Reverend Insanity เทพปีศาจหวนคืน – ตอนที่ 1280 ความพยายามของแต่ละคน

เทพปีศาจหวนคืน  บทที่  1280 ความพยายามของแต่ละคน

แปลโดย  iPAT  

ด้านนอกแม่น้ำหวนคืน

ปีศาจอมตะเซี่ยหูต้องการฆ่าไป่เฉินเทียน  แต่ในจังหวะนี้พังพอนหางสุนัขเหมาหลี่ชิวกลับปรากฎตัวขึ้น

‘เหตุใดพังพอนตัวนี้ถึงมาอยู่ที่นี่ ? ไม่ใช่ว่ามันควรอยู่ในถ้ำตลอดเวลางั้นหรือ ?’ ปีศาจอมตะเซี่ยหูรู้สึกประหลาดใจ

พังพอนหางสุนัขตัวนี้มีต้นกำเนิดที่ยิ่งใหญ่  มันเป็นพาหนะของเทพอมตะตะวันเดือด  มันมีชีวิตอยู่มาอย่างยาวนาน  เห็นได้ชัดว่ามันมีวิธียืดอายุขัย

พลังงานแห่งเต๋าของพังพอนหางสุนัขแปลกประหลาดและลึกลับมาก

ยิ่งมันอายุมากขึ้น  หางสุนัขของมันก็ยิ่งหดสั้นลง  เมื่อมันใกล้ตาย  หางสุนัขของมันจะหายไปจนหมด

ดังนั้นเมื่อใดก็ตามที่มันรู้สึกว่าชีวิตของมันกำลังจะสิ้นสุดลง  มันจะกินสุนัขอสูรเดียวดายเพื่อยืดอายุขัยให้กับตัวมันเอง  ด้วยวิธีนี้หางของมันจะงอกออกมาและทำให้มันมีชีวิตอยู่ต่อไป

เทพอมตะตะวันเดือดใช้วิญญาณอมตะมอบสติปัญญาให้กับพังพอนหางสุนัขและทำให้มันสามารถใช้ท่าไม้ตายอมตะ

เดิมทีมันก็เป็นสัตว์อสูรแรกกำเนิดอยู่แล้ว  ตอนนี้เมื่อมันได้รับสติปัญญาและสามารถใช้วิธีการของผู้อมตะ  ดังนั้นมันจึงแข็งแกร่งมาก

กระทั่งปีศาจอมตะเซี่ยหูยังต้องระวังมัน

ก่อนหน้านี้ปีศาจอมตะเซี่ยหูต้องการสังหารไป่เฉินเทียน  แต่เมื่อพังพอนหางสุนัขปรากฎตัว  เขาจึงต้องยกเลิกแผนการนี้

“ผู้ใดจะคิดว่าเหมาหลี่ชิวจะช่วยชีวิตข้าไว้ !” ไป่เฉินเทียนสูดหายใจลึกและรู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย

เขารู้เรื่องพังพอนหางสุนัขตัวนี้เช่นกัน

สัตว์อสูรแรกกำเนิดตัวนี้มีชื่อเสียงมาก

ปีศาจอมตะเซี่ยหูกวาดมองผู้อมตะของถ้ำสวรรค์นิรันดรสองคนที่มาพร้อมกับพังพอนหางสุนัข

เขามองผู้อมตะดำและหัวเราะเสียงเย็น  “คัดคาด  ซุนหมิงลู่  เจ้าเป็นสมาชิกถ้ำสวรรค์นิรันดรจริงๆ ! ผู้ใดจะคิดว่าถ้ำสวรรค์นิรันดรจะลดตัวลงมาทำเรื่องเช่นนี้ ”

เขาเดาไว้ล่วงหน้าแล้ว  เมื่อเห็นผู้อมตะดำ  มันก็เหมือนได้รับการยืนยัน

ผู้อมตะดำทักทายปีศาจอมตะเซี่ยหูอย่างไม่สะทกสะท้าน  “ท่านเซี่ยหู  เราพบกันอีกครั้ง  ข้าเป็นหนึ่งในแปดผู้อมตะเกาะสวรรค์ของถ้ำสวรรค์นิรันดร  ผู้อมตะดำ  ซุนหมิงลู่เป็นเพียงชื่อที่ข้าใช้เดินทางในภาคเหนือเท่านั้น ”

