A Stay-at-home Dad’s Restaurant In An Alternate World – ตอนที่ 230

Chapter 230 : ลูกตาของเหยี่ยว

 

 

“ระบบ นายทำได้มั้ย?” แม็กซ์ถามในขณะที่เขามองไปที่ใบหน้าของเอมี่

 

ระบบคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ฉันคิดว่าฉันน่าจะทำไม่ได้” มันพูด

 

แม็กซ์รู้สึกแปลกใจ “เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย ไม่ต้องห่วง ฉันจะจ่ายให้นาย”

 

“เวทมนตร์ไม่ใช่วิทยาศาสตร์ ไม้เท้าเวททำหน้าที่เป็นสื่อกลางในการส่งพลังงานออกมาด้านนอก ฉันมีความรู้เกี่ยวกับเวทมนตร์ไม่เพียงพอที่จะสร้างไม้เท้าเวทมนตร์ “

 

“ฉันจะจ่ายเงินให้นายเยอะเลยนะ” แม็กซ์พูด

 

“ฉันสามารถสร้างให้คุณได้ แต่นักเวทจะไม่สามารถใช้มันได้เพราะว่ามันไม่มีความเกี่ยวข้องกับนักเวท โดยเฉพาะคนที่สามารถใช้เวทมนตร์ได้แบบเดียวกับลูกสาวของคุณ”

 

แม็กซ์ยิ้ม “ฉันเกือบจะลืมอาจารย์ทั้งสองคนของเธอไปแล้ว ฉันจะขอให้พวกเขาทำมันให้เธอ ฉันคิดว่าพวกเขายินดีที่จะช่วยเหลือฉัน”

 

แม็กซ์พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “เราขอให้อาจารย์ครัสซูทำให้หนูได้” จากนั้นเขาก็หันไปหากาย “คุณกาย พวกมันแต่ละอันขายได้ราคามากแค่ไหนเหรอครับ?”

 

“20 เหรียญทอง แต่ถ้าขายพวกมันคู่กันอาจจะได้ราคาสูงถึง 60 เหรียญทอง”

 

ผิวสีสัมฤทธิ์ของมันก็มีค่ามากเช่นกัน มันจะนำไปใช้ได้หลังจากที่นำไปต้ม เนื้อของมันมีราคาอย่างน้อย 20 เหรียญทองแดงต่อปอนด์

 

มีแค่หนังกับเนื้อของมันเท่านั้นที่ถูกทำลาย

 

ร้านอาหารส่วนใหญ่ไม่ยอมรับสัตว์ที่ถูกฆ่าด้วยเวทมนตร์ พวกเขาไม่เชื่อว่ามันจะกินได้

 

แม็กซ์พยักหน้า “เข้าใจแล้ว” การออกมาหาเงินข้างนอกไม่ใช่เรื่องง่าย เขี้ยวจากสัตว์ร้ายที่เป็นอันตรายพวกนี้มีค่ามากถึง 30 โร่วเจียหมัว เขาเดินไปที่หมูป่าและบิดเขี้ยวของมันออกมา เนื้อของมันสุกแล้วดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องง่าย

 

พวกมันยังคงร้อนอยู่เล็กน้อย พวกมันมีสีขาวและเรียบเนียน แต่ละอันมีน้ำหนักประมาณ 4.5 กิโลกรัม

 

“พ่อคะ ส่งพวกมันมาให้หนู!” เอมี่ยื่นมือออกมาด้วยความตื่นเต้นที่เปล่งประกายอยู่ภายในดวงตาของเธอ

 

แม็กซ์วางหนึ่งอันลงบนพื้นแล้วส่งอีหนึ่งอันให้กับเอมี่ “หนึ่งอันก็พอสำหรับการทำไม้เท้าเวทแล้วล่ะ”

 

“แต่เรามีสองอัน” เธอพูด

 

“ช่วยรับมันไปด้วยนะกาย” แม็กซ์พูด “มันหนักเกินไปสำหรับเรา” แม็กซ์อยากจะขอบคุณเขาที่รีบมาช่วยพวกเขาและเขาก็พูดความจริง เขาไม่สามารถขนไก่เพลิงและเขี้ยวทั้งสองอันรวมถึงเอมี่กลับไปได้

 

ถ้าเอมี่ไม่ได้ฆ่าหมูป่ากายก็อาจจะเป็นคนที่ช่วยชีวิตของพวกเขาเอาไว้ มันยากที่จะได้พบกับคนแปลกหน้าที่อยากช่วยเหลือคนอื่น

 

กายรู้สึกแปลกใจ เขาโบกมือด้วยรอยยิ้ม “ขอบคุณนะ แต่ฉันไม่ได้ช่วยอะไรเลย”

 

“ฉันยังยืนยันคำเดิม ได้โปรดรับมันไปเถอะ” แม็กซ์กล่าว “ฉันเป็นเจ้าของร้านอาหารที่มุมตะวันตกของลานเอเดน ได้โปรดมาเมื่อคุณมีเวลา”

