Super God Gene – ตอนที่ 2576

ทุกคนนั้นนับถือเผ่าเวรี่ไฮ ไม่ว่าเอ็กซ์ควิสิทและหลี่เคอเอ๋อจะไปที่ไหน พวกเธอก็เป็นที่นิยมราวกับดวงดาวและดวงจันทร์

 

แม้แต่ในตอนที่องค์ชายและองค์หญิงของเอ็กซ์ตรีมคิงพบกับพวกเธอ พวกเขาก็ยังต้องมีมารยาทกับพวกเธอ พวกเขาจะปฏิบัติกับสมาชิกของเวรี่ไฮเหมือนแขกวีไอพีอยู่ตลอดและไม่กล้าจะทำอะไรที่อาจจะล่วงละเมิด

 

แต่ในตอนนี้จระเข้ปฏิบัติกับพวกเธออย่างกับทาสชั้นต่ำ ขณะที่ดอลลาร์สามารถกินอาหารและดื่มเครื่องดื่มชั้นดีได้ตลอดทั้งวัน เขาไม่ได้พยายามจะช่วยพวกเธอออกไป และเขาก็ไม่เคยแบ่งปันอาหารให้กับพวกเธออีกด้วย

 

เอ็กซ์ควิสิทและหลี่เคอเอ๋อไม่ได้นำอาหารติดตัวมาด้วยมากนัก เพราะยังไงซะพวกเธอก็มีก็อตส์วอนเดอร์ พวกเธอสามารถใช้กาแล็กซี่เทเลพอร์ตเทชั่นเพื่อไปเอาสิ่งของที่จำเป็นได้ ด้วยเหตุนั้นพวกเธอจึงไม่ได้เอาของที่จำเป็นอย่างอาหารติดตัวมาด้วย ซึ่งตอนนี้พวกเธอก็กินเสบียงที่มีติดตัวจนหมดแล้ว และมันก็ไม่มีอะไรอย่างอื่นให้พวกเธอกินในที่แห่งนี้ พวกเธอจะมีรอดชีวิตอยู่ได้อีก 2-3 เดือนถ้าใช้พลังงานที่เก็บอยู่ภายในร่างกาย แต่ถึงอย่างนั้นพวกเธอก็ยังอยากจะกินอาหารอยู่ดี เพราะยังไงซะมันก็เป็นธรรมชาติของร่างกาย

 

สภาพของเอ็กซ์ควิสิทดีกว่าหลี่เคอเอ๋ออยู่หน่อย เธอฝึกฝนวิชาเวรี่ไฮเซ้นส์มานานกว่า ซึ่งช่วยให้เธอแยกตัวออกจากความต้องการทางโลก แต่ทว่าหลี่เคอเอ๋ออยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ เธอไม่สามารถควบคุมตัวเองจากความอยากอาหารได้

 

“ดอลลาร์ เจ้าขายอาหารให้กับพวกเราได้ไหม?” หลี่เคอเอ๋อถามหานเซิ่น

 

“เอาสิ เจ้าอยากจะซื้ออะไร? ไก่ย่าง? เป็ดย่าง? เนื้อย่าง? หมูย่าง? ข้ามีทุกอย่างที่เจ้าต้องการ” หานเซิ่นพูดและตกลงจะขายให้กับเธออย่างรวดเร็ว

 

“ไม่มีความจำเป็นต้องลำบาก แค่ขายผลไม้ให้กับพวกเราก็พอ” หลี่เคอเอ๋อพูดขณะที่มองจานที่เต็มไปด้วยลูกพีชของหานเซิ่น

 

เผ่าเวรี่ไฮนั้นเหมือนกับเผ่าที่ผสมกันระหว่างเผ่านภาและเผ่ามนุษย์ พวกเขาจะฆ่าถ้าจำเป็น แต่พวกเขาจะไม่ฆ่าโดยไร้เหตุผล พวกเขาไม่ชอบการเอาชีวิตโดยไร้จุดประสงค์

 

ไก่ที่หานเซิ่นกำลังกินอยู่นั้นส่งกลิ่นหอมออกมา แต่มันไม่ได้ให้พลังงานมากนัก ดังนั้นการกินผลไม้เป็นอะไรที่ดีกว่า

 

“ผลไม้หนึ่งลูกต่อหนึ่งวิชาจีโน” หานเซิ่นหยิบลูกพีชลูกที่ใหญ่กว่ากำปั้นขึ้นมาและยิ้มให้กับหลี่เคอเอ๋อ