ปีศาจอมตะเซี่ยหัวก่นเสียงเย็นแต่เขาไม่ได้โจมตี

เพราะผู้อมตะดำมาพร้อมกับพังพอนหางสุนัข

ไม่ใช่ว่าปีศาจอมตะเซี่ยหูจะหวาดกลัวพังพอนหางสุนัขเหมาหลี่ชิว  แต่สิ่งสำคัญที่สุดในเวลานี้ไม่ใช่พวกเขาแต่เป็นเหตุการณ์ในแม่น้ำหวนคืน

เมื่อสถานการณ์ในแม่น้ำหวนคืนยังไม่ได้รับการยืนยัน  มันจึงไม่ใช่เวลาสำหรับการต่อสู้  มิฉะนั้นบุคคลที่สามจะได้รับประโยชน์

หลังจากผู้อมตะดำทักทายปีศาจอมตะเซี่ยหู  สายตาของเขาก็หันไปทางหม่าหงหยุนและจ้าวเหลียนหยุน

“ท่านปู่เหมา  สองคนข้างหน้าคือเป้าหมายของเรา !” ผู้อมตะดำเตือนพังพอนหางสุนัข

ไป่เฉินเทียนขมวดคิ้วเล็กน้อย

เสียงหัวเราะเของปีศาจอมตะเซี่ยหูยิ่งเย็นชามากขึ้น

แต่เหมาหลี่ชิวกล่าวอย่างไม่ใส่ใจนัก  “ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน  ให้พวกเขาตัดสินแพ้ชนะ  เราจะรออยู่ที่นี่  แม่น้ำหวนคืนสามารถสะท้อนการโจมตีกลับมาหาพวกเรา  แล้วเหตุใดข้าต้องใช้ความพยายามทำบางสิ่ง  ข้าจะไม่ทำสิ่งใดที่เป็นการเสียเวลาและไร้ประโยชน์ !”

มันหยุดก่อนกล่าวต่อ  “อย่ากังวล  คนเหล่านี้อยู่ได้ไม่นาน  ยิ่งว่ายไปไกลเท่าใด  มันก็ยิ่งยากลำบากเท่านั้น  ทุกความพยายามและ ความมุ่งมั่นจะถูกชะล้างโดยแม่น้ำหวนคืน ”

ผู้อมตะระดับแปดทั้งสามต่างระวังตัวและไม่ได้เข้าสู่การต่อสู้

สถานการณ์นอกแม่น้ำกลายเป็นหยุดชะงัก  ดังนั้นผู้อมตะทั้งหมดจึงมองไปที่แม่น้ำหวนคืน

ภายในแม่น้ำ

หม่าหงหยุนและจ้าวเหลียนหยุนยังคงเป็นผู้นำ

ราชันภูเขาม่วงเป็นอันดับสอง  ตอนนี้เขาเข้าใกล้เป้าหมายมากขึ้นกว่าก่อนหน้า

อิงอู๋เซี่ย  ไห่ลั่วหลัน  และไป่หนิงปิงอยู่ในอันดับสาม

อันดับสี่คือฟางหยวน

อันดับห้าถูกยึดครองโดยเว่ยหลิงหยางและผู้อมตะภาคกลาง

ราชันภูเขาม่วงเคลื่อนไหวด้วยแขนขาทั้งสี่และยังกระพือปีกเป็นครั้งคราว

‘ข้าต้องอดทน  ข้าต้องจับสองคนนี้เพื่อควบคุมปีศาจอมตะเซี่ยหูและจัดการผู้อมตะภาคกลาง!’

ราชันภูเขาม่วงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

แต่แม่น้ำหวนคืนยังโจมตีเจตจำนงในใจของเขา

เขายักไหล่และพยายามขจัดความลังเลในใจ

‘เก้าหมื่นปีก่อนเมื่อเจตจำนงสวรรค์โจมตี  ข้าใช้ความพยายามทั้งหมดและพบความหวังที่จะรอดชีวิต  ด้วยการผนึกตัวข้าเอง  ข้ากลายเป็นก้อนหินสีม่วงทอง  แต่ผู้ใดจะคิดว่าเจตจำนงสวรรค์ยังต้องการทำร้ายข้าและบังคับให้ข้าเข้าสู่สถานการณ์ที่บ้าคลั่งเช่นนี้!’

‘ในช่วงเวลาที่ผ่านมา  ข้าตื่นขึ้นหลายครั้งและประสบอันตรายมามากมาย  ข้ารอดมาได้ด้วยความช่วยเหลือจากนิกายเงา ’

‘ตอนนี้ร่างหลักของข้าประสบความสำเร็จในการหลอมรวมวิญญาณทารกอมตะแต่มันถูกขโมยไป’

‘ร่างหลักติดอยู่ในอาณาจักรแห่งความฝันและกำลังเผชิญหน้ากับอันตรายอันใหญ่หลวง’

‘นิกายเงาที่ยิ่งใหญ่กลายเป็นเงาของอดีต  ข้าไม่สามารถล้มเหลวในครั้งนี้  ข้าต้องอดทน !’

‘ข้ากำลังจะทำสำเร็จ !’

ดวงตาของราชันภูเขาม่วงส่องประกายขึ้น  เขาอยู่ใกล้หม่าหงหยุนกับจ้าวเหลียนหลุนมาก

“โอ้  ไม่  ราชันภูเขาม่วงกำลังจะถึงตัวหม่าหงหยุนกับจ้าวเหลียนหยุน !’ ผู้อมตะภาคกลางเต็มไปด้วยความกังวล

ปีศาจอมตะเซี่ยหูและอิงอู๋เซี่ยแสดงออกอย่างมีความสุข

“พวกเราจะทำอย่างไร ?” ผู้อมตะคลื่นสมุทรตะโกน

“ไม่ทำ !” เหมาหลี่ชิวกลอกตา  “เว้นเพียงพวกเขาจะออกมา ”

“อ๊าก …” แต่ในจังหวะนี้ราชันภูเขาม่วงกลับยกมือขึ้นกุมศีรษะของตนเองและกรีดร้อง เขาพยายามดิ้นรนอย่างหนักขณะที่ใบหน้าของเขาแสดงออกด้วยความเจ็บปวด

“เกิดสิ่งใดขึ้น ?”

“เกิดสิ่งใดขึ้น ?”

ทุกคนตะลึงและมึนงง

‘มันเกิดขึ้นแล้ว  บัดซบ !’ อิงอู๋เซี่ยลอบสาปแช่งเจตจำนงสวรรค์อยู่ภายใน

ในช่วงเวลาสำคัญราชันภูเขาม่วงตกอยู่ในสภาวะบ้าคลั่งและลอยไปตามกระแสน้ำ

โชคดีที่อิงอู๋เซี่ยอยู่ด้านหลังราชันภูเขาม่วงและสามารถคว้าร่างของเขาเอาไว้

ดังนั้นหม่าหงหยุนและจ้าวเหลียนหยุนจึงรอดพ้นจากอันตรายและยังอยู๋ในตำแหน่งเดิม

ราชันภูเขาม่วงร่วงหล่นลงไป  กลุ่มของอิงอู๋เซี่ยกลายเป็นลำดับที่สอง

ที่สามคือฟางหยวน

และที่สี่คือกลุ่มของเว่ยหลิงหยาง

“ท่านเว่ยหลิงหยาง  ตอนนี้ทุกอย่างขึ้นอยู่กับท่านแล้ว !” ไป่เฉินเทียนรู้สึกมีความสุขมาก

ผู้อมตะภาคกลางต่างโห่ร้องให้กำลังใจ

นับเป็นข่าวดีสำหรับผู้อมตะภาคกลางที่เกิดบางสิ่งขึ้นกับราชันภูเขาม่วง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้อมตะที่ไม่รู้จักฟางหยวน  พวกเขารู้สึกว่าตอนนี้เหลือเพียงเว่ยหลิงหยางเท่านั้นที่เป็นผู้อมตะระดับแปดที่ยังอยู่ในแม่น้ำหวนคืน ดังนั้นเขาต้องได้รับชัยชนะ

เว่ยหลิงหยางกัดฟันแน่น

ความยากลำบากในการว่ายน้ำเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ  สิ่งสำคัญที่สุดก็คือแม่น้ำหวนคืนส่งผลกระทบต่อทุกความคิดของเขา

ทุกความพยายามจะถูกกีดขวางโดยแม่น้ำหวนคืน

ความคิดมากมายของเขาถูกชะล้างออกไป  แต่มีอยู่ความคิดหนึ่งที่ติดแน่นอยู่ในใจของเว่ยหลิงหยาง

“ข้าต้องอดทน !”

“ข้าเป็นความหวังเดียวของภาคกลาง  หากเราสามารถจับหม่าหงหยุนและจ้าวเหลียนหยุน  เราจะได้รับชัยชนะ !”

“ข้าล้มเหลวไม่ได้ !”

“ความภาคภูมิใจของภาคกลาง  เกียรติยศของวังสวรรค์  พวกมันจะไม่ถูกทำลายเพราะข้า !”

เว่ยหลิงหยางว่ายไปข้างหน้าโดยปราศจากความลังเล

ผู้อมตะภาคกลางที่อยู่รอบๆติดตามเขาไปเช่นกัน

กลุ่มผู้อมตะภาคกลางกลายเป็นกองกำลังใหญ่ที่สุดและสะดุดตาที่สุดในแม่น้ำหวนคืน

กระทั่งเหมาหลี่ชิวยังต้องกล่าว  “โอ้  ดูเหมือนผู้อมตะภาคกลางจะมีข้อได้เปรียบ  ฮืม  วังสวรรค์ยังชอบวุ่นวายไปทั่ว  แต่อย่าลืมว่าหม่าหงหยุนเป็นคนเหนือ !”

ไป่เฉินเทียนขมวดคิ้ว

เขามองเหมาหลี่ชิวกับปีศาจอมตะเซี่ยหูที่แสดงออกอย่างเย็นชาและรู้สึกกังวล ‘แม้เว่ยหลิงหยางจะได้รับชัยชนะ  แต่จะเกิดสิ่งใดขึ้นเมื่อพวกเขาออกจากแม่น้ำหวนคืน ?’

ไป่เฉินเทียนคิดในทุกแง่มุม  แต่เขายังไม่สามารถหลบหนีและทำได้เพียงเฝ้ามองต่อไปเท่านั้น

เวลาผ่านไปจากวินาทีเป็นนาที

สถานการณ์ในแม่น้ำหวนคืนยังเหมือนเดิม

หม่าหงหยุนและจ้าวเหลียนหยุนอยู่ด้านหน้าสุด

กลุ่มของอิงอู๋เซี่ยอยู่ลำดับที่สอง

ฟางหยวนเป็นอันดับสาม

และกลุ่มของเว่ยหลิงหยางเป็นอันดับสี่

ตำแหน่งไม่เปลี่ยนแปลงแต่ระยะห่างระหว่างพวกเขาเริ่มลดลงอย่างเห็นได้ชัด

“โอ้  คนเหล่านี้ยังอดทนมาถึงจุดนี้  แปลก  เหตุใดที่นี่ถึงมีคนโดดเด่นมากมายนัก ?” เหมาหลี่ชิวกล่าว  “ดังคาด  ยุคที่ยิ่งใหญ่กำลังจะมาถึง  ในยุคที่เทพอมตะจะถือกำเนิด  อัจฉริยะมากมายจะปรากฏตัวขึ้น ”

ดวงตาของไป่เฉินเทียนส่องประกายขึ้นเช่นกัน

เขากำลังประเมินผู้อมตะภาคกลางและจดจำใบหน้าของพวกเขาเอาไว้

คนเหล่านี้มีความมุ่งมั่นและแน่วแน่  หากพวกเขาเติบโตต่อไปโดยปราศจากอุบัติเหตุ  พวกเขาจะเป็นเสาหลักที่สำคัญของแต่ละนิกายอย่างแน่นอน

‘อดทนไว้ ! ภารกิจปกป้องเทพธิดาจ้าวอยู่ในมือของข้า  ข้าไม่สามารถยอมแพ้ !’ ปู้เจิ้งซือขมวดคิ้ว

‘เช่นเดียวกับการหลอมรวมวิญญาณ  ไม่ว่ามันจะยากลำบากเพียงใดหรือเกิดผลลัพธ์ที่ไม่สามารถคาดเดา  ตราบเท่าที่ข้าอดทน  ข้าจะได้รับสิ่งตอบแทน !’ อวี๋อี้เย่ซือให้กำลังใจตนเอง

ซือเจิ้งอี้แสดงออกด้วยความโกรธ  ‘ท่านมู่หลิงหลานเสียสละตนเองเพื่อปกป้องเทพธิดาจ้าว  แล้วข้าจะถอยกลับได้อย่างไร ? ข้าต้องทำงานอย่างหนัก ! ซือเจิ้งอี้ ! เพื่อเห็นแก่ความรักและความยุติธรรม  เจ้าไม่สามารถถอย !’

ฟางหยวนจ้องมองอิงอู๋เซี่ยอย่างไร้อารมณ์  ‘ความสัมพันธ์ใกล้ชิดมาก  ผู้อมตะระดับแปดที่กำลังบ้าคลั่งผู้นี้ต้องเป็นสมาชิกของนิกายเงา  ข้าต้องฆ่าเขา  ข้าต้องกำจัดพวกเขาทั้งหมด ! แม่น้ำหวนคืน  มันเป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่ข้าจะกำจัดภัยคุกคามทั้งหมด !’

Reverend Insanity

Reverend Insanity

มนุษย์มีความรอบรู้นับสิบหมื่นรูปแบบของวิญญาณซึ่งเป็นพลังงานต้นกำเนิดแห่งสวรรค์พิภพ เมื่อเจดีย์แห่งทวยเทพไร้ซึ่งความยุติธรรม ปีศาจจึงถือกำเนิด วันเวลาผ่านไป แต่ความฝันไม่เคยเปลี่ยนแปลง ชื่อของเขาถูกกล่าวขานหลังจากนักท่องเที่ยวแห่งกาลเวลาหวนฟื้นคืนชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง บนโลกที่แตกต่าง เขาเติบโตขึ้น บ่มเพาะพลังปีศาจ และกลายเป็นยมทูตผู้ใช้วิญญาณ วิญญาณกาลเวลา วิญญาณแสงจันทร์ วิญญาณอสนีสีทอง วิญญาณสุรา วิญญาณไหมดำ วิญญาณแห่งความหวัง….. ด้วยพลังอำนาจแห่งวิญญาณบาป เทพปีศาจจะครองภพและทำทุกสิ่งที่หัวใจของเขาปรารถนา! Humans are the spirit of all living beings, Gu are the essence of heaven and earth. With his three views* unrighteous, a demon is reborn. Former days are but an old dream, an identical name is made anew. The story of a time traveller who keeps on being reborn. A unique world that nurtures, refines, and uses Gu. Spring Autumn Cicada, Moonlight Gu, Liquor Worm, Great Qi Golden Light Worm, Slender Black Hair Gu, Hope Gu… And a great demon of the world that acts as his heart pleases! A story of a villain, Fang Yuan who was reborn 500 years into the past with the Spring Autumn Cicada he painstakingly refined. With his profound wisdom, battle and life experiences, he seeks to overcome his foes with skill and wit! Ruthless and amoral, he has no need to hold back as he pursues his ultimate goals. In a world of cruelty where one cultivates using *Gu – magical creatures of the world – Fang Yuan must rise up above all with his own power. Notes : *Gu is a legendary venomous insect, often used in black magic practices. It can take on the form of several insects, usually snakes, crickets, worms etc. *Three views = one’s world view, values of worth, and philosophy on life.

Comment

Options

not work with dark mode
Reset