อัจฉริยะสมองเพชร – ตอนที่ 1936 การดวลน่าจะสิ้นสุดแล้ว…

“คุณ…”

เฉว่ชิงโมโหเดือด

เธอคือนายหญิงน้อยที่ 2 แห่งสำนักท่านเจ้าเมือง ได้รับความเคารพและเป็นที่รักใคร่ไม่ว่าจะไปที่ไหน…ตอนนี้มาถูกใช้เป็นเดิมพัน ทั้งยังต้องไปเป็นคนรับใช้ของคนอื่น นี่คือการหยามหน้ากันอย่างเกินจะรับไหว!

“เธอไม่ใช่ลูกน้องของผม ผมไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ” หัวเจียงเหอตอบพร้อมกับขมวดคิ้ว

“อย่างนั้นหรือ? ถ้างั้นก็ช่วยไม่ได้ เจ้าหนุ่ม 3 คนที่มาก่อนหน้าคุณน่ะไม่ได้มีความท้าทายเลยสักนิด ใช้แค่กระบวนท่าเดียวก็จอด ผมอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่ามันน่าเบื่อ และผมว่าคุณก็คงไม่ต่างอะไรกับพวกเขา ถ้าอย่างนั้น เราอย่าเสียเวลาดีกว่า ยกเลิกการดวลเสียดีไหม?” จางเซวียนยืดหลังบิดขี้เกียจขณะพูด

หัวเจียงเหอจ้องหน้าจางเซวียนอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ “ในฐานะผู้ฝึกฝนศิลปะเพลงดาบ คุณคืนคำง่ายๆแบบนี้หรือ?”

“เมื่อครู่นี้ผู้หญิงคนนั้นดูถูกผม ผมหงุดหงิดกับการกระทำของเธอมาก รู้สึกคับข้องใจจนถึงตอนนี้ ถ้าเธอไม่มาเป็นคนรับใช้ของผม ผมก็ไม่มีทางหาย ด้วยสภาวะของผมเวลานี้ ผมไม่คิดว่าจะสามารถดึงเอาพละกำลังสูงสุดของศิลปะเพลงดาบของผมออกมาได้ ซึ่งจะทำให้การดวลหมดความหมายไปอย่างสิ้นเชิง…ในเมื่อเรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ คุณไม่คิดว่าผมควรจะพิจารณามันอย่างรอบคอบหรือ?”

จางเซวียนเอาสองมือไพล่หลังขณะเชิดหน้ามองหัวเจียงเหอ ราวกับกำลังมอบความปรานีให้อีกฝ่าย “ไม่ใช่ว่าผมอยากจะหาเรื่องแม่สาวที่อยู่ข้างคุณหรอกนะ แต่เรื่องนี้ก็เพื่อประโยชน์ของการดวล ผมมองไม่เห็นว่าจะมีอะไรที่เป็นการดูถูกคู่ต่อสู้ของตัวเองมากไปกว่าการเผชิญหน้ากับเขาในสภาวะที่เขากำลังอ่อนแอ คุณเข้ามาด้วยความจริงใจ ผมจึงเชื่อว่าคุณคงอยากดวลกับผมในสภาวะที่ผมมีพละกำลังแข็งแกร่งสูงสุดมากกว่าจะเอาชนะขณะที่ผมกำลังอ่อนแอ…ชัยชนะแบบนั้นคงไม่เป็นผลดีกับคุณเช่นกัน ถูกไหม?”

กร๊อบบบบ!

ข้อนิ้วของหัวเจียงเหอลั่นกราว

หมอนี่พล่ามเรื่องเหลวไหลออกมาโดยไม่รู้สึกอับอายสักนิดได้อย่างไร? ถ้าเขาทำได้ เขาอยากจะซ้อมอีกฝ่ายเหลือเกิน!

สรุปว่า…คุณกำลังบอกผมว่าตราบใดที่ผมยังไม่ยอมรับเดิมพัน ก็เท่ากับผมรังแกคุณ ต่อให้ผมชนะ นั่นก็จะเป็นเพราะผมเอาเปรียบคุณในสภาวะที่คุณกำลังอ่อนแอ อย่างนั้นใช่ไหม?

