หวนแค้นชะตารัก – ตอนที่ 222

ตอนที่ 222 ไม่คู่ควรเป็นคนสกุลกู้ 

 

 

 

 

 

“คนอื่นอาจจะเป็นไปได้ มีเจ้าคนเดียวที่เป็นไปไม่ได้” กู้เฉินหรงพูดอย่างหนักแน่น ตบไหล่กู้หลียวน “ข้ารู้ว่าเจ้าถือว่าจิ่วซือเป็นน้องสาวที่แท้จริง วันหลังดูแลน้องสาวคนนี้ให้ดี ข้าจะกลับมาเมื่อไรยังไม่แน่” 

 

 

“เจ้าจะไปทำอะไร” 

 

 

“รอโอกาสมาถึง เจ้าจะรู้เอง” 

 

 

ทั้งสองยิ้มให้กัน จู่ๆ กู้จื่อหยวนก็พรวดพราดเข้ามา สาวเท้าไปหากู้เฉินหรง ทุบโต๊ะหน้ากู้เฉินหรงอย่างแรง “พี่รอง ท่านคิดจะทำอะไรกันแน่” 

 

 

กู้เฉินหรงสีหน้าผ่อนคลาย เขารู้ว่าหากเกิดเรื่องนี้ขึ้น ต่อไปคงไม่มีทางเป็นพี่น้องกับกู้จื่อหยวนได้อีก มิตรกลายเป็นศัตรูเป็นเรื่องที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง  

 

 

แม้เขาไม่อยากให้เป็นอย่างนี้ แต่จำเป็นต้องยอมรับผลที่เกิดขึ้น  

 

 

เรื่องของซูเหมยเขาไม่มีอะไรจะอธิบาย เรื่องของซูจิ่วซือก็เช่นกัน สองเรื่องนี้กู้จื่อหยวนใส่ใจมาก เขาไม่อาจอธิบายได้ 

 

 

กู้หลียวนกลัวจะเกิดสภาพอย่างนี้ รีบเข้ามาขวางตรงกลาง “จื่อหยวน อย่าใจร้อน มีอะไรก็ค่อยพูดค่อยจา” 

 

 

“พี่ใหญ่ พี่รองจะฆ่าท่านแม่ เขาเปลี่ยนไปเป็นคนละคนแล้ว รู้ทั้งรู้ว่าจิ่วซือเป็นคู่หมั้นของข้า แต่เขาก็ยังมายุ่ง แล้วตอนนี้ยังจะฆ่าท่านแม่อีกที่ท่านแม่รับเลี้ยงเขาเป็นเรื่องโง่ที่สุดในตอนนั้น เขาไม่รู้จักบุญคุณยังไม่เป็นไร ยังคิดจะฆ่าท่านแม่ ถ้าไม่ใช่เพราะข้ามาถึงพอดี ท่านแม่คงตายด้วยน้ำมือของเขา วันนี้ข้าต้องถามแทนท่านแม่ให้ได้” 

 

 

กู้จื่อหยวนอารมณ์คุกรุ่น เมื่อก่อนเขาเคยโทษกู้เฉินหรง เวลานี้เขาแค้นกู้เฉินหรงแล้ว ในสมองคิดถึงขั้นจะกำจัดกู้เฉินหรง 

 

 

“จื่อหยวน นี่เป็นเรื่องบุญคุณความแค้นระหว่างข้ากับซูเหมย เจ้าไม่ต้องยุ่ง” 

 

 

“ข้าไม่มีวันปล่อยให้เจ้าทำร้ายท่านแม่แน่ เจ้ายังไม่ทันแต่งงานกับองค์หญิงสามก็เรียกชื่อท่านแม่อย่างนี้ พี่รอง เจ้าไม่สมควรเป็นคนสกุลกู้” 

 

 

กู้เฉินหรงสีหน้าเครียด พูดตอบ “เดิมทีข้าก็ไม่ใช่คนสกุลกู้ จื่อหยวน เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้ามาอยู่ที่สกุลกู้ได้อย่างไร ตอนที่ข้ายังเด็กอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านสกุลหลิว ซูเหมยชิงตัวข้าด้วยการฆ่าคนทั้งหมู่บ้านสกุลหลิว และฆ่าแม่ข้าต่อหน้าข้า เพื่อไม่ให้ข้านึกถึงเรื่องนั้น นางวางยาข้า ทำให้ข้าจำเรื่องราวตอนเด็กไม่ได้” 

 

 

