Reverend Insanity เทพปีศาจหวนคืน – ตอนที่ 1717 อัญเชิญอดีต

เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 1717 อัญเชิญอดีต

 

“หลี่ฮวง อย่าบอกว่านี่คือพลังทั้งหมดของเจ้า!” ฟางหยวนเย้ยหยันและไล่ล่าหลี่ฮวง

 

หลี่ฮวงล่าถอยและกระตุ้นใช้เสื้อคลุมเพลิงสุริยันซ้ําแล้วซ้ําอีก อย่างไรก็ตามมันยังถูกตัดออกโดยกรรไกรฤดูใบไม้ผลิ

 

ดวงตาของฟางหยวนส่องประกายขึ้นพร้อมกับกลิ่นอายของท่าไม้ตายอมตะที่ทรงพลัง

 

“บัดซบ!” หลี่ฮวงตระหนักถึงบางสิ่ง เขาเร่งเปลี่ยนทิศทาง

 

“ท่านหลี่ฮวง เรามาช่วยแล้ว!” เป็นเพียงเวลานี้ที่หอคอยวายุเข้ามาสนับสนุน

 

ฟางหยวนหัวเราะเย้ยหยัน “ไปให้พ้น”

 

ท่าไม้ตายอมตะพัดฤดูร้อน!

 

พายุหมุนรอบหอคอยวายุหยุดลงทันที มันไม่สามารถต่อต้านท่าไม้ตายอมตะบนเส้นทางแห่งกาลเวลาของฟางหยวน

 

หลี่ฮวงทําได้เพียงหลบหนีต่อไป

 

พลังการต่อสู้ที่เพิ่มสูงขึ้นของฟางหยวนทําให้ทุกคนตกตะลึง

 

ในเมืองจักรพรรดิ กลุ่มผู้ใช้วิญญาณอยู่ในการแข่งขันรอบสุดท้าย ผู้อมตะที่ปกป้องเมืองจักรพรรดิแยกเสียงรบกวนจากภายนอกทําให้ผู้เข้าแข่งขันมีสมาธิกับการหลอมรวมวิญญาณ

 

“ผู้ใดจะคิดว่ากระทั่งท่านหลี่ฮวงก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฟางหยวน!”

 

“ปีศาจตนนี้น่าอัศจรรย์เกินไป เขาได้รับมรดกที่แท้จริงของเทพมากมาย พลังของเขาน่ากลัวจริงๆ แต่ไม่จําเป็นต้องกังวล แม้เมืองจักรพรรดิจะเป็นคฤหาสน์วิญญาณระดับมนุษย์ เราก็ยังมีท่า ไม้ตายอมตะบนเส้นทางมนุษย์ ท่าไม้ตายนี้จะปกป้องพวกเรา”

 

กลุ่มผู้อมตะภาคกลางพยายามสร้างขวัญกําลังใจ

 

เมืองจักรพรรดิเป็นคฤหาสน์วิญญาณระดับมนุษย์อันดับหนึ่งของภาคกลาง แม้มันจะถูกย้ายมาหลายสิบครั้ง แต่มันก็มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน มันถูกสร้างขึ้นโดยเทพอมตะแรกกําเนิด

 

“ฟางหยวน อย่ายโสให้มากนัก รับมือข้า!” ผู้อมตะระดับแปดชิงเย่เข้าสู่การต่อสู้

 

หลี่ฮวงหยุดหลบหนีและต่อสู้เคียงข้างซิงเย่

 

ฟางหยวนไม่สนใจพวกเขาแต่โจมตีเมืองจักรพรรดิโดยตรง

 

หลี่ฮวงและชิงเยู่พยายามปิดกั้น แต่พวกเขากลับถูกบังคับให้ล่าถอย

 

ภาพนี้ทําให้กลุ่มผู้อมตะของทะเลทรายตะวันตกตะลึง

 

“ฟางหยวนดุร้ายมาก!”

