คุณหนูไฮโซยอดอัจฉริยะ – ตอนที่ 708 ระงับถาวร! คุณอิ๋งสูงส่งได้ถึงขั้นไหนกัน

ตอนที่ 708 ระงับถาวร! คุณอิ๋งสูงส่งได้ถึงขั้นไหนกัน

อะไรคือก็แค่แอ๊กเคานท์ระดับเอ!

เยี่ยซือชิงยังคิดตามไม่ทัน

โทรศัพท์มือถือดัง ติ๊ดๆ อีกครั้ง มีสองข้อความเข้ามาต่อเนื่อง

อิ๋งจื่อจิน : [ไอดี S0239 รหัสผ่านแรกเข้า 123456]

อิ๋งจื่อจิน : [ล็อกอินเข้าไปแล้วเปลี่ยนรหัสผ่านด้วย]

เท้าของเยี่ยซือชิงหยุดอยู่กับที่ทันที มองไอดีกับรหัสผ่านที่สุดแสนจะธรรมดา เธออึ้งไปชั่วขณะ

สมาชิกคนอื่นๆ ในกลุ่มบีเห็นท่าทางของเยี่ยซือชิงก็แปลกใจ

นักศึกษาชายคนก่อนหน้านี้อึ้ง “รุ่นพี่เยี่ย รุ่นน้องอิ๋งตอบมาว่าอะไรเหรอครับ”

“อ๋อ อ่อๆ” เยี่ยซือชิงอึ้งอยู่สักพักถึงได้สติกลับมา “รุ่นน้องอิ๋งให้แอ๊กเคานท์เว็บดับบลิวกับฉันมา พวกเราลองดูก่อน”

“รุ่นน้องอิ๋งให้เหรอ” นักศึกษาชายตะลึงยิ่งกว่าเดิม “คนที่ขวางพวกเราคือแอ๊กเคานท์ระดับเอ ถ้าอยากให้การขนส่งกลับมาเป็นปกติ อย่างน้อยก็ต้องเป็นแอ๊กเคานท์ระดับเอที่มีอายุลงทะเบียนนานกว่าแอ๊กเคานท์นี้”

ทำโปรเจ็กต์มาด้วยกันตั้งนาน พวกเขารู้ประวัติของอิ๋งจื่อจินอยู่ไม่น้อย

เพิ่งเข้าสำนักวิจัยได้ไม่นาน พ่อแม่ตายหมด ถูกญาติเอาไปเลี้ยงดู เป็นชาวเมืองธรรมดาเหมือนพวกเขา

แล้วจะไปเอาแอ๊กเคานท์ระดับเอมาจากไหน

“พูดมากทำไม” เยี่ยซือชิงใส่ไอดีกับรหัสผ่านเสร็จเรียบร้อย กดเอนเทอร์ดัง ตึก

หน้าเว็บเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

มีคำว่า ‘ยินดีต้อนรับ’ ปรากฏ ต่อมาก็ล็อกอินสำเร็จ

เยี่ยซือชิงกดดูข้อมูลส่วนตัวของแอ๊กเคานท์

ชื่อเรียก : ชื่อเรียกสิบสี่อักษร

ประเภทแอ๊กเคานท์ : สมาชิก

ระดับแอคเคาท์ : ระดับ S

ตัว ‘S’ ใหญ่ ทำให้เกิดความเงียบในชั่วขณะ

เยี่ยซือชิงมือสั่น จับจ้องระดับแอ๊กเคานท์ที่อยู่บรรทัดสุดท้าย

ดวงตาเบิกโพลง สมองแทบหยุดทำงาน

สมาชิกกลุ่มบีทั้งหมดที่ล้อมอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ “…”

แอ๊กเคานท์ของเว็บดับบลิวตั้งแต่ระดับเอขึ้นไปจะไม่สามารถขอเลื่อนระดับในนามบุคคลได้แล้ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงแอ๊กเคานท์ระดับเอส

แอ๊กเคานท์ระดับเอสล้วนอยู่ในมืออิทธิพลใหญ่ชั้นแนวหน้าของเมืองแห่งโลก

บางครั้งในงานประมูลจะมีการเอาแอ๊กเคานท์ระดับเอสมาประมูล ซึ่งก็ถูกแย่งหมดตั้งแต่เอาออกมา