 

“เอาล่ะ งั้นก็ขอบคุณนะ หลานสาวของฉันเองก็ต้องการไม้เท้าเวทเหมือนกัน” กายหยิบเขี้ยวขึ้นมาแล้วล้วงลูกบอลสีม่วงขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือออกมาจากกระเป๋าของเขา “นี่เป็นหนึ่งในดวงตาของเหยี่ยวลายม่วง” เขาพูดพร้อมกับส่งมันให้กับให้เอมี่ “มันเป็นสัตว์เวทระดับสอง ว่ากันว่ามันสามารถมองเห็นเหยื่อได้ไกลถึง 30 ไมล์ หนึ่งสำหรับเป็นของขวัญวันเกิดหลานสาวของฉันและอีกอันหนึ่งสำหรับหนู”

 

เอมี่ยกมันขึ้นมาดู “มันสวยมาก ขอบคุณนะคะคุณเสือ” เธอพูดอย่างมีความสุข

 

กายหัวเราะออกมาและเหน็บเขี้ยวเอาไว้ที่เข็มขัดของเขา “ที่นี่ไม่ปลอดภัย” เขาพูดกับแม็กซ์ “สัตว์เวทหลายตัวถูกนักผจญภัยกวนใจ พวกมันอาจจะวิ่งมาที่นี่เพื่อความปลอดภัย”

 

แม็กซ์พยักหน้า “ใช่ เราจะรีบออกไป”

 

“ลาก่อนนะสาวน้อย” กายพูดพร้อมกับโบกมือให้เอมี่

 

เอมี่โบกมือตอบ “ลาก่อนคุณเสือ” จากนั้นกายก็จากไป การล่าของเขาเพิ่งเริ่มขึ้น

 

เอมี่ยังคงมองลูกตานั้นอยู่ “พ่อคะ นกที่อยู่ไกลออกไปกำลังยืนอยู่บนต้นไม้!” เธออุทานออกมาด้วยความตื่นเต้น

 

แม็กซ์แปลกใจกับคำพูดของเธอ

 

เอมี่ส่งลูกตาให้กับแม็กซ์ “พ่อลองดูสิ”

 

แม็กซ์ยกลูกตาขึ้นมาส่อง เมื่อมองผ่านดวงตาสีม่วงเขามองเห็นเต่าทองเจ็ดจุดกลิ้งอยู่บนใบไม้ เขาสามารถมองเห็นจุดบนตัวของมันได้อย่างชัดเจน จากนั้นเขาก็วางมันลงแล้วถามระบบ “ฉันจะมองได้ไกลแค่ไหนเมื่อใช้มัน?”

 

“10 ไมล์ แต่ระยะโฟกัสไม่สามารถปรับได้ ดังนั้นคุณจะเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ในระยะ 10 ไมล์เท่านั้น”

 

“ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีประโยชน์เลย”

 

“เวทมนตร์อาจจะทำให้มันกลายเป็นกล้องส่องทางไกลได้”

 

“พ่อคะ พ่อเอาลูกตานี้ใส่ไว้ในไม้เท้าเวทของหนูได้มั้ยคะ?” เอมี่ถามแม็กซ์ด้วยความคาดหวัง

A Stay-at-home Dad’s Restaurant In An Alternate World

A Stay-at-home Dad’s Restaurant In An Alternate World

Score 7.9
Status: Ongoing Released: N/A
อ่านนิยายเรื่อง A Stay-at-home Dad’s Restaurant In An Alternate Worldที่เมืองเคออส ณ ทวีปนอร์แลนมีร้านอาหารแปลกๆอยู่ร้านหนึ่ง ที่นี่พวกเอลฟ์กำลังกินเคบับอย่างตะกละตะกลามโดยไม่คำนึงถึงมารยาทที่ควรมี มังกรยักษ์กำลังนั่งอยู่หน้าหม้อไฟอย่างใจจดใจจ่อ ปีศาจกำลังนั่งกินแดงโก้ที่ดูน่าอร่อย… อยู่ที่นี่พวกเขาต้องทำตามกฎที่แปลกประหลาดและเข้มงวด แต่นั่นไม่ได้ทำให้พวกเขาเลิกมาต่อแถวเพื่อกินอาหารที่ร้านอาหารนี้เลย พวกเขาพูดถึงความศักดิ์สิทธิ์ของอาหารที่นี่และความสามารถของพ่อครัวที่แสนวิเศษ ที่นี่ไม่มีใครกล้ากินแล้วหนี “จ่ายเงินมาเดี๋ยวนี้ !” เด็กหญิงตัวน้อยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอันแสนน่ารักของเธอ มังกรตัวสูงห้าเมตรถึงกับต้องตัวสั่นเมื่อถูกเธอจ้องมอง

Comment

Options

not work with dark mode
Reset