 

“ทำไมเจ้าไม่ปล้นข้าแทนเลยล่ะ?” ดวงตาของหลี่เคอเอ๋อเบิกกว้างใส่หานเซิ่น เธอไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

 

ลูกพีชนั้นเป็นผลไม้ซีโน่เจเนอิค แต่มันไม่ได้มีระดับสูงอะไร การแลกผลไม้ลูกหนึ่งกับวิชาจีโนนั้นไม่ต่างอะไรจากการปล้น

 

“มันขึ้นอยู่กับเจ้า ข้าไม่ได้เป็นคนเสนอการแลกเปลี่ยนนี้”
หานเซิ่นยักไหล่และเริ่มกินลูกพีชในมือ น้ำที่อยู่ภายในลูกพีชไหลออกมา ขณะที่เขากัดมันและกลิ่นหอมก็โชยออกมา

 

“โอเค ผลไม้จานนั้นกับวิชาจีโน ข้าจะทำแลกเปลี่ยน”
หลี่เคอเอ๋อกัดฟันและคิดกับตัวเอง ‘พวกเราเวรี่ไฮมีวิชาจีโนอยู่มากมาย ข้ารู้เกี่ยวกับพวกมันมากพอที่จะฆ่าเจ้าได้ ถ้าข้าแค่มอบวิชาธรรมดาๆให้กับเจ้าทีละวิชา ข้าก็จะได้ผลไม้มาทั้งหมด’

 

“เดี๋ยวก่อน ข้ามีเงื่อนไขข้อหนึ่ง วิชาจีโนที่เจ้ามอบให้กับข้าจะต้องเป็นวิชาที่ข้าไม่เคยเรียนรู้มาก่อน” หานเซิ่นพูด

 

เขากำลังใช้ประโยชน์จากพวกเธอ และเขาก็ไม่ได้รู้สึกเห็นใจพวกเธอขณะที่ทำแบบนั้น

 

หานเซิ่นเชื่อว่าพวกเธอเป็นเผ่านภา ดังนั้นเขาจึงไม่รังเกียจที่จะช่วยเหลือพวกเธอ แต่ตอนนี้เขาได้รู้ว่าพวกเธอมาจากเผ่าเวรี่ไฮ ซึ่งทำให้ความรู้สึกของเขาเปลี่ยนไป

 

สมาชิกของเผ่าเวรี่ไฮที่เข้ามาในคอร์แอเรียไม่มีความจำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากเขาในการฆ่าไตรพอดทองแดงหรือซีโน่เจเนอิคระดับเทพเจ้า ด้วยเหตุนั้นหานเซิ่นจึงรู้ว่าพวกเธอต้องมีจุดประสงค์อย่างอื่นเมื่อคำนึงถึงการปฏิบัติตัวของพวกเธอขณะที่ร่วมเดินทางกับเขา

 

ถ้าพวกเธอมีจุดประสงค์แอบแฝงอยู่ เขาก็ไม่มีความจำเป็นต้องมีมารยาทกับพวกเธอ เขาจะใช้ประโยชน์จากพวกเธอโดยไม่รู้สึกผิด

 

ถ้าหานเซิ่นไม่ได้รู้ว่าพวกเธอเป็นใคร เขาก็คงจะมอบผลไม้ให้กับพวกเธอแบบฟรีๆ เพราะยังไงซะผลไม้ก็ไม่ได้มีค่าอะไรมากสำหรับเขา

 

“ข้าจะรู้ได้ยังไงว่าวิชาไหนเจ้าเคยเรียนรู้มาแล้ว และข้าจะรู้ได้ยังไงว่าอะไรที่เจ้าเรียนรู้ได้และอะไรที่เจ้าเรียนรู้ไม่ได้?” หลี่เคอเอ๋อเบะปาก

 

“บอกชื่อวิชาจีโนและบอกว่ามันใช้ทำอะไรได้ ข้าจะตัดสินมันด้วยตัวเอง” หานเซิ่นพูด

 

“ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นเจ้าเคยได้ยินวิชาจีโนโลหิตมังกรพิชิตมารหรือเปล่า? ข้าจะแลกวิชาจีโนนั้นกับลูกพีชของเจ้า” หลี่เคอเอ๋อพูด

 

วิชาโลหิตมังกรพิชิตมารเป็นวิชาจีโนลับของเผ่าดราก้อน คนนอกไม่ได้รับอนุญาตให้อ่านและเรียนรู้มัน แต่ทว่าเผ่าเวรี่ไฮเป็นข้อยกเว้นของกฎนั้น