อย่างไรเสียสิทธิพิเศษของระดับเอสก็เยอะกว่าแอ๊กเคานท์ทั่วไปค่อนข้างมาก

แอ๊กเคานท์ระดับเอสทั้งหมดจะถูกบันทึกไว้ที่แอดมินของเว็บดับบลิว ถึงขั้นที่มีโอกาสได้เข้าพบผู้วิเศษ

ไม่มีใครในเมืองแห่งโลกไม่รู้ว่าเว็บดับบลิวก่อตั้งโดยผู้วิเศษนักพรต

สมาชิกกลุ่มบีมองหน้ากัน

แต่ตอนนี้ แอ๊กเคานท์ระดับเอสของแท้อยู่ตรงหน้าพวกเขา

เยี่ยซือชิงนึกถึงเรื่องที่อิ๋งจื่อจินกำชับไว้ มือสั่นรีบเปลี่ยนรหัสผ่านทันที

รหัสผ่านง่ายๆ อย่างหนึ่งสองสามสี่ห้าหก เกิดถูกแฮกเกอร์โจมตีจะทำไง

หลังจากเปลี่ยนรหัสผ่านเสร็จ เยี่ยซือชิงก็ใส่เลขสินค้าในโซนซื้อขาย เข้าไปดูข้อมูลการขนส่งอะไหล่ของพวกเขา

แอ๊กเคานท์ระดับเอกับแอ๊กเคานท์ระดับเอสเทียบกันไม่ได้อย่างสิ้นเชิง

ในเวลาแค่สองวินาที การขนส่งอะไหล่ก็กลับมาเป็นปกติ

ผ่านไปอีกไม่กี่นาทีก็ได้ยินเสียง ตุบ กล่องรับพัสดุที่อยู่ด้านข้างเด้งออกมาหนึ่งกล่อง

แต่ไม่มีใครไปหยิบ สมาชิกกลุ่มบียังอยู่ในอาการตะลึง

จนกระทั่งมีเสียงพูดดังขึ้น ทำลายความเงียบ “ล็อกอินได้ไหม”

“รุ่นน้องอิ๋ง!” เยี่ยซือชิงหันไป ยืนขึ้นทันที “ล็อกอินได้แล้ว อะไหล่ก็มาถึงแล้วด้วย”

“งั้นก็ดี” อิ๋งจื่อจินเดินไปที่หน้ากล่องรับพัสดุ อุ้มกล่องอะไหล่ขึ้นมาวางบนโต๊ะ “ต่อไปถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกให้รีบบอกฉันนะคะ”

“ได้ รุ่นน้องอิ๋ง แต่ก็ไม่รู้ว่าคนที่ขวางการขนส่งอะไหล่ของพวกเราเป็นใคร” เยี่ยซือชิงขมวดคิ้ว “แต่คนที่รู้ว่าพวกเราจำเป็นต้องใช้อะไหล่ชิ้นนี้ก็น่าจะมีแค่กลุ่มเอแล้ว”

กลุ่มเอกับพวกเขาเข้าอบรมของพวกอาจารย์พร้อมกัน

บางครั้งกลุ่มเอก็ได้ยินที่พวกเขาคุยกันในห้องทดลอง

“ต้องเป็นสวีจิ่งซานคนใจแคบนั่นแน่ๆ!” นักศึกษาชายตบโต๊ะ พูดด้วยความโมโห “เขามีแอ๊กเคานท์ระดับเอ ผมจะไปถามเขา”

“ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้น” อิ๋งจื่อจินหยิบคอมพิวเตอร์ของตัวเองออกมาจากกระเป๋าเป้แล้วเปิด “แค่ดูก็รู้แล้วว่าใคร”

เยี่ยซือชิงอึ้งอีกครั้ง “ดะ ดูเหรอ”

อิ๋งจื่อจินพยักหน้า ล็อกอินเข้าแอ๊กเคานท์หลักของตัวเอง

แอ๊กเคานท์ผู้ก่อตั้งมีหน้าสำหรับบริหารจัดการ สามารถดูได้ทุกอย่างตั้งแต่ชื่อไอดีแอ๊กเคานท์ เวลาที่ล็อกอินครั้งล่าสุด ที่อยู่ไอพี รวมถึงข้อมูลส่วนตัวชื่อจริง