“ศิษย์พี่ อย่าตกหลุมพรางการยั่วยุแบบตื้นๆของเขานะ!” เห็นหัวเจียงเหอกำลังใคร่ครวญใหม่ เฉว่ชิงหน้าซีดเผือดขณะอุทานอย่างร้อนใจ

“ดูเหมือนพวกคุณกำลังพยายามทำให้ผมเป็นผู้ร้าย…ก็ได้ เอาเถอะ! ต่อให้คุณไม่ยอมรับคำขอของผม ผมก็จะดวลกับคุณ ตกลงไหม? ที่คุณต้องการก็คือเอาชนะผม ใช่หรือเปล่า? ผมยังสงสัยอยู่ว่าคุณจะใส่ใจไหมว่าการดวลครั้งนี้ยุติธรรมหรือไม่ยุติธรรม…” จางเซวียนส่ายหน้าอย่างหมดหวัง “ผมคิดว่าศักดิ์ศรีของเหล่าผู้เชี่ยวชาญของสำนักดาบเมฆเหินก็คงมีแค่นี้ พวกเขายอมลดตัวลงทำทุกอย่าง ตราบใดที่จะได้มาซึ่งชัยชนะ…”

“พอที! ผมยอมรับคำขอของคุณ พอใจหรือยัง?” หัวเจียงเหอตวาดก้อง

อาจดูเหมือนจางเซวียนกำลังพยายามคว้าฟางเส้นสุดท้าย แต่เรื่องจริงก็คือเขาจี้จุดอ่อนของหัวเจียงเหอเข้าอย่างจัง หัวเจียงเหอคือคนที่แสนจะหยิ่งในศักดิ์ศรี เขาทนไม่ได้กับการได้รู้ว่ามีใครคนหนึ่งข้องใจในความเก่งกาจของเขา

“ศิษย์พี่…” เฉว่ชิงถึงกับเซด้วยความตกตะลึง

เธอคือนายหญิงน้อยที่ 2 แห่งสำนักท่านเจ้าเมือง คือคนที่ได้รับพรจากสวรรค์ เธอได้การยอมรับให้เข้าสู่สำนักดาบเมฆเหิน และในอนาคตก็มีโอกาสที่จะได้ไต่เต้าไปสู่การเป็นผู้กุมอำนาจคนหนึ่งของทวีปแห่งนี้

นี่คือการเหยียดหยามกันอย่างที่ไม่อาจอธิบายได้ สำหรับการที่เธอถูกใช้เป็นเดิมพัน!

แต่ทันทีที่กำลังจะอ้าปากพูด ก็บังเอิญสบตากับหัวเจียงเหอ นัยน์ตาของอีกฝ่ายเย็นเยียบ “คุณคิดว่าผมจะแพ้คนอย่างหมอนั่นหรือ?”

“ฉัน…” สายตาเชือดเฉือนนั้นทำให้เฉว่ชิงหน้าซีดเผือดด้วยความพรั่นพรึง “มะ-ไม่ ไม่แน่นอน…นักรบที่ทรงพลังอย่างคุณเอาชนะเขาได้สบายอยู่แล้ว…”

หัวเจียงเหอคว้าดาบที่เฉว่ชิงถือไว้และชักมันออกมา เกรงว่าหากพูดอะไรออกไปอาจต้องโมโหจนขาดใจตาย จึงพรวดพราดขึ้นไปบนสังเวียนประลองแล้วตะโกน “เร็วเข้าเถอะ รีบดวลให้มันเสร็จๆไป!”

“ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน!” จางเซวียนหัวเราะหึๆขณะกระโจนขึ้นไปบนสังเวียน

“ผมได้ยินว่าคุณใช้เทคนิคการโยนดาบในการดวลสองสามครั้งก่อนที่บรรดาศิษย์น้องของผมท้าทายคุณ ผมอยากเห็นพละกำลังของเทคนิคนั้นกับตา” หัวเจียงเหอพูด

ในเมื่อเขาต้องการกอบกู้ชื่อเสียงของสำนักดาบเมฆเหิน ก็ต้องเอาชนะเจ้าโลกให้ได้ขณะที่อีกฝ่ายกำลังสำแดงศิลปะเพลงดาบที่ทรงพลังที่สุด

“ได้สิ” จางเซวียนพยักหน้าขณะชักดาบออกจากรางอาวุธ

…..