 

“ไม่แปลกใจเลยที่เขาสามารถต่อต้านวังสวรรค์มานานหลายปี”

 

“เราจะอ้อมไป อย่ายั่วยุคนผู้นี้”

 

“ถูกต้อง เป้าหมายของเราคือการทําลายเมืองจักรพรรดิ

 

สมรภูมิแดนศักดิ์สิทธิ์ไร้ที่ติ

 

“อําลาสหาย! มันคืออําลาสหายจริงๆ!” เมื่อเห็นท่าไม้ตายอมตะของหยง กลุ่มผู้อมตะของภาคกลางที่ซ่อนตัวอยู่ในค่ายกลวิญญาณอมตะเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

 

ท่าไม้ตายอมตะอําลาสหายมีต้นกําเนิดที่น่าเหลือเชื่อ มันถูกสร้างขึ้นโดยอัจฉริยะประหลาด

 

อัจฉริยะประหลาดถูกเรียกว่านักพรตใจดํา เขาบ่มเพาะบนเส้นทางแห่งวายุ แต่เขาได้รับประโยชน์จากการอ่านตํานานมนุษย์คนแรกและสามารถสร้างท่าไม้ตายอมตะอําลาสหาย

 

มันเป็นท่าไม้ตายอมตะบนเส้นทางแห่งวายุและเส้นทางมนุษย์ที่ทรงพลังมาก

 

หลังจากสร้างท่าไม้ตายนี้ นักพรตใจดําเริ่มสร้างสายสัมพันธ์ไปทั่ว เขาเสียสละผลประโยชน์ส่วนตนเพื่อมิตรสหาย แรกเริ่มผู้อมตะทั้งห้าภูมิภาคยังไม่เข้าใจ พวกเขาผูกมิตรกับนักพรตใจดําที่มักจะมอบของขวัญล้ําค่าให้แก่พวกเขาเสมอ

 

แต่ทั้งหมดเป็นแผนการของนักพรตใจดํา

 

ท่าไม้ตายอมตะของเขาจะตรวจจับเป้าหมายเพื่อการโจมตีที่แม่นยํา มันคล้ายกับท่าไม้ตายอมตะนําวิญญาณสู่ความฝันที่จะตรวจจับจิตวิญญาณของศัตรู

 

แต่ท่าไม้ตายอมตะอําลาสหายจะตรวจจับมิตรสหายของผู้ใช้งานและโจมตีพวกเขา

 

แม้จะเป็นสหายจอมปลอมหรือสหายเพียงผิวเผินก็ยังตกเป็นเป้าหมาย

 

ท่าไม้ตายอมตะอําลาสหายทําให้ชื่อเสียงของนักพรตใจดําพุ่งทะยานขึ้นและไม่มีผู้ใดกล้ายั่วยุเขา

 

หลังจากผู้คนจํานวนมากถูกโจมตีด้วยท่าไม้ตายนี้ ผู้อมตะบนเส้นทางแห่งปัญญาเริ่มอนุมาน ท่าไม้ตายอําลาสหายและทําให้ความลับของมันถูกเปิดเผยออกมาในที่สุด

 

ผู้อมตะหลายคนเรียนรู้ความลับนี้และตําหนินักพรตใจดําอย่างดุเดือด สหายของนักพรตใจดําต่างรู้สึกหวาดกลัวและไม่สบายใจ

 

อย่างไรก็ตามไม่มีท่าไม้ตายอมตะที่แข็งแกร่งที่สุด ในไม่ช้าจุดอ่อนของท่าไม้ตายอมตะอําลาสหายก็ถูกเปิดเผย เพื่อกระตุ้นใช้งานท่าไม้ตายนี้ ผู้ใช้งานต้องสัมผัสร่างกายของเป้าหมายโดยตรง

 

แม้ท่าไม้ตายอมตะอําลาสหายจะแข็งแกร่ง แต่ด้วยเงื่อนไขสองประการนี้ มันจึงกลายเป็นเรื่องง่ายที่จะจัดการ

 

แม้นักพรตใจดําจะโด่งดัง แต่เขากลับรู้สึกโดดเดี่ยวในช่วงปีสุดท้ายของชีวิต ทุกคนหลีกเลี่ยงเขาราวกับเขาเป็นโรคระบาด ในบั้นปลายชีวิต เขาพบจุดจบที่ขมขึ้นเพียงลําพัง

