้งนี้ไป ครั้งหน้ามีโอกาสค่อยไปร่วมกันอีก”

เย้นหว่านพูดปลอบใจ

แต่ไม่พูดเรื่องอื่น รู้ว่าฉูรั่วไป๋ไม่เป็นอะไร เธอก็วางใจแล้ว

ฉูรั่วไป๋มองเย้นหว่านและโห้หลีเฉินอย่างมีความหมายลึกล้ำ รู้ว่าคำพูดเมื่อสักครู่ของเขา เกือบชักนำความเคลือบแคลงของเย้นหว่านได้แล้ว

ถึงแม้จะไม่มีหลักฐานยืนยัน แต่ทำให้เย้นหว่านสงสัยสักหน่อยว่าโห้หลีเฉินเล่นสกปรกอยู่เบื้องหลัง ทำเรื่องราวที่เจ้าเล่ห์ขนาดนั้น ทำให้เย้นหว่านสงสัยได้ แล้วดูถูกต่อเขา ก็บรรลุเป้าหมายของเขาแล้ว

ฉูรั่วไป๋พยักหน้า จ้องมองเย้นหว่านด้วยท่าทางจริงจัง

“ผมแค่รู้สึกผิดในใจมากๆ ผิดนัดจนไม่ได้ไปร่วมงานแสดงเป็นเพื่อนคุณ”

“ไม่เป็นไรหรอก”

เย้นหว่านรีบปัดๆ มือ บนหน้าฉีกรอยยิ้มขึ้น อยากให้ฉูรั่วไป๋ไม่ใส่ใจขนาดนั้น

มองรอยยิ้มที่รุ่งโรจน์บนใบหน้าเธอ สีหน้าของโห้หลีเฉินยิ่งอึมครึมลง

ผู้หญิงคนนี้อยู่ต่อหน้าเขาระมัดระวังตัวมากเกินไป อยู่ต่อหน้าฉูรั่วไป๋กลับยิ้มสว่างไสวเช่นนี้ ยังกลัวจะทำให้เขาเป็นห่วง รู้สึกผิดในใจขนาดนั้นด้วย

แต่ไหนแต่ไรเย้นหว่านไม่เคยมั่นใจต่อเขาขนาดนี้

โห้หลีเฉินรู้สึกว่าเขาไม่เพียงอยากทำลายชีวิตฉูรั่วไป๋แบบง่ายดายขนาดนั้นแล้ว!

รอบตัวโห้หลีเฉินเป็นกลิ่นอายอันตรายและอันตราย จู่โจมมาทางฉูรั่วไป๋อย่างไม่ปิดบัง พลังคุกคามยิ่งใหญ่นั้น ทำให้คนรู้สึกไม่สบายเป็นพิเศษ

คนทั่วไปคงรับไม่ไหววิ่งหนีไปนานแล้ว

แต่ว่าฉูรั่วไป๋กลับมีใจที่แข็งแกร่งหาที่เปรียบไม่ได้ดวงหนึ่ง ฝืนการคุกคามของโห้หลีเฉินไว้ มองเย้นหว่านด้วยหน้าตายิ้มแย้ม

“วันนี้คุณไปงานแฟชั่นโชว์รู้สึกเป็นยังไงบ้าง? มีเรื่องน่าสนุกอะไรรึเปล่า เล่าให้ผมฟังหน่อย”

คิดว่าฉูรั่วไป๋พลาดงานแฟชั่นโชว์ครั้งนี้ ต้องเสียใจมากแน่

เย้นหว่านจึงไม่ได้เก็บเอาไว้ เล่าให้เขาฟัง “ได้สิ ฉันจะเล่าให้คุณฟัง เรื่องน่าสนใจยังมีไม่น้อยจริงๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณรู้มั้ย ที่นั่นยังมีผลงานของอาจารย์ฟีโรเจ๊กด้วย”

“ผลงานของอาจารย์ฟีโรเจ๊กก็แสดงด้วยเหรอ?”

ถึงแม้จะมีเป้าหมายในการสอบถาม ตอนที่ฉูรั่วไป๋ได้ยิน ยังคงตื่นตะลึงที่เกิดจากภายในใจ

เขาเป็นบุคคลแนวหน้าของวงการออกแบบ แต่ว่าการมีตัวตนแบบนี้ของอาจารย์ฟีโรเจ๊ก ยังเคยเป็นไอดอลของเขามาก่อน เสมือนเป็นบุคคลความสามารถสูงที่เก็บซ่อนตัวในทั่วทุกมุมโลก

ทันใดนั้นเขาเสียใจจากใจจริงๆ อยู่บ้างที่ไม่ได้เข้าร่วมงานแฟชั่นโชว์ครั้งนี้

เห็นปฏิกิริยาตื่นเต้นของฉูรั่วไป๋ ชั่วขณะนั้นเย้นหว่านได้รับความรู้สึกร่วม หาที่รู้ใจเจอ