“ผู้อาวุโส! ผู้อาวุโส! เจ้าโลกปรากฏตัวแล้ว!”

ที่คฤหาสน์ท่านเจ้าเมืองในเมืองแสงดาว อวิ๋นเฟยหยางพรวดพราดเข้าไปในห้องอย่างรีบร้อน

ผู้อาวุโสลู่อวิ๋นนั่งอยู่ในห้องนั้น เมื่อรู้ข่าวก็ตาโตด้วยความตื่นเต้น เขานำตราสัญลักษณ์นิรันดร์กาลออกมาและเพ่งสมาธิเข้าไปในนั้น

อวิ๋นเฟยหยาง หวงเทา และคนอื่นๆรีบตามไปติดๆ

ทันทีที่เข้าสู่หอนิรันดร์ พวกเขาก็ได้ยินเสียงอื้ออึงเซ็งแซ่ครั้งใหญ่ดังมาจากบริเวณสังเวียนประลอง ฝูงชนมากมายนับไม่ถ้วนกำลังรุดหน้าไปที่นั่น

“เร็วๆหน่อย! การดวลระหว่างเจ้าโลกกับนัยน์ตาวารีใกล้จะเริ่มแล้ว!”

“นัยน์ตาวารี? ใครกัน?”

“ผมก็ไม่รู้ แต่ได้ยินว่าเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญศิลปะเพลงดาบที่น่าทึ่งคนหนึ่ง ผมว่าการดวลครั้งนี้คงน่าตื่นเต้นทีเดียว!”

“กล้าท้าทายเจ้าโลกทั้งที่รู้สถิติของเขาแล้ว หมายความได้อย่างเดียวว่านัยน์ตาวารีคนนั้นคงไม่ใช่มือใหม่ ผมอยากรู้เหลือเกินว่าเขาจะโค่นบัลลังก์ของเจ้าโลกได้หรือเปล่า…”

…..

“นัยน์ตาวารี? ใช่ศิษย์พี่หมายเลข 1 ของเราไหม?” อวิ๋นเฟยหยางตาโตด้วยความตื่นเต้น

“เจียงเหอก็อยู่ที่นี่หรือ? เขาคงรู้เรื่องความพ่ายแพ้ของพวกคุณและตั้งใจมากอบกู้ชื่อเสียงให้สำนักของเรา!” ผู้อาวุโสลู่อวิ๋นพยักหน้าด้วยอาการยอมรับขณะสันนิษฐานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

คำพูดนั้นทำให้ทั้งสี่หน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย “พวกเราขออภัยในความอ่อนซ้อม!”

น่าละอายเหลือเกินที่ศิษย์พี่หมายเลข 1 ต้องมาชดเชยความพ่ายแพ้ของพวกเขา

“เจียงเหอเป็นนักสู้ที่แข็งแกร่งมั่นคงเสมอ ผ่านประสบการณ์การต่อสู้มาก็มากมาย ผมเชื่อว่าเขาคงกอบกู้ชื่อเสียงให้สำนักของเราได้” ผู้อาวุโสลู่อวิ๋นลูบเคราขณะตั้งข้อสังเกต

แม้จะอยู่ในหอนิรันดร์ รูปลักษณ์ของเขาก็ยังคงเป็นผู้อาวุโสดังเดิม

“จริงด้วย ศิษย์พี่หมายเลข 1 ของเราออกโรงด้วยตัวเอง ผมเชื่อว่าต่อให้เจ้าโลกก็ไม่น่าจะเอาชนะได้หรอก”

“รีบไปดูกันเถอะ!” ผู้อาวุโสลู่อวิ๋นร้องเรียก

ทั้งกลุ่มฝ่าฝูงชนเข้าไปจนถึงด้านหน้า แต่ทันใดนั้น เสียงเชียร์และโห่ร้องดังสนั่นก็ดังกึกก้องไปทั่วจนแทบทะลุหมู่เมฆ