กู้จื่อหยวนไม่เชื่อคำพูดของกู้เฉินหรง เขาตะลึง จากนั้นก็ส่ายหน้า “เป็นไปไม่ได้ ท่านแม่ไม่ใช่คนอย่างนั้น เรื่องนี้เจ้าไปสืบที่ไหน คงเข้าใจผิดแน่” 

 

 

“เรื่องนี้ข้าไม่จำเป็นต้องไปสืบ แค่ฟื้นความจำเท่านั้น ข้านึกถึงบุญคุณสกุลกู้ที่เลี้ยงดูข้า ข้าพยายามทำดีกับนางเต็มที่แล้ว แต่นางไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี ทำไมข้าต้องยอมทน” 

 

 

กู้จื่อหยวนหน้าซีด ไม่อยากจะเชื่อว่าที่กู้เฉินหรงพูดเป็นความจริง ในสายตาของเขาซูเหมยมีเล่ห์เหลี่ยมก็จริง แต่ก็ไม่ถึงชั่วร้ายอย่างนี้ เขาจึงรู้สึกว่ากู้เฉินหรงหาข้ออ้าง ไม่เชื่อคำพูดของกู้เฉินหรง  

 

 

“เจ้าอย่าใส่ร้ายท่านแม่ ข้าไม่เชื่อ” 

 

 

“ในเมื่อเจ้าไม่เชื่อ ข้าก็ไม่มีอะไรจะพูด จื่อหยวน เรื่องของซูเหมยไม่เกี่ยวกับเจ้า ข้าไม่เคยคิดจะดึงเจ้าเข้ามาเกี่ยวข้อง  

 

 

เจ้าพูดแต่ว่าจิ่วซือเป็นคู่หมั้นของเจ้า เจ้าเคยปกป้องจิ่วซือหรือ เมื่อครู่นี้ถ้าข้ามาไม่ทัน มือทั้งสองของจิ่วซือคงพิการไปแล้ว เจ้ารู้หรือไม่ว่าซูเหมยจะทำอะไรจิ่วซือ 

 

 

ไม่ต้องพูดถึงว่าจิ่วซือไม่ได้รักเจ้า ถึงนางรักเจ้า เจ้าก็ไม่เหมาะกับจิ่วซือ เจ้าดูแลนางไม่ไหว ปกป้องนางไม่ได้” 

 

 

กู้จื่อหยวนสีหน้าบึ้งตึงมากขึ้นเรื่อยๆ “เรื่องของข้ากับจิ่วซือเจ้าไม่ต้องพูดมาก พี่รอง ข้าไม่มีวันปล่อยให้เจ้าทำร้ายท่านแม่แน่ และไม่มีวันปล่อยให้เจ้าแย่งจิ่วซือไปด้วย พี่ใหญ่ พี่พูดอะไรบ้างสิ”

หวนแค้นชะตารัก

หวนแค้นชะตารัก

ธิดาคนโตแห่งจวนอันผิงโหวผู้สูงศักดิ์เช่นนาง ไม่เคยคิดฝันว่าจะถูกสามีนอกใจ ซ้ำร้ายยังต้องจบชีวิตด้วยแผนร้ายของน้องสาวต่างมารดา ทว่าเมื่อสวรรค์ให้โอกาสนางได้ลืมตาอีกครั้ง วิญญาณนางกลับมาอยู่ในร่างของซูจิ่วซือผู้เป็นหลานสาวพร้อมกับเวลาที่ล่วงผ่านไปแล้วถึงยี่สิบปี และได้รู้ว่านับตั้งแต่นางตาย จวนผิงอันโหวตกอยู่ในเงื้อมมือของหญิงชั่วผู้นั้น ทั้งยังทำลายชีวิตลูกนางจนเหลวแหลก นางจึงสาบานว่าจะต้องทวงทุกสิ่งที่เป็นของนางกลับคืนมาให้ได้ แต่แล้วเหตุไม่คาดฝันก็ชักนำให้กู้เฉินหรง บุตรบุญธรรมของศัตรูเข้ามาพัวพันนางไม่ห่าง ยามนางจะสังหารคน เขายื่นดาบให้ คราใดนางมีภัย เขายกดาบขึ้นปกป้อง สั่นคลอนหัวใจนางทีละน้อย ตราบจนรู้ว่าเขาเป็นถึงทายาทผู้รอดชีวิตเพียงหนึ่งเดียวของรัชทายาทแคว้นเจียง นางจึงต้องเลือกว่าจะแก้แค้นต่อไป หรือก้าวสู่เส้นทางแห่งอำนาจเพื่อจะเดินเคียงเขาในฐานะชายารัชทายาท!

Comment

Options

not work with dark mode
Reset