 

เผ่าเวรี่ไฮเคยเลือกสมาชิกหลายคนของเผ่าดราก้อนไปเป็นตัวไหมและหลายๆคนก็มีความรู้เกี่ยวกับวิชาโลหิตมังกรพิชิตมาร เผ่าเวรี่ไฮสัมผัสได้ถึงความคืบหน้าในวิชาโลหิตมังกรพิชิตมารของพวกเขาและรู้ถึงความลับของมัน

 

ความจริงแล้ววิชาลับของเผ่าพันธุ์อื่นทุกเผ่าพันธุ์เองก็เช่นกัน ความลับของวิชาจีโนไม่ได้มีความหมายต่อเผ่าเวรี่ไฮ เพราะพวกเขาสามารถมองทะลุได้ทุกสิ่งทุกอย่าง

 

เผ่าเวรี่ไฮมีกฎห้ามสอนผู้อื่นเกี่ยวกับวิชาที่พวกเขาสะสม พวกเขามีวิชาจีโนมากมายของเผ่าพันธุ์ต่างๆ ในนัยหนึ่งเผ่าพันธุ์ของพวกเขาก็เป็นเหมือนกับสารานุกรมของวิชาจีโน

 

แต่ไม่สำคัญว่าเธอจะมีวิชาจีโนอยู่มากเท่าไหร่ หลี่เคอเอ๋อจะไม่ขายพวกมันไปง่ายๆ เธอรู้ว่าในไม่ช้าเธอจะเอาตัวหานเซิ่นไปเป็นตัวไหมของเธอ ดังนั้นเธอจึงไม่ได้กังวลอะไรมาก

 

ถึงอย่างนั้นสำหรับตอนนี้หลี่เคอเอ๋อคิดจะเสนอวิชาของคนนอกไปก่อน เธอไม่คิดจะแพ่งพรายวิชาลับที่เป็นของเผ่าเวรี่ไฮ

 

แถมวิชาโลหิตมังกรพิชิตมารจำเป็นต้องใช้เลือดของเผ่าดราก้อนเพื่อฝึก เธอตัดสินใจเลือกวิชานี้ก็เพราะเธอไม่คิดว่าหานเซิ่นจะฝึกมันได้ เธอต้องการทำให้เขาผิดหวัง

 

“ตกลง ข้ายอมรับวิชาโลหิตมังกรพิชิตมาร” หานเซิ่นตกลงอย่างรวดเร็วและโยนลูกพีชให้กับเธอ

 

หานเซิ่นเคยเห็นดราก้อนวันใช้โลหิตมังกรพิชิตมาร และเขาก็คิดว่ามันเป็นวิชาจีโนที่พอใช้ได้ มันคล้ายคลึงกับเซฟวิ่งมันนี่ของเขา เขาไม่รู้ว่าจะฝึกมันได้หรือเปล่า แต่เพียงแค่ได้ฟังเกี่ยวกับมันก็เป็นอะไรที่มีประโยชน์แล้ว

 

“เจ้าต้องการจะเรียนวิชาโลหิตมังกรพิชิตมากจริงๆอย่างนั้นหรอ?”
หลี่เคอเอ๋อตกใจ หลังจากนั้นเธอก็จำได้ว่าด้วยเหตุผลบางอย่างดอลลาร์สามารถเรียนรู้วิชาบิ๊กเดสทรอยเยอร์ได้ เมื่อคิดได้แบบนั้นเธอก็คำนึงถึงความเป็นไปได้ที่เขาอาจจะเรียนรู้วิชาโลหิตมังกรพิชิตมารได้สำเร็จ นั่นทำให้เธอรู้สึกลังเลขึ้นมา

 

เผ่าเวรี่ไฮเคร่งครัดในกฎของพวกเขา ถึงแม้พวกเขาจะมีวิชาจีโนเป็นพันๆวิชาและหลายๆวิชามาจากเผ่าพันธุ์อื่น แต่พวกเขาก็ไม่ได้รับอนุญาตให้แพ่งพรายพวกมันออกไปอยู่ดี การสอนวิชาจีโนธรรมดาอาจจะไม่เป็นไร แต่วิชาโลหิตมังกรพิชิตมารนั้นเป็นวิชาลับของเผ่าดราก้อน ถ้าความลับของวิชาถูกแพ่งพรายออกมา มันก็จะส่งผลกระทบต่อเผ่าดราก้อน นั่นเป็นบางสิ่งที่เผ่าเวรี่ไฮไม่อยากจะเห็น