“การดวลน่าจะสิ้นสุดแล้ว…” ผู้อาวุโสลู่อวิ๋นเปรย

พวกเขารีบเดินหน้า มั่นใจว่าจะได้เห็นหัวเจียงเหอยืนจังก้าประกาศชัยชนะบนสังเวียนประลอง แต่กลับตรงกันข้ามกับที่คิดไว้ ทุกคนเห็นร่างของนัยน์ตาวารีกองอยู่กับพื้น มีดาบปักอยู่ที่ศีรษะ

ไม่ช้าศพนั้นก็สลายตัวเป็นอากาศธาตุ

“ศิษย์พี่หมายเลข 1…”

อวิ๋นเฟยหยางกับพรรคพวกถึงกับจังงัง ผู้อาวุโสลู่อวิ๋นก็พูดไม่ออก

การดวลเพิ่งเริ่มเมื่อครู่นี้ไม่ใช่หรือ?

ทำไมถึงดูเหมือนจบลงในชั่วพริบตา?

หรือว่าแม้แต่ศิษย์พี่หมายเลข 1 ของพวกเขาก็เทียบชั้นกับเจ้าโลกไม่ได้ และลงเอยด้วยการถูกสังหารภายในไม่กี่วินาที

ในตอนนั้น เฉว่ชิงตัวสั่นจนหยุดไม่ได้ สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าทำให้เธอแทบเป็นบ้า

การถูกใช้เป็นเดิมพันก็ทำให้เธอโมโหเดือดอยู่แล้ว แต่ใครจะไปคิดว่าศิษย์พี่ที่เธอแสนจะเคารพบูชาจะพ่ายแพ้ให้กับการโยนดาบเพียงครั้งเดียว ทุกอย่างจบเร็วเสียจนทำให้เธอรู้สึกเหมือนว่าหัวเจียงเหอร่วมมือกับเจ้าโลกเพื่อทรยศเธอ!

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ…ก็หมายความว่าตอนนี้เธอคือคนรับใช้ของเจ้าโลกแล้วใช่ไหม?

ราวกับจะอ่านใจของเธอได้ ชายหนุ่มที่อยู่บนสังเวียนประลองร้องเรียก “คนรับใช้ของผมที่อยู่ตรงนั้นน่ะ มัวทำอะไรอยู่? มานวดหลังให้ผมที!”

“คุณ…” เฉว่ชิงหน้าร้อนผ่าว

ในชีวิตของเธอไม่เคยถูกเหยียดหยามขนาดนี้มาก่อน

อยากให้ฉันเป็นคนรับใช้ของคุณหรือ? ฝันไปเถอะ!

เฉว่ชิงกระโจนขึ้นสู่สังเวียนประลองและเงื้อมือขึ้น ตั้งใจจะตบหน้าจางเซวียน แต่ยังไม่ทันได้ตบ มือของอีกฝ่ายก็คว้าข้อมือของเธอไว้

เพียะ!

เฉว่ชิงเจ็บแปลบที่ใบหน้า แทนที่จะเป็นคนตบ เธอกลับถูกตบเสียเอง

มันเป็นแค่การตบครั้งเดียว แต่ไม่มีการยั้งมือเลย ใบหน้างดงามของเธอบวมฉึ่งขึ้นมาทันที แก้มซ้ายดูเหมือนกับขนมปังสีแดงก้อนใหญ่

แม้จะรู้ดีว่านี่ไม่ใช่โลกของความเป็นจริง แต่ความเจ็บปวดและความอับอายที่เธอได้รับก็สมจริงยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ถ้ามีหลุมมีรูอยู่กับพื้น เธอคงมุดลงไปแล้ว

เฉว่ชิงเคยคิดว่าด้วยการสนับสนุนของหัวเจียงเหอ เธอน่าจะก้าวขึ้นสู่ความเป็นสุดยอดและทำตามความฝันของตัวเองได้ แต่ก็เหมือนกับฟองสบู่ล่องลอย ทุกอย่างแตกโพละในชั่วพริบตา…

เธอไม่เคยรู้สึกสมเพชชีวิตของตัวเองมากเท่านี้มาก่อน

“กล้ามากนะที่ลงไม้ลงมือกับเจ้านาย!” จางเซวียนคำราม

เขาไม่มีความปรารถนาดีแม้แต่น้อยให้กับหญิงสาวใจคอโหดเหี้ยมคนนี้ ถ้าไม่ติดที่ว่าเขาตั้งใจจะ เก็บเธอไว้ให้ศิษย์สายตรงของเขาจัดการ คงจะกำจัดเธอเสียแล้ว!