 

การครอบครองท่าไม้ตายอมตะอําลาสหายของวูหยงทําให้ผู้อมตะทั้งหมดตกใจ

 

แต่ไม่ว่าอย่างไรท่าไม้ตายของวูหยงก็ประสบความสําเร็จ เฉินอี้กําลังจะตาย ทุกคนตระหนักถึงเรื่องนี้

 

เพียทั้งซุ้ยกรีดร้องและพุ่งเข้าโจมตีวูหยง

 

ร่างกายของวูหยงหายไปจากจุดนั้นอย่างกะทันหัน เพ่ยกังซุ้ยคว้าร่างของเฉินอี้เอาไว้ แต่เขา ไม่สามารถขยับเขยื้อนขณะที่ชั้นผิวหนังเริ่มสึกกร่อน

 

วูหยงปรากฏตัวอีกครั้งด้านหน้ากลุ่มผู้อมตะภาคใต้

 

สายตาของกลุ่มผู้อมตะภาคใต้กลายเป็นซับซ้อน มีความระแวง ความหวาดกลัว และความเคารพอยู่ในนั้น

 

“วูหยงครอบครองท่าไม้ตายอมตะอําลาสหาย มันเทียบเท่ากับเกราะหวนคืนของฟางหยวน นี่คือไม่ตายสําคัญที่สามารถเปลี่ยนสถานการณ์

 

“วูหยงเป็นสหายกับเฉินอี้ตั้งแต่เมื่อใด?”

 

“มันไม่ใช่เรื่องยาก ทุกคนที่ทําธุรกรรมในสวรรค์สีเหลืองมักเรียกกันว่าสหาย นั่นเป็นเรื่องปกติ แต่ข้าเกรงว่าแผนการของวูหยงจะลึกซึ้งกว่านั้น”

 

วูหยงมองเฉินอี้ที่อยู่ในระยะไกลและยกย่อง “ดังคาด สมกับเป็นสมาชิกวงสวรรค์ อดีตผู้อาวุโสสูงสุดลําดับที่หนึ่งของนิกายบัวสวรรค์ เจ้ามีการป้องกันที่น่าทึ่งมาก นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าเห็นร่างของเป้าหมายสลายตัวช้าถึงระดับนี้

 

ถ้อยคําของเขาเหมือนยกย่องศัตรู แต่ในเวลาเดียวกันมันก็เป็นการแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของเขาเอง

 

กลุ่มผู้อมตะภาคใต้ตอบสนองอย่างรวดเร็ว

“ถูกต้อง ไม่มีผู้ใดรอดจากท่าไม้ตายอําลาสหาย!”

 

“เฉินอี้คือคนที่ตายไปแล้ว”

 

“ต่อหน้าท่านวูหยง สมาชิกวังสวรรค์ก็ไม่ใช่สิ่งใด!”

 

สมรภูมิวังสวรรค์

 

ภายในค่ายกลวิญญาณอมตะบนเส้นทางแห่งการหลอมรวม

 

“หอก!” ผู้อมตะระดับแปดของวังสวรรค์เช่อเว่ยตะโกน

 

หอกสีดําขนาดใหญ่พุ่งเข้าโจมตีปรมาจารย์ห้าธาตุ

 

“ลูกศร!” เช่อเว่ยตะโกนอีกครั้ง

 

ลูกศรจํานวนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าและพุ่งเข้าไปหาปรมาจารย์ห้าธาตุ

 

ปรมาจารย์ห้าธาตุยืนอยู่ที่เดิม แม้เขาจะถูกโจมตี แต่เขายังมีเวลากล่าว “น่าประทับใจ เช่อเว่ย เจ้ากําลังสร้างเส้นทางสายใหม่ ท่าไม้ตายเหล่านี้น่าสนใจจริงๆ อย่างไรก็ตามมันไร้ประโยชน์ เจ้าไม่สามารถทําลายการป้องกันของข้า”

 