“ใช่สิ ตอนที่ฉันพึ่งรู้ก็ตกใจแทบไม่ไหว ผลงานของอาจารย์ฟีโรเจ๊กช่างงามจริงๆ เลย โดยเฉพาะครั้งนี้ยังไม่เหมือนเดิม มีผลงานที่มีจุดด่างพร้อยด้วย”

“ปัญหา? อาจารย์ฟีโรเจ๊กเป็นนักออกแบบที่เป็นตัวแทนของความสมบูรณ์แบบอย่างมากที่สุดในวงการ ผลงานที่เขาเอาออกมามีปัญหาอะไร? คุณเล่าให้ผมฟังหน่อย”

“ก็คือ……”

พูดถึงสาขาหลักที่ตนเองถนัดชื่นชอบ ลักษณะของเย้นหว่านก็เพิ่มมากเป็นพิเศษ อยากเล่ารายละเอียดให้ฉูรั่วไป๋ฟังสักรอบ

เวลานี้โห้หลีเฉินกลับเอ่ยปากอย่างไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาว

“ดึกแล้ว เธอควรกลับไปพักผ่อนได้แล้ว”

เย้นหว่านอยากจะพูดออกไป ทันใดนั้นก็ตันอยู่ในลำคอ

นี่เธอระลึกตัวได้ทีหลัง ตอนนี้ดึกอยู่หน่อยจริงๆ ด้วย ส่วนฉูรั่วไป๋ยังไม่ได้พักที่นี่ ยังต้องขับรถกลับบ้าน

เธอลังเลครู่หนึ่ง พูดกับฉูรั่วไป๋ไป “คุณฉู วันนี้คุณคงเหนื่อยแล้วเหมือนกัน กลับไปพักผ่อนเร็วหน่อยเถอะ พรุ่งนี้มีเวลาว่าง ฉันจะเล่าให้คุณฟัง”

ฉูรั่วไป๋ถลึงตาใส่โห้หลีเฉินแวบหนึ่งด้วยความไม่พอใจมาก

เขากล้ารับประกัน โห้หลีเฉินก็แค่อิจฉา ถึงได้จงใจพูดแบบนี้

คนในเมือง สี่ทุ่มถือว่าดึกอะไรกัน?

แต่ว่าเย้นหว่านกลับเป็นคนที่ใส่ใจคน ต้องกังวลความปลอดภัยของเขา ถึงได้พูดแบบนี้

ฉูรั่วไป๋กลัดกลุ้มอยู่เต็มที่ ได้เพียงพยักหน้ารับปาก

“ได้ พอดีพรุ่งนี้คุณต้องศึกษาหัวข้อของPJ ผมจะพาคุณไป อธิบายเนื้อหาที่คุณไม่เข้าใจ”

มีฉูรั่วไป๋เป็นครูแนะแนว เย้นหว่านทำอะไรล้วนได้ผลคุ้มค่า เธอเต็มใจมากอย่างแน่นอน

เธอรีบพยักหน้า “งั้นพรุ่งนี้ฉันคงต้องรบกวนคุณแล้ว”

“เต็มใจที่สุด”

ฉูรั่วไป๋น้ำเสียงตามสบายและเหมือนล้อเล่น ทำให้คนฟังสบายใจอย่างมาก

เย้นหว่านอารมณ์ไม่เลว ถึงได้บอกลากับฉูรั่วไป๋ ก่อนจะเดินไปทางลิฟต์

โห้หลีเฉินยืนอยู่ด้านข้างเธอ ใบหน้าหล่อเหลานั้นอึมครึมตั้งแต่ต้นจนจบ ราวกับเปื้อนความดุร้ายที่อันตรายชั้นหนึ่ง

ฉูรั่วไป๋เจ้าหมอนี่รนหาที่ตายเสียแล้ว

มายั่วยุต่อหน้าเขา ทั้งยังพยายามมาหลอกล่อคู่ของเขาไปด้วยสารพัดวิธี พรุ่งนี้ยังอยากนัดเย้นหว่านไปศึกษาวิจัย อยู่ตามลำพังสองคน?

ฝันไปเถอะ!

สัญญารัก คบกับประธานฮั่ว30วัน

สัญญารัก คบกับประธานฮั่ว30วัน

“คุณผู้หญิง ผมจะไม่แต่งงานกับคุณ” นี้คือประโยคแรกที่เขาพูดกับเธอ เธอรู้ชัดเจนว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาเป็นยังไง แกล้งทำเป็นคู่หมั้นของเขาอย่างเชื่อฟัง แต่ในหนึ่งวัน เธอโดนเขาจับขึ้นเตียงและลูบไล้ เธอตกใจ “คุณโห้ คุณเคยบอกแล้วว่า เราเป็นแค่ความสัมพันธ์ทางสัญญา” “ผมยกเลิกแล้ว” เขาได้รู้แล้วว่า เธอเป็นผู้หญิงที่เขาตามหามานาน เขาจะปล่อยมือไปได้ยังไง? “เพื่อเป็นการชดเชย ผมเป็นของคุณแล้ว”

Comment

Options

not work with dark mode
Reset