แม้แต่แอดมินทั้งเจ็ดของซิวก็ยังไม่มีสิทธิ์นี้

อิ๋งจื่อจินหาแอ๊กเคานท์ระดับเอที่ขัดขวางพัสดุของพวกเขาเจออย่างรวดเร็ว

ตรงที่อยู่ไอพีคือสำนักวิจัย คณะชีววิทยาและพันธุศาสตร์

ดวงตาของเธอหรี่ลง เคาะแป้นคีย์บอร์ดหนึ่งทีอย่างไม่ใส่ใจ

มีหน้าต่างเด้งขึ้นมา

[ท่านต้องการระงับแอ๊กเคานท์ทั้งหมดที่อยู่ภายใต้ไอพีนี้เป็นการถาวรใช่หรือไม่]

[ใช่/ไม่ใช่]

อิ๋งจื่อจินกดคำว่าใช่ จากนั้นก็พับหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วพูดขึ้น “เป็นนักศึกษาระดับสูงของคณะชีววิทยาและพันธุศาสตร์ น่าจะเป็นเพราะก่อนหน้านี้ที่ฉันซ้อมคนของพวกเขา”

เรื่องนี้พวกเยี่ยซือชิงก็รู้กันหมด

“คณะชีววิทยาทำเหรอ” นักศึกษาชายคนนั้นลังเล “พวกเขาไม่ใช่คนดี แถมยัง…”

จะจับคนไปทำการทดลอง จิตใจโหดร้ายมาก

แต่ติดตรงที่คณะชีววิทยาและพันธุศาสตร์มีผู้วิเศษนักมายากลกับผู้วิเศษนักบวชหญิงหนุนหลังอยู่ เมื่อเทียบกันแล้ว คณะวิศวกรรมศาสตร์ไม่มีผู้วิเศษหนุนหลัง

“วางใจได้ ผู้วิเศษไม่ว่างมายุ่งกับคนธรรมดาหรอก” อิ๋งจื่อจินลุกขึ้น หมุนข้อมือเล็กน้อย “ฉันขอไปอัดคนหน่อย อยากไปด้วยกันไหม”

เธอพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เหมือนแค่จะไปจ่ายตลาด

“อยากๆๆ!” สมาชิกกลุ่มบีชักสนใจ “รุ่นน้องอิ๋ง ขอไปด้วยนะ”

อิ๋งจื่อจินครุ่นคิดแล้วชี้กระสอบที่อยู่ตรงมุมห้อง “เอานั่นไปด้วย สะดวกหน่อย”

นักศึกษาชายรีบคว้ากระสอบขึ้นมาอย่างคล่องแคล่วแล้วเดินตามอิ๋งจื่อจินออกไปอย่างอารมณ์ดี

พวกอาจารย์และคณบดีไม่มีทางยุ่งการแก่งแย่งชิงดีทั้งต่อหน้าและลับหลังของพวกนักศึกษา

สำนักวิจัยก็คือสถานที่แบบนี้ ใครเก่งก็อยู่รอด

ผู้อ่อนแอย่อมเป็นเหยื่อของผู้แข็งแกร่ง

ไม่เก่งก็อยู่ไม่ได้ จะโทษใครได้

เยี่ยซือชิงขยี้ตา

เมื่อกี้เหมือนเธอเห็นอักษรสีทองในคอมพิวเตอร์ของอิ๋งจื่อจิน

มันเขียนว่าอะไรนะ

เยี่ยซือชิงเกาหัว

โอ๊ย บ้าจริง เธอลืมไปแล้ว

ทางด้านคณะชีววิทยาและพันธุศาสตร์

ภายในห้องทดลองส่วนตัวเลขที่เก้าสิบแปด

นักศึกษาระดับสูงคนหนึ่งทุบโต๊ะอย่างแรง “ผีหลอก!”