“ดาบ!” เช่อเว่ยเพิกเฉยต่อปรมาจารย์ห้าธาตุ เขาถือดาบขนาดใหญ่พุ่งเข้าต่อสู้กับปรมาจารย์ห้าธาตุในระยะประชิด

 

อีกด้านหนึ่ง ปีศาจกระทิงกําลังโจมตีผู้อมตะระดับแปดกงเยี่ยนของวังสวรรค์

 

ปีศาจกระทิงเคลื่อนที่ราวกับภูตผีแต่พลังโจมตีของเขากลับทรงพลังมาก

 

ทุกครั้งที่กงเยี่ยนถูกโจมตี ร่างกายของเขาจะสั่นสะท้านขึ้นอย่างรุนแรง

 

เขาบ่มเพาะบนเส้นทางแห่งกฏ มีรอยสักสีน้ําเงินปรากฏอยู่ทั่วร่างของเขา

 

ดูเหมือนพวกเขาจะยังไม่สามารถผ่านเข้ามาได้” หยวนเชียงตู้ที่กําลังซ่อมแซมวิญญาณชะตากรรมรู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย

 

ผู้อมตะของถ้ําสวรรค์นิรันดรเลือกการต่อสู้ระยะประชิด พวกเขาจงใจจํากัดการโจมตีเพราะเกรงว่าพวกเขาจะทําลายค่ายกลวิญญาณอมตะ

 

“ดูเหมือนพวกเขาจะต้องการฉกชิงวิญญาณชะตากรรมแต่พวกเขาก็มีข้อกําหนดบางอย่างเกี่ยวกับการฟื้นฟูวิญญาณชะตากรรม”

 

หยวนเชียงตู้สามารถวิเคราะห์ความตั้งใจของถ้ําสวรรค์นิรันดรได้อย่างรวดเร็ว

 

“ข้าต้องใจเย็น หากเกิดความผิดพลาดจากมนุษย์ ร่องรอยของพลังงานแห่งเต่ความสําเร็จก็ไม่สามารถช่วยเหลือ

 

“อดทนไว้

 

“ผู้อมตะหลายคนกําลังตื่นขึ้นจากสุสานอมตะ ความแข็งแกร่งของวังสวรรค์กําลังเพิ่มขึ้น ถ้ําสวรรค์นิรันดรจะถูกบังคับให้สิ้นหวัง

 

หยวนเชียงคู่กําลังคิดเรื่องนี้ขณะที่ปิงช่ายฉวนเผยรอยยิ้มเย็นชา “พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดข้าถึงนําแท่นบูชาแห่งโชคออกมา? เพราะมันมีท่าไม้ตายที่น่าอัศจรรย์”

กลุ่มผู้อมตะของวังสวรรค์กําลังจะโจมตีแท่นบูชาแห่งโชค แต่ในจังหวะนี้มันกลับระเบิดแสงสีทองออกมา

 

ภาพสายธารแห่งกาลเวลาปรากฏขึ้นรอบๆแท่นบูชาแห่งโชค จากนั้นร่างหนึ่งก็เดินออกมา

 

คนที่เดินออกมาตะโกนด้วยความโกรธ “เจ้าหมียักษ์ กินระเบิดสายฟ้าของข้า!”

“เปรี้ยง!”

 

หมียักษ์เจิ้งเฟยซึ่งถูกบังคับให้ล่าถอย ใบหน้าของมันถูกระเบิดและเต็มไปด้วยเลือด

 

“ผู้ใด? บอกชื่อของเจ้า!” ผู้อมตะของวังสวรรค์พุ่งเข้าโจมตีบุคคลลึกลับ

 

เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “เจ้าไม่รู้จักกระทั่งข้า นูเอ๋อเปาซ่งงั้นหรือ? เช่นนั้นให้ข้าแสดงท่าไม้ตายอมตะระเบิดสายฟ้าของข้าให้เจ้าดู เมื่อข้าระเบิดเจ้า เจ้าจะสามารถจดจําชื่อของข้า”

 

“เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง”

 