“ฉันจะฆ่าแก!” เฉว่ชิงคำรามด้วยนัยน์ตาแดงก่ำขณะพุ่งเข้าใส่จางเซวียน ตั้งใจจะเอาชีวิตเข้าแลก

แต่ในตอนนั้นเอง เสียงตวาดเย็นเยียบก็ดังขึ้นในหมู่ฝูงชน “พอที ยังทำให้ตัวเองอับอายขายหน้าไม่พออีกหรือ?”

เฉว่ชิงตัวแข็ง เธอหันกลับไป เห็นชายวัยกลางคนผู้หนึ่งกำลังเดินเข้ามา

“ท่านพ่อ…” เธอพึมพำอย่างงุนงง

ด้วยความโล่งใจใหญ่หลวงที่ได้เห็นเสาหลักพักพิง สาวน้อยทรุดฮวบลงกับพื้นแล้วตั้งต้นสะอึกสะอื้น ความคับแค้นใจทั้งหมดของเธอพรั่งพรูออกมา

“เธอเรียกเขาว่าท่านพ่อ? หรือว่าเขาคือ…ท่านเจ้าเมืองชวนเจียง เจ้าเมืองเฉว่เหยา?”

“เจ้าเมืองเฉว่เหยาเป็นนักรบระดับนักปราชญ์โบราณขั้น 4 ผู้ทำลายล้างมิติ นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะ มาที่นี่…”

“เขาจะนิ่งเฉยได้อย่างไรหลังจากได้รู้ว่าลูกสาวกลายเป็นคนรับใช้ของชายอีกคนหนึ่งไปแล้ว!”

“ถ้าเจ้าเมืองเฉว่เหยาออกโรงด้วยตัวเอง เจ้าโลกจบเห่แน่…”

“จริงด้วย เจ้าโลกไม่เพียงดูถูกเฉว่ชิง ยังถึงกับตบหน้าเธอด้วยซ้ำ เพียงเท่านี้ก็ไม่มีใครช่วยชีวิตเขาได้แล้วล่ะ!”

Library of Heaven’s Path อัจฉริยะสมองเพชร

Library of Heaven’s Path อัจฉริยะสมองเพชร

LOHP, Thiên Đạo Đồ Thư Quán, Tian Dao Tu Shu Guan, 天道图书馆
Score 7.4
Status: Completed Type: Author: , Released: 2016 Native Language: Chinese
อ่านนิยายเรื่อง Library of Heaven’s Path อัจฉริยะสมองเพชรจางเซวียนข้ามไปอีกโลกหนึ่งโดยบังเอิญ ตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองกลายเป็นครูไปเสียแล้ว ซ้ำยังเป็นครูที่ไม่เก่งและกำลังจะถูกไล่ออกอีกด้วย ทว่าจางเซวียนกลับพบความลับอันยิ่งใหญ่ของร่างใหม่ร่างนี้ นั่นก็คือ… เขามีสมองเพชร! ในสมองของครูหนุ่มคนนี้แอบซ่อน ‘หอสมุด’ ขนาดใหญ่ไว้ด้านใน ไม่ว่าอะไรก็ตามที่จางเซวียนเห็น ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสิ่งของ ล้วนถูกเก็บสู่คลังหนังสือในรูปแบบของสมุดเล่มหนึ่ง ก็ถ้าในเมื่อมีไอเท็มสุดยอดนี้อยู่กับตัวแล้ว ใครยังจะกล้าเรียกเขาว่าครูกระจอกอีก?!

Comment

Options

not work with dark mode
Reset