เมื่อกี้เขากำลังดูไลฟ์สดในโซนเกมของเว็บดับบลิวอยู่ดีๆ ปรากฏว่าอยู่ๆ แอ๊กเคานท์ก็เด้งออก

พอล็อกอินเข้าไปใหม่กลับมีข้อความขึ้นว่าแอ๊กเคานท์นี้ถูกระงับการใช้งานเป็นการถาวร

เว็บดับบลิวมีมานานขนาดนี้ยังไม่เคยได้ยินว่ามีแอ๊กเคานท์ไหนถูกระงับถาวร

น่าแปลก

นักศึกษาระดับสูงจ้องคอมพิวเตอร์ ใช้แอ๊กเคานท์สำรองล็อกอินอย่างไม่สบอารมณ์

แต่ก็ยังคงขึ้นว่าถูกระงับถาวร

เขาสบถด่าออกมา “ไอ้บ้าเอ๊ย!”

ขณะที่เขายังอยากลองใช้แอ๊กเคานท์สำรองอื่นๆ ลองเข้าอีก ทันใดนั้นประตูก็ถูกถีบออก

เขาหันไป เห็นกลุ่มคนเดินเข้ามาท่าทางเอาเรื่อง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างควบคุมไม่ได้ “พวกแกจะทำอะไร”

อิ๋งจื่อจินกอดอก ยืนพิงประตู ดวงตาหงส์เย็นชา “ไม่ทำอะไร พวกเรามาเล่นด้วยอย่างเป็นมิตร”

ดวงตาของเธอหลุบลง ขยับนิ้วเล็กน้อย

กำลังภายในฝ่าอากาศออกไป สกัดจุดลมปราณของนักศึกษาระดับสูงคนนี้ไว้ในชั่วพริบตา

พออีกฝ่ายเห็นว่าร่างกายตัวเองขยับไม่ได้ เหงื่อก็ผุดเต็มหน้าผาก ตะโกนโวยวาย “พวกแกต้องการทำอะไรกันแน่ ฉันไม่รู้จักพวกแกเสียหน่อย”

“เอ๊า ไม่รู้จัก แต่มาขัดขวางพัสดุของพวกเราเนี่ยนะ” เยี่ยซือชิงแสยะยิ้ม “งั้นนายก็เล่นได้ถูกคนมาก”

นักศึกษาระดับสูงคนนี้สีหน้าเปลี่ยนทันที

เขาเป็นคนขัดขวางพัสดุของกลุ่มบีจริง แต่คนกลุ่มบีรู้ได้อย่างไร

หากว่ากันตามหลักการแล้ว กลุ่มบีควรไปเอาเรื่องสวีจิ่งซานถึงจะถูก

เขาก็จะลอยตัวอย่างสิ้นเชิง

“อย่าเสียเวลาพูดกับเขาเลย” นักศึกษาชายในกลุ่มบีเอากระสอบคลุมหัวนักศึกษาระดับสูงคนนี้อย่างคล่องแคล่ว “รุมเลยดีกว่า”

“พวกแกบ้าไปแล้ว!” นักศึกษาระดับสูงทั้งตกใจทั้งโมโห “พวกแกรนหาที่ตายชัดๆ!”

คนของคณะวิศวะกล้าทำร้ายคนของคณะชีววิทยาเลยเหรอ

ไม่กลัวทำให้สองคณะเกิดความขัดแย้ง ล่วงเกินผู้วิเศษนักมายากลกับผู้วิเศษนักบวชหญิงหรือไง!

นักศึกษาชายแสยะยิ้ม “พวกเราจะตายไหมไม่รู้ แต่วันนี้แกจบเห่แน่”

นักศึกษาระดับสูงอ้าปากจะพูด “พวกแก…”

แต่สมาชิกกลุ่มบีไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พูดอีกต่อไป

ตามมาด้วยการรุมกระทืบ ได้ยินเพียงเสียงร้องโอดครวญ

“เอาล่ะ เดี๋ยวจะตายซะก่อน” เยี่ยซือชิงตบมือห้าม “รุ่นน้องอิ๋ง พวกเราไปเถอะ”

อิ๋งจื่อจินตวัดมือ คลายจุดลมปราณที่ผนึกไว้

นักศึกษาชายกลอกตาไปมา จากนั้นก็โยนลูกกลมๆ เข้าไปในกระสอบแล้วถึงเดินเอ้อระเหยออกไป

จังหวะที่ประตูห้องทดลองปิดลง

ตูมตาม!

“อ๊าก! โอ๊ยยย!”