ผู้อมตะของวังสวรรค์ถูกส่งลอยกลับหลังราวกับว่าวสายปานขาดก่อนที่เขาจะร่วงลงบนพื้น และหมดสติทันที

 

“ผู้ใดจะคิดว่าข้าจะสามารถเดินทางมายังอนาคตและมีส่วนร่วมในการต่อสู้ครั้งใหญ่ ข้าช่างโชคดีนัก!” ผู้อมตะของภาคเหนือคนที่สองเดินออกมาจากสายธารแห่งกาลเวลาด้วยรอยยิ้ม

 

เขาชี้นิ้วไปที่แท่นบูชาแห่งโชคและปัดเป่าท่าไม้ตายอมตะบนเส้นทางแห่งกาลเวลาที่หยุดการเคลื่อนไหวของมันออกไป

 

“เจ้าทําลายท่าไม้ตายอมตะของข้า เจ้าคือผู้ใด?” ดวงตาของกู้หลิวรูกลายเป็นมืดครื้ม

 

ผู้อมตะภาคเหนือเผยรอยยิ้มบางและมองไปที่กู้หลิวรู “ช่างบังเอิญนัก เราต่างบ่มเพาะบนเส้นทางแห่งกาลเวลา สําหรับชื่อของข้า มันค่อนข้างธรรมดา ข้าคือไห่ฟาน”

“โอ้ ช่างเป็นการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่นัก สวรรค์ ข้าควรซ่อนตัวอยู่บางแห่ง” ผู้อมตะคนที่สามของภาคเหนือปรากฏตัวขึ้น หลังกล่าวจบคํา เขาหายตัวไปทันที

 

ผู้อมตะของภาคเหนือปรากฏตัวขึ้นทีละคนและเข้าสู่สนามรบ

 

หัวใจของเทพธิดาอเว่ยเต้นแรง “นูเอ๋อเปาซ่ง ไห่ฟาน และหลิวหลิว พวกเขาเป็นผู้อมตะระดับแปดของตระกูลฮวงจีนในอดีต! ท่าไม้ตายชนิดใดที่สามารถนําผู้คนเหล่านี้เข้าสู่การต่อสู้?”

 

เทพธิดาจื่อเว่ยรู้สึกราวกับกําลังอยู่ในความฝัน

 

นางสับสน แต่ราชันมังกรไม่

 

ความทรงจําผุดขึ้นในใจของราชันมังกรอีกครั้ง

 

เทพปีศาจบัวแดงกระอักเลือดออกมา

 

“บัวแดง เจ้ายังไม่โจมตีอีกมั้นหรือ? แม้เจ้าจะมีท่าไม้ตายอมตะตัวตนในอนาคน แต่หลังจากกําเนิดใหม่ เจ้าก็ยังมีการบ่มเพาะระดับแปดเท่านั้น ท่าไม้ตายอมตะตัวตนในอนาคตของเจ้าอยู่ในระดับแปด เจ้ายังห่างไกลจากระดับเก้า!” ราชันมังกรแสดงออกอย่างเย็นชา

 

“ถูกต้อง ท่าไม้ตายอมตะตัวตนในอนาคตของข้ามีข้อบกพร่องอยู่บ้าง แต่กระทั่งมันจะไม่บกพร่อง ข้าก็ไม่สามารถโจมตีท่านอาจารย์” เทพปีศาจบัวแดงเผยรอยยิ้มขมขื่น

 

“นั่นคือเหตุผลที่เจ้าพยายามหลบเลี่ยงข้าแทนที่จะโจมตีงั้นหรือ?” ราชันมังกรเย้ยหยัน “บัวแดง หากเจ้าเคารพข้าในฐานะอาจารย์จริงๆ เจ้าควรยอมรับชะตากรรมและกลายเป็นเทพอมตะอีกครั้ง เราสามารถลืมอดีตและเริ่มต้นใหม่”

 

“ท่านอาจารย์ ข้าเข้าใจความตั้งใจของท่าน แต่ท่านไม่เข้าใจข้า” เทพปีศาจบัวแดงถอนหายใจ

 