 

“เจ้าแค่พูดไปเรื่อยๆเพื่อให้ได้ผลไม้อย่างนั้นหรอ? นี่เจ้าลังเลเพราะจริงๆแล้วเจ้าไม่รู้เกี่ยวกับวิชาโลหิตมังกรพิชิตมารอย่างนั้นใช่ไหม?”
หานเซิ่นลังเล สีหน้าของเขาดูเหมือนบางสิ่งที่เหมือนรอยยิ้ม แต่มันไม่รื่นรมย์เลยสักนิดเดียว

 

“แน่นอนว่าข้ารู้เกี่ยวกับวิชาโลหิตมังกรพิชิตมาร แต่ว่า…” หลี่เคอเอ๋อรู้ว่าหานเซิ่นกำลังยั่วยุเธอ แต่เธอก็ยังคงลังเล

 

“ทำการแลกเปลี่ยน” เอ็กซ์ควิสิทพูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน

 

“พี่สาม ข้าไม่แน่ใจว่านั่นจะเป็นความคิดที่ดี” หลี่เคอเอ๋อพูดกับเอ็กซ์ควิสิท

 

“ไม่เป็นไร ข้าอยากเห็นว่าเขาจะเรียนรู้วิชาโลหิตมังกรพิชิตมารได้หรือเปล่า” เอ็กซ์ควิสิทพูดอย่างเรียบง่าย ดวงตาของเธอดูแปลกๆ

 

หลี่เคอเอ๋อพยักหน้าและหันกลับไปที่หานเซิ่น “ได้ ข้าจะแลกวิชาโลหิตมังกรพิชิตมารกับผลไม้ ฟังให้ดีๆเพราะข้าจะบอกเจ้าแค่ครั้งเดียว”

 

หานเซิ่นตั้งใจฟังวิชาที่หลี่เคอเอ๋อเริ่มทำการอธิบาย เขาไม่รู้ว่าตัวเองจะฝึกมันได้หรือเปล่า แต่เขารู้ว่าวิชาโลหิตมังกรพิชิตมารนั้นเป็นวิชาจีโนคุณภาพสูง

Super God Gene

Super God Gene

ในยุคสมัยที่วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของมนุษย์ถูกพัฒนาจนถึงระดับสูง ในที่สุดมนุษยชาติก็ได้ค้นพบวิธีการเทเลพอร์ต แต่เมื่อพวกเขาทดลองเทเลพอร์ต กลับพบว่าพวกเขาไม่ได้ถูกส่งไปในอนาคต อดีตหรือสถานที่อื่นๆที่มนุษย์รู้จัก แต่มันคือโลกที่แตกต่างโดยสิ้นเชิง สถานที่ลึกลับนี่ถูกเรียกว่า ‘ก็อด เเซงชัวรี่’ ที่นี่มีสิ่งมีชีวิตประหลาดอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก แต่เมื่อมนุษย์ลองกินสิ่งมีชีวิตประหลาดเข้าไป ร่างกายของพวกเขาพัฒนาขึ้นและยังเพิ่มอายุขัยขึ้นด้วย มันคือก้าวที่ยิ่งใหญ่ของมนุษย์ชาติในการวิวัฒนาการเพื่อสร้างยุคสมัยที่ยิ่งใหญ่ “ด้วงทมิฬเลือดศักดิ์สิทธิ์ถูกฆ่า คุณได้รับวิญญาณอสูรด้วงทมิฬเลือดศักดิ์สิทธิ์ เมื่อกินเนื้อของด้วงทมิฬเลือดศักดิ์สิทธิ์ คุณมีโอกาสได้รับ 0 ถึง 10 Geno Point โดยการสุ่ม” The future unfolded on a magnificent scale into the Interstellar Age. Humanity finally solved the space warp technology, but when humanity transported themselves into the other end, they discovered that place neither had a past nor future, nor was there any land under the starry skies…… The mysterious sanctuary was actually a world filled with countless tyrannical unusual organisms. Humanity faced their great leap in evolution, starting the most glorious and resplendant new era under the starry skies. “Slaughtered the God Blood organism ‘Black Beetle’. Received the God Blood Black Beetle’s Beast Soul. Used the God Blood Black Beetle’s flesh. Randomly obtaining 0 to 10 points of God Gene(s).”

Comment

Options

not work with dark mode
Reset