ด้านหลังเป็นเสียงร้องโวยวายจะขาดใจของนักศึกษาระดับสูงคนนั้น ตามมาด้วยเสียงโครมคราม

ฟังดูเหมือนคนสิ้นหวัง

เมื่อกี้ตอนพวกเขารุมกระทืบยังไม่เห็นร้องขนาดนี้

เยี่ยซือชิงหยุดเดิน มองนักศึกษาชายด้วยความสงสัย “นายยัดอะไรเข้าไปในกระสอบใช่ไหม”

“หา?” นักศึกษาชายเกาหัว “อ่อ ก็แค่ระเบิดตดง่ายๆ หนึ่งลูก เพิ่งทำเมื่อกี้ระหว่างทางที่มา”

ศึกษาในคณะวิศวกรรมศาสตร์ไม่กี่เดือนก็สามารถทำระเบิดอัดสุญญากาศแบบง่ายๆ ได้แล้ว

เยี่ยซือชิงพูด “น่าจะไม่ใช่แค่ระเบิดตดธรรมดาๆ หรือเปล่า”

“แน่นอน” นักศึกษาชายพูดอย่างมีลับลมคมใน “ในนั้นยังผสมของเสียจากสัตว์หลายชนิดอีกด้วย พอระเบิดออกก็ไม่ต่างจากบ่อขี้”

เยี่ยซือชิง “…”

อิ๋งจื่อจินถอยหลังอย่างเงียบๆ หนึ่งก้าว

เธอต้องอยู่ให้ห่างจากกลุ่มนี้ไว้หน่อย

โทรศัพท์มือถือดังขึ้นพอดี อิ๋งจื่อจินกดรับ “ฮัลโหล”

เป็นเสียงเนือยของผู้ชาย น้ำเสียงกึ่งหยอกเย้า “เด็กน้อย เสร็จธุระหรือยัง”

“อืม” อิ๋งจื่อจินดูเวลา “ออกมารับฉันได้เลย เดี๋ยวออกไป”

“โอเค”

อิ๋งจื่อจินเก็บโทรศัพท์มือถือเข้ากระเป๋าแล้วหันไปโบกมือให้พวกเยี่ยซือชิง “ฉันออกไปเที่ยวแล้วนะ”

“ไปเถอะๆ” เยี่ยซือชิงพูด “พวกเราจะประกอบอะไหล่เอง”

อิ๋งจื่อจินพยักหน้าเบาๆ แล้วลงจากตึก

สมาชิกกลุ่มบีรอนักศึกษาระดับสูงคนนั้นร้องจนหมดแรงแล้วถึงเดินออกไป

พวกเขาเดินไปถึงประตูทางเข้าก็บังเอิญเห็นรถสีดำคันหนึ่งลงมาจากบนฟ้าพอดี หยุดลงตรงหน้าอิ๋งจื่อจิน

ประตูรถเปิดออก มือเรียวยาวดึงอิ๋งจื่อจินเข้าไป อีกทั้งยังคาดเข็มขัดนิรภัยให้เธอ

พวกเขาเห็นคนที่อยู่ในรถไม่ชัด

“ไม่เหมือนรถที่คราวก่อนมารับรุ่นน้องอิ๋งเลยนะ” นักศึกษาชายพูดขึ้น “และก็ไม่เท่เท่าคันที่แล้วด้วย”

“โง่เอ๊ย!” เยี่ยซือชิงตบหัวเขาหนึ่งที พูดเสียงเบา “นายเห็นสัญลักษณ์ที่ป้ายทะเบียนไหม”

“ถึงจะไม่เท่ แต่เป็นรุ่นใหม่ที่เพิ่งวางขายในเว็บดับบลิวแน่นอน ก็แค่คนธรรมดาอย่างพวกเราไม่มีปัญญาซื้อ”

นักศึกษาชายถึงได้รีบมองไป

ตามคาด เขาเห็นสัญลักษณ์ที่เป็นรูปอัญมณี

มันคือบริษัทผลิตรถยนต์ที่ใหญ่ที่สุดของเมืองแห่งโลก ร่วมงานกับคณะวิศวกรรมศาสตร์มานานแล้ว

รถคันนี้ไม่ใช่รถแข่ง แต่เป็นประเภทรถยานเกราะ

รวมระบบโจมตีและระบบป้องกันไว้ในคันเดียว ป้องกันอาวุธเลเซอร์ได้

รถแบบนี้เว็บดับบลิวขายให้เฉพาะคนในเท่านั้น ไม่มีทางเอาออกมาวางในโซนซื้อขาย

นักศึกษาชาย “…”

รุ่นน้องอิ๋งสูงส่งได้ถึงขั้นไหนกัน

อีกด้านหนึ่ง

ภายในห้องทดลอง

คนของกลุ่มบีกลับมากันหมดแล้ว

“เยี่ยซือชิง ได้ยินว่าอะไหล่ของพวกเธอถูกชะลอระหว่างทางเหรอ”

มีเสียงพูดขึ้น สวีจิ่งซานเดินเข้ามาด้วยท่าทางอวดดี “แถมยังเป็นอะไหล่สำคัญด้วย อยากให้ฉันช่วยแก้ปัญหาเรื่องนี้ให้ไหมล่ะ”

เขาเคยบอกแล้วว่าไม่เพียงแต่อิ๋งจื่อจินจะทำอะไรไม่ได้ ยังจะเป็นตัวถ่วงให้อีก

ล่วงเกินพวกคนของคณะชีววิทยาและพันธุศาสตร์ ต่อไปยังคิดจะอยู่ในสำนักวิจัยอีกเหรอ

โชคดีที่เขาตัดสินใจเด็ดขาด ไปอยู่กลุ่มเอทันที

คุณหนูบิลใช่คนที่ใครจะมาเทียบได้ที่ไหนกัน

คุณหนูใหญ่ของตระกูลเรนเกล อีกเดี๋ยวก็จะได้เลื่อนเป็นนักวิจัยระดับเอสแล้ว

แต่ไหนแต่ไรมาเขามองคนไม่เคยผิด

“เยี่ยซือชิง ความสามารถของเธอก็โดดเด่นกว่าใคร” สวีจิ่งซานทำเสียงจึ๊ “อยากให้ฉันช่วยคุยกับคุณหนูบิลให้รับเธอเข้ากลุ่มด้วยไหมล่ะ”

สีหน้าของเยี่ยซือชิงเย็นชาลงในทันที “สวีจิ่งซาน สมองนายมีปัญหาหรือเปล่า”

“ฉันน่ะเหรอมีปัญหา ถ้าไม่มีฉัน พวกเธอก็ไม่มีทางได้อะไหล่หรอก”

ขณะที่สวีจิ่งซานพูด เขาก็วางคอมพิวเตอร์ของตัวเองลงบนโต๊ะดังตุบ

จากนั้นก็เงยหน้าขึ้น เห็นแอ๊กเคานท์ที่ยังไม่ได้ล็อกเอ้าท์ออกบนหน้าจอใหญ่

คุณหนูไฮโซยอดอัจฉริยะ

คุณหนูไฮโซยอดอัจฉริยะ

Status: Ongoing
อ่านนิยาย คุณหนูไฮโซยอดอัจฉริยะ‘จื่อจิน ถึงเธอจะเป็นลูกสาวของพวกเรา แต่พวกเราเลี้ยงเสี่ยวเซวียนมาสิบห้าปี ผูกพันกับเสี่ยวเซวียนมาก เสี่ยวเซวียนถูกเลี้ยงมาอย่างคุณหนู ไม่เหมือนเธอที่ทนความลำบากที่บ้านนอกมาตลอด ดังนั้นคุณหนูใหญ่ของตระกูลอิ๋งก็ยังคงเป็นเสี่ยวเซวียน’ ‘เธอคงจะน้อยใจ แต่เธอจิตใจดีขนาดนี้ แม่รู้ว่าเธอไม่มีทางถือสาแน่นอน วางใจนะ อะไรที่เธอควรได้ก็จะไม่มีทางน้อยหน้า’ ‘อะไรนะ เธอเองก็อยากไปด้วยล้อเล่นหรือเปล่า ทางนั้นเขาต้องการคุณหนูไฮโซ เธอน่ะ แม้แต่เล่นเปียโนสักเพลงก็ยังไม่เป็น จะไปเล่าอะไรให้เขาฟังมีแต่จะทำขายหน้า’ ภายในความฝันเป็นเงาคนเต็มไปหมดกับคำพูดที่ตีกันยุ่งเหยิง

Comment

Options

not work with dark mode
Reset