ราชันมังกรยิ่งโกรธมากขึ้น “หากเจ้าไม่โจมตีข้าและไม่เปลี่ยนความคิด เช่นนั้นข้าก็จะฆ่าเจ้า”

 

“ไม่” เทพปีศาจบัวแดงสายศีรษะ “ท่านอาจารย์ หลังจากรับการโจมตีของท่านมานาน ตอนนี้ท่าไม้ตายอมตะของข้าพร้อมใช้งานแล้ว โปรดพิจารณา”

 

หลังกล่าวจบคํา ภาพมายาของสายธารแห่งกาลเวลาก็ปรากฏขึ้น

 

การแสดงออกของราชันมังกรเปลี่ยนไป “มันคือท่าไม้ตายใด?”

 

“มันเป็นท่าไม้ตายคู่ ข้าเรียกมันว่า อัญเชิญอดีต และสนับสนุนอนาคต ท่าไม้ตายนี้สามารถอัญเชิญผู้อมตะที่มีความใกล้ชิดกับผู้ใช้งานมาจากอดีตเพื่อสนับสนุนการต่อสู้ในอนาคต ตอนนี้ข้ากําลังใช้ท่าที่สอง นั่นคือสนับสนุนอนาคต” เทพปีศาจบัวแดงเผยรอยยิ้มบาง

 

การแสดงออกของราชันมังกรกลายเป็นน่ากลัว เขาเต็มไปด้วยความโกรธ “เจ้ากําลังท้าทายสวรรค์! ธรรมชาติปีศาจของเจ้าหยั่งรากลึกเกินไป! แล้วท่าไม้ตายแรกเป็นอย่างไร ใช้มันออกมา!”

 

“ท่าไม้ตายอัญเชิญอดีตจะปรากฏต่อหน้าท่านวันใดวันหนึ่งในอนาคต” เทพปีศาจบัวแดงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

 

Related

Reverend Insanity

Reverend Insanity

มนุษย์มีความรอบรู้นับสิบหมื่นรูปแบบของวิญญาณซึ่งเป็นพลังงานต้นกำเนิดแห่งสวรรค์พิภพ เมื่อเจดีย์แห่งทวยเทพไร้ซึ่งความยุติธรรม ปีศาจจึงถือกำเนิด วันเวลาผ่านไป แต่ความฝันไม่เคยเปลี่ยนแปลง ชื่อของเขาถูกกล่าวขานหลังจากนักท่องเที่ยวแห่งกาลเวลาหวนฟื้นคืนชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง บนโลกที่แตกต่าง เขาเติบโตขึ้น บ่มเพาะพลังปีศาจ และกลายเป็นยมทูตผู้ใช้วิญญาณ วิญญาณกาลเวลา วิญญาณแสงจันทร์ วิญญาณอสนีสีทอง วิญญาณสุรา วิญญาณไหมดำ วิญญาณแห่งความหวัง….. ด้วยพลังอำนาจแห่งวิญญาณบาป เทพปีศาจจะครองภพและทำทุกสิ่งที่หัวใจของเขาปรารถนา! Humans are the spirit of all living beings, Gu are the essence of heaven and earth. With his three views* unrighteous, a demon is reborn. Former days are but an old dream, an identical name is made anew. The story of a time traveller who keeps on being reborn. A unique world that nurtures, refines, and uses Gu. Spring Autumn Cicada, Moonlight Gu, Liquor Worm, Great Qi Golden Light Worm, Slender Black Hair Gu, Hope Gu… And a great demon of the world that acts as his heart pleases! A story of a villain, Fang Yuan who was reborn 500 years into the past with the Spring Autumn Cicada he painstakingly refined. With his profound wisdom, battle and life experiences, he seeks to overcome his foes with skill and wit! Ruthless and amoral, he has no need to hold back as he pursues his ultimate goals. In a world of cruelty where one cultivates using *Gu – magical creatures of the world – Fang Yuan must rise up above all with his own power. Notes : *Gu is a legendary venomous insect, often used in black magic practices. It can take on the form of several insects, usually snakes, crickets, worms etc. *Three views = one’s world view, values of worth, and philosophy on life.

Comment

Options

not work with dark